வாயுபுராணம்

ஸூர்யத்ருவாந்தரம் யச்ச ஸ்வர்கலோகோ திவஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। த்ருவாஜ்ஜநாந்தரம் யச்ச மஹர்லோகஸ்ததுச்யதே ।। ௩௯.

சூரியன் முதல் துருவ நட்சத்திரம் வரை உள்ள பகுதி சுவர்க்கலோகம் எனப்படுகிறது; துருவத்திலிருந்து ஜனலோகம் வரை உள்ள இடம் மகர்லோகம் என்று கூறப்படுகிறது.

விக்யாதாஃ ஸப்தலோகாஸ்து தேஷாம் வக்ஷ்யாமி ஸித்தயஃ। பூர்லோகவாஸிநஃ ஸர்வே ஹ்யந்நாதாஸ்து ரமாத்மகாஃ ।। ௩௯.

இந்த ஏழு உலகங்கள் புகழ்பெற்றவை; அவற்றில் கிடைக்கும் Siddhi-களை நான் விவரிக்கிறேன். பூலோகத்தில் வாழ்பவர்கள் அனைவரும் உணவால் வாழ்பவர்கள், சந்தோஷமான இயல்புடையவர்கள்.

புவே ஸ்வர்கே ச யே ஸர்வே ஸோமபா ஆஜ்யபாஶ்ச தே। சதுர்தே யேऽபி வர்த்தந்தே மஹ ர்லோகம் ஸமாஶ்ரிதாஃ ।। ௩௯.

புவர் மற்றும் சுவர்க்கத்தில் இருப்பவர்கள் அனைவரும் சோமமும் நெய்யும் அருந்துபவர்கள்; நான்காவது உலகமான மகர்லோகத்தில் இருப்பவர்களும் இதில் அடங்குவர்.

விஜ்ஞேயா மாநஸீ தேஷாம் ஸித்திர்வை பஞ்சலக்ஷணா। ஸத்யஶ்சோத்பத்யதே தேஷாம் மநஸா ஸர்வ்வமீப்ஸிதம் ।। ௩௯.

அவர்களின் Siddhi மனதிலேயே நிகழும், ஐந்து வகை தன்மையுடையது; அவர்கள் விரும்பும் எதுவும் உடனே மனதிலேயே தோன்றுகிறது.

ஏதே தைவா யஜந்தே வை யஜ்ஞைஃ ஸர்வைஃ பரஸ்பரம்। அதீதாந் வர்தமாநாம்ஶ்ச வர்த்தமாநாநநாகதாந் ।। ௩௯.

இந்த தெய்வீகர்கள், கடந்த, நிகழ்கால மற்றும் வருங்கால யாகங்கள் மூலம் ஒருவரை ஒருவர் வழிபடுகிறார்கள்.

ப்ரதமாநந்தரைரிஷ்ட்வா ஹ்யந்தராஃ ஸாம்ப்ரதைஃ புநஃ। நிவர்த்ததீத்யாஸம்பந்தோऽதீதே தேவகணே ததஃ ।। ௩௯.

முன்னோர்களுக்குப் பூர்வீகர்கள் யாகம் செய்து முடித்த பின், நடுவிலுள்ள தேவர்கள் நிகழ்காலத்தவரால் மீண்டும் வழிபடப்படுகிறார்கள்; கடந்த தேவர்களுடன் தொடர்பு இல்லை.

விநிவ்ரு'த்தாதிகாராணாம் ஸித்திஸ்தேஷாந்து மாநஸீ। தேஷாந்து மாநஸீ ஜ்ஞேயா ஶுத்தா ஸித்திபரம்பரா ।। ௩௯.

அதிகாரம் முடிந்தவர்களுக்கு, அவர்களின் Siddhi மனதிலேயே நிகழும்; அந்த Siddhi தூய்மையானது, தொடர்ச்சியாக மனதிலேயே நிகழும்.

உக்தா லோகாஶ்ச சத்வாரோ ஜநஸ்யாநுவிதிஸ்ததா। ஸமாஸேந மயா விப்ரா பூயஸ்தம் வர்த்தயாமி வஃ ।। ௩௯.

நான்கு உலகங்களும், ஜனலோகத்தின் தொடர்ச்சியும் நான் கூறினேன்; முனிவர்களே, இவை குறுக்கமாக விளக்கப்பட்டன, இனி விரிவாகச் சொல்கிறேன்.

வாயுருவாச।। மரீசிஃ கஶ்யபோ தக்ஷோ வஸிஷ்டஶ்சாங்கிரா ப்ரு'குஃ। புலஸ்த்யஃ புலஹஶ்சைவ க்ரதுரித்யேவமாதயஃ ।। ௩௯.

வாயு சொன்னார்: மரீசி, கஶ்யபன், தக்ஷன், வசிஷ்டர், அங்கிரஸ், ப்ருகு, புலஸ்தியன், புலஹன், கிரது ஆகியோர் முதன்மை முனிவர்கள் ஆவர்.

பூர்வம் தே ஸம்ப்ரஸூயந்தே ப்ரஹ்மணோ மநஸா இஹ। ததஃ ப்ரஜாஃ ப்ரதிஷ்டாப்ய ஜநமேவாஶ்ரயந்தி தே ।। ௩௯.

முதலில் பிரம்மாவின் மனத்தால் இங்கு உயிர்கள் உருவாகின்றன; பிறகு அந்த உயிர்களை நிலைநிறுத்தி, அவர்கள் ஜனலோகத்தையே அடைவார்கள்.

கல்பதாஹப்ரதீப்தேஷு ததா காலேஷு தேஷு வை। பூரா திஷு மஹாந்தேஷு ப்ரு'ஶம் வ்யாப்தேஷ்வதாக்நிநா ।। ௩௯.

அந்த காலங்களில், யுகமடைந்த தீ பரவும்போது, பெரிய நிலப்பரப்புகளில் எல்லா திசைகளிலும் பூமி முழுவதும் தீயால் ஆட்கொள்ளப்படுகிறது.

ஶிகா ஸம்வர்த்தகா ஜ்ஞேயா ப்ராப்நுவந்தி ஸதா ஜநாஃ। யாமாதயோ கணாஃ ஸர்வே மஹர்லோகநிவாஸிநஃ ।। ௩௯.

சம்வர்த்தகன் எனப்படும் அந்த ஜ்வாலைகள் தெரிந்து கொள்ளப்பட வேண்டும்; யமன் முதலான அனைத்து உயிர்களும், மகர்லோகத்தில் வாழும் அனைவரும், அவற்றை அடைகின்றனர்.

மஹர்லோகேஷு தீப்தேஷு ஜநமேவாஶ்ரயந்தி தே। ஸர்வே ஸூக்ஷ்மஶரீராஸ்தே தத்ரஸ்தாஸ்து பவந்தி தே ।। ௩௯.

மகர்லோகங்கள் தீயால் எரிகையில், அந்த உயிர்கள் ஜனலோகத்தையே அடைகின்றனர்; அங்கு உள்ள எல்லா சூட்சும உடல்களும் அங்கேயே தங்கி இருப்பார்கள்.

தேஷாம் தே துல்யஸாமர்த்யாஸ்துல்யமூர்த்திதராஸ்ததா । ஜந லோகே விவர்த்தந்தே யாவத்ஸம்ப்லவதே ஜகத் ।। ௩௯.

அவர்களுக்கு சமமான சக்தியும், ஒத்த உருவும் உண்டு; உலகம் முழுவதும் மூழ்கும் வரை, அவர்கள் ஜனலோகத்தில் சுதந்திரமாக நடமாடுவார்கள்.

வ்யுஷ்டாயாந்து ரஜந்யாம் வை ப்ரஹ்மணோऽவ்யக்தயோநிநஃ। அஹராதௌ ப்ரஸூயந்தே பூர்வவத்க்ரமஶாஸ்த்விஹ ।। ௩௯.

பிரம்மாவின் வெளிப்படாத மூலத்திலிருந்து வந்த இரவு முடிந்ததும், பகல் தொடங்கும்போது, அவர்கள் முன்புபோலவே இங்கு ஒழுங்காக பிறக்கின்றனர்.

ஸ்வாயம்புவாதயஃ ஸர்வே மரீச்யந்தாஸ்து ஸாதகாஃ। தேவாஸ்தே வை புநஸ்தேஷாம் ஜாயந்தே நிதநேஷ்விஹ ।। ௩௯.

ஸ்வாயம்புவன் முதலான எல்லா சித்தர்களும், மரீசி வரை, தேவர்களும், இங்கு மறுபடியும் அவர்கள் இடையே, அழிவின் போது பிறக்கின்றனர்.

யாமாதயஃ க்ரமேணைவ கநிஷ்டாத்யாஃ ப்ரஜாபதேஃ। பூர்வம் பூர்வம் ப்ரஸூயந்தே பஶ்சிமே பஶ்சசிமாஸ்ததா। தேவாந்வயே தேவதா ஹி ஸப்த ஸம்பூதயஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ। வ்யதீதாஃ கல்யஜாஸ்தேஷாம் திஸ்ரஃ ஶிஷ்டாஸ்ததா பரே ।। ௩௯.

யமன் முதலான குழுக்கள், இளையவர்கள் முதல் ஒவ்வொன்றாக முன்னதாக உருவாகின்றனர்; பின்வரும் குழுக்கள் பின்னர் பிறக்கின்றனர்; தேவர்களில் ஏழு தலைமுறைகள் நினைவுகூரப்படுகின்றன; அவற்றில், கலியுகத்தில் பிறந்தவர்கள் கடந்துவிட்டனர், மூன்று தலைமுறைகள் இன்னும் மீதமுள்ளது.

ஆவர்த்தமாநா தேவாஸ்தே க்ரமேணைதே ந ஸர்வ்வஶஃ। கத்வா ஜவந்தவீபாவந்தஶக்ரு'த்வஃ புநஃ புநஃ ।। ௩௯.

இந்த தேவர்கள் ஒவ்வொன்றாக மாறி மாறி, எல்லோரும் ஒரே நேரத்தில் அல்லாமல், ஜவந்த என்ற நிலையில் பத்து முறை அடைந்து, மீண்டும் மீண்டும் திரும்பி வருகிறார்கள்.

ததஸ்தே வை கணாஃ ஸர்வ்வே த்ரு'ஷ்ட்வா பாவேஷ்வநித்யதாம்। பாவிநோऽர்தஸ்ய ச பலாத் புண்யாக்யாதிபலேந ச ।। ௩௯.

பின்னர், எல்லா உயிர்களிலும் நிலையில்லாத தன்மையை பார்த்து, புண்ணியம் எனப்படும் நன்மையின் வலிமையாலும், வரவிருக்கும் பலத்தின் வலிமையாலும்,

நிவ்ரு'த்தவ்ரு'த்தயஃ ஸர்வே ஸ்வஸ்தாஃ ஸுமநஸஸ்ததா। வைராஜே தூபபத்யந்தே லோகமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய தஜ்ஜநம் ।। ௩௯.

அவர்கள் அனைவரும் செயலைக் குறைத்து, மனம் அமைதியாகவும் நன்றாகவும் இருந்து, அந்த உலகை விட்டு வையிராஜ உலகில் பிறக்கின்றனர்.

ததோऽந்யேநைவ காலேந நித்யயுக்தாஸ்தபஸ்விநஃ। கதநாச்சைவ தர்மஸ்ய தேஷாம் தே ஜஜ்ஞிரேऽந்வயே ।। ௩௯.

பிறகு, வேறு ஒரு காலத்தில், எப்போதும் தவத்தில் ஈடுபட்டவர்களும், தர்மத்தைப் பற்றி எடுத்துரைக்கும் காரணத்தாலும், அவர்கள் வரிசையில் பிறக்கின்றனர்.

ஈஹோத்பந்நாஸ்ததஸ்தே வை ஸ்தாநா ஆபூரயந்த்யுத। தேவத்வே ச ரு'ஷித்வே ச மநுஷ்யந்வே ச ஸர்வஶஃ ।। ௩௯.

அங்கு பிறந்தவர்கள், தேவராகவும், முனிவராகவும், மனிதராகவும், எல்லா நிலைகளையும் நிரப்புகின்றனர்.

ஏவம் தேவகணாஃ ஸர்வே தஶக்ரு'த்வோ நிவர்த்த்ய வை। வைராஜேஷூபபந்நாஸ்தே தஶ திஷ்டந்த்யுபப்லவாந் ।। ௩௯.

இவ்வாறு, எல்லா தேவகணங்களும் பத்து முறை திரும்பி, வையிராஜ உலகில் பிறந்து, பத்து முறையும் பெரும் அழிவுகளுக்கு இடையே அங்கே தங்குகின்றனர்.

பூர்ணே பூர்ணே ததஃ கல்பே ஸ்தித்வா வைராஜகே புநஃ। ப்ரஹ்மலோகே விவர்த்தம்தே பூர்வ்வபூர்வ்வக்ரமேண து ।। ௩௯.

ஒவ்வொரு கல்பமும் முடிந்ததும், வையிராஜ உலகில் தங்கி, அவர்கள் மீண்டும் பிரம்மா உலகில் முன்புபோலவே ஒழுங்காகச் சுழல்கின்றனர்.

ஏதஸ்மிந் ப்ரஹ்மலோகே து கல்பே வைராஜகே கதே। வைராஜம் புநரப்யேகே கல்பஸ்தாநமகல்பயந் ।। ௩௯.

இந்த பிரம்மா உலகில் வையிராஜ கல்பம் முடிந்தபோது, சிலர் மீண்டும் வையிராஜத்தை கல்பத்தின் இடமாக நிறுவுகின்றனர்.

ஏவம் பூர்வ்வாநுபூர்வ்யேண ப்ரஹ்மலோககதேந வை। ஏவம் தேஷு வ்யதீதேஷு தபஸா பரிகல்பிதே। வைராஜே தூபபத்யந்தே தஶக்ரு'த்வோ நிவர்த்ததே ।। ௩௯.

இவ்வாறு, முன்னும் பின்பும் தொடர்ச்சியாக, பிரம்மா உலகை அடைந்தவர்களும், தவத்தால் நிலைபெற்றவர்களும், பத்து முறை திரும்பி வையிராஜ உலகில் பிறக்கின்றனர்.

ஏவம் தேவயுகாநீஹ வ்யதீதாநி ஸஹஸ்ரஶஃ। நிதநம் ப்ரஹ்மலோகே து கதாநாம்ரு'ஷிபிஃ ஸஹ ।। ௩௯.

இவ்வாறு, ஆயிரக்கணக்கான தெய்வ யுகங்கள் இங்கு கடந்துவிட்டன; பிரம்மா உலகில் அழிவை அடைந்த முனிவர்களுடன் சேர்ந்து.

ஸூத உவாச।. ந ஶக்யமாநுபூர்வேண தேஷாம் வக்தும் ப்ரவிஸ்தரம்। அநாதித்வாச்ச காலஸ்ய ஹ்யஸம் க்யாநாச்ச ஸர்வஶஃ। ஏவமேவ ந ஸந்தேஹோ யதாவத்கதிதம் மயா ।। ௩௯.

சூதர் சொன்னார்: காலம் ஆரம்பமில்லாதது, எல்லாம் வெளிப்படாதது என்பதால், அவர்களின் கதைகளை முறையாக விரிவாகச் சொல்ல இயலாது. நான் சொன்னது உண்மையிலேயே அப்படித்தான்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ததுபஶ்ருத்ய வாக்யார்தம்ரு'ஷயஃ ஸம்ஶயாந்விதாஃ। ஸூதமாஹுஃ புராணஜ்ஞம் வ்யாஸஶிஷ்யம் மஹா மதிம் ।। ௩௯.

அந்த வார்த்தைகளையும் அதன் பொருளையும் கேட்டு, அந்த முனிவர்கள் சந்தேகமடைந்து, புராணங்களை அறிந்த, வியாசரின் சீடனாகிய, பெரிய அறிவுடைய சூதரிடம் கேட்டார்கள்.