வாயுபுராணம்

அஹரந்தே ப்ரகுருதே ஸர்கஸ்ய ப்ரலயம் புநஃ। ஸுஷுப்ஸுர்பகவாந் ப்ரஹ்மா ப்ரஜாஃ ஸம்ஹரதே ததா ।। ௩௮.

ஒரு நாள் முடிவில், அவர் மீண்டும் படைப்பை அழிவுக்கு கொண்டு வருகிறார்; ஓய்வெடுக்க விரும்பும் அந்த மகிமைமிக்க பிரம்மா, அப்போது உயிர்களைத் தன் உள்ளே இழுத்து விடுகிறார்.

ததோ யுகஸஹஸ்ராந்தே ஸம்ப்ராப்தே ச யுகக்ஷயே। தத்ராத்மஸ்தாஃ ப்ரஜாஃ கர்த்தும் ப்ரபேதே ஸ ப்ரஜாபதிஃ ।। ௩௮.

ஆயிரம் யுகங்கள் கடந்ததும், அந்த யுகம் முடிவடையும் போது, அந்த உயிர்களின் ஆண்டவன் தன் உள்ளே நிலைபெற்ற உயிர்களை உருவாக்கத் தயாராகிறார்.

ததா பவத்யநாவ்ரு'ஷ்டிஸ்ததா ஸா ஶத வார்ஷிகீ। ததா யாந்யல்பஸாராணி ஸத்த்வாநி ப்ரு'திவீதலே ।। ௩௮.

அந்த நேரத்தில் மழை பெய்யாது; அந்த வறட்சி நூறு ஆண்டுகள் நீடிக்கிறது. அப்பொழுது, பூமியின் மேற்பரப்பில் உள்ள பலவீனமான உயிர்கள்—

தாந்யேவாத்ர ப்ரலீயந்தே பூமித்வமுபயாந்தி ச। ஸப்தரஶ்மிரதோ பூத்வா ஹ்யுததிஷ்டத்விபாவஸுஃ ।। ௩௮.

—அவை இங்கே அழிந்து, பூமியாக மாறுகின்றன; பின்னர், தீப்பொறி ஏழு கதிர்களாக உருவாகி மேலெழுகிறது.

அஸஹ்யரஶ்மிர்பகவாந் பிபந்நம்போ கபஸ்திபிஃ। ஹரிதா ரஶ்மயஸ்தஸ்ய தீப்யமாநாஸ்து ஸப்தபிஃ ।। ௩௮.

அந்த மகிமைமிக்கவன், தாங்க முடியாத கதிர்களுடன் தன் ஒளியால் நீரை உறிஞ்சுகிறான்; அவனது ஏழு கதிர்கள் பச்சை நிறத்தில் பிரகாசிக்கின்றன.

பூய ஏவ விவர்தந்தே வ்யாப்நுவந்தோ வநம் ஶநைஃ। பௌமம் காஷ்டம் தநம் தேஜோ ப்ரு'ஶமத்பிஸ்து தீப்யதே ।। ௩௮.

அவை மீண்டும் திரும்பி, மெதுவாக காடுகளை எல்லாம் சூழ்கின்றன; பூமியில் உள்ள மரங்கள் அந்த தீக்கதிர்களால் மிகுந்து எரிகின்றன.

தஸ்மாதுதகம் ஸூர்ய்யஸ்ய தபதோऽதி ஹி கத்யதே। நாவ்ரு'ஷ்ட்யா தபதே ஸூர்யோ நாவ்ரு'ஷ்ட்யா பரிவிஷ்யதே ।। ௩௮.

ஆகவே, சூரியன் தன் வெப்பத்தால் நீரை உறிஞ்சுகிறான் என்று கூறப்படுகிறது; மழை இல்லாததால் சூரியன் எரிகிறான், அதனால் அவனது வெப்பம் அதிகரிக்கிறது.

நாவ்ரு'ஷ்ட்யா பரிசிந்வந்தி வாரிணா தீப்யதே ரவிஃ। தஸ்மாதபஃ பிபந் யா வை தீப்யதே ரவிரம்பரே ।। ௩௮.

மழை இல்லாததால், நீரால் சூரியன் சீராக இருக்க முடியாது; அதனால் அவன் தீப்போல் எரிகிறான். அவன் நீரை உறிஞ்சுவதால், வானத்தில் சூரியன் எரிகிறான்.

தஸ்ய தே ரஶ்மயஃ ஸப்த பிபந்த்யம்போ மஹார்ணவாத்। தேநாஹாரேண ஸந்தீப்தஃ ஸூர்ய்யஃ ஸப்த பவத்யுத ।। ௩௮.

அவனது ஏழு கதிர்கள் பெரிய கடலில் இருந்து நீரை உறிஞ்சுகின்றன; அந்த ஊட்டத்தால், சூரியன் ஏழு மடங்கு பிரகாசமடைகிறான்.

ததஸ்தே ரஶ்மயஃ ஸப்த ஸூர்ய்யபூதாஶ்சதுர்திஶம்। சதுர்லோகமிமம் ஸர்வம் தஹந்தி ஶிகிநஸ்ததா ।। ௩௮.

பின்னர் அந்த ஏழு கதிர்கள் சூரியனாகி, நான்கு திசைகளிலும் இந்த நான்கு உலகத்தையும் தீப்போல் எரிக்கின்றன.

ப்ராப்நுவந்தி ச பாபிஸ்து ஹ்யூர்த்தம் சாதஶ்ச ரஶ்மிபிஃ। தீப்யந்தே பாஸ்கராஃ ஸப்த யுகாந்தாக்நிஃ ப்ரதாபிநஃ ।। ௩௮.

அவைகளது ஒளியால் மேலும் கீழும் எட்டுகின்றன; அந்த ஏழு சூரியர்கள் யுக முடிவில் வரும் தீயால் மிகுந்து எரிகின்றன.

தே வாரிணா ச ஸம்தீப்தா பஹுஸாஹஸ்ரரஶ்மயஃ। கம் ஸமாவ்ரு'த்ய திஷ்டந்தி நிர்தஹந்தோ வஸுந்தராம் ।। ௩௮.

அவை நீருடன் இணைந்து, எண்ணற்ற ஆயிரக்கணக்கான கதிர்களோடு, வானத்தை மூடி நிற்கின்றன; பூமியை முழுவதும் எரிக்கின்றன.

ததஸ்தேஷாம் ப்ரதாபேந தஹ்யமாநா வஸுந்தரா। ஸாத்ரிநத்யர்ணவா ப்ரு'த்வீ விஸ்நேஹா ஸமபத்யத ।। ௩௮.

பின்னர், அவற்றின் வெப்பத்தால் எரியும்போது, மலைகளும், நதிகளும், கடல்களும் உடைய பூமி, ஈரமற்றதாக ஆகிவிடுகிறது.

தீப்தாபிஃ ஸந்ததாபிஶ்ச சித்ராபிஶ்ச ஸமந்ததஃ। அதஶ்சோர்த்வஶ்ச திர்யக் ச ஸம்ருத்தம் ஸூர்யரஶ்மிபிஃ ।। ௩௮.

எல்லா பக்கங்களிலும், மேலும் கீழும், குறுக்காகவும், அந்த சூரியனின் தீப்பொறிகள் தொடர்ந்து, பலவகை ஒளியுடன் அனைத்தையும் மூடுகின்றன.

ஸூர்ய்யக்நீநாம் ப்ரவ்ரு'த்தாநாம் ஸம்ஸ்ரு'ஷ்டாநாம் பரஸ்பரம்। ஏகத்வமுபயாதாநாமேகஜ்வாலம் பவத்யுத ।। ௩௮.

அந்த சூரியர்களின் தீயும், ஒன்றோடொன்று கலந்து, வளர்ந்து, எல்லாம் ஒன்றாகி, ஒரே தீக்கதிராக மாறுகிறது.

ஸர்வலோகப்ரணாஶஞ்ச ஸோऽக்நிர்பூத்வா து மண்டலீ। சதுர்லோகமிதம் ஸர்வம் நிர்தஹத்யாஶு தேஜஸா ।। ௩௮.

அந்த அக்கினி வட்டமாக மாறி, எல்லா உலகங்களையும் அழிக்கிறது; அதன் ஒளியால் இந்த நான்கு உலகமும் விரைவில் எரிந்து போய்விடுகிறது.

ததஃ ப்ரலீயதே ஸர்வ்வம் ஜங்கமம் ஸ்தாவரம் ததா। நிர்வ்ரு'க்ஷா நிஸ்த்ரு'ணா பூமிஃ கூர்மப்ரு'ஷ்டஸமா பவேத் ।। ௩௮.

அப்போது, அசையும் அனைத்தும், அசையாத அனைத்தும் அழிந்து விடும்; மரங்களும் புல்களும் இல்லாத பூமி, ஆமையின் முதுகுபோல் சமமாகி விடும்.

அம்பரீஷமிவாபாதி ஸர்வம் மாரிஷிதம் ஜகத்। ஸர்வமேவ ததார்சிர்பிஃ பூர்ணம் ஜஜ்வால்யதே நபஃ ।। ௩௮.

அக்கினியில் எரிந்த உலகம், முழுக்க ஒரு கம்பளப்பந்தைப் போலத் தெரிகிறது; அந்த நேரத்தில், ஆகாயம் முழுவதும் தீக்கிரணங்களால் நிரம்பி எரிகிறது.

பாதாலே யாநி பூதாநி மஹோததிகதாநி ச । ததஸ்தாநி ப்ரலீயந்தே பூமித்வமுபயாந்தி ச ।। ௩௮.

பாதாளத்திலும், பெரிய சமுத்திரத்திலும் இருக்கும் உயிர்கள் எல்லாம் அப்போது அழிந்து, மீண்டும் பூமியாகி விடுகின்றன.

த்வீபாஶ்ச பர்வதாஶ்சைவ வர்ஷாண்யத மஹோததிஃ। ஸர்வ்வம் தத்பஸ்மஸாச்சக்ரே ஸர்வ்வாத்மா பாவகஸ்து ஸஃ ।। ௩௮.

தீயே அந்த எல்லா தீவுகளையும், மலைகளையும், நாடுகளையும், பெரிய கடலையும் முழுவதும் சாம்பலாக்கி விடுகிறது.

ஸமுத்ரேப்யோ நதீப்யஶ்ச பாதாலேப்யஶ்ச ஸர்வதஃ। பிபந்நபஃ ஸமித்தோऽக்நிஃ ப்ரு'திவீமாஶ்ரிதோ ஜ்வலந் ।। ௩௮.

பூமியில் தங்கி, அந்த ஜ்வலிக்கும் அக்கினி, கடல்களிலிருந்தும், நதிகளிலிருந்தும், பாதாளங்களிலிருந்தும் எல்லா தண்ணீரையும் குடித்து விடுகிறது.

ததஃ ஸம்வர்த்தகஃ ஶைலாநதிக்ரம்ய மஹாம்ஸ்ததா। லோகாந் ஸம்ஹரதே தீப்தோ கோரஃ ஸம்வர்த்தகோऽநலஃ ।। ௩௮.

பின்னர் அந்த கொடிய, ஜ்வலிக்கும் அழிவுத் தீ, பெரிய மலையையும் தாண்டி, உலகங்களை எல்லாம் விழுங்குகிறது.

ததஃ ஸ ப்ரு'திவீம் பித்த்வா ரஸாதலமஶோஷயத்। நிர்தஹ்ய தாம்ஸ்து பாதாலாந்நாகலோகமதாதஹத் ।। ௩௮.

பிறகு, பூமியைத் துளைந்து, கீழுள்ள பகுதிகளை உலர்த்தி, அந்த பாதாளங்களை எரித்தபின், நாக உலகையும் எரிக்கிறது.

அதஸ்தாத்ப்ரு'திவீம் தக்த்வா ஹ்யூர்த்த்வம் ஸ தஹதே திவம்। யோஜநாநாம் ஸஹஸ்ராணி ஹ்யயுதாந்யர்புதாநி ச ।। ௩௮.

பூமியின் கீழே எரித்தபின், மேலே விண்ணையும் எரிக்கிறது; ஆயிரக்கணக்கான, பத்தாயிரக்கணக்கான, கோடிக்கணக்கான யோஜனங்கள் தூரம் வரை அது எரிகிறது.

உததிஷ்டஞ்சிகாஸ்தஸ்ய பஹ்வயஃ ஸம்வர்த்தகஸ்ய து। கந்தர்வாம்ஶ்ச பிஶாசாம்ஶ்ச ஸமஹோரகராக்ஷஸாந் । ததா தஹதி ஸந்தீப்தோ கோலகம் சைவ ஸர்வ்வஶஃ ।। ௩௮.

அந்த அழிவுத் தீயின் ஜ்வாலைகள் பல திசைகளிலும் எழுகின்றன; அப்போது கந்தர்வர்கள், பிசாசுகள், பெரிய நாகங்கள், ராக்ஷஸ்கள், மற்றும் முழு பிரபஞ்சமும் எரிந்து போகிறது.

பூர்லோகந்து புவர்லோகம் ஸ்வர்லோகஞ்ச மஹஸ்ததா। கோரம் தஹதி காலாக்நிரேவம் லோகசதுஷ்டயம் ।। ௩௮.

அவ்வாறு, காலத்தின் தீ, பூலோகம், புவர்லோகம், ஸ்வர்லோகம், மகர்லோகம் என்ற நான்கு உலகங்களையும் பயங்கரமாக எரிக்கிறது.

வ்யாப்தேஷு தேஷு லோகேஷு திர்யகூர்த்த்வமதாக்நிநா। தத்தேஜஃ ஸமநுப்ராப்தம் க்ரு'த்ஸ்நம் ஜகதிதம் ஶநைஃ। அயோகுடநிபம் ஸர்வ்வம் ததா ஹ்யேவம் ப்ரகாஶதே ।। ௩௮.

அந்த உலகங்கள் அகலும் உயரமும் தீயால் நிரம்பியபோது, அந்த ஒளி மெதுவாக இந்த முழு பிரபஞ்சத்தையும் சூழ்ந்து, எல்லாம் இரும்புக் கட்டி போலத் தெரிகிறது.

ததோ கஜகுலாகாராஸ்தடித்பி ஸமலம்க்ரு'தாஃ। உத்திஷ்டந்தி ததா கோரா வ்யோம்நி ஸம்வர்த்தகா கநாஃ ।। ௩௮.

பின்னர், யானை கூட்டங்களைப் போல வடிவமுடைய, மின்னலால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பயங்கரமான அழிவுத் மேகங்கள் ஆகாயத்தில் எழுகின்றன.

கேசிந்நீலோத்பலஶ்யாமாஃ கேசித்குமுதஸந்நிபாஃ। கேசித்வைடூர்யஸம்காஶா இந்த்ரநீலநிபாऽபரே ।। ௩௮.

சில மேகங்கள் நீலத்தாமரை போல் இருண்டவையாகவும், சில வெள்ளைத் தாமரை போல் இருப்பவையாகவும், சில வைடூரியம் போல் ஒளிர்வாகவும், மற்றவை நீலக்கணிகை போல் இருப்பவையாகவும் உள்ளன.