வாயுபுராணம்

பூதாபவாதிநோ ஹ்ரு'ஷ்டா மத்யஸ்தா பூதவாதிநஃ। பூதாநுவாதிநஃ ஸக்தாஸ்த்ரயோ வேதாஃ ப்ரவாதிநாம் ।। ௩௮.

சிலர் உயிர்கள் இல்லை என்று மகிழ்ச்சியுடன் கூறுவார்கள்; சிலர் நடுநிலையாக உயிர்கள் உள்ளன என்று சொல்வார்கள்; மற்றவர்கள் உயிர்கள் பற்றி விருப்பத்துடன் விவரிப்பவர்கள். இம்மூவரும் வாதங்களில் வேதங்களைப் போல உள்ளவர்கள்.

அக்நித்ரஃ காஶ்யபஶ்சைவ பௌலஸ்த்யோ மாகதஶ்ச யஃ। பார்கவோ ஹ்யக்நிபாஹுஶ்ச ஶுசிராங்கிரஸஸ்ததா। ஓஜஸ்வீ ஸுபலஶ்சைவ பௌத்யஸ்யைதே மநோஃ ஸுதாஃ ।। ௩௮.

அக்னித்ரன், காச்யபன், பௌலஸ்தியன், மாகதன், பார்கவன், அக்னிபாகு, சுசி, ஆங்கிரசன், ஒஜஸ்வி, சுபலன் ஆகியோர்—all—பௌத்ய மனுவின் மக்களாக இருக்கிறார்கள்.

ஸவர்ணா மநவோ ஹ்யேதே சத்வாரோ ப்ரஹ்மணஃ ஸுதாஃ। ஏகோ வைவஸ்வதஶ்சைவ ஸாவர்ணோ மநுருச்யதே ।। ௩௮.

சவர்ணா என்று அழைக்கப்படும் இந்த நான்கு மனுக்கள் பிரம்மாவின் மக்களாக இருக்கிறார்கள்; அவற்றில் ஒருவன் வைவஸ்வதன் என்றும், அவனே சாவர்ண மனு என்றும் அழைக்கப்படுகிறான்.

ரௌச்யோ பௌத்யஶ்ச யௌ தௌ து மநோஃ பௌலஹபார்கவௌ। பௌத்யஸ்யைவாதிபத்யே து பூர்ணஃ கல்பஸ்து பூர்ய்யதே ।। ௩௮.

ரௌச்சியன் மற்றும் பௌத்யன், இவர்கள் மனுவின் பௌலஹ மற்றும் பார்கவ வம்சத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்; பௌத்யனின் ஆட்சி வந்ததும், முழு கல்பம் நிறைவடைகிறது.

ஸூத உவாச।। நிஃஶேஷேஷு ச ஸர்வேஷு ததா மந்வந்தரேஷ்விஹ। அந்தேऽநேகயுகே தஸ்மிந் க்ஷீணே ஸம்ஹார உச்யதே ।। ௩௮.

சூதர் கூறினார்: இங்கு எல்லா மன்வந்தரங்களும் முற்றிலும் முடிந்த பிறகு, பல யுகங்கள் கடந்ததும், அவை எல்லாம் தீர்ந்ததும், அதுவே சம்ஹாரம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஸப்தைதே பார்கவா தேவா அந்தே மந்வந்தரே ததா। புக்த்வா த்ரைலோக்யமத்யஸ்தா யுகாக்யாம் ஹ்யேகஸப்ததிம் ।। ௩௮.

இந்த ஏழு பார்கவ தேவர்கள், மன்வந்தரத்தின் முடிவில், மூன்று உலகங்களையும் அனுபவித்து, எழுபத்து ஒன்று யுகங்கள் நடுவில் தங்குகிறார்கள்.

பித்ரு'பிர்மநுபிஶ்சைவ ஸார்த்தம் ஸப்தர்ஷிபிஸ்து யே। யஜ்வாநஶ்சைவ தேऽப்யந்யே தத்பாக்தாஶ்சைவ தைஃ ஸஹ ।। ௩௮.

பித்ருக்கள், மனுக்கள், ஏழு முனிவர்கள், மற்ற யாகம் செய்பவர்கள் மற்றும் அவர்களுடன் இருக்கும் பக்தர்கள் ஆகியோருடன் சேர்ந்து, அவர்கள் அங்கு தங்குகிறார்கள்.

மஹர்லோகம் கமிஷ்யந்தி த்யக்த்வா த்ரைலோக்யமீஶ்வராஃ। ததஸ்தேஷு கதேஷூர்த்த்வம் க்ஷீணே மந்வந்தரே ததா। அநாதாரமிதம் ஸர்வம் த்ரைலோக்யம் வை பவிஷ்யதி ।। ௩௮.

அந்த ஆண்டவர்கள் மூன்று உலகங்களையும் விட்டு விட்டு மகர்லோகத்திற்குச் செல்வார்கள்; அவர்கள் மேலே சென்றதும், மன்வந்தரம் முடிந்ததும், மூன்று உலகங்களும் ஆதாரம் இன்றி விடும்.

ததஃ ஸ்தாநாநி ஶூந்யாநி ஸ்தாநிநாம் தாநி வை த்விஜாஃ। ப்ரப்ரஶ்யந்தி விமுக்தாநி தாராரு'க்ஷக்ரஹைஸ்ததா ।। ௩௮.

அப்போது, இருமுறை பிறந்தவர்களே, அந்த இடங்கள் காலியாகி, அவற்றை வசிப்பவர்கள் இல்லாமல், நட்சத்திரங்கள், கிரகங்கள், மற்றும் விண்மீன்களுடன் சேர்ந்து அவை எல்லாம் அழிந்து விடும்.

ததஸ்தேஷு வ்யதீதேஷு த்ரைலோக்யஸ்யேஶ்வரேஷ்விஹ। ஸேந்த்ராஷ்டேஷு மஹர்லோகம் யஸ்மிம்ஸ்தே கல்பவாஸிநஃ ।। ௩௮.

மூன்று உலகங்களின் ஆண்டவர்கள், இந்திரன் மற்றும் மற்றவர்களுடன், மகர்லோகத்திற்குச் சென்றதும், ஒரு கல்பம் வாழ்பவர்கள் அங்கு தங்குகிறார்கள்.

ஜிதாத்யாஶ்ச கணா ஹ்யத்ர சாக்ஷுஷாந்தாஶ்சதுர்தஶ। மந்வந்தரேஷு ஸர்வ்வேஷு தேவாஸ்தே வை மஹௌஜஸஃ ।। ௩௮.

ஜிதா முதலான குழுக்கள், சாக்ஷுஷன் வரை பதினான்கு, இந்த எல்லா மன்வந்தரங்களிலும், இந்த மகா வலிமை கொண்ட தேவர்கள் இருக்கிறார்கள்.

ததஸ்தேஷு கதேஷூர்த்த்வம் ஸாயோஜ்யம் கல்பவாஸிநாம்। ஸமேத்ய தேவாஸ்தே ஸர்வே ப்ராப்தே ஸம்கலநே ததா ।। ௩௮.

அவர்கள் மேலே சென்றதும், கல்பம் முழுவதும் வாழ்பவர்களின் சேர்க்கை நிகழ்கிறது; எல்லா தேவர்களும் அந்தச் சேர்க்கை நேரத்தில் ஒன்றாக கூடுகிறார்கள்.

மஹர்லோகம் பரித்யஜ்ய கணாஸ்தே வை சதுர்த்தஶ। ஸஶரீராஶ்ச ஶ்ரூயந்தே ஜநலோகம் ஸஹாநுகாஃ ।। ௩௮.

மகர்லோகத்தை விட்டு, அந்த பதினான்கு குழுக்களும், தங்கள் உடல்களோடும், பக்தர்களோடும், ஜனலோகத்திற்குச் செல்கிறார்கள் என்று கூறப்படுகிறது.

ஏவம் தேவேஷ்வதீதேஷு மஹர்லோகாஜ்ஜநம் ப்ரதி। பூதாதிஷ்வவஶிஷ்டேஷு ஸ்தாவராந்தேஷு சாப்யுத ।। ௩௮.

இவ்வாறு, தேவர்கள் மகர்லோகத்திலிருந்து ஜனலோகத்திற்குச் சென்றதும், அங்கு பஞ்சபூதங்கள் மற்றும் நிலையான உயிர்கள் மட்டுமே மீதமிருக்கும்.

ஶூந்யேஷு லோகஸ்தாநேஷு மஹாந்தேஷு பூராதிஷு। தேவேஷு ச கதேஷூர்த்த்வம் ஸாயோஜ்யம் கல்பவாஸிநாம் ।। ௩௮.

பூமி முதலான பெரிய உலகங்கள் காலியாகி, தேவர்கள் மேலே சென்றதும், கல்பம் முழுவதும் வாழ்பவர்களின் சேர்க்கை நிகழ்கிறது.

ஸம்ஹ்ரு'த்ய தாம்ஸ்ததோ ப்ரஹ்மா தேவர்ஷிபித்ரு'தாநவாந்। ஸம்ஸ்தாபயதி வை ஸர்கம் மஹத்ரூ'ஷ்ட்யா யுகக்ஷயே ।। ௩௮.

பிறகு பிரம்மா, தேவர்கள், முனிவர்கள், பித்ருக்கள், மற்றும் தானவர்கள் ஆகியோரை திரும்ப அழைத்து, யுகத்தின் முடிவில் தன் பெரிய ஞானத்தால் படைப்பை மீண்டும் நிறுவுகிறார்.

தத்ர யுகஸஹஸ்ராந்தமஹர்யர்த்ப்ரஹ்மணோ விதுஃ। ராத்ரிம் யுகஸஹஸ்ராந்தாமஹோராத்ரவிதோ ஜநாஃ ।। ௩௮.

அங்கு, பிரம்மாவின் ஒரு பகல் ஆயிரம் யுகங்கள் என்றும், ஒரு இரவும் ஆயிரம் யுகங்கள் என்றும், பிரம்மாவின் பகல் இரவு பற்றி அறிந்தவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

நைமித்திகஃ ப்ராக்ரு'திகோ யஶ்சைவாத்யந்திகோऽர்ததஃ। த்ரிவிதஃ ஸர்வ்வபூதாநாமித்யேஷ ப்ரதிஸஞ்சரஃ ।। ௩௮.

எல்லா உயிர்களுக்கும் மூன்று வகையான அழிவுகள் உள்ளன: ஒரு காலத்துக்கு ஏற்ப நிகழ்வது, இயற்கை காரணமாக நிகழ்வது, முற்றிலும் முடிவடைவது — இவை தான் அழிவுகளின் வகைகள் என்று கூறப்படுகிறது.

ப்ராஹ்மோ நைமித்திகஸ்தஸ்ய கல்பதாஹஃ ப்ரஸம்யமஃ। ப்ரதிஸர்கே து பூதாநாம் ப்ராக்ரு'தஃ கரணக்ஷயஃ ।। ௩௮.

அந்த ஒரு காலத்துக்கான அழிவு 'பிரம்மன் சார்ந்தது' என்று அழைக்கப்படுகிறது; அது யுக முடிவில் உலகம் எரியும்போது நிகழும். உயிர்களின் உருவங்கள் அழியும் போது, அதுவே இயற்கை அழிவாகும்.

ஜ்ஞாநாச்சாத்யந்திகஃ ப்ரோக்தஃ காரணாநாமஸம்பவஃ । ததஃ ஸம்ஹ்ரு'த்ய தாந் ப்ரஹ்மா தேவாம்ஸ்த்ரைலோக்யவாஸிநஃ ।। ௩௮.

அறிவால் உண்டாகும் முற்றுப் பூரண அழிவு என்பது காரணங்கள் இல்லாமல் போவதேயாகும். அப்போது பிரம்மா அந்த காரணங்களைத் தன் உள்ளே இழுத்து, தேவர்களையும் மூன்று உலகில் வாழும் அனைவரையும் சேர்த்து விடுகிறார்.

அஹரந்தே ப்ரகுருதே ஸர்கஸ்ய ப்ரலயம் புநஃ। ஸுஷுப்ஸுர்பகவாந் ப்ரஹ்மா ப்ரஜாஃ ஸம்ஹரதே ததா ।। ௩௮.

ஒரு நாள் முடிவில், அவர் மீண்டும் படைப்பை அழிவுக்கு கொண்டு வருகிறார்; ஓய்வெடுக்க விரும்பும் அந்த மகிமைமிக்க பிரம்மா, அப்போது உயிர்களைத் தன் உள்ளே இழுத்து விடுகிறார்.

ததோ யுகஸஹஸ்ராந்தே ஸம்ப்ராப்தே ச யுகக்ஷயே। தத்ராத்மஸ்தாஃ ப்ரஜாஃ கர்த்தும் ப்ரபேதே ஸ ப்ரஜாபதிஃ ।। ௩௮.

ஆயிரம் யுகங்கள் கடந்ததும், அந்த யுகம் முடிவடையும் போது, அந்த உயிர்களின் ஆண்டவன் தன் உள்ளே நிலைபெற்ற உயிர்களை உருவாக்கத் தயாராகிறார்.

ததா பவத்யநாவ்ரு'ஷ்டிஸ்ததா ஸா ஶத வார்ஷிகீ। ததா யாந்யல்பஸாராணி ஸத்த்வாநி ப்ரு'திவீதலே ।। ௩௮.

அந்த நேரத்தில் மழை பெய்யாது; அந்த வறட்சி நூறு ஆண்டுகள் நீடிக்கிறது. அப்பொழுது, பூமியின் மேற்பரப்பில் உள்ள பலவீனமான உயிர்கள்—

தாந்யேவாத்ர ப்ரலீயந்தே பூமித்வமுபயாந்தி ச। ஸப்தரஶ்மிரதோ பூத்வா ஹ்யுததிஷ்டத்விபாவஸுஃ ।। ௩௮.

—அவை இங்கே அழிந்து, பூமியாக மாறுகின்றன; பின்னர், தீப்பொறி ஏழு கதிர்களாக உருவாகி மேலெழுகிறது.

அஸஹ்யரஶ்மிர்பகவாந் பிபந்நம்போ கபஸ்திபிஃ। ஹரிதா ரஶ்மயஸ்தஸ்ய தீப்யமாநாஸ்து ஸப்தபிஃ ।। ௩௮.

அந்த மகிமைமிக்கவன், தாங்க முடியாத கதிர்களுடன் தன் ஒளியால் நீரை உறிஞ்சுகிறான்; அவனது ஏழு கதிர்கள் பச்சை நிறத்தில் பிரகாசிக்கின்றன.

பூய ஏவ விவர்தந்தே வ்யாப்நுவந்தோ வநம் ஶநைஃ। பௌமம் காஷ்டம் தநம் தேஜோ ப்ரு'ஶமத்பிஸ்து தீப்யதே ।। ௩௮.

அவை மீண்டும் திரும்பி, மெதுவாக காடுகளை எல்லாம் சூழ்கின்றன; பூமியில் உள்ள மரங்கள் அந்த தீக்கதிர்களால் மிகுந்து எரிகின்றன.

தஸ்மாதுதகம் ஸூர்ய்யஸ்ய தபதோऽதி ஹி கத்யதே। நாவ்ரு'ஷ்ட்யா தபதே ஸூர்யோ நாவ்ரு'ஷ்ட்யா பரிவிஷ்யதே ।। ௩௮.

ஆகவே, சூரியன் தன் வெப்பத்தால் நீரை உறிஞ்சுகிறான் என்று கூறப்படுகிறது; மழை இல்லாததால் சூரியன் எரிகிறான், அதனால் அவனது வெப்பம் அதிகரிக்கிறது.

நாவ்ரு'ஷ்ட்யா பரிசிந்வந்தி வாரிணா தீப்யதே ரவிஃ। தஸ்மாதபஃ பிபந் யா வை தீப்யதே ரவிரம்பரே ।। ௩௮.

மழை இல்லாததால், நீரால் சூரியன் சீராக இருக்க முடியாது; அதனால் அவன் தீப்போல் எரிகிறான். அவன் நீரை உறிஞ்சுவதால், வானத்தில் சூரியன் எரிகிறான்.

தஸ்ய தே ரஶ்மயஃ ஸப்த பிபந்த்யம்போ மஹார்ணவாத்। தேநாஹாரேண ஸந்தீப்தஃ ஸூர்ய்யஃ ஸப்த பவத்யுத ।। ௩௮.

அவனது ஏழு கதிர்கள் பெரிய கடலில் இருந்து நீரை உறிஞ்சுகின்றன; அந்த ஊட்டத்தால், சூரியன் ஏழு மடங்கு பிரகாசமடைகிறான்.