ததஸ்தே ரஶ்மயஃ ஸப்த ஸூர்ய்யபூதாஶ்சதுர்திஶம்। சதுர்லோகமிமம் ஸர்வம் தஹந்தி ஶிகிநஸ்ததா ।। ௩௮.
பின்னர் அந்த ஏழு கதிர்கள் சூரியனாகி, நான்கு திசைகளிலும் இந்த நான்கு உலகத்தையும் தீப்போல் எரிக்கின்றன.
ப்ராப்நுவந்தி ச பாபிஸ்து ஹ்யூர்த்தம் சாதஶ்ச ரஶ்மிபிஃ। தீப்யந்தே பாஸ்கராஃ ஸப்த யுகாந்தாக்நிஃ ப்ரதாபிநஃ ।। ௩௮.
அவைகளது ஒளியால் மேலும் கீழும் எட்டுகின்றன; அந்த ஏழு சூரியர்கள் யுக முடிவில் வரும் தீயால் மிகுந்து எரிகின்றன.
தே வாரிணா ச ஸம்தீப்தா பஹுஸாஹஸ்ரரஶ்மயஃ। கம் ஸமாவ்ரு'த்ய திஷ்டந்தி நிர்தஹந்தோ வஸுந்தராம் ।। ௩௮.
அவை நீருடன் இணைந்து, எண்ணற்ற ஆயிரக்கணக்கான கதிர்களோடு, வானத்தை மூடி நிற்கின்றன; பூமியை முழுவதும் எரிக்கின்றன.
ததஸ்தேஷாம் ப்ரதாபேந தஹ்யமாநா வஸுந்தரா। ஸாத்ரிநத்யர்ணவா ப்ரு'த்வீ விஸ்நேஹா ஸமபத்யத ।। ௩௮.
பின்னர், அவற்றின் வெப்பத்தால் எரியும்போது, மலைகளும், நதிகளும், கடல்களும் உடைய பூமி, ஈரமற்றதாக ஆகிவிடுகிறது.
தீப்தாபிஃ ஸந்ததாபிஶ்ச சித்ராபிஶ்ச ஸமந்ததஃ। அதஶ்சோர்த்வஶ்ச திர்யக் ச ஸம்ருத்தம் ஸூர்யரஶ்மிபிஃ ।। ௩௮.
எல்லா பக்கங்களிலும், மேலும் கீழும், குறுக்காகவும், அந்த சூரியனின் தீப்பொறிகள் தொடர்ந்து, பலவகை ஒளியுடன் அனைத்தையும் மூடுகின்றன.
ஸூர்ய்யக்நீநாம் ப்ரவ்ரு'த்தாநாம் ஸம்ஸ்ரு'ஷ்டாநாம் பரஸ்பரம்। ஏகத்வமுபயாதாநாமேகஜ்வாலம் பவத்யுத ।। ௩௮.
அந்த சூரியர்களின் தீயும், ஒன்றோடொன்று கலந்து, வளர்ந்து, எல்லாம் ஒன்றாகி, ஒரே தீக்கதிராக மாறுகிறது.
ஸர்வலோகப்ரணாஶஞ்ச ஸோऽக்நிர்பூத்வா து மண்டலீ। சதுர்லோகமிதம் ஸர்வம் நிர்தஹத்யாஶு தேஜஸா ।। ௩௮.
அந்த அக்கினி வட்டமாக மாறி, எல்லா உலகங்களையும் அழிக்கிறது; அதன் ஒளியால் இந்த நான்கு உலகமும் விரைவில் எரிந்து போய்விடுகிறது.
ததஃ ப்ரலீயதே ஸர்வ்வம் ஜங்கமம் ஸ்தாவரம் ததா। நிர்வ்ரு'க்ஷா நிஸ்த்ரு'ணா பூமிஃ கூர்மப்ரு'ஷ்டஸமா பவேத் ।। ௩௮.
அப்போது, அசையும் அனைத்தும், அசையாத அனைத்தும் அழிந்து விடும்; மரங்களும் புல்களும் இல்லாத பூமி, ஆமையின் முதுகுபோல் சமமாகி விடும்.
அம்பரீஷமிவாபாதி ஸர்வம் மாரிஷிதம் ஜகத்। ஸர்வமேவ ததார்சிர்பிஃ பூர்ணம் ஜஜ்வால்யதே நபஃ ।। ௩௮.
அக்கினியில் எரிந்த உலகம், முழுக்க ஒரு கம்பளப்பந்தைப் போலத் தெரிகிறது; அந்த நேரத்தில், ஆகாயம் முழுவதும் தீக்கிரணங்களால் நிரம்பி எரிகிறது.
பாதாலே யாநி பூதாநி மஹோததிகதாநி ச । ததஸ்தாநி ப்ரலீயந்தே பூமித்வமுபயாந்தி ச ।। ௩௮.
பாதாளத்திலும், பெரிய சமுத்திரத்திலும் இருக்கும் உயிர்கள் எல்லாம் அப்போது அழிந்து, மீண்டும் பூமியாகி விடுகின்றன.
த்வீபாஶ்ச பர்வதாஶ்சைவ வர்ஷாண்யத மஹோததிஃ। ஸர்வ்வம் தத்பஸ்மஸாச்சக்ரே ஸர்வ்வாத்மா பாவகஸ்து ஸஃ ।। ௩௮.
தீயே அந்த எல்லா தீவுகளையும், மலைகளையும், நாடுகளையும், பெரிய கடலையும் முழுவதும் சாம்பலாக்கி விடுகிறது.
ஸமுத்ரேப்யோ நதீப்யஶ்ச பாதாலேப்யஶ்ச ஸர்வதஃ। பிபந்நபஃ ஸமித்தோऽக்நிஃ ப்ரு'திவீமாஶ்ரிதோ ஜ்வலந் ।। ௩௮.
பூமியில் தங்கி, அந்த ஜ்வலிக்கும் அக்கினி, கடல்களிலிருந்தும், நதிகளிலிருந்தும், பாதாளங்களிலிருந்தும் எல்லா தண்ணீரையும் குடித்து விடுகிறது.
ததஃ ஸம்வர்த்தகஃ ஶைலாநதிக்ரம்ய மஹாம்ஸ்ததா। லோகாந் ஸம்ஹரதே தீப்தோ கோரஃ ஸம்வர்த்தகோऽநலஃ ।। ௩௮.
பின்னர் அந்த கொடிய, ஜ்வலிக்கும் அழிவுத் தீ, பெரிய மலையையும் தாண்டி, உலகங்களை எல்லாம் விழுங்குகிறது.
ததஃ ஸ ப்ரு'திவீம் பித்த்வா ரஸாதலமஶோஷயத்। நிர்தஹ்ய தாம்ஸ்து பாதாலாந்நாகலோகமதாதஹத் ।। ௩௮.
பிறகு, பூமியைத் துளைந்து, கீழுள்ள பகுதிகளை உலர்த்தி, அந்த பாதாளங்களை எரித்தபின், நாக உலகையும் எரிக்கிறது.
அதஸ்தாத்ப்ரு'திவீம் தக்த்வா ஹ்யூர்த்த்வம் ஸ தஹதே திவம்। யோஜநாநாம் ஸஹஸ்ராணி ஹ்யயுதாந்யர்புதாநி ச ।। ௩௮.
பூமியின் கீழே எரித்தபின், மேலே விண்ணையும் எரிக்கிறது; ஆயிரக்கணக்கான, பத்தாயிரக்கணக்கான, கோடிக்கணக்கான யோஜனங்கள் தூரம் வரை அது எரிகிறது.
உததிஷ்டஞ்சிகாஸ்தஸ்ய பஹ்வயஃ ஸம்வர்த்தகஸ்ய து। கந்தர்வாம்ஶ்ச பிஶாசாம்ஶ்ச ஸமஹோரகராக்ஷஸாந் । ததா தஹதி ஸந்தீப்தோ கோலகம் சைவ ஸர்வ்வஶஃ ।। ௩௮.
அந்த அழிவுத் தீயின் ஜ்வாலைகள் பல திசைகளிலும் எழுகின்றன; அப்போது கந்தர்வர்கள், பிசாசுகள், பெரிய நாகங்கள், ராக்ஷஸ்கள், மற்றும் முழு பிரபஞ்சமும் எரிந்து போகிறது.
பூர்லோகந்து புவர்லோகம் ஸ்வர்லோகஞ்ச மஹஸ்ததா। கோரம் தஹதி காலாக்நிரேவம் லோகசதுஷ்டயம் ।। ௩௮.
அவ்வாறு, காலத்தின் தீ, பூலோகம், புவர்லோகம், ஸ்வர்லோகம், மகர்லோகம் என்ற நான்கு உலகங்களையும் பயங்கரமாக எரிக்கிறது.
வ்யாப்தேஷு தேஷு லோகேஷு திர்யகூர்த்த்வமதாக்நிநா। தத்தேஜஃ ஸமநுப்ராப்தம் க்ரு'த்ஸ்நம் ஜகதிதம் ஶநைஃ। அயோகுடநிபம் ஸர்வ்வம் ததா ஹ்யேவம் ப்ரகாஶதே ।। ௩௮.
அந்த உலகங்கள் அகலும் உயரமும் தீயால் நிரம்பியபோது, அந்த ஒளி மெதுவாக இந்த முழு பிரபஞ்சத்தையும் சூழ்ந்து, எல்லாம் இரும்புக் கட்டி போலத் தெரிகிறது.
ததோ கஜகுலாகாராஸ்தடித்பி ஸமலம்க்ரு'தாஃ। உத்திஷ்டந்தி ததா கோரா வ்யோம்நி ஸம்வர்த்தகா கநாஃ ।। ௩௮.
பின்னர், யானை கூட்டங்களைப் போல வடிவமுடைய, மின்னலால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பயங்கரமான அழிவுத் மேகங்கள் ஆகாயத்தில் எழுகின்றன.
கேசிந்நீலோத்பலஶ்யாமாஃ கேசித்குமுதஸந்நிபாஃ। கேசித்வைடூர்யஸம்காஶா இந்த்ரநீலநிபாऽபரே ।। ௩௮.
சில மேகங்கள் நீலத்தாமரை போல் இருண்டவையாகவும், சில வெள்ளைத் தாமரை போல் இருப்பவையாகவும், சில வைடூரியம் போல் ஒளிர்வாகவும், மற்றவை நீலக்கணிகை போல் இருப்பவையாகவும் உள்ளன.
ஶங்ககுந்தநிபாஶ்சாந்யே ஜாத்யஞ்ஜநநிபாஸ்ததா । தூம்ர வர்ணா கநாஃ கேசித்கேசித்பீதாஃ பயோதராஃ ।। ௩௮.
சில மேகங்கள் சங்கும் மல்லிகை மலரும் போல், சில இயற்கை அஞ்சனம் போல், சில புகை நிறமாகவும், சில மஞ்சள் நிறத்தில் நீர் தாங்கி இருப்பதாகவும் உள்ளன.
கேசித்ராஸபவர்ணாபா லாக்ஷாரக்தநிபாஸ்ததா। மநஃஶிலாபாஸ்த்வபரே கபோதாபாஸ்ததாம்புதாஃ ।। ௩௮.
சில மேகங்கள் கழுதையின் நிறம் போல், சில லாக்கு சிவப்பு போல், மற்றவை மனச்சிலா போல், சில புறா நிற மேகங்களாகும்.
இந்த்ரகோபநிபாஃ கேசிதுத்திஷ்டந்தி கநா திவி। கேசித்புரதராகாராஃ கேசித்கஜகுலோபமாஃ ।। ௩௮.
சில மேகங்கள் இந்திரகோபம் பூச்சியின் நிறத்தில் ஆகாயத்தில் எழுகின்றன; சில நகர மதில்களைப் போலவும், சில யானை கூட்டங்களைப் போலவும் உள்ளன.
கே சித்பர்வதஸம்காஶாஃ கேசித்ஸ்தலநிபா கநாஃ। குண்டாகாரநிபாஃ கேசித்கேசிந்மீநகுலோபமாஃ ।। ௩௮.
சில மேகங்கள் மலை போல், சில சமவெளி போல், சில கூடங்காடுகள் போல், மற்றவை மீன் கூட்டங்களைப் போல உள்ளன.
பஹுரூபா கோரரூபா கோரஸ்வரநிநாதிநஃ। ததா ஜலதராஃ ஸர்வே பூரயந்தி நபஃஸ்தலம் ।। ௩௮.
அப்போது, பல்வேறு உருவங்களும், பயங்கரமான தோற்றங்களும், கொடூரமான ஒலியோடும் கூடிய மேகங்கள், முழு ஆகாயத்தையும் நிரப்புகின்றன.
ததஸ்தே ஜலதா கோரா நவீநா பாஸ்கராத்மிகாஃ। ஸப்ததா ஸம்வ்ரு'தாத்மாநஸ்தமக்நிம் ஶமயந்த்யுத ।। ௩௮.
அந்த நேரத்தில், அந்தக் கடும், புதிதாக உருவான மேகங்கள், சூரியனின் சக்தியை உடையவை, ஏழு வகை வடிவங்களுடன், இருளையும் நெருப்பையும் அணைக்கின்றன.
ததஸ்தே ஜலதா வர்ஷம் முஞ்சந்தி ச மஹோத்யமம்। ஸுகோரமஶிவம் ஸர்வ்வம் நாஶயந்தி ச பாவகம் ।। ௩௮.
பின்னர் அந்த மேகங்கள், மிகுந்த வலியுடன், கடுமையான, பயங்கரமான, நல்லதல்லாத மழையை பொழிந்து, எல்லா நெருப்பையும் அணைக்கின்றன.
ப்ரவ்ரு'ஷ்டைஶ்ச ததாத்யர்தம் வாரிபிஃ பூர்ய்யதே ஜகத்। அத்பிஸ்தேஜோऽபிபூதஞ்ச ததாக்நிஃ ப்ராவிஶத்யபஃ ।। ௩௮.
அவ்வாறு, பெரும் மழை பொழிகையில், உலகம் முழுவதும் நீரால் நிரம்புகிறது; அந்த நீரால் அடக்கப்பட்ட நெருப்பு, பின்னர் நீரில் கலக்கிறது.
நஷ்டே சாக்நௌ வர்ஷஶதே பயோதாஃ பாகஸம்பவாஃ। ப்லாவயந்தி ஜகத்ஸர்வம் ப்ரு'ஹஜ்ஜாலபரிஸ்ரவைஃ ।। ௩௮.
நூறு ஆண்டுகள் மழை பெய்து நெருப்பு அழிந்தபின், வெப்பத்திலிருந்து எழுந்த மேகங்கள், பெரும் நீர்ச் சோர்வுகளால் உலகை முழுவதும் மூழ்கடிக்கின்றன.
தாராபிஃ பூரயந்தீமம் சோத்யமாநாஃ ஸ்வயம்புவா। அந்யே து ஸலிலௌகைஸ்து வேலாமபிபவந்த்யபி। ஸாத்ரிர்த்வீபாந்தரம் ப்ரு'த்வீ ஹ்யத்பிஃ ஸம்சாத்யதே ததா ।। ௩௮.
சுயம்புவால் உந்தப்பட்ட சில மேகங்கள், இந்த உலகை நீர்த் தாரைகளால் நிரப்புகின்றன; மற்றவை பெரும் வெள்ளத்தால் கரைகளை கடக்கின்றன; அப்போது மலைகளும் தீவுகளும் உடைய பூமி, முழுவதும் நீரில் மூடப்படுகிறது.