வாயுபுராணம்

ததோ ராத்ரிக்ஷயே ப்ராப்தே ப்ரதிபுத்தஃ ப்ரஜாபதிஃ। மநஃ ஸிஸ்ரு'க்ஷயா யுக்தம் ஸர்காய நிததே புநஃ ।। ௩௮.

பின்னர், இரவு முடிவடைந்ததும், உயிர்களின் ஆண்டவன் விழித்து எழுகிறான்; படைக்க விருப்பம் கொண்ட மனதை மீண்டும் படைப்பிற்காக அமைக்கிறான்.

ஏவம் ஸலோகே நிர்வ்ரு'த்தே உபஶாந்தே ப்ரஜாபதௌ। ப்ரஹ்மநைமித்திகே தஸ்மிந் கல்பிதே வை ப்ரஸம்யமே ।। ௩௮.

இவ்வாறு, உலகம் ஒழிந்து, உயிர்களின் ஆண்டவன் அமைதியடைந்ததும், பிரம்மா காரணமாக நிகழும் அந்த லயத்தில், அமைதி நிலை ஏற்படுகிறது.

தேஹைர்வியோகஃ ஸத்வாநாம் தஸ்மிந் வை க்ரு'த்ஸ்நஶஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। ததோ தக்தேஷு பூதேஷு ஸர்வ்வேஷ்வாதித்யரஶ்மிபிஃ। தேவர்ஷிமநுவர்ய்யேஷு தஸ்மிந் ஸங்கலநே ததா ।। ௩௮.

அந்த லயத்தில், உயிர்கள் தங்கள் உடல்களிலிருந்து முழுமையாக பிரியப்படுவதாகக் கூறப்படுகிறது; பின்னர், எல்லா பொருள்களும் சூரியனின் கதிர்களால் எரியும்போது, தேவர்கள், முனிவர்கள், மனிதர்கள் ஆகியோரிடையே அந்தச் சேர்க்கை நிகழ்கிறது.

கந்தர்வாதீநி ஸத்வாநி பிஶாசாந்தாநி ஸர்வ்வஶஃ। கல்பாதாவப்ரதப்தாநி ஜநமேவாஶ்ரயந்தி வை ।। ௩௮.

கந்தர்வர்கள் முதல் பிசாசுகள் வரை உள்ள எல்லா உயிர்களும், கல்பத்தின் தொடக்கத்தில் இன்னும் துன்புறவில்லை; அவர்கள் மனிதர்களாகவே பிறக்கின்றனர்.

திர்யக்யோநீநி ஸத்வாநி நாரகேயாநி யாந்யபி। ததா தாந்யபி தக்தாநி துதபாபாநி ஸர்வ்வஶஃ। ஜநே தாந்யுபபத்யந்தே யாவத்ஸம்ப்லவதே ஜகத் ।। ௩௮.

மிருகமாகப் பிறந்த உயிர்கள், நரகத்துக்குரிய உயிர்கள், எவை இருந்தாலும், அப்போது அவை அனைத்தும் எரிய, பாவங்கள் நீங்க, மனிதர்களாகவே பிறக்கின்றன, உலகம் நிலைத்திருக்கும் வரை.

வ்யுஷ்டாயாந்து ரஜந்யாம் து ப்ரஹ்மணேऽவ்யக்தயோநயே। ஜாயந்தே ஹி புநஸ்தாநி ஸர்வ்வபூதாநி க்ரு'த்ஸ்நஶஃ ।। ௩௮.

ஆனால் இரவு முடிந்ததும், பிரம்மாவின் மறைமுக மூலத்திலிருந்து, அந்த உயிர்கள் அனைத்தும் மீண்டும் முழுமையாகப் பிறக்கின்றன.

ரு'ஷயோ மநவோ தேவாஃ ப்ரஜாஃ ஸர்வ்வஶ்சதுர்விதாஃ। தேஷாமபீஹ ஸித்தாநாம் நிதநோத்பத்திருச்யதே ।। ௩௮.

முனிவர்கள், மனுக்கள், தேவர்கள், நான்கு வகை உயிர்கள்—இவர்களில், சித்தர்கள் கூட, இங்கே மரணமும் பிறப்பும் நிகழ்வதாகக் கூறப்படுகிறது.

யதா ஸூர்யஸ்ய லோகேऽஸ்மிந்நுதயாஸ்தமநம் ஸ்ம்ரு'தம்। ததா ஜந்மநிரோதஶ்ச பூதாநாமிஹ த்ரு'ஶ்யதே ।। ௩௮.

இந்த உலகில் சூரியன் எழும், மறையும் என்பதுபோல், உயிர்களின் பிறப்பும், ஒழிவும் இங்கே காணப்படுகிறது.

ஆபூதஸம்ப்லவாத்தஸ்மாத்பவஃ ஸம்ஸார உச்யதே । யதா ஸர்வ்வாணி பூதாநி ஜாயந்தே ஹி வர்ஷாஸ்விஹ ।। ௩௮.

உயிர்கள் அழியும் காரணத்தால், இது சுழற்சி வாழ்க்கை என்று அழைக்கப்படுகிறது; மழைக்காலத்தில் எல்லா உயிர்களும் இங்கே பிறப்பதைப்போல்.

ஸ்தாவராதீநி ஸத்த்வாநி கல்பே கல்பே ததா ப்ரஜாஃ। யதார்த்தாவ்ரு'துலிங்காநி நாநாரூபாணி பர்ய்யயே ।। ௩௮.

நிலைக்கடவுள்கள் முதலிய உயிர்கள், ஒவ்வொரு யுகத்திலும், காலச்சக்கரத்தின் பல்வேறு அடையாளங்களைப் போலவே, பலவகை உருவங்களில் தோன்றி மறைகின்றன.

த்ரு'ஶ்யந்தே தாநி தாந்யேவ ததா ப்ரஹ்மாத்தராத்ரிஷு । ப்ரத்யாஹாரே ச ஸர்கே ச கதிமந்தி த்ருவாணி ச ।। ௩௮.

அந்த உயிர்கள், பிரம்மாவின் இரவுகளிலும், முற்றும் உருவகழிவிலும், படைப்பிலும், இயக்கமும் நிலைத்த தன்மையும் உடையவையாக மீண்டும் மீண்டும் காணப்படுகின்றன.

நிஷ்க்ரமந்தே விஶந்தே ச ப்ரஜாகாரம் ப்ரஜாபதிம்। ப்ரஹ்மாணம் ஸர்வபூதாநி மஹாயோகம் மஹேஶ்வரம் ।। ௩௮.

அனைத்து உயிர்களும், உயிர்களின் முதல்வனாகிய பிரம்மாவிலும், மகாயோகியாகிய மஹேசுவரனிலும், தோன்றி மறைகின்றன.

ஸம்ஸ்ரஷ்டா ஸர்வபூதாநாம் கல்பாதிஷு புநஃ புநஃ। வ்யக்தா வ்யக்தோ மஹாதேவஸ்தஸ்ய ஸர்வமிதம் ஜகத் ।। ௩௮.

அவர் எல்லா உயிர்களையும் ஒவ்வொரு யுகத்தின் தொடக்கத்திலும் மீண்டும் மீண்டும் படைப்பவர்; வெளிப்பட்டதும் மறைந்ததும் ஆகிய மஹாதேவன், இந்த உலகமெல்லாம் அவருடையது.

யேநைவ ஸ்ரு'ஷ்டாஃ ப்ரதமம் ப்ரயாதா ஆபோ ஹி மார்கேண மஹீதலேऽஸ்மிந்। பூர்வப்ரயாதேந ததா ஹ்யபோऽந்யாஸ்தேநைவ தேநைவ து ஸம்வ்ரஜந்தி ।। ௩௮.

யார் முதலில் நீர்களை இந்த பூமியில் ஒரு பாதையில் படைத்தாரோ, அந்த பாதையிலேயே பிற நீர்களும் முன்புபோலவே செல்லுகின்றன.

யதா ஶூபேந த்வஶுபேந சைவ தத்ரைவ தத்ரைவ விவர்த்தமாநாஃ। மர்த்யாஸ்து தேஹாந்தரபாவிதத்த்வாத்ரவேர்வஶாதூர்த்த்வமதஶ்சரந்தி ।। ௩௮.

நல்லவை அல்லது கெட்டவை செய்தபடி, இறப்பவர்கள் தங்கள் அடுத்த உடலின் தன்மைக்கு ஏற்ப, தங்கள் செயல்களின் பலத்தால் மேலோ கீழோ செல்வார்கள்.

யே சாபி தேவா மநவஃ ப்ரஜேஶா அந்யேऽபி யே ஸ்வர்ககதாஶ்ச ஸித்தாஃ। ஸத்பாவிதாக்யாதிவஶாச்ச தர்ம்ம்யாஃ புநர்நிஸர்கேண பவந்தி ஸத்த்வாஃ ।। ௩௮.

தேவர்கள், மனுக்கள், உயிர்களின் தலைவர்கள், சொர்க்கத்தை அடைந்தவர்கள், சித்தர்கள் ஆகியோரும், தங்கள் நற்கருமமும் அறிவும் காரணமாக, புதிய படைப்பில் மீண்டும் பிறக்கின்றனர்.

அத ஊர்த்த்வம் ப்ரவக்ஷ்யாமி காலமாபூதஸம்ப்லவம்। மந்வந்தராணி யாநி ஸ்யுர்வ்யாக்யாதாநி மயா த்விஜாஃ। ஸஹ ப்ரஜ்ஞாநிஸர்கேண ஸஹ தேவைஶ்சதுர்த்தஶ ।। ௩௮.

இனி உயிர்கள் அழியும் காலம் வரை, நான் விளக்கப்போகிறேன்; முன்பு கூறிய மன்வந்தரங்களும், அறிவுடையோர் படைப்பும், பதினான்கு தேவர்களும் உடன் சேர்ந்து.

ஸ யுகாக்யா ஸஹஸ்ரம் து ஸர்வாண்யேவாந்தராணி வை । அஸ்யாஃ ஸஹஸ்ரே த்வே பூர்ணே நிஃஶேஷஃ கல்ப உச்யதே ।। ௩௮.

யுகம் எனப்படும் ஆயிரம், அதற்கிடையிலுள்ள எல்லா இடைவெளிகளும், இந்த ஆயிரம் இருமுறை முடிந்தால், அதை முழு கல்பம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஏதத்ப்ராஹ்மமஹோ ஜ்ஞேயம் தஸ்ய ஸம்க்யாம் நிபோதத। நிமேஷஸ்துல்ய மாத்ரா ஹி க்ரு'தோ லக்வக்ஷரேண து ।। ௩௮.

இது பிரம்மாவின் பகல் என அறிய வேண்டும்; அதன் கணக்கை இப்போது கேளுங்கள்: ஒரு நிமேஷம், மனிதக் கண் இமைப்பை அளவாகக் கொண்டு, ஒரு குறுகிய எழுத்தாக அமைந்தது.

மாநுஷாக்ஷிநிமேஷாஸ்து காஷ்டா பஞ்சதஶ ஸ்ம்ரு'தா। லவஃ க்ஷணாஸ்து பஞ்சைவ விம்ஶத்காஷ்டா து தே த்ரயஃ ।। ௩௮.

மனிதக் கண் இமைப்பில் பதினைந்து நிமேஷங்கள் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு காஷ்டா; ஐந்து லவா ஒன்று சேர்ந்து ஒரு க்ஷணம்; இருபது காஷ்டா மூன்று தொகுப்பாக அமைந்துள்ளன.

ப்ரஸ்தஃ ஸப்தோதகாஶ்சைவ ஸாதிகாஸ்து லவஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। லவாஸ்த்ரிம்ஶத்கலா ஜ்ஞேயை முஹூர்தஸ்த்ரிம்ஶதஃ கலாஃ ।। ௩௮.

ஏழு அளவு நீர் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு ப்ரஸ்தம் எனப்படுகிறது; லவா என்பது சிறிது அதிகம்; முப்பது லவா ஒன்று சேர்ந்து ஒரு கலா, முப்பது கலா ஒன்று சேர்ந்து ஒரு முகூர்த்தம்.

முஹூர்த்தாஸ்து புநஸ்த்ரிம்ஶதஹோராத்ரமிதி ஸ்திதிஃ। அஹோராத்ரம் கலாநாந்து வ்யதிகாநி ஶதாநி ஷட் ।। ௩௮.

முப்பது முகூர்த்தங்கள் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு பகல்-இரவு ஆகும்; அந்த பகல்-இரவுக்குள் ஆறு நூறு கலாக்கள் கூடுதலாக உள்ளன.

தாஶ்சைவ ஸம்க்யாயா ஜ்ஞேயம் சந்த்ராதித்யகதிர்யதா। நிமேஷா தஶ பஞ்சைவ காஷ்டாஸ்தாஸ்த்ரிம்ஶதஃ கலா ।। ௩௮.

இந்த எண்ணிக்கை, சந்திரன் மற்றும் சூரியனின் இயக்கத்தைப் போலவே அறியப்பட வேண்டும்; பதினைந்து நிமேஷங்கள் ஒரு காஷ்டா, முப்பது காஷ்டா ஒன்று சேர்ந்து ஒரு கலா.

த்ரிம்ஶத்கலா முஹூர்த்தஸ்து தஶபாகஃ கலா ஸ்ம்ரு'தா। சத்வாரிம்ஶத்கலாநாந்து முஹூர்த்த இதி ஸம்ஜ்ஞதஃ ।। ௩௮.

முப்பது கலா ஒன்று சேர்ந்து ஒரு முகூர்த்தம்; ஒரு கலா பத்து பாகம் எனப்படுகிறது; நாற்பது கலா ஒன்று சேர்ந்து முகூர்த்தம் என அழைக்கப்படுகிறது.

முஹூர்த்தாஶ்ச லவாஶ்சாபி ப்ரமாணஜ்ஞைஃ ப்ரகல்பிதாஃ। தத்ஸ்தாநே நாம்பஸாஶ்சாபி பலாந்யத த்ரயோதஶ ।। ௩௮.

முகூர்த்தங்களும் லவாக்களும் அளவை அறிந்தவர்களால் நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளன; அவற்றுக்கு பதிலாக, பதின்மூன்று பல நீரும் உள்ளது.

மாகதேநைவ மாநேந ஜலப்ரஸ்தோ விதீயதே। ஏதே சாப்யுதகப்ரஸ்தாஶ்சத்வாரோ நாலிகோ தடஃ ।। ௩௮.

மகத நாட்டின் அளவின்படி, ஒரு ப்ரஸ்தம் நீர் நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது; அத்தகைய நான்கு ப்ரஸ்தங்கள் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு நாலிகா, அதுவே ஒரு குடம்.

ஹேமமாஷைஃ க்ரு'தச்சித்ரை ஶ்சதுர்பிஶ்சதுரங்குலைஃ. ஸமாஹநி ச ராத்ரௌ ச முஹூர்த்தோ வை த்விநாலிகௌ ।। ௩௮.

நான்கு பொன்னரிசி அளவில், நான்கு விரல் நீளத்தில் துளைகள் செய்து, பகலும் இரவும், ஒரு முகூர்த்தம் இரண்டு நாலிகாவால் அளக்கப்படுகிறது.

ரவேர்கதிவிஶேஷேண ஸர்வேஷு ந்ரு'ஷு நித்யஶஃ। அதிகம் ஷட் ஶதம் பஞ்சைவ காஷ்டாஸ்தாஸ்த்ரிம்ஶதஃ கலா ।। ௩௮.

சூரியனின் தனிப்பட்ட இயக்கத்தால், எல்லா மனிதர்களிடமும் எப்போதும் ஆறு நூறு ஐந்து காஷ்டாக்கள், அதனுடன் முப்பது கலைகள் கூடும்.

ததஹர்மாநுஷம் ஜ்ஞேயம் நாக்ஷத்ரந்து தஶாதிகம்। ஸாவநேந து மாஸேந ஹ்யப்தோऽயம் மாநுஷஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௩௮.

அந்த நாள் மனிதர்களுக்கான நாளாக அறியப்பட வேண்டும்; அது நட்சத்திர நாளல்ல, பத்து அதிகம். சாவண மாதத்தின் மூலம், அந்த ஆண்டுதான் மனித ஆண்டாகக் கருதப்படுகிறது.