வாயுபுராணம்

த்ரு'ஶ்யந்தே தாநி தாந்யேவ ததா ப்ரஹ்மாத்தராத்ரிஷு । ப்ரத்யாஹாரே ச ஸர்கே ச கதிமந்தி த்ருவாணி ச ।। ௩௮.

அந்த உயிர்கள், பிரம்மாவின் இரவுகளிலும், முற்றும் உருவகழிவிலும், படைப்பிலும், இயக்கமும் நிலைத்த தன்மையும் உடையவையாக மீண்டும் மீண்டும் காணப்படுகின்றன.

நிஷ்க்ரமந்தே விஶந்தே ச ப்ரஜாகாரம் ப்ரஜாபதிம்। ப்ரஹ்மாணம் ஸர்வபூதாநி மஹாயோகம் மஹேஶ்வரம் ।। ௩௮.

அனைத்து உயிர்களும், உயிர்களின் முதல்வனாகிய பிரம்மாவிலும், மகாயோகியாகிய மஹேசுவரனிலும், தோன்றி மறைகின்றன.

ஸம்ஸ்ரஷ்டா ஸர்வபூதாநாம் கல்பாதிஷு புநஃ புநஃ। வ்யக்தா வ்யக்தோ மஹாதேவஸ்தஸ்ய ஸர்வமிதம் ஜகத் ।। ௩௮.

அவர் எல்லா உயிர்களையும் ஒவ்வொரு யுகத்தின் தொடக்கத்திலும் மீண்டும் மீண்டும் படைப்பவர்; வெளிப்பட்டதும் மறைந்ததும் ஆகிய மஹாதேவன், இந்த உலகமெல்லாம் அவருடையது.

யேநைவ ஸ்ரு'ஷ்டாஃ ப்ரதமம் ப்ரயாதா ஆபோ ஹி மார்கேண மஹீதலேऽஸ்மிந்। பூர்வப்ரயாதேந ததா ஹ்யபோऽந்யாஸ்தேநைவ தேநைவ து ஸம்வ்ரஜந்தி ।। ௩௮.

யார் முதலில் நீர்களை இந்த பூமியில் ஒரு பாதையில் படைத்தாரோ, அந்த பாதையிலேயே பிற நீர்களும் முன்புபோலவே செல்லுகின்றன.

யதா ஶூபேந த்வஶுபேந சைவ தத்ரைவ தத்ரைவ விவர்த்தமாநாஃ। மர்த்யாஸ்து தேஹாந்தரபாவிதத்த்வாத்ரவேர்வஶாதூர்த்த்வமதஶ்சரந்தி ।। ௩௮.

நல்லவை அல்லது கெட்டவை செய்தபடி, இறப்பவர்கள் தங்கள் அடுத்த உடலின் தன்மைக்கு ஏற்ப, தங்கள் செயல்களின் பலத்தால் மேலோ கீழோ செல்வார்கள்.

யே சாபி தேவா மநவஃ ப்ரஜேஶா அந்யேऽபி யே ஸ்வர்ககதாஶ்ச ஸித்தாஃ। ஸத்பாவிதாக்யாதிவஶாச்ச தர்ம்ம்யாஃ புநர்நிஸர்கேண பவந்தி ஸத்த்வாஃ ।। ௩௮.

தேவர்கள், மனுக்கள், உயிர்களின் தலைவர்கள், சொர்க்கத்தை அடைந்தவர்கள், சித்தர்கள் ஆகியோரும், தங்கள் நற்கருமமும் அறிவும் காரணமாக, புதிய படைப்பில் மீண்டும் பிறக்கின்றனர்.

அத ஊர்த்த்வம் ப்ரவக்ஷ்யாமி காலமாபூதஸம்ப்லவம்। மந்வந்தராணி யாநி ஸ்யுர்வ்யாக்யாதாநி மயா த்விஜாஃ। ஸஹ ப்ரஜ்ஞாநிஸர்கேண ஸஹ தேவைஶ்சதுர்த்தஶ ।। ௩௮.

இனி உயிர்கள் அழியும் காலம் வரை, நான் விளக்கப்போகிறேன்; முன்பு கூறிய மன்வந்தரங்களும், அறிவுடையோர் படைப்பும், பதினான்கு தேவர்களும் உடன் சேர்ந்து.

ஸ யுகாக்யா ஸஹஸ்ரம் து ஸர்வாண்யேவாந்தராணி வை । அஸ்யாஃ ஸஹஸ்ரே த்வே பூர்ணே நிஃஶேஷஃ கல்ப உச்யதே ।। ௩௮.

யுகம் எனப்படும் ஆயிரம், அதற்கிடையிலுள்ள எல்லா இடைவெளிகளும், இந்த ஆயிரம் இருமுறை முடிந்தால், அதை முழு கல்பம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஏதத்ப்ராஹ்மமஹோ ஜ்ஞேயம் தஸ்ய ஸம்க்யாம் நிபோதத। நிமேஷஸ்துல்ய மாத்ரா ஹி க்ரு'தோ லக்வக்ஷரேண து ।। ௩௮.

இது பிரம்மாவின் பகல் என அறிய வேண்டும்; அதன் கணக்கை இப்போது கேளுங்கள்: ஒரு நிமேஷம், மனிதக் கண் இமைப்பை அளவாகக் கொண்டு, ஒரு குறுகிய எழுத்தாக அமைந்தது.

மாநுஷாக்ஷிநிமேஷாஸ்து காஷ்டா பஞ்சதஶ ஸ்ம்ரு'தா। லவஃ க்ஷணாஸ்து பஞ்சைவ விம்ஶத்காஷ்டா து தே த்ரயஃ ।। ௩௮.

மனிதக் கண் இமைப்பில் பதினைந்து நிமேஷங்கள் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு காஷ்டா; ஐந்து லவா ஒன்று சேர்ந்து ஒரு க்ஷணம்; இருபது காஷ்டா மூன்று தொகுப்பாக அமைந்துள்ளன.

ப்ரஸ்தஃ ஸப்தோதகாஶ்சைவ ஸாதிகாஸ்து லவஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। லவாஸ்த்ரிம்ஶத்கலா ஜ்ஞேயை முஹூர்தஸ்த்ரிம்ஶதஃ கலாஃ ।। ௩௮.

ஏழு அளவு நீர் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு ப்ரஸ்தம் எனப்படுகிறது; லவா என்பது சிறிது அதிகம்; முப்பது லவா ஒன்று சேர்ந்து ஒரு கலா, முப்பது கலா ஒன்று சேர்ந்து ஒரு முகூர்த்தம்.

முஹூர்த்தாஸ்து புநஸ்த்ரிம்ஶதஹோராத்ரமிதி ஸ்திதிஃ। அஹோராத்ரம் கலாநாந்து வ்யதிகாநி ஶதாநி ஷட் ।। ௩௮.

முப்பது முகூர்த்தங்கள் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு பகல்-இரவு ஆகும்; அந்த பகல்-இரவுக்குள் ஆறு நூறு கலாக்கள் கூடுதலாக உள்ளன.

தாஶ்சைவ ஸம்க்யாயா ஜ்ஞேயம் சந்த்ராதித்யகதிர்யதா। நிமேஷா தஶ பஞ்சைவ காஷ்டாஸ்தாஸ்த்ரிம்ஶதஃ கலா ।। ௩௮.

இந்த எண்ணிக்கை, சந்திரன் மற்றும் சூரியனின் இயக்கத்தைப் போலவே அறியப்பட வேண்டும்; பதினைந்து நிமேஷங்கள் ஒரு காஷ்டா, முப்பது காஷ்டா ஒன்று சேர்ந்து ஒரு கலா.

த்ரிம்ஶத்கலா முஹூர்த்தஸ்து தஶபாகஃ கலா ஸ்ம்ரு'தா। சத்வாரிம்ஶத்கலாநாந்து முஹூர்த்த இதி ஸம்ஜ்ஞதஃ ।। ௩௮.

முப்பது கலா ஒன்று சேர்ந்து ஒரு முகூர்த்தம்; ஒரு கலா பத்து பாகம் எனப்படுகிறது; நாற்பது கலா ஒன்று சேர்ந்து முகூர்த்தம் என அழைக்கப்படுகிறது.

முஹூர்த்தாஶ்ச லவாஶ்சாபி ப்ரமாணஜ்ஞைஃ ப்ரகல்பிதாஃ। தத்ஸ்தாநே நாம்பஸாஶ்சாபி பலாந்யத த்ரயோதஶ ।। ௩௮.

முகூர்த்தங்களும் லவாக்களும் அளவை அறிந்தவர்களால் நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளன; அவற்றுக்கு பதிலாக, பதின்மூன்று பல நீரும் உள்ளது.

மாகதேநைவ மாநேந ஜலப்ரஸ்தோ விதீயதே। ஏதே சாப்யுதகப்ரஸ்தாஶ்சத்வாரோ நாலிகோ தடஃ ।। ௩௮.

மகத நாட்டின் அளவின்படி, ஒரு ப்ரஸ்தம் நீர் நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது; அத்தகைய நான்கு ப்ரஸ்தங்கள் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு நாலிகா, அதுவே ஒரு குடம்.

ஹேமமாஷைஃ க்ரு'தச்சித்ரை ஶ்சதுர்பிஶ்சதுரங்குலைஃ. ஸமாஹநி ச ராத்ரௌ ச முஹூர்த்தோ வை த்விநாலிகௌ ।। ௩௮.

நான்கு பொன்னரிசி அளவில், நான்கு விரல் நீளத்தில் துளைகள் செய்து, பகலும் இரவும், ஒரு முகூர்த்தம் இரண்டு நாலிகாவால் அளக்கப்படுகிறது.

ரவேர்கதிவிஶேஷேண ஸர்வேஷு ந்ரு'ஷு நித்யஶஃ। அதிகம் ஷட் ஶதம் பஞ்சைவ காஷ்டாஸ்தாஸ்த்ரிம்ஶதஃ கலா ।। ௩௮.

சூரியனின் தனிப்பட்ட இயக்கத்தால், எல்லா மனிதர்களிடமும் எப்போதும் ஆறு நூறு ஐந்து காஷ்டாக்கள், அதனுடன் முப்பது கலைகள் கூடும்.

ததஹர்மாநுஷம் ஜ்ஞேயம் நாக்ஷத்ரந்து தஶாதிகம்। ஸாவநேந து மாஸேந ஹ்யப்தோऽயம் மாநுஷஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௩௮.

அந்த நாள் மனிதர்களுக்கான நாளாக அறியப்பட வேண்டும்; அது நட்சத்திர நாளல்ல, பத்து அதிகம். சாவண மாதத்தின் மூலம், அந்த ஆண்டுதான் மனித ஆண்டாகக் கருதப்படுகிறது.

ஏதத்திவ்யமஹோராத்ரமிதி ஶாஸ்த்ரவிநிஶ்சயஃ। அஹ்நாऽநேந து யா ஸம்க்யா மாஸர்த்வயநவார்ஷிகீ ।। ௩௮.

இது தான் வேதங்கள் தீர்மானித்த தெய்வீகமான பகலும் இரவும். இந்த நாளின் அடிப்படையில் மாதங்கள், ঋதுக்கள், ஆண்டுகள் ஆகியவை கணக்கிடப்படுகின்றன.

ததா பத்தமிதம் ஜ்ஞாநம் ஸம்ஜ்ஞா யா ஹ்யுபலக்ஷ்யதாம்। கலாநாம் ஸுபரீமாணாத்கால இத்யபிதீயதே ।। ௩௮.

இதனால் இந்த அறிவு உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது; அதன் பெயர் கவனிக்கப்பட வேண்டும். கலைகளின் துல்லியமான அளவை காரணமாக இதை 'காலம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

யதஹர்ப்ரஹ்மணஃ ப்ரோக்தம் திவ்யா கோடீ து தத் ஸ்ம்ரு'த। ஶதாநாஞ்ச ஸஹஸ்ராணி தஶத்விகுணதாநி ச। நவதிஞ்ச ஸஹஸ்ராணி ததைவாந்யாநி யாநி து ।। ௩௮.

பிரம்மாவின் ஒரு நாள் என்று கூறப்பட்டது, அது தெய்வீக கோடிகள் என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறது; நூற்றுக்கணக்கான ஆயிரங்கள், பத்து மடங்கு, தொண்ணூறு ஆயிரங்கள், மேலும் பலவும் அதில் அடங்கும்.

ஏதச்ச்ருத்வா து ரு'ஷயோ விஸ்மயம் பரமாத்புதம்। ஸம்ஸ்தாஸம்பஜநம் ஜ்ஞாநமப்ரு'ச்சந்நந்தரந்ததா ।। ௩௮.

இதைக் கேட்ட முனிவர்கள் மிகுந்த ஆச்சரியத்தையும் வியப்பையும் அடைந்தார்கள்; பின்னர் அந்த அமைப்பும் தோற்றமும் பற்றிய அறிவை அவர்கள் கேட்டார்கள்.

ஸம்ப்லாவநஸ்ய காலந்து மாநுஷேணைவ ஸம்மதம்। மாநேந ஶ்ரோதுமிச்சாமஃ ஸம்க்ஷேபார்தபதாக்ஷரம் ।। ௩௮.

மனிதர்களுக்கான அளவில் ஏற்கப்படும் பெரு வெள்ளத்தின் காலத்தை, சுருக்கமாகவும் பொருள் நிறைந்த சொற்களாலும் கேட்க விரும்புகிறோம்.

தேஷாம் ஶ்ருத்வா ஸ தேவஸ்து வாயுர்லோகஹிதே ரதஃ। ஸம்க்ஷேபாத்திவ்யசக்ஷுஷ்மாந் ப்ரோவாச பகவாந் ப்ரபுஃ ।। ௩௮.

அவர்கள் கேட்டதை கேட்ட பின், உலக நலனில் ஈடுபட்ட தேவன் வாயு, தெய்வீக பார்வையுடன், சுருக்கமாக, பரமபதம் பெற்றவர் பேசினார்.

ஏதே ராத்ர்யஹநீ பூர்வம் கீர்த்திதே த்விஹ தௌகிகே। தாஸாம் ஸங்க்யாய வர்ஷாக்ரம் ப்ராஹ்யம் வக்ஷ்யாம்யஹஃக்ஷயே ।। ௩௮.

இந்த பகலும் இரவும் முன்பு மனிதர்களுக்காக இங்கு விளக்கப்பட்டது; அவற்றின் எண்ணிக்கைக்காக, அந்த நாளின் முடிவில் ஆண்டை நான் கூறுவேன்.

கோடிஶதாநி சத்வாரி வர்ஷாணி மாநுஷாணி து। த்வாத்ரிம்ஶச்ச ததா கோட்யஃ ஸங்க்யாதாஃ ஸங்க்யயா த்விஜைஃ ।। ௩௮.

நான்கு நூறு கோடி மனித ஆண்டுகள், அதேபோல் முப்பத்திரண்டு கோடிகள், இவை இரட்டையர் கணக்கில் எண்ணப்பட்டவை.

ததா ஶதஸஹஸ்ராணி ஏகோநநவதிஃ புநஃ। ஆஶீதிஶ்ச ஸஹஸ்ராணி ஏஷ காலஃ ப்லவஸ்ய து ।। ௩௮.

அதேபோல் தொண்ணூற்று ஒன்பது ஆயிரம் நூறுகள், எண்பது ஆயிரமும் கூடும்; இதுவே பெரு வெள்ளத்தின் காலம்.

மாநுஷாக்யேண ஸங்க்யாதஃ காலோ ஹ்யாபூதஸம்ப்லவஃ। ஸப்த ஸூர்ய்யாஸ்ததாऽக்ரேஷு ததா லோகேஷு தேஷு வை ।। ௩௮.

மனிதர்களின் கணக்கில் இது மூலவெள்ளத்தின் காலம்; அப்போது அந்த உலகங்களில் ஏழு சூரியர்கள் தோன்றுகின்றனர்.