வாயுபுராணம்

ததோऽந்யேநைவ காலேந நித்யயுக்தாஸ்தபஸ்விநஃ। கதநாச்சைவ தர்மஸ்ய தேஷாம் தே ஜஜ்ஞிரேऽந்வயே ।। ௩௯.

பிறகு, வேறு ஒரு காலத்தில், எப்போதும் தவத்தில் ஈடுபட்டவர்களும், தர்மத்தைப் பற்றி எடுத்துரைக்கும் காரணத்தாலும், அவர்கள் வரிசையில் பிறக்கின்றனர்.

ஈஹோத்பந்நாஸ்ததஸ்தே வை ஸ்தாநா ஆபூரயந்த்யுத। தேவத்வே ச ரு'ஷித்வே ச மநுஷ்யந்வே ச ஸர்வஶஃ ।। ௩௯.

அங்கு பிறந்தவர்கள், தேவராகவும், முனிவராகவும், மனிதராகவும், எல்லா நிலைகளையும் நிரப்புகின்றனர்.

ஏவம் தேவகணாஃ ஸர்வே தஶக்ரு'த்வோ நிவர்த்த்ய வை। வைராஜேஷூபபந்நாஸ்தே தஶ திஷ்டந்த்யுபப்லவாந் ।। ௩௯.

இவ்வாறு, எல்லா தேவகணங்களும் பத்து முறை திரும்பி, வையிராஜ உலகில் பிறந்து, பத்து முறையும் பெரும் அழிவுகளுக்கு இடையே அங்கே தங்குகின்றனர்.

பூர்ணே பூர்ணே ததஃ கல்பே ஸ்தித்வா வைராஜகே புநஃ। ப்ரஹ்மலோகே விவர்த்தம்தே பூர்வ்வபூர்வ்வக்ரமேண து ।। ௩௯.

ஒவ்வொரு கல்பமும் முடிந்ததும், வையிராஜ உலகில் தங்கி, அவர்கள் மீண்டும் பிரம்மா உலகில் முன்புபோலவே ஒழுங்காகச் சுழல்கின்றனர்.

ஏதஸ்மிந் ப்ரஹ்மலோகே து கல்பே வைராஜகே கதே। வைராஜம் புநரப்யேகே கல்பஸ்தாநமகல்பயந் ।। ௩௯.

இந்த பிரம்மா உலகில் வையிராஜ கல்பம் முடிந்தபோது, சிலர் மீண்டும் வையிராஜத்தை கல்பத்தின் இடமாக நிறுவுகின்றனர்.

ஏவம் பூர்வ்வாநுபூர்வ்யேண ப்ரஹ்மலோககதேந வை। ஏவம் தேஷு வ்யதீதேஷு தபஸா பரிகல்பிதே। வைராஜே தூபபத்யந்தே தஶக்ரு'த்வோ நிவர்த்ததே ।। ௩௯.

இவ்வாறு, முன்னும் பின்பும் தொடர்ச்சியாக, பிரம்மா உலகை அடைந்தவர்களும், தவத்தால் நிலைபெற்றவர்களும், பத்து முறை திரும்பி வையிராஜ உலகில் பிறக்கின்றனர்.

ஏவம் தேவயுகாநீஹ வ்யதீதாநி ஸஹஸ்ரஶஃ। நிதநம் ப்ரஹ்மலோகே து கதாநாம்ரு'ஷிபிஃ ஸஹ ।। ௩௯.

இவ்வாறு, ஆயிரக்கணக்கான தெய்வ யுகங்கள் இங்கு கடந்துவிட்டன; பிரம்மா உலகில் அழிவை அடைந்த முனிவர்களுடன் சேர்ந்து.

ஸூத உவாச।. ந ஶக்யமாநுபூர்வேண தேஷாம் வக்தும் ப்ரவிஸ்தரம்। அநாதித்வாச்ச காலஸ்ய ஹ்யஸம் க்யாநாச்ச ஸர்வஶஃ। ஏவமேவ ந ஸந்தேஹோ யதாவத்கதிதம் மயா ।। ௩௯.

சூதர் சொன்னார்: காலம் ஆரம்பமில்லாதது, எல்லாம் வெளிப்படாதது என்பதால், அவர்களின் கதைகளை முறையாக விரிவாகச் சொல்ல இயலாது. நான் சொன்னது உண்மையிலேயே அப்படித்தான்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ததுபஶ்ருத்ய வாக்யார்தம்ரு'ஷயஃ ஸம்ஶயாந்விதாஃ। ஸூதமாஹுஃ புராணஜ்ஞம் வ்யாஸஶிஷ்யம் மஹா மதிம் ।। ௩௯.

அந்த வார்த்தைகளையும் அதன் பொருளையும் கேட்டு, அந்த முனிவர்கள் சந்தேகமடைந்து, புராணங்களை அறிந்த, வியாசரின் சீடனாகிய, பெரிய அறிவுடைய சூதரிடம் கேட்டார்கள்.

ரு'ஷய ஊசுஃ।। வைராஜாஸ்தே யதாஹாரா யத்ஸத்த்வாஶ்ச யதாஶ்ரயாஃ। திஷ்டந்தி சைவ யத்காலம் தந்நோ ப்ரூஹி யதாததம் ।। ௩௯.

முனிவர்கள் சொன்னார்கள்: வைராஜர்கள் எதை உணவாகக் கொள்கிறார்கள், அவர்களின் இயல்பு என்ன, அவர்கள் எங்கே தங்குகிறார்கள், எவ்வளவு காலம் வாழ்கிறார்கள் என்பதை உண்மையாக எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.

ததுக்தம்ரு'ஷிபிர்வாக்யம் ஶ்ருத்வா லோகார்ததத்த்வவித்। ஸூதஃ பௌராணிகோ வாக்யம் விநயேநேதமப்ரவீத் ।। ௩௯.

முனிவர்கள் கேட்ட அந்த வார்த்தைகளை கேட்டதும், உலகின் உண்மை பொருளை அறிந்த புராணவல்லுனர் சூதர் பணிவுடன் இப்படிச் சொன்னார்.

ததஃ ப்ராப்யந்த தே ஸர்வ்வே ஶுத்திஶுத்ததமாஶ்ச யே। ஆபூத ஸம்ப்லவாஸ்தத்ர தஶ திஷ்டந்தி தேஜநாஃ ।। ௩௯.

பிறகு, எல்லா உயிர்களும் அழிந்தபின், மிகுந்த தூய்மை பெற்றவர்கள், பத்துப் பேர் அங்கே நிலைத்திருக்கிறார்கள்.

ஸர்வே ஸூக்ஷ்மஶரீராஸ்தே வித்வாம்ஸோ கநமூர்த்தயஃ। ஸ்திதலோகாஸ்திதத்வாச்ச தேஷாம் பூதம் ந வித்யதே ।। ௩௯.

அவர்கள் எல்லாரும் நுண்ணிய உடலுடன், ஞானமிக்கவர்களாகவும், உறுதியான உருவத்துடன் இருக்கிறார்கள்; அவர்களின் உலகங்கள் நிலைத்திருக்கின்றன, ஆகவே அவர்களுக்கு பொருட்படையான உடல் இல்லை.

ஊசுஃ ஸநத்குமாராத்யாஃ ஸித்தாஸ்தே தோகதர்மிணஃ। க்யாதிம் நைமித்திகீம் தேஷாம் பர்ய்யாயே ஸமுபஸ்திதே ।। ௩௯.

சனத்குமாரர் முதலான சித்தர்கள், யோகத்திற்குரிய இயல்புடையவர்கள், உரிய சமயத்தில் அவர்களின் புகழ் வெளிப்படுகிறது.

ஸ்தாநத்யாகே மநஶ்சாபி யுகபத்ஸம்ப்ரவர்த்ததே। ஊசுஃ ஸர்வ்வே ததாந்யோऽந்யம் வைராஜாஞ்சுத்தபுத்தயஃ ।। ௩௯.

அவர்கள் தங்கள் இடத்தை விட்டு விலகும் போது, அவர்களின் மனம் ஒரே நேரத்தில் செயல்படுகிறது; அப்போது அந்த வைராஜர்கள் அனைவரும் ஒருவருடன் ஒருவர் பேசுகிறார்கள்.

ஏவமேவ மஹாபாகாஃ ப்ரணவம் ஸம்ப்ரவிஶ்ய ஹ। ப்ரஹ்மலோகே ப்ரவர்த்தாநஸ்தந்நஃ ஶ்ரேயோ பவிஷ்யதி ।। ௩௯.

அப்படியே, பெருமைமிக்கவர்களே, அவர்கள் ஓம் என்ற புனித எழுத்துக்குள் சென்று, பிரம்மாவின் உலகத்திற்குச் செல்கிறார்கள்; அது நமக்கு உயர்ந்த நன்மை தரும்.

ஏவமுக்த்வா ததா ஸர்வே ப்ரஹ்மாந்தே வ்யவஸாயிநஃ। யோஜயித்வா ததா ஸர்வ்வே வர்த்தந்தே யோகதர்ம்மிணஃ ।। ௩௯.

இவ்வாறு சொல்லி, பிரம்மாவின் நாளின் முடிவில் அனைவரும் ஒன்றிணைந்து, யோக வழியில் தொடர்ந்து பயில்கிறார்கள்.

தத்ரைவ ஸம்ப்ரலீயந்தே ஶாந்தா தீபார்சிஷோ யதா। ப்ரஹ்மகாயமவர்த்தந்த புநராவ்ரு'த்திதுர்ல்லபம் ।।. ௩௯.

அங்கேயே அவர்கள் அமைதியாக, விளக்கின் ஜ்வாலையைப் போல், ஒன்றாகக் கரைந்து விடுகிறார்கள்; பிரம்மாவின் உடலை அடைந்து, மீண்டும் பிறப்பது அரிதாகிறது.

லோகம் தம் ஸமநுப்ராப்ய ஸர்வ்வே தே பாவநாமயம்। ஆநந்தம் ப்ரஹ்மணஃ ப்ராப்ய ஹ்யம்ரு'தத்வாய தே கதாஃ ।। ௩௯.

அந்த உலகை அடைந்தபின், அவர்கள் அனைவரும் தியானத்தால் ஆனவர்களாக, பிரம்மாவின் ஆனந்தத்தை அடைந்து, அமரத்துவத்தை நோக்கிச் செல்கிறார்கள்.

வைராஜேப்யஸ்ததைவோர்த்த்வமந்தரே ஷட்குணே ததஃ। ப்ரஹ்மலோகஃ ஸமாக்யாதோ யத்ர ப்ரஹ்மா புரோஹிதஃ ।। ௩௯.

வைராஜர்களை விட மேலே, அந்த ஆறு அடுக்குகளுக்குள், பிரம்மாவின் உலகம் உள்ளது; அங்கே பிரம்மா தானே தலைவராக இருக்கிறார்.

தே ஸர்வே ப்ரணவாத்மாநோ புத்தஶுத்ததபாஸ்ததா। ஆநந்தம் ப்ரஹ்மணஃ ப்ராப்யாம்ரு'தத்வஞ்ச பஜந்த்யுத ।। ௩௯.

அவர்கள் அனைவரும் ஓம் என்ற வடிவில், ஞானமும் தூய்மையும் தவமும் உடையவர்களாக, பிரம்மாவின் ஆனந்தத்தை அடைந்து, நிச்சயமாக அமரத்துவத்தை அனுபவிக்கிறார்கள்.

த்வந்த்வைஸ்தே நாபிபூயந்தே பாவத்ரயவிவர்ஜ்ஜிதாஃ। ஆதிபத்யம் விநா துல்யா ப்ரஹ்மணஸ்தே மஹௌஜஸஃ ।। ௩௯.

அவர்கள் இரட்டையாக்கங்களை வெல்லப்படாதவர்கள், மூன்று நிலைகளும் இல்லாதவர்கள்; ஆட்சி இல்லாமல், அவர்கள் அந்த மகத்தான பிரம்மாவுக்கு சமமானவர்கள்.

ப்ரபாவவிஜயைஶ்வர்ய்யஸ்திதிவைராக்யதர்ஶநைஃ। தேப்ரஹ்மலௌகிகாஃ ஸர்வே கதிம் ப்ராப்ய விவர்த்தநீம் ।। ௩௯.

சக்தி, வெற்றி, ஆட்சி, நிலை, பற்றின்மை, ஞானம் ஆகியவற்றால், அந்த பிரம்மாவின் உலகில் உள்ளவர்கள் அனைவரும் மாற்றம் தரும் பாதையை அடைகிறார்கள்.

ப்ரஹ்மணா ஸஹ தேவைஶ்ச ஸம்ப்ராப்தே ப்ரதிஸஞ்சரே। தபஸோऽந்தே க்ரியாத்மாநோ புத்தாவஸ்தா மநீஷிணஃ। அவ்யக்தே ஸம்ப்ரலீயந்தே ஸர்வே தே க்ஷணதர்ஶிநஃ ।। ௩௯.

பிரம்மாவும் தேவர்களும் சேர்ந்து, அந்த அழிவின் நேரத்தில், தவத்தின் முடிவில், செயலில் ஈடுபட்ட, ஞான நிலையில் உள்ள, கணம் கணம் பார்வையிடும் ஞானிகள் அனைவரும் வெளிப்படாத நிலையில் ஒன்றாகக் கலந்துவிடுகிறார்கள்.

இத்யேததம்ரு'தம் ஶுக்ரம் நித்யமக்ஷயமவ்யயம்। தேவர்ஷயோ ப்ரஹ்மஸத்ரம் ஸநாதநமுபாஸதே ।। ௩௯.

இவ்வாறு, இந்த அமுதம் தூயதும், எப்போதும் நிலைத்ததும், அழியாததும், மாறாததும் ஆகும்; இந்தப் புனிதமான பிரம்மயாகிய யாகத்தை தேவர்ஷிகள் என்றும் வழிபடுகிறார்கள்.

அபுநர்மார்ககாதீநாம் தேஷாம் சைவோர்த்த்வரேதஸாம் । கர்மாப்யாஸக்ரு'தா ஶுத்திர்வேதாந்தேஷூபலக்ஷ்யதே ।। ௩௯.

மீண்டும் பிறவி எடுக்கும் பாதையில் செல்லாதவர்களுக்கும், உயிர்சக்தியை மேலே உயர்த்தியவர்களுக்கும், தொடர்ந்து செய்யும் நற்காரியங்கள் மூலம் தூய்மை கிடைக்கும் என்று வேதாந்தத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.

தத்ர தேऽப்யாஸிநோ யுக்தாஃ பராம் காஷ்டாமுபாஸதே। ஹித்வா ஶரீரம் பாப்மாநமம்ரு'தத்வாய தே கதாஃ ।। ௩௯.

அங்கே, பயிற்சியில் நிலைத்திருக்கும், ஒற்றுமையுடன் வாழும் அந்தவர்கள், உடலையும் பாவத்தையும் விட்டுவிட்டு, உயர்ந்த நிலையை அடைந்து அமரத்துவத்தை எட்டுகிறார்கள்.

வீதராகா ஜிதக்ரோதாஃ நிர்மோஹாஃ ஸத்யவாதிநஃ। ஶாந்தாஃ ப்ரணிஹிதாத்மாநோ தயாவந்தோ ஜிதேந்த்ரியாஃ ।। ௩௯.

அவர்கள் ஆசை இல்லாதவர்கள், கோபத்தை வென்றவர்கள், மயக்கம் இல்லாதவர்கள், உண்மை பேசுவோர், அமைதியானவர்கள், மனதை ஒருமுகப்படுத்தியவர்கள், இரக்கமுள்ளவர்கள், உணர்வுகளை கட்டுப்படுத்தியவர்கள் ஆவர்.

நிஃஸங்காஃ ஶுசயஶ்சைவ ப்ரஹ்மஸாயுஜ்யகாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ । அகாமயுக்தைர்யே வீராஸ்தபோபிர்த்தக்தகில்பிஷாஃ। தேஷாமப்ரம்ஶிநோ லோகா அப்ரமேயஸுகாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௩௯.

பிரிவின்மை உடையவர்களும், தூய்மையுள்ளவர்களும், பரப்பிரம்மத்துடன் ஒன்றாகும் நிலையை அடைந்தவர்கள் என்றும், ஆசை இல்லாமல் தவம் செய்து பாவங்களை அழித்த வீரர்கள் என்றும், அவர்களுக்கு அழியாத உலகங்கள் என்றும், அளவிட முடியாத ஆனந்தம் என்றும் கூறப்படுகிறது.