வாயுபுராணம்

ஸமுத்ரேப்யோ நதீப்யஶ்ச பாதாலேப்யஶ்ச ஸர்வதஃ। பிபந்நபஃ ஸமித்தோऽக்நிஃ ப்ரு'திவீமாஶ்ரிதோ ஜ்வலந் ।। ௩௮.

பூமியில் தங்கி, அந்த ஜ்வலிக்கும் அக்கினி, கடல்களிலிருந்தும், நதிகளிலிருந்தும், பாதாளங்களிலிருந்தும் எல்லா தண்ணீரையும் குடித்து விடுகிறது.

ததஃ ஸம்வர்த்தகஃ ஶைலாநதிக்ரம்ய மஹாம்ஸ்ததா। லோகாந் ஸம்ஹரதே தீப்தோ கோரஃ ஸம்வர்த்தகோऽநலஃ ।। ௩௮.

பின்னர் அந்த கொடிய, ஜ்வலிக்கும் அழிவுத் தீ, பெரிய மலையையும் தாண்டி, உலகங்களை எல்லாம் விழுங்குகிறது.

ததஃ ஸ ப்ரு'திவீம் பித்த்வா ரஸாதலமஶோஷயத்। நிர்தஹ்ய தாம்ஸ்து பாதாலாந்நாகலோகமதாதஹத் ।। ௩௮.

பிறகு, பூமியைத் துளைந்து, கீழுள்ள பகுதிகளை உலர்த்தி, அந்த பாதாளங்களை எரித்தபின், நாக உலகையும் எரிக்கிறது.

அதஸ்தாத்ப்ரு'திவீம் தக்த்வா ஹ்யூர்த்த்வம் ஸ தஹதே திவம்। யோஜநாநாம் ஸஹஸ்ராணி ஹ்யயுதாந்யர்புதாநி ச ।। ௩௮.

பூமியின் கீழே எரித்தபின், மேலே விண்ணையும் எரிக்கிறது; ஆயிரக்கணக்கான, பத்தாயிரக்கணக்கான, கோடிக்கணக்கான யோஜனங்கள் தூரம் வரை அது எரிகிறது.

உததிஷ்டஞ்சிகாஸ்தஸ்ய பஹ்வயஃ ஸம்வர்த்தகஸ்ய து। கந்தர்வாம்ஶ்ச பிஶாசாம்ஶ்ச ஸமஹோரகராக்ஷஸாந் । ததா தஹதி ஸந்தீப்தோ கோலகம் சைவ ஸர்வ்வஶஃ ।। ௩௮.

அந்த அழிவுத் தீயின் ஜ்வாலைகள் பல திசைகளிலும் எழுகின்றன; அப்போது கந்தர்வர்கள், பிசாசுகள், பெரிய நாகங்கள், ராக்ஷஸ்கள், மற்றும் முழு பிரபஞ்சமும் எரிந்து போகிறது.

பூர்லோகந்து புவர்லோகம் ஸ்வர்லோகஞ்ச மஹஸ்ததா। கோரம் தஹதி காலாக்நிரேவம் லோகசதுஷ்டயம் ।। ௩௮.

அவ்வாறு, காலத்தின் தீ, பூலோகம், புவர்லோகம், ஸ்வர்லோகம், மகர்லோகம் என்ற நான்கு உலகங்களையும் பயங்கரமாக எரிக்கிறது.

வ்யாப்தேஷு தேஷு லோகேஷு திர்யகூர்த்த்வமதாக்நிநா। தத்தேஜஃ ஸமநுப்ராப்தம் க்ரு'த்ஸ்நம் ஜகதிதம் ஶநைஃ। அயோகுடநிபம் ஸர்வ்வம் ததா ஹ்யேவம் ப்ரகாஶதே ।। ௩௮.

அந்த உலகங்கள் அகலும் உயரமும் தீயால் நிரம்பியபோது, அந்த ஒளி மெதுவாக இந்த முழு பிரபஞ்சத்தையும் சூழ்ந்து, எல்லாம் இரும்புக் கட்டி போலத் தெரிகிறது.

ததோ கஜகுலாகாராஸ்தடித்பி ஸமலம்க்ரு'தாஃ। உத்திஷ்டந்தி ததா கோரா வ்யோம்நி ஸம்வர்த்தகா கநாஃ ।। ௩௮.

பின்னர், யானை கூட்டங்களைப் போல வடிவமுடைய, மின்னலால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பயங்கரமான அழிவுத் மேகங்கள் ஆகாயத்தில் எழுகின்றன.

கேசிந்நீலோத்பலஶ்யாமாஃ கேசித்குமுதஸந்நிபாஃ। கேசித்வைடூர்யஸம்காஶா இந்த்ரநீலநிபாऽபரே ।। ௩௮.

சில மேகங்கள் நீலத்தாமரை போல் இருண்டவையாகவும், சில வெள்ளைத் தாமரை போல் இருப்பவையாகவும், சில வைடூரியம் போல் ஒளிர்வாகவும், மற்றவை நீலக்கணிகை போல் இருப்பவையாகவும் உள்ளன.

ஶங்ககுந்தநிபாஶ்சாந்யே ஜாத்யஞ்ஜநநிபாஸ்ததா । தூம்ர வர்ணா கநாஃ கேசித்கேசித்பீதாஃ பயோதராஃ ।। ௩௮.

சில மேகங்கள் சங்கும் மல்லிகை மலரும் போல், சில இயற்கை அஞ்சனம் போல், சில புகை நிறமாகவும், சில மஞ்சள் நிறத்தில் நீர் தாங்கி இருப்பதாகவும் உள்ளன.

கேசித்ராஸபவர்ணாபா லாக்ஷாரக்தநிபாஸ்ததா। மநஃஶிலாபாஸ்த்வபரே கபோதாபாஸ்ததாம்புதாஃ ।। ௩௮.

சில மேகங்கள் கழுதையின் நிறம் போல், சில லாக்கு சிவப்பு போல், மற்றவை மனச்சிலா போல், சில புறா நிற மேகங்களாகும்.

இந்த்ரகோபநிபாஃ கேசிதுத்திஷ்டந்தி கநா திவி। கேசித்புரதராகாராஃ கேசித்கஜகுலோபமாஃ ।। ௩௮.

சில மேகங்கள் இந்திரகோபம் பூச்சியின் நிறத்தில் ஆகாயத்தில் எழுகின்றன; சில நகர மதில்களைப் போலவும், சில யானை கூட்டங்களைப் போலவும் உள்ளன.

கே சித்பர்வதஸம்காஶாஃ கேசித்ஸ்தலநிபா கநாஃ। குண்டாகாரநிபாஃ கேசித்கேசிந்மீநகுலோபமாஃ ।। ௩௮.

சில மேகங்கள் மலை போல், சில சமவெளி போல், சில கூடங்காடுகள் போல், மற்றவை மீன் கூட்டங்களைப் போல உள்ளன.

பஹுரூபா கோரரூபா கோரஸ்வரநிநாதிநஃ। ததா ஜலதராஃ ஸர்வே பூரயந்தி நபஃஸ்தலம் ।। ௩௮.

அப்போது, பல்வேறு உருவங்களும், பயங்கரமான தோற்றங்களும், கொடூரமான ஒலியோடும் கூடிய மேகங்கள், முழு ஆகாயத்தையும் நிரப்புகின்றன.

ததஸ்தே ஜலதா கோரா நவீநா பாஸ்கராத்மிகாஃ। ஸப்ததா ஸம்வ்ரு'தாத்மாநஸ்தமக்நிம் ஶமயந்த்யுத ।। ௩௮.

அந்த நேரத்தில், அந்தக் கடும், புதிதாக உருவான மேகங்கள், சூரியனின் சக்தியை உடையவை, ஏழு வகை வடிவங்களுடன், இருளையும் நெருப்பையும் அணைக்கின்றன.

ததஸ்தே ஜலதா வர்ஷம் முஞ்சந்தி ச மஹோத்யமம்। ஸுகோரமஶிவம் ஸர்வ்வம் நாஶயந்தி ச பாவகம் ।। ௩௮.

பின்னர் அந்த மேகங்கள், மிகுந்த வலியுடன், கடுமையான, பயங்கரமான, நல்லதல்லாத மழையை பொழிந்து, எல்லா நெருப்பையும் அணைக்கின்றன.

ப்ரவ்ரு'ஷ்டைஶ்ச ததாத்யர்தம் வாரிபிஃ பூர்ய்யதே ஜகத்। அத்பிஸ்தேஜோऽபிபூதஞ்ச ததாக்நிஃ ப்ராவிஶத்யபஃ ।। ௩௮.

அவ்வாறு, பெரும் மழை பொழிகையில், உலகம் முழுவதும் நீரால் நிரம்புகிறது; அந்த நீரால் அடக்கப்பட்ட நெருப்பு, பின்னர் நீரில் கலக்கிறது.

நஷ்டே சாக்நௌ வர்ஷஶதே பயோதாஃ பாகஸம்பவாஃ। ப்லாவயந்தி ஜகத்ஸர்வம் ப்ரு'ஹஜ்ஜாலபரிஸ்ரவைஃ ।। ௩௮.

நூறு ஆண்டுகள் மழை பெய்து நெருப்பு அழிந்தபின், வெப்பத்திலிருந்து எழுந்த மேகங்கள், பெரும் நீர்ச் சோர்வுகளால் உலகை முழுவதும் மூழ்கடிக்கின்றன.

தாராபிஃ பூரயந்தீமம் சோத்யமாநாஃ ஸ்வயம்புவா। அந்யே து ஸலிலௌகைஸ்து வேலாமபிபவந்த்யபி। ஸாத்ரிர்த்வீபாந்தரம் ப்ரு'த்வீ ஹ்யத்பிஃ ஸம்சாத்யதே ததா ।। ௩௮.

சுயம்புவால் உந்தப்பட்ட சில மேகங்கள், இந்த உலகை நீர்த் தாரைகளால் நிரப்புகின்றன; மற்றவை பெரும் வெள்ளத்தால் கரைகளை கடக்கின்றன; அப்போது மலைகளும் தீவுகளும் உடைய பூமி, முழுவதும் நீரில் மூடப்படுகிறது.

தஸ்ய வ்ரு'ஷ்ட்யா ச தோயம் தத்ஸர்வ்வம் ஹி பரிமண்டிதம்। ப்ரவிஶத்யுததௌ விப்ராஃ பீதம் ஸூர்ய்யஸ்ய ரஶ்மிபிஃ ।। ௩௮.

அந்த மழையால், எல்லா நீரும் சுற்றி மூடியபடி, கடலில் சேர்கிறது; அது சூரியனின் கதிர்களால் குடிக்கப்பட்டது, முனிவர்களே.

ஆதித்யரஶ்மிபிஃ பீதம் ஜலமப்ரேஷு திஷ்டதி। புநஃ பததி தத்பூமௌ தேந பூர்ய்யந்தி சார்ணவாஃ ।। ௩௮.

சூரியனின் கதிர்களால் குடிக்கப்பட்ட நீர் மேகங்களில் தங்கி, மீண்டும் பூமியில் விழுகிறது; அதனால் கடல்களும் நிரம்புகின்றன.

ததஃ ஸமுத்ராஃ ஸ்வாம் வேலாம் பரிக்ராமந்தி ஸர்வ்வஶஃ। பர்வ்வதாஶ்ச விஶீர்ய்யந்தே மஹீ சாப்ஸு நிமஜ்ஜதி ।। ௩௮.

பின்னர், கடல்கள் எல்லா வழிகளிலும் தங்கள் எல்லையை மீறி பெருக்கெடுக்கின்றன; மலைகள் சிதறி விழுகின்றன; பூமி நீரில் முழுகுகிறது.

ததஸ்து ஸஹஸோத்ப்ராந்தஃ பயோதாம்ஸ்தாந்நபஸ்தலே। ஸம்வேஷ்டயதி கோராத்மா திவி வாயுஃ ஸமந்ததஃ ।। ௩௮.

அப்போது, பயங்கரமான காற்று, வலிமையுடன், ஆகாயத்தில் பரவி இருக்கும் அந்த மேகங்களை எல்லா பக்கங்களிலும் சுற்றி மூடுகிறது.

தஸ்மிந்நேகார்ணவே கோரே நஷ்டே ஸ்தாவரஜங்கமே। பூர்ணே யுகஸஹஸ்ரே வை நிஃஶேஷஃ கல்ப உச்யதே ।। ௩௮.

அந்த பயங்கரமான ஒரே பெருங்கடலில், நிலையும் உயிரும் அழிந்தபின், ஆயிரம் யுகங்கள் நிறைவடைந்ததும், அது முழுமையான ஒரு கல்பத்தின் அழிவாகக் கூறப்படுகிறது.

அதாம்பஸா வ்ரு'தே லோகே ப்ராஹுரேகார்ணவம் புதாஃ। அத பூமிதலம் கஞ்ச வாயுஶ்சைகார்ணவே ததா। நஷ்டே பாவேऽவலீநம் தத்ப்ராஜ்ஞாயத ந கிஞ்சந ।। ௩௮.

பின்னர், உலகம் நீரில் மூடப்பட்டபோது, அறிஞர்கள் அதை ஒரே பெருங்கடல் என அழைக்கின்றனர்; அப்போது பூமியின் மேற்பரப்பும், ஆகாயமும், காற்றும் அந்த ஒரே கடலில் உள்ளன; எல்லாம் அழிந்தபோது, எதுவும் வெளிப்படவில்லை என அறிவாளிகள் கூறுகின்றனர்.

பார்திவாஸ்த்வத ஸாமுத்ரா ஆபோ ஹைமாஶ்ச ஸர்வ்வஶஃ। ப்ரஸரந்த்யோ வ்ரஜந்த்யேகம் ஸலிலாக்யாம் பஜந்த்யுத ।। ௩௮.

பிறகு, நிலத்திலுள்ள நீர், கடல் நீர், பொன்னிற நீர் ஆகியவை அனைத்தும் பரவி, ஒன்றாகச் சேர்ந்து, நீர் எனப்படும் ஒரே வடிவத்தை எடுக்கின்றன.

ஆகதாகதிகம் சைவ ததா தத்ஸலிலம் ஸ்ம்ரு'தம்। ப்ரச்சாத்ய திஷ்டதி மஹீமர்ணவாக்யம் ச தஜ்ஜலம் ।। ௩௮.

அப்போது, வருவதும் போவதும் என அழைக்கப்படும் அந்த நீர், அனைத்தையும் மூடி, நிலைத்திருக்கும்; அது பூமியின் பெருங்கடல் எனப்படும்.

ஆபாந்தி யஸ்மாத்தா பாபிர்பாஶப்தவ்யாப்திதீப்திஷு। பஸ்ம ஸர்வ்வமநுப்ராப்ய தஸ்மாதம்போ நிருச்யதே ।। ௩௮.

அவை ஒளியுடன் பிரகாசிப்பதால், 'ப' என்ற சொல் பரவல், பிரகாசம் என்பதைக் குறிக்கும்; எல்லாம் சாம்பலாகி முடிவடைவதால், அதற்கே நீர் என்று பெயர் வந்தது.

நாநாத்வே சைவ ஶீக்ரே ச தாதுர்வை அர உச்யதே। ஏகார்ணவே ததா யோ வை ந ஶீக்ராஸ்தேந தா நராஃ ।। ௩௮.

அவை பலவகைமையும் விரைவும் கொண்டதால், அந்த மூலப்பொருளுக்கு 'அர' என்று பெயர்; அந்த ஒரே பெருங்கடலில், விரைவில்லாதவர்கள் 'நர' எனப்படுகின்றனர்.