வாயுபுராணம்

உபயாஜ்யாஃ ஸுதர்மாண இதி தேவாஃ ப்ரகீர்த்திதாஃ । திவஸ்பதிர்மஹாஸத்த்வஸ்தேஷாமிந்த்ரோ பவிஷ்யதி ।। ௩௮.

சுதர்ம்மர்கள் இரண்டாம் நிலை பெறுவோர்; இத்தேவர்கள் இவ்வாறு அழைக்கப்படுகிறார்கள். இவர்களில், இந்திரன் வலிமை மிகுந்தவனாக வானத்தின் தலைவனாக இருப்பான்.

புலஹாத்மஜபுத்ராஸ்தே விஜ்ஞேயாஸ்து ருசேஃ ஸுதாஃ । அங்கிராஶ்சைவ த்ரு'திமாந் பௌலஸ்த்யஃ பத்யவாம்ஸ்து ஸஃ ।। ௩௮.

புலஹரின் மகன்கள், ருசியின் மகன்களாக அறியப்பட வேண்டும்; அங்கிரசு நிலைமையுடன் இருப்பவர், பௌலஸ்த்யர் வழிப்படிச் செல்வவர்.

பௌலஹஸ்தத்த்வ தர்ஶீ ச பார்கவஶ்ச நிருத்ஸகஃ। நிஷ்ப்ரகம்பஸ்ததாத்ரேயோ நிர்மோஹஃ கஶ்யபஸ்ததா ।। ௩௮.

பௌலஹர் உண்மை அறிந்தவர்; பார்கவர் ஆசை இல்லாதவர்; அத்ரி உறுதியுடன் இருப்பவர்; காச்யபர் மயக்கம் இல்லாதவர்.

ஸ்வரூபஶ்சைவ வாஸிஷ்டஃ ஸப்தைதே து த்ரயோதஶே। சித்ரஸேநோ விசித்ரஶ்ச தபோ தர்மத்ரு'தோ பவஃ ।। ௩௮.

வாசிஷ்டர் தன் இயல்பில் நிலைத்தவர்; இவர்கள் ஏழு பேர் பதின்மூன்றாம் யுகத்தில் உள்ளவர்கள். சித்ரசேனன், விசித்ரன், தவோ, தர்மத்ரிதன், பவா ஆகியோரும் உள்ளனர்.

அநேகக்ஷத்ரபத்தஶ்ச ஸுரஸோ நிர்பயஃ ப்ரு'தஃ। ரௌச்யஸ்யைதே மநோஃ புத்ரா ஹ்யந்தரே து த்ரயோதஶே ।। ௩௮.

அநேகக்ஷத்ரன், பல நட்சத்திரங்களால் சூழப்பட்டவர்; சுரசா, அஞ்சாமை இல்லாதவர்; ப்ரிதா—இவர்கள் பதின்மூன்றாம் இடைவெளியில் மனுவின் மகன்கள்.

சதுர்த்தஶே து பர்யாயே பௌதஸ்யாப்யந்தரே மநோஃ । தேவதாநாம் கணாஃ பஞ்ச ப்ரோக்தா யேது பவிஷ்யதி ।। ௩௮.

நான்காம் யுகத்தில், பௌத மனுவின் இடைவெளியில், ஐந்து தேவகுழுக்கள் இருப்பதாக அறிவிக்கப்படுகிறது.

சாக்ஷுஷாஶ்ச கநிஷ்டாஶ்ச பவித்ரா பாஜராஸ்ததா। வாசாவ்ரு'த்தாஶ்ச இத்யேதே பஞ்ச தேவகணாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௩௮.

சாக்ஷுஷர், கனிஷ்டர், பவித்ரர், பாஜரர், வாகாவிருத்தர்—இவை ஐந்து தேவகுழுக்கள் என நினைவில் கொள்ளப்படுகின்றன.

ஸப்தைவ தாம்ஸ்தாந் பாகாம்ஶ்ச வித்தி சாக்ஷுஷஸம்ஜ்ஞகாந்। ப்ரு'ஹதாத்யாநி ஸாமாநி கநிஷ்டாந் ஸப்த தாந் விதுஃ। ஸப்த லோகாஃ பரித்ராஸ்தே பாஜிராஃ ஸப்த ஸிந்தவஃ ।। ௩௮.

இந்த ஏழு பிரிவுகள் சாக்ஷுஷர் என அழைக்கப்படுவதை அறிக; பெரிய சாமங்கள் முதலில், ஏழு கனிஷ்டர்கள் அடுத்ததாக அறியப்படுகின்றனர்; பாஜிரர்கள் ஏழு உலகங்களையும் ஏழு நதிகளையும் காப்பவர்கள்.

வாசாவ்ரு'த்தாந்ரு'ஷீந் வித்தி மநோஃ ஸ்வாயம்புவஸ்ய வை। ஸர்வே மந்வந்தரேந்த்ராஶ்ச விஜ்ஞேயாஸ்துல்யலக்ஷணாஃ ।। ௩௮.

வாகாவிருத்த முனிவர்கள் ஸ்வயம்புவ மனுவுக்கு உரியவர்கள் என அறிக; எல்லா மன்வந்தர இந்திரர்களும் ஒரே தன்மையுடன் இருப்பவர்கள் என அறியப்பட வேண்டும்.

தேஜஸா தபஸா புத்த்யா பலஶ்ருதபராக்ரமைஃ। த்ரைலோக்யே யாநி ஸத்த்வாநி கதிமந்தி த்ருவாணி ச। ஸர்வஶஃ ஸ்வைர்குணைஸ்தாநி இந்த்ராஸ்தேऽபிபவந்தி வை ।। ௩௮.

தங்கள் ஒளி, தவம், அறிவு, வலிமை, கல்வி, வீரம் ஆகிய தன்மைகளால், மூன்று உலகங்களிலும் அசையும் மற்றும் நிலையான உயிர்கள் எத்தனை இருந்தாலும், அந்த எல்லாவற்றையும் இந்திரர்கள் தங்கள் சொந்த குணங்களால் முற்றிலும் மிஞ்சுகிறார்கள்.

பூதாபவாதிநோ ஹ்ரு'ஷ்டா மத்யஸ்தா பூதவாதிநஃ। பூதாநுவாதிநஃ ஸக்தாஸ்த்ரயோ வேதாஃ ப்ரவாதிநாம் ।। ௩௮.

சிலர் உயிர்கள் இல்லை என்று மகிழ்ச்சியுடன் கூறுவார்கள்; சிலர் நடுநிலையாக உயிர்கள் உள்ளன என்று சொல்வார்கள்; மற்றவர்கள் உயிர்கள் பற்றி விருப்பத்துடன் விவரிப்பவர்கள். இம்மூவரும் வாதங்களில் வேதங்களைப் போல உள்ளவர்கள்.

அக்நித்ரஃ காஶ்யபஶ்சைவ பௌலஸ்த்யோ மாகதஶ்ச யஃ। பார்கவோ ஹ்யக்நிபாஹுஶ்ச ஶுசிராங்கிரஸஸ்ததா। ஓஜஸ்வீ ஸுபலஶ்சைவ பௌத்யஸ்யைதே மநோஃ ஸுதாஃ ।। ௩௮.

அக்னித்ரன், காச்யபன், பௌலஸ்தியன், மாகதன், பார்கவன், அக்னிபாகு, சுசி, ஆங்கிரசன், ஒஜஸ்வி, சுபலன் ஆகியோர்—all—பௌத்ய மனுவின் மக்களாக இருக்கிறார்கள்.

ஸவர்ணா மநவோ ஹ்யேதே சத்வாரோ ப்ரஹ்மணஃ ஸுதாஃ। ஏகோ வைவஸ்வதஶ்சைவ ஸாவர்ணோ மநுருச்யதே ।। ௩௮.

சவர்ணா என்று அழைக்கப்படும் இந்த நான்கு மனுக்கள் பிரம்மாவின் மக்களாக இருக்கிறார்கள்; அவற்றில் ஒருவன் வைவஸ்வதன் என்றும், அவனே சாவர்ண மனு என்றும் அழைக்கப்படுகிறான்.

ரௌச்யோ பௌத்யஶ்ச யௌ தௌ து மநோஃ பௌலஹபார்கவௌ। பௌத்யஸ்யைவாதிபத்யே து பூர்ணஃ கல்பஸ்து பூர்ய்யதே ।। ௩௮.

ரௌச்சியன் மற்றும் பௌத்யன், இவர்கள் மனுவின் பௌலஹ மற்றும் பார்கவ வம்சத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்; பௌத்யனின் ஆட்சி வந்ததும், முழு கல்பம் நிறைவடைகிறது.

ஸூத உவாச।। நிஃஶேஷேஷு ச ஸர்வேஷு ததா மந்வந்தரேஷ்விஹ। அந்தேऽநேகயுகே தஸ்மிந் க்ஷீணே ஸம்ஹார உச்யதே ।। ௩௮.

சூதர் கூறினார்: இங்கு எல்லா மன்வந்தரங்களும் முற்றிலும் முடிந்த பிறகு, பல யுகங்கள் கடந்ததும், அவை எல்லாம் தீர்ந்ததும், அதுவே சம்ஹாரம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஸப்தைதே பார்கவா தேவா அந்தே மந்வந்தரே ததா। புக்த்வா த்ரைலோக்யமத்யஸ்தா யுகாக்யாம் ஹ்யேகஸப்ததிம் ।। ௩௮.

இந்த ஏழு பார்கவ தேவர்கள், மன்வந்தரத்தின் முடிவில், மூன்று உலகங்களையும் அனுபவித்து, எழுபத்து ஒன்று யுகங்கள் நடுவில் தங்குகிறார்கள்.

பித்ரு'பிர்மநுபிஶ்சைவ ஸார்த்தம் ஸப்தர்ஷிபிஸ்து யே। யஜ்வாநஶ்சைவ தேऽப்யந்யே தத்பாக்தாஶ்சைவ தைஃ ஸஹ ।। ௩௮.

பித்ருக்கள், மனுக்கள், ஏழு முனிவர்கள், மற்ற யாகம் செய்பவர்கள் மற்றும் அவர்களுடன் இருக்கும் பக்தர்கள் ஆகியோருடன் சேர்ந்து, அவர்கள் அங்கு தங்குகிறார்கள்.

மஹர்லோகம் கமிஷ்யந்தி த்யக்த்வா த்ரைலோக்யமீஶ்வராஃ। ததஸ்தேஷு கதேஷூர்த்த்வம் க்ஷீணே மந்வந்தரே ததா। அநாதாரமிதம் ஸர்வம் த்ரைலோக்யம் வை பவிஷ்யதி ।। ௩௮.

அந்த ஆண்டவர்கள் மூன்று உலகங்களையும் விட்டு விட்டு மகர்லோகத்திற்குச் செல்வார்கள்; அவர்கள் மேலே சென்றதும், மன்வந்தரம் முடிந்ததும், மூன்று உலகங்களும் ஆதாரம் இன்றி விடும்.

ததஃ ஸ்தாநாநி ஶூந்யாநி ஸ்தாநிநாம் தாநி வை த்விஜாஃ। ப்ரப்ரஶ்யந்தி விமுக்தாநி தாராரு'க்ஷக்ரஹைஸ்ததா ।। ௩௮.

அப்போது, இருமுறை பிறந்தவர்களே, அந்த இடங்கள் காலியாகி, அவற்றை வசிப்பவர்கள் இல்லாமல், நட்சத்திரங்கள், கிரகங்கள், மற்றும் விண்மீன்களுடன் சேர்ந்து அவை எல்லாம் அழிந்து விடும்.

ததஸ்தேஷு வ்யதீதேஷு த்ரைலோக்யஸ்யேஶ்வரேஷ்விஹ। ஸேந்த்ராஷ்டேஷு மஹர்லோகம் யஸ்மிம்ஸ்தே கல்பவாஸிநஃ ।। ௩௮.

மூன்று உலகங்களின் ஆண்டவர்கள், இந்திரன் மற்றும் மற்றவர்களுடன், மகர்லோகத்திற்குச் சென்றதும், ஒரு கல்பம் வாழ்பவர்கள் அங்கு தங்குகிறார்கள்.

ஜிதாத்யாஶ்ச கணா ஹ்யத்ர சாக்ஷுஷாந்தாஶ்சதுர்தஶ। மந்வந்தரேஷு ஸர்வ்வேஷு தேவாஸ்தே வை மஹௌஜஸஃ ।। ௩௮.

ஜிதா முதலான குழுக்கள், சாக்ஷுஷன் வரை பதினான்கு, இந்த எல்லா மன்வந்தரங்களிலும், இந்த மகா வலிமை கொண்ட தேவர்கள் இருக்கிறார்கள்.

ததஸ்தேஷு கதேஷூர்த்த்வம் ஸாயோஜ்யம் கல்பவாஸிநாம்। ஸமேத்ய தேவாஸ்தே ஸர்வே ப்ராப்தே ஸம்கலநே ததா ।। ௩௮.

அவர்கள் மேலே சென்றதும், கல்பம் முழுவதும் வாழ்பவர்களின் சேர்க்கை நிகழ்கிறது; எல்லா தேவர்களும் அந்தச் சேர்க்கை நேரத்தில் ஒன்றாக கூடுகிறார்கள்.

மஹர்லோகம் பரித்யஜ்ய கணாஸ்தே வை சதுர்த்தஶ। ஸஶரீராஶ்ச ஶ்ரூயந்தே ஜநலோகம் ஸஹாநுகாஃ ।। ௩௮.

மகர்லோகத்தை விட்டு, அந்த பதினான்கு குழுக்களும், தங்கள் உடல்களோடும், பக்தர்களோடும், ஜனலோகத்திற்குச் செல்கிறார்கள் என்று கூறப்படுகிறது.

ஏவம் தேவேஷ்வதீதேஷு மஹர்லோகாஜ்ஜநம் ப்ரதி। பூதாதிஷ்வவஶிஷ்டேஷு ஸ்தாவராந்தேஷு சாப்யுத ।। ௩௮.

இவ்வாறு, தேவர்கள் மகர்லோகத்திலிருந்து ஜனலோகத்திற்குச் சென்றதும், அங்கு பஞ்சபூதங்கள் மற்றும் நிலையான உயிர்கள் மட்டுமே மீதமிருக்கும்.

ஶூந்யேஷு லோகஸ்தாநேஷு மஹாந்தேஷு பூராதிஷு। தேவேஷு ச கதேஷூர்த்த்வம் ஸாயோஜ்யம் கல்பவாஸிநாம் ।। ௩௮.

பூமி முதலான பெரிய உலகங்கள் காலியாகி, தேவர்கள் மேலே சென்றதும், கல்பம் முழுவதும் வாழ்பவர்களின் சேர்க்கை நிகழ்கிறது.

ஸம்ஹ்ரு'த்ய தாம்ஸ்ததோ ப்ரஹ்மா தேவர்ஷிபித்ரு'தாநவாந்। ஸம்ஸ்தாபயதி வை ஸர்கம் மஹத்ரூ'ஷ்ட்யா யுகக்ஷயே ।। ௩௮.

பிறகு பிரம்மா, தேவர்கள், முனிவர்கள், பித்ருக்கள், மற்றும் தானவர்கள் ஆகியோரை திரும்ப அழைத்து, யுகத்தின் முடிவில் தன் பெரிய ஞானத்தால் படைப்பை மீண்டும் நிறுவுகிறார்.

தத்ர யுகஸஹஸ்ராந்தமஹர்யர்த்ப்ரஹ்மணோ விதுஃ। ராத்ரிம் யுகஸஹஸ்ராந்தாமஹோராத்ரவிதோ ஜநாஃ ।। ௩௮.

அங்கு, பிரம்மாவின் ஒரு பகல் ஆயிரம் யுகங்கள் என்றும், ஒரு இரவும் ஆயிரம் யுகங்கள் என்றும், பிரம்மாவின் பகல் இரவு பற்றி அறிந்தவர்கள் கூறுகிறார்கள்.

நைமித்திகஃ ப்ராக்ரு'திகோ யஶ்சைவாத்யந்திகோऽர்ததஃ। த்ரிவிதஃ ஸர்வ்வபூதாநாமித்யேஷ ப்ரதிஸஞ்சரஃ ।। ௩௮.

எல்லா உயிர்களுக்கும் மூன்று வகையான அழிவுகள் உள்ளன: ஒரு காலத்துக்கு ஏற்ப நிகழ்வது, இயற்கை காரணமாக நிகழ்வது, முற்றிலும் முடிவடைவது — இவை தான் அழிவுகளின் வகைகள் என்று கூறப்படுகிறது.

ப்ராஹ்மோ நைமித்திகஸ்தஸ்ய கல்பதாஹஃ ப்ரஸம்யமஃ। ப்ரதிஸர்கே து பூதாநாம் ப்ராக்ரு'தஃ கரணக்ஷயஃ ।। ௩௮.

அந்த ஒரு காலத்துக்கான அழிவு 'பிரம்மன் சார்ந்தது' என்று அழைக்கப்படுகிறது; அது யுக முடிவில் உலகம் எரியும்போது நிகழும். உயிர்களின் உருவங்கள் அழியும் போது, அதுவே இயற்கை அழிவாகும்.