வாயுபுராணம்

ரு'ஷய ஊசுஃ।। ஸர்வேஷாமேவ பூதாநாம் லோகாலோகநிவாஸிநாம்। ஸம்ஸாரே ஸம்ஸரந்தீஹ யாவந்தஃ ப்ராணிநஶ்ச தாந் ।। ௩௯.

முனிவர்கள் கூறினர்: உலகங்களிலும் உலகமல்லாத இடங்களிலும் வாழும் எல்லா உயிரினங்களும், இங்கே சுழற்சி வாழ்க்கையில் திரியும் எத்தனை உயிர்கள் உள்ளனவோ—

ஸஹ்க்யயா பரிஸங்க்யாய ததஃ ப்ரப்ரூஹி க்ரு'த்ஸ்நஶஃ। ரு'ஷீணாம் தத்வசஃ ஶ்ருத்வா மாருதோ வாக்யமப்ரவீத் ।। ௩௯.

அவற்றை எண்ணிக்கையாலும், முழுமையாகக் கணக்கிட்டும் எங்களுக்குச் சொல். முனிவர்களின் இந்த வார்த்தையை கேட்ட வாயு பதிலளித்தான்.

வாயுருவாச।। ந ஶக்யா ஜந்தவஃ க்ரு'த்ஸ்நாஃ ப்ரஸம்க்யாதும் கதஞ்சந। அநாத்யந்தாஶ்ச ஸம்கீர்ணா ஹ்யப்யூஹேந வ்யவஸ்திதாஃ। கணநா விநிவ்ரு'த்தைஷாமாநந்த்யேந ப்ரகீர்த்திதாஃ ।। ௩௯.

வாயு சொன்னான்: எல்லா உயிரினங்களையும் எந்த விதத்திலும் முழுமையாக எண்ண முடியாது. அவை ஆரம்பமோ முடிவோ இல்லாமல் கலந்தும், ஊகத்தாலும் நிலைபெற்றும் உள்ளன. அவற்றை எண்ணும் முயற்சி முடிவற்ற தன்மையால் விட்டுவிடப்பட்டுள்ளது என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

ந திவ்யசக்ஷுஷா ஜ்ஞாதும் ஶக்யா ஜ்ஞாநேந வா புநஃ। சக்ஷுஷா வை ப்ரஸம்க்யாதுமதோ ஹ்யந்தே நராதிபஃ ।। ௩௯.

அரசே, தெய்வக் கண்களாலும், அறிவாலும் இதை அறிய முடியாது; கணக்கிட்டுப் பார்க்கும் கண் மட்டுமே முடிவைத் தீர்மானிக்கிறது.

அநாத்யாநாதவேத்யத்வாந்நைவ ப்ரஶ்நோ விதீயதே। ப்ரஹ்மணா ஸம்ஜ்ஞிதம் யத்து ஸம்க்யயா தந்நிபோதத ।। ௩௯.

தியானம் மூலமாகவோ, அறிவால் அறிய முடியாததால், இதற்காக வினா எழுப்பப்படவில்லை; பிரம்மா எண் வைத்து கூறியதை நீ அறிந்து கொள்.

யஃ ஸஹஸ்ரதமோ பாகஃ ஸ்தாவராணாம் பவேதிஹ। பார்திவாஃ க்ரு'மயஸ்தாவத்ஸம்ஸேகாத்யேஷு ஸம்பவாஃ ।। ௩௯.

இங்கு நிலைபெற்ற உயிர்களின் ஆயிரத்தில் ஒரு பகுதி எடுத்துக் கொள்ளப்படுகிறது; அதில், நிலத்தில் வாழும் பூச்சிகள் ஈரத்திலிருந்து தோன்றுகின்றன.

ஸம்ஸேகஜாநாம்பாகேந ஸஹஸ்ரேணைவ ஸம்மிதாஃ। ஔதகா ஜந்தவஃ ஸர்வே நிஶ்சயாத்தத்விசாரிதம் ।। ௩௯.

ஈரத்திலிருந்து பிறந்த உயிர்களின் ஆயிரத்தில் ஒரு பகுதியே நீரில் வாழும் எல்லா உயிர்களும் எனக் கணக்கிடப்பட்டுள்ளது; இது உறுதியாக தீர்மானிக்கப்பட்டது.

ஸஹஸ்ரேணைவ பாகேந ஸத்வாநாம் ஸலிலௌகஸாம் । விஹங்கமாஸ்து விஜ்ஞேயா லௌகிகாஸ்தே ச ஸர்வஶஃ ।। ௩௯.

நீரில் வாழும் உயிர்களின் ஆயிரத்தில் ஒரு பகுதியே நீர்பறவைகள் என அறிய வேண்டும்; இவை எல்லாம் உலகத்தில் உள்ள பறவைகளே.

யஃ ஸஹஸ்ரதமோ பாகஸ்தேஷாம் வை பக்ஷிணாம் பவேத்। பஶவஸ்தத்ஸமா ஜ்ஞேயா லௌகிகாஸ்து சதுஷ்பதாஃ ।। ௩௯.

அந்த பறவைகளில் ஆயிரத்தில் ஒரு பகுதியே; அதே எண்ணிக்கையில் உலகத்தில் வாழும் நான்கு கால்கள் உடைய மிருகங்களும் உள்ளன.

சதுஷ்பதாநாம் ஸர்வேஷாம் ஸஹஸ்ரேணைவ ஸம்மதாஃ । பாகேந த்விபதா ஜ்ஞேயா லௌகிகேऽஸ்மிம்ஸ்து ஸர்வ்வஶஃ ।। ௩௯.

அனைத்து நான்கு கால்கள் உடைய உயிர்களில், உலகில் உள்ள இரு கால்கள் உடைய உயிர்கள் ஆயிரத்தில் ஒரு பகுதியே.

யஃ ஸஹஸ்ரதமோ பாகோ பாகே து த்விபதாம் புநஃ। தார்ம்மிகாஸ்தேந பாகேந விஜ்ஞேயாஃ ஸம்மிதாஃ புநஃ ।। ௩௯.

இரு கால்கள் உடைய உயிர்களில், தர்மம் கடைப்பிடிப்பவர்கள் ஆயிரத்தில் ஒரு பகுதி என மீண்டும் அறிய வேண்டும்.

ஸஹஸ்ரேணைவ பாகேந தார்ம்மிகேப்யோ திவங்கதாஃ। யஃ ஸஹஸ்ரதமோ பாகோ தார்ம்மிகாணாம் பவேத்திவி। ஸம்மிதாஸ்தேந பாகேந மோக்ஷிணஸ்தாவதேவ ஹி ।। ௩௯.

தர்மம் கடைப்பிடிப்பவர்களில், சொர்க்கம் அடைவோர் ஆயிரத்தில் ஒரு பகுதி; சொர்க்கத்தில் உள்ள தர்மவான்களில், முக்தி அடைவோர் ஆயிரத்தில் ஒரு பகுதி எனக் கணக்கிடப்படுகிறார்கள்.

ஸ்வர்கோபபாதகைஸ்துல்யா யாதநா ஸ்தாநவாஸிநஃ। பதிதா ஶ்சூர்ணமுத்தேஶாத்துராத்மாநோ ம்ரியந்தி யே। ரௌரவே தாமஸே ஹ்யேதே ஶீதோஷ்ணம் ப்ராப்நுவந்தி தே ।। ௩௯.

சொர்க்கம் அடைவோருக்கு சமமாகவே, துன்ப இடங்களில் வாழ்பவர்களும் இருக்கிறார்கள்; கீழே வீழ்ந்த, தீய மனம் கொண்டவர்கள் அவமானத்தில் இறந்து, இருண்ட ரௌரவ நரகத்தில் குளிரும் வெப்பமும் அனுபவிக்கிறார்கள்.

வேதநாகடுகாஸ்தப்தா யாதநா ஸ்தாநமாகதாஃ। உஷ்ணஸ்து ரௌரவோ ஜ்ஞேயஸ்தேஜோ கோரரஸாத்மகஃ ।। ௩௯.

துன்ப இடத்துக்கு வந்தவர்கள் கடும் வேதனையால் உறைந்து போகிறார்கள்; ரௌரவம் வெப்பமுள்ளதும், பயங்கரமான தீய தன்மை கொண்டதுமாகும்.

ததோ கநாத்மிகஶ்சாபி ஶீதாத்மா ஸததம் தபஃ। ஏவம் ஸுதுர்லபாஃ ஸந்தஃ ஸ்வர்கே ச தார்ம்மிகா நராஃ ।। ௩௯.

அதன்பின், அடர்த்தியும், எப்போதும் குளிரும் துன்பமும் நிறைந்த இடமுமுள்ளது; இப்படிச் சொர்க்கத்திலும் தர்மவான்கள் மிகவும் அரிதாகவே இருக்கிறார்கள்.

ஏஷா ஸம்க்யா க்ரு'தா ஸம்க்யா ஈஶ்வரேண ஸ்வயம்புவா। கணநா விநிவ்ரு'த்தைஷா ஸங்க்யா ப்ராஹ்மீ ச மாநுஷீ ।। ௩௯.

இந்த கணக்கை, சுயமாக தோன்றிய ஆண்டவன் செய்துள்ளார்; இந்த எண்ணிக்கை தெய்வீகமானதும், மனிதர்களுக்குமானதும் என நிர்ணயிக்கப்பட்டது.

ரு'ஷய ஊசுஃ। மஹோ ஜநஸ்தபஃ ஸத்யம் பூதோ பாவ்யோ பவஸ்ததா। உக்தா ஹ்யேதே த்வயா லோகா லோகாநாமந்தரேண ச। லோகாந்தரஞ்ச யாத்ரு'க்வை தந்நோ ப்ரூஹி யதாததம் ।। ௩௯.

முனிவர்கள் கூறினார்கள்: மகா, ஜன, தபஸ், சத்தியம், கடந்தது, வருவது, நிகழ்காலம் ஆகிய உலகங்களை நீ கூறினாய்; அவற்றுக்கிடையே உள்ள மற்ற உலகங்கள் எவ்வாறு இருக்கின்றன என்பதை நன்கு விளக்கி சொல்.

தேஷாம் தத்வசநம் ஶ்ருத்வா ரு'ஷீணாமூர்த்த்வரேதஸாம்। ஸ வாயுர்த்ரு'ஷ்டதத்த்வார்த இதந்தத்த்வமுவாச ஹ ।। ௩௯.௨௧௦ வாயுருவாச।। வ்யக்தம் தர்கேண பஶ்யந்தி யோகாத்ப்ரத்யக்ஷதர்ஶிநஃ। ப்ரத்யாஹாரேண த்யாநேந தபஸா ச க்ரியாத்மநஃ ।। ௩௯.

அப்பொழுது, தூய விரதம் கொண்ட முனிவர்களின் வார்த்தைகளை கேட்ட வாயு, உண்மையை அறிந்தவர், இவ்வாறு கூறினார்: நேரடி அனுபவம் உடையவர்கள், விவேகம், யோகம், மனத்தை உள்வாங்குதல், தியானம், தவம் ஆகியவற்றால் தெளிவாகப் பார்க்கிறார்கள்.

ரு'புஃ ஸநத்குமாராத்யாஃ ஸம்புத்தாஃ ஶுத்தபுத்தயஃ। வ்யபேதஶோகா விரஜாஃ ஸந்தோ ப்ரஹ்மேவஸத்தமாஃ ।। ௩௯.

ரிபு, சனத்குமாரர் போன்ற புத்திசாலிகள், தூய மனம் கொண்டவர்கள், துக்கமும் மாசும் இல்லாதவர்கள், பிரம்மத்தில் வாழும் சிறந்தவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

அக்ஷயாஃ ப்ரீதிஸம்யுக்தா ப்ரஹ்மே திஷ்டந்தி யோகிநஃ। ரு'ஷீணாம் வாலகில்யாநாம் தைர்யதாத்த்ரு'தமீஶ்வரைஃ ।। ௩௯.

முடிவில்லா ஆனந்தத்தில் இணைந்த யோகிகள் பிரம்மத்தில் தங்கி இருக்கிறார்கள்; அதுபோல் வாலகில்ய முனிவர்களும், ஆண்டவரால் காணப்பட்டபடி அங்கே இருக்கிறார்கள்.

யதா சைவ மயா த்ரு'ஷ்டம் ஸாந்நித்யந்தத்ர குர்வதா। அநஹ்யஸத்க்ரு'தார்தாநாமாலயம் சேஶ்வரஸ்ய யத் ।। ௩௯.

நானும் அங்கே சென்று பார்த்தபோது, எப்போதும் பூரணமும் மதிப்பும் பெற்றவர்களுக்கு ஆண்டவரின் இல்லம் இருப்பதை கண்டேன்.

ஈஶ்வரஃ பரமாணுத்வாத்பாவக்ராஹ்யோ மநீஷிணாம் । ஜ்ஞாநம் வைராக்யமைஶ்வர்யந்தபஃ ஸத்யம் க்ஷமா த்ரு'திஃ ।। ௩௯.

அண்டத்தைவிட மெல்லியவனாக இருப்பதால், அந்த பரமாத்மாவை அறிவுள்ளவர்கள் உணர்கிறார்கள்; அறிவு, பற்றின்மை, எல்லையில்லாத ஆட்சி, தவம், உண்மை, பொறுமை, நிலைத்த மனம்—இவை அனைத்தும் அவரிடம் உள்ளன.

த்ரஷ்ட்ரு'த்வமாத்மஸம்பந்தமதிஷ்டாநத்வமேவ ச। அவ்யயாநி தஶைதாநி தஸ்மிம்ஸ்திஷ்டதி ஶங்கரே ।। ௩௯.

பார்வை, ஆத்மாவுடன் தொடர்பு, எல்லையற்ற ஆட்சி—இந்த நிலையான பத்து குணங்கள் சங்கரனில் நிலைத்திருக்கின்றன.

விபுத்வாத்கலு யோகாக்நிர்ப்ரஹ்மணோऽநுக்ரஹேரதஃ। ஸ லோகவிக்ரஹோ பூத்வா ஸாஹாய்யமுபதிஷ்டதே ।। ௩௯.

அவரது எல்லாப் பரவலாலும், யோகத்தின் தீயும், பிரம்மாவின் அருளுக்காக எழுகிறது; உலகங்களின் வடிவத்தை எடுத்துக்கொண்டு, அவர் உதவி புரிகிறார்.

அக்ஷரம் த்ருவமவ்யக்ரமஷ்டமந்த்வௌபஸர்கிகம்। தஸ்யேஶ்வரஸ்ய யந்மாத்ரஸ்தாநம் மாயாமயம் பரம் ।। ௩௯.

அழியாதது, நிலையானது, அசையாத எட்டாவது தத்துவம், காரணமாக இருப்பது—அது அந்த இறைவனின் அளவு மற்றும் இருப்பிடம்; அது மாயையால் ஆனது, உயர்ந்தது.

மாயயா க்ரு'தமாசஷ்டே மாயீ தேவோ மஹேஶ்வரஃ। தேவாநாமுபஸம்ஹாரஸ்தத்ப்ரமாணம் ஹி கீர்த்த்யதே ।। ௩௯.

மாயை கொண்டு உருவாக்கப்பட்டதை மாயையோடு கூடிய மகேஸ்வரன் அறிவிக்கிறார்; தேவர்களின் லயமே அதற்கான அளவாகக் கூறப்படுகிறது.

விஸ்தரேணாநுபூர்வ்யா ச ப்ருவதோ மே நிபோதத। த்ரயோதஶைவ கோட்யஸ்து நியுதா தஶ பஞ்ச ச। பூர்லோகாத்ப்ரஹ்மலோகோ வையோஜநைஃ ஸம்ப்ரகீர்த்த்யதே ।। ௩௯.

இப்போது நான் விரிவாகவும் வரிசையாகவும் சொல்வதை கேளுங்கள்: பூலோகத்திலிருந்து பிரம்மலோகத்துவரை, பதின்மூன்று கோடி, பத்து நியுதம், ஐந்து யோஜனங்கள் என்று அளவிடப்படுகிறது.

ஏகயோஜநகோடீ து பஞ்சாஶந்நியுதாநி ச। ஊர்த்த்வம் பாகவதாண்டந்து ப்ரஹ்மலோகாத்பரம் ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௩௯.

பிரம்மலோகத்துக்கு மேலே, தெய்வீக அண்டம் ஒரு கோடி ஐம்பது நியுதம் யோஜனங்கள் பரப்பளவில் இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது.

ஏஷோர்த்த்வகப்ரசாரஸ்து கத்யந்தஞ்ச ததஃ ஸ்ம்ரு'தம் । நித்யா ஹ்யபரிஸம்க்யேயாஃ பரஸ்பரகுணாஶ்ரயாஃ ।। ௩௯.

இந்த மேலே செல்லும் பரப்பே இயக்கத்தின் முடிவாகக் கருதப்படுகிறது; அவை எப்போதும் நிலைத்தவை, எண்ணிக்கையற்றவை, ஒன்றுக்கொன்று சார்ந்த குணங்களைக் கொண்டவை.