வாயுபுராணம்

யஃ கஶ்யபஸுதஸ்யாத பரமேஷ்டீ வ்யஜாயத। மாநஸஃ கஶ்யபஸ்யேஹ தக்ஷஶாபபயாத் புநஃ ।। ௪.

பின்னர் பரமேஷ்டியின் மனத்திலிருந்து, கஶ்யபரின் மகனாக ஒருவர் பிறந்தார்; இங்கே, தக்ஷனின் சாபத்தைப் பயந்து, மனத்திலிருந்து பிறந்த கஶ்யபர் மறுபடியும் தோன்றினார்.

தஸ்மாத் ஸ கஶ்யபஸ்யாத த்விதீயம் மாநஸோऽபவத்। ஸ ஹி பூர்வஸமுத்பந்நோ நாரதஃ பரமேஷ்டிநஃ ।। ௪.

அதனால், அவர் கஶ்யபரின் இரண்டாவது மனப்பிறப்பு ஆனார்; ஏனெனில், பரமேஷ்டியிலிருந்து முன்பே பிறந்தவர் நாரதர் தான்.

யேந தக்ஷஸ்ய புத்ராஸ்தே ஹர்யஶ்வா இதி விஶ்ருதாஃ । நிந்தார்தம் நாஶிதாஃ ஸர்வே விநஷ்டாஶ்ச ந ஸம்ஶயஃ ।। ௪.

தக்ஷனின் மகன்கள் ஹர்யஶ்வர்கள் என்று புகழ்பெற்றவர்கள், அவரால் பழி சொல்லும் நோக்கில் அழிக்கப்பட்டார்கள்; அனைவரும் அழிந்தார்கள், இதில் சந்தேகம் இல்லை.

தஸ்யோத்யதஸ்ததா தக்ஷஃ க்ருத்தோ நாஶாய வை ப்ரபுஃ । ப்ரஹ்மர்ஷீந் வை புரஸ்க்ரு'த்ய யாசிதஃ பரமேஷ்டிநா ।। ௪.

அப்போது தக்ஷன் மிகவும் கோபத்துடன் அழிவை நோக்கி எழுந்தான். ஆனால் பரமேஷ்டி பிரபுவும் பிரம்மரிஷிகளுடன் வந்து அவரை வேண்டிக் கொண்டு அடக்கினார்.

ததோऽபிஸந்திதம் சக்ரே தக்ஷஸ்து பரமேஷ்டிநா। கந்யாயாம் நாரதோ மஹ்யம் தவ புத்ரோ பவத்விதி ।। ௪.

பரமேஷ்டியின் வேண்டுகோளுக்கு ஏற்ப, தக்ஷன் தன் மகளின் மூலம் நாரதன் உன் மகனாக வேண்டும் என்று தீர்மானித்தான்.

ததோ தக்ஷஃ ஸுதாம் ப்ராதாத் ப்ரியாம் வை பரமேஷ்டிநே । தஸ்மாத் ஸ நாரதோ ஜஜ்ஞே பூயஃ ஶாந்தோ பயாத்ரு'ஷிஃ ।। ௪.

அதனால் தக்ஷன் தனது அன்பான மகளை பரமேஷ்டிக்கு கொடுத்தான். அதிலிருந்து, பயத்தால் அமைதியடைந்த முனிவனாக நாரதன் மீண்டும் பிறந்தான்.

ததுபஶ்ருத்ய விப்ராஸ்தே ஜாதகௌதூஹலாஃ புநஃ । அப்ரு'ச்சந் வததாம் ஶ்ரேஷ்டம் ஸூதம் தத்த்வார்ததர்ஶிநம் ।। ௪.

இதை கேட்ட பிராமணர்கள் அனைவரும் புதிதாக ஆர்வமடைந்து, உண்மை அறிந்த சூதரிடம் கேள்வி கேட்டார்கள்.

கதம் விநாஶிதாஃ புத்ரா நாரதேந மஹாத்மநா। ப்ரஜாபதிஸுதாஸ்தே வை ப்ரஜாஃ ப்ராசேதஸாத்மஜாஃ ।। ௪.

பிரஜாபதியின் மகன்கள், ப்ராசேதஸர்களின் சந்ததிகள், அந்த பெரிய உள்ளம் கொண்ட நாரதனால் எவ்வாறு அழிக்கப்பட்டார்கள் என்று எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.

ஸ தத்யம் வசநம் ஶ்ருத்வா ஜிஜ்ஞாஸாஸம்பவம் ஶுபம் । ப்ரோவாச மதுரம் வாக்யம் தேஷாம் ஸர்வகுணாந்விதம் ।। ௪.

அவர்களின் உண்மை மற்றும் நல்ல கேள்வியை கேட்ட சூதர், இனிமையான வார்த்தைகளால், எல்லா நற்குணங்களும் உடைய பதிலை வழங்கினார்.

தக்ஷபுத்ராஶ்ச ஹர்யஶ்வா விவர்த்தயிஷவஃ ப்ரஜாஃ। ஸமாகதா மஹாவீர்யா நாரதஸ்தாநுவாச ஹ ।। ௪.

தக்ஷனின் மகன்கள், ஹர்யஶ்வர்கள், சந்ததியை பெருக்க விரும்பி, பேராற்றலுடன் ஒன்று கூடியபோது, நாரதர் அவர்களிடம் பேசினார்.

பாலிஶா பல யூயம் வை ந ப்ரஜாநீத பூதலம்। அந்தமூர்த்த்வமதஶ்சைவ கதம் ஸ்ரக்ஷ்யத வை ப்ரஜாஃ ।। ௪.

நீங்கள் இளம், அனுபவமற்றவர்கள்; கீழும் மேலும் நடுவும் பூமியை அறியாதவர்கள். அப்படி இருக்க, நீங்கள் சந்ததியை எப்படிச் செய்வீர்கள்?

கிம் ப்ரமாணந்து மேதிந்யாஃ ஸ்ரஷ்டவ்யாநி ததைவ ச। அவிஜ்ஞாயேஹ ஸ்ரஷ்டவ்யமந்யதா கிம் நு ஸ்ரக்ஷ்யத। அல்பம் வாபி பஹுர்வாபி தத்ர தோஷஸ்து த்ரு'ஶ்யதே ।। ௪.

பூமியின் அளவு என்ன? எதை உருவாக்க வேண்டும்? இதை அறியாமல் நீங்கள் எதை உருவாக்கப் போகிறீர்கள்? சிறிதாக இருந்தாலும், அதிகமாக இருந்தாலும், அதில் குறைபாடுகள் உண்டு.

தே து தத்வசநம் ஶ்ருத்வா ப்ரயாதாஃ ஸர்வதோதிஶம்। வாயுந்து ஸமநுப்ராப்ய கதாஸ்தே வை பராபவம் ।। ௪.

அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட அவர்கள், எல்லா திசைகளிலும் சென்றார்கள். அவர்கள் வாயுவின் பாதையை அடைந்து, அங்கே அழிவடைந்தார்கள்.

அத்யாபி ந நிவர்த்தந்தே ப்ரமந்தோ வாயுமிஶ்ரிதாஃ । ஏவம் வாயுபதம் ப்ராப்ய ப்ரமந்தே தே மஹர்ஷயஃ ।। ௪.

இன்றும் அவர்கள் திரும்பவில்லை; வாயுவுடன் கலந்து அலைந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். அந்த மகா முனிவர்கள் வாயுவின் பாதையில் சென்று அலைந்து திரிகின்றார்கள்.

ஸ்வேஷு புத்ரேஷு நஷ்டேஷு தக்ஷஃ ப்ராசேதஸஃ புநஃ। வைரிம்யாமேவ புத்ராணாம் ஸஹஸ்ரமஸ்ரு'ஜத் ப்ரபுஃ ।। ௪.

தன் மகன்கள் அழிந்த பிறகு, ப்ராசேதஸனின் மகன் தக்ஷன், வைரிணியிலிருந்து மீண்டும் ஆயிரம் மகன்களை உருவாக்கினான்.

ப்ரஜா விவர்த்தயிஷவஃ ஶபலாஶ்வாஃ புநஸ்து தே। பூர்வமுக்தம் வசஸ்தத்ர ஶ்ராவிதா நாரதேந ஹ ।। ௪.

சந்ததியை பெருக்க விரும்பிய அந்த ஷபலாஶ்வர்கள், முன்பு நாரதர் சொன்ன வார்த்தைகளை மீண்டும் கேட்டார்கள்.

தச்ச்ரத்வா வசநம் ஸர்வே குமாராஸ்தே மஹௌஜஸஃ। அந்யோऽந்யமூசுஸ்தே ஸர்வே ஸம்யகாஹ மஹாந்ரு'ஷிஃ। ப்ராத்ரூ'ணாம் பதவீ சைவ கந்தவ்யா நாத்ர ஸம்ஶயஃ ।। ௪.

அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட அந்த வலிமைமிக்க இளைஞர்கள், ஒருவருக்கொருவர், 'மகா முனிவர் சரியாகச் சொன்னார்; நம்முடைய சகோதரர்களின் பாதையை நாம் செல்ல வேண்டும், இதில் சந்தேகம் இல்லை' என்றார்கள்.

ஜ்ஞாத்வா ப்ரமாணம் ப்ரு'த்வ்யாஶ்ச ஸுகம் ஸ்ரக்ஷ்யாமஹே ப்ரஜாஃ। தேऽபி தேநைவ மார்கேண ப்ரயாதாஃ ஸர்வதோதிஶம்। அத்யாபி ந நிவர்த்தந்தே ஸமுத்ரேப்ய இவாபகாஃ ।। ௪.

'பூமியின் அளவை அறிந்து, சந்ததியை மகிழ்ச்சியுடன் உருவாக்குவோம்' என்று அவர்கள் கூறி, அதே பாதையில் எல்லா திசைகளிலும் சென்றார்கள். இன்று வரை அவர்கள் திரும்பவில்லை; அது நதிகள் கடலை அடைவதைப் போல.

ததஃ ப்ரப்ரு'தி வை ப்ராதா ப்ராதுரந்வேஷணே ரதஃ। ப்ரயாதோ நஶ்யதி ததா தந்ந கார்யம் விஜாநதா ।। ௪.

அதிலிருந்து, ஒரு சகோதரன் மற்றொரு சகோதரனைத் தேடி சென்றால், அவனும் அதேபோல் அழிவடைகிறான். இதை அறிந்தவன் அப்படி செய்யக் கூடாது.

நஷ்டேஷு ஶபலாஶ்வேஷு தக்ஷஃ க்ருத்தோऽபவத்விபுஃ। நாரதம் நாஶமேஹீதி கர்பவாஸம் வஸேதி ச ।। ௪.

ஷபலாஶ்வர்கள் அழிந்தபோது, தக்ஷன் மிகவும் கோபமடைந்து, நாரதனை, 'நீ அழிவடைந்து கருவில் வாழ வேண்டும்' என்று சபித்தான்.

ததா தேஷ்வபி நஷ்டேஷு மஹாத்மஸு புரா கில। ஷஷ்டிகந்யாऽஸ்ரு'ஜத்தக்ஷோ வைரிண்யாமேவ விஶ்ருதாஃ ।। ௪.

அப்படியே அந்த மகான்கள் அழிந்தபிறகு, தக்ஷன் வைரிணியிலிருந்து அறுபது புகழ்பெற்ற மகள்களை உருவாக்கினான்.

தாஸ்ததா ப்ரதிஜக்ராஹ பத்ந்யர்தே கஶ்யபஃ ப்ரபுஃ। தர்மஃ ஸோமஸ்து பகவாம்ஸ்ததைவாந்யே மஹர்ஷயஃ ।। ௪.

அப்போது, தனது மனைவிக்காக கஶ்யபன் அந்த பெண்களை ஏற்றுக்கொண்டான்; அதுபோல் தர்மன், சோமன் மற்றும் மற்ற பெரிய முனிவர்களும் ஏற்றுக்கொண்டார்கள்.

இமா விஸ்ரு'ஷ்டிம் தக்ஷஸ்ய க்ரு'த்ஸ்நாம் யோ வேத தத்த்வதஃ। ஆயுஷ்மாந் கீர்த்திமாந் தந்யஃ ப்ரஜாநாம்ஶ்ச பவத்யுத ।। ௪.

தக்ஷனுடைய இந்த முழு படைப்பை உண்மையாக அறிந்தவன், நீண்ட ஆயுளும், புகழும், செல்வமும், நல்ல சந்ததியும் பெறுவான்.

தேவாநாம் தாநவாநாஞ்ச தைத்யாநாஞ்சைவ ஸர்வஶஃ। உத்பத்திம் விஸ்தரேணேஹ ப்ரூஹி வைவஸ்வதேऽந்தரே ।। ௫.

வைவஸ்வத மனுவின் காலத்தில், எல்லா தேவர்கள், தானவர்கள், மற்றும் தைத்யர்களின் தோற்றத்தை விரிவாகச் சொல்.

தர்மஸ்ய தாவத்வக்ஷ்யாமி நிஸர்கம் தம் நிபோதத। அருந்ததீ வஸுர்யாமீ லம்பா பாநுர்மருத்வதீ ।। ௫.

முதலில் தர்மனுடைய இயற்கையான தோற்றத்தை நான் விளக்கப்போகிறேன்; கவனமாக கேள்: அருந்ததி, வசு, யாமி, லம்பா, பானு, மருத்வதி—

ஸங்கல்பா ச முஹூர்தா ச ஸாத்யா விஶ்வா ததைவ ச। தர்மபத்ந்யோ தஶத்வேதா தக்ஷஃ ப்ராசேதஸோ ததௌ ।। ௫.

சங்கல்பா, முகூர்த்தா, சாத்யா, விஷ்வா ஆகிய இந்த பத்து மகள்களையும், ப்ராசேதஸனான தக்ஷன் தர்மனுக்கு மனைவிகளாகக் கொடுத்தான்.

ஸாத்யா புத்ராம்ஸ்து தர்மஸ்ய ஸாத்யாந் த்வாதஶ ஜஜ்ஞிரே। ஸாத்யா நாம மஹாபாகாஶ்சந்தஜா யஜ்ஞபாகிநஃ। தேவேப்யஸ்தாந் பராந் தேவாந் தேவஜ்ஞாஃ பரிசக்ஷிரே ।। ௫.

சாத்யாவிலிருந்து தர்மனுக்கு பன்னிரண்டு சாத்யர்கள் பிறந்தார்கள்; அவர்கள் மிகுந்த பாக்கியசாலிகள், வேதமூலமாகப் பிறந்தவர்கள், யாகங்களில் பங்கு பெறுபவர்கள்; தெய்வங்களை அறிந்தவர்கள், இவர்களை எல்லா தேவர்களிலும் சிறந்தவர்கள் என்று கூறுகிறார்கள்.

ப்ரஹ்மணோ வை முகாத் ஸ்ரு'ஷ்டா ஜயா தேவாஃ ப்ரஜேப்ஸயா। ஸர்வே மந்த்ரஶரீராஸ்தே ஸ்ம்ரு'தா மந்வந்தரேஷ்விஹ ।। ௫.

பிரம்மாவின் வாயிலிருந்து, சந்ததியை விரும்பி, ஜயர்கள் தேவர்களாக உருவானார்கள்; அவர்கள் எல்லோரும், பல மன்வந்தரங்களில் மந்திரங்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள்.

தர்ஶஶ்ச பௌர்ணமாஸஶ்ச ப்ரு'ஹத்யச்ச ரதந்தரம் । சித்திஶ்சைவ விசித்திஶ்ச ஆகூதிஃ கூதிரேவ ச ।। ௫.

தர்ஷ, பௌர்ணமாச, ப்ருஹத்யா, ரதந்தரம், சித்தி, விசித்தி, ஆகூதி, கூதி—