வாயுபுராணம்

ந ச விம்ஶே யுகே ஸோமவம்ஶஸ்யாதிர்பவிஷ்யதி। தேவாபிரஸபத்நஸ்து ஐலாதிர்பவிதா ந்ரு'பஃ ।। ௩௭.

ஆனால் இருபதாவது யுகத்தில் சோம வம்சத்திற்கு ஒரு தொடக்கம் இருக்காது; தேவாபியின் எதிரியான, இலா வம்சத்தில் பிறந்த ஒரு அரசன் எழுந்து வருவான்.

க்ஷத்ரப்ராபர்த்தகௌ ஹ்யேதௌ பவிஷ்யேதே சதுர்யுகே। ஏவம் ஸர்வத்ர விஜ்ஞேயம் ஸந்தாநார்தே து லக்ஷணம் ।। ௩௭.

இந்த இருவரும் நான்கு யுகங்களிலும் க்ஷத்திரியர் வம்சத்தின் தொடக்கமாக இருப்பார்கள்; இவ்வாறு எல்லா இடங்களிலும் வம்சம் தொடர்வதற்கான அடையாளம் அறியப்பட வேண்டும்.

க்ஷீணே கலியுகே தஸ்மிந் பவிஷ்யே து க்ரு'தே யுகே। ஸப்தர்ஷிபிஸ்து தைஃ ஸார்த்தமாத்யே த்ரேதாயுகே புநஃ ।। ௩௭.

அந்த கலியுகம் முடிந்து, அடுத்த கிருதயுகம் வந்தபோது, அந்த ஏழு முனிவர்களுடன் சேர்ந்து, முதல் திரேதாயுகத்தில் மீண்டும்—

கோத்ராணாம் க்ஷத்ரியாணாஞ்ச பவிஷ்யேதே ப்ரவர்த்தகௌ। த்வாபராம்ஶே ந திஷ்டந்தி க்ஷத்ரியா ரு'ஷிபிஃ ஸஹ ।। ௩௭.

அவர்கள் கோத்திரங்களுக்கும் க்ஷத்திரியர் வம்சங்களுக்கும் தொடக்கமாக இருப்பார்கள்; துவாபர யுகத்தில் க்ஷத்திரியர்கள் முனிவர்களுடன் சேர்ந்து இருக்கமாட்டார்கள்.

காலே க்ரு'தயுகே சைவ க்ஷீணே த்ரேதாயுகே புநஃ। பீஜார்தந்தே பவிஷ்யந்தி ப்ரஹ்மக்ஷத்ரஸ்ய வை புநஃ ।। ௩௭.

கிருதயுகத்திலும், திரேதாயுகம் குறைந்து வரும் போதும், வம்சம் தொடர வேண்டும் என்பதற்காக பிராமணர் மற்றும் க்ஷத்திரியர் வம்சங்கள் மீண்டும் தோன்றும்.

ஏவமேவ து ஸர்வேஷு திஷ்டந்தீஹாந்தரேஷு வை । ஸப்தர்ஷயோ ந்ரு'பைஃ ஸார்த்தம் ஸந்தாநார்தம் யுகே யுகே ।। ௩௭.

இவ்வாறே எல்லா இடையிலான காலங்களிலும், ஏழு முனிவர்கள் அரசர்களுடன் சேர்ந்து, ஒவ்வொரு யுகத்திலும் வம்சம் தொடர்வதற்காக இருக்கிறார்கள்.

க்ஷத்ரஸ்யைவ ஸமுச்சேதஃ ஸம்பந்தோ வை த்விஜைஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। மந்வந்தராணாம் ஸப்தாநாம் ஸந்தாநாஶ்ச ஶ்ருதாஶ்ச தே ।। ௩௭.

க்ஷத்திரியர் வம்சம் அழிவதும், அது இருமுறை பிறந்தவர்களுடன் இணைவதும் நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது; அந்த ஏழு மன்வந்தரங்களில் வம்சம் தொடர்ந்ததும் கேட்டிருக்கப்படுகிறது.

பரம்பரா யுகாநாஞ்ச ப்ரஹ்மக்ஷத்ரஸ்ய சோத்பவஃ। யதா ப்ரவ்ரு'த்திஸ்தேஷாம் வை ப்ரவ்ரு'த்தாநாம் ததா க்ஷயஃ ।। ௩௭.

யுகங்களின் பரம்பரை மற்றும் பிராமணர், க்ஷத்திரியர் வம்சங்கள் எப்படி தோன்றின என்பதைப் போலவே, அவர்கள் வளர்ச்சி நடந்தது போலவே, அவர்களின் குறைதலும் நிகழ்கிறது.

ஸப்தர்ஷயோ விதுஸ்தேஷாம் தீர்காயுஷ்ட்வாக்ஷயந்து தே। ஏதேந க்ரமயோகேந ஐலேக்ஷ்வாக்வந்வயா த்விஜாஃ ।। ௩௭.

அந்த ஏழு முனிவர்கள் அவர்களது நீண்ட ஆயுளையும் அழிவில்லாத தன்மையையும் அறிவார்கள்; இந்த வரிசையின்படி, இலா மற்றும் இக்ஷ்வாகு வம்சத்து இருமுறை பிறந்தவர்கள் தோன்றுகிறார்கள்.

உத்பத்யமாநாஸ்த்ரேதாயாம் க்ஷீயமாணே கலௌ புநஃ। அநுயாந்தி யுகாக்யாம் து யாவந்மந்வந்தரக்ஷயஃ ।। ௩௭.

திரேதாயுகத்தில் பிறந்து, கலியுகம் குறைந்து வரும் போதும், அவர்கள் யுகங்களின் ஓட்டத்தைப் பின்பற்றி, மன்வந்தர முடிவுவரை தொடர்கிறார்கள்.

ஜாமதக்ந்யேந ராமேண க்ஷத்ரே நிரவஶேஷிதே। க்ரு'தே வம்ஶகுலாஃ ஸர்வாஃ க்ஷத்ரியைர்வஸுதாதிபைஃ। த்விவம்ஶகரணாஶ்சைவ கீர்த்தயிஷ்யே நிபோதத ।। ௩௭.

ஜாமதக்னியின் மகன் இராமனால் க்ஷத்திரியர் வம்சம் முற்றிலும் அழிக்கப்பட்டபோது, எல்லா வம்சங்களும், குடும்பங்களும், க்ஷத்திரிய அரசர்களால் மீண்டும் நிறுவப்பட்டன; இரு வம்சங்களின் உருவாக்கத்தை நான் கூறப்போகிறேன், கேளுங்கள்.

ஐலஸ்யேக்ஷ்வாகுநந்தஸ்ய ப்ரக்ரு'திஃ பரிவர்த்ததே। ராஜாநஃ ஶ்ரேணிபத்தாஸ்து ததாந்யே க்ஷத்ரியா ந்ரு'பாஃ ।। ௩௭.

இலா, இக்ஷ்வாகு, நந்த வம்சங்களின் இயல்பு மாறி மாறி வருகிறது; அரசர்கள் வரிசையாக அமைக்கப்பட்டுள்ளனர், மற்ற க்ஷத்திரிய அரசர்களும் அதுபோலவே.

ஐலவம்ஶஸ்ய யே க்யாதாஸ்ததைவைக்ஷ்வாகவா ந்ரு'பாஃ । தேஷாமேகஶதம் பூர்ணம் குலாநாமபிஷேகிநாம் ।। ௩௭.

இலா வம்சத்தில் புகழ்பெற்றவர்களும், அதுபோலவே இக்ஷ்வாகு அரசர்களும், அவர்களில் நூறு குடும்பங்கள் முழுமையாக பட்டாபிஷேகம் செய்யப்பட்ட அரசர்களாக உள்ளனர்.

தாவதேவ து போஜாநாம் விஸ்தாரோ த்விகுணஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । பஜதே த்ரிம்ஶகம் க்ஷத்ரம் சதுர்தா தத்யதாதிஶம் ।। ௩௭.

போஜர் வம்சத்தின் பரப்பளவு இரட்டிப்பாகும் என்று கூறப்படுகிறது. க்ஷத்திரியர் நான்கு பிரிவுகளாக, முன்பு விளக்கப்பட்டபடி, பிரிக்கப்பட்டுள்ளனர்.

தேஷ்வதீதாஃ ஸமாநா யே ப்ருவதஸ்தாந்நிபோதத। ஶதம் வை ப்ரதிவிந்த்யாநாம் ஶதம் நாகாஃ ஶதம் ஹயாஃ ।। ௩௭.

இப்போது, தங்களது சமகாலத்தவர்களை மிஞ்சியவர்களைப் பற்றி கேளுங்கள்: நூறு பிரதிவிந்தியர்கள், நூறு நாகர்கள், நூறு குதிரைகள் இருந்தனர்.

த்ரு'தராஷ்ட்ராஶ்சைகஶதமஶீதிர்ஜநமேஜயாஃ। ஶதஞ்ச ப்ரஹ்மதத்தாநாம் ஶீரிணாம் வீரிணாம் ஶதம் ।। ௩௭.

நூறு த்ரிதராஷ்டிரர்கள், எண்பது ஜனமேஜயர்கள், நூறு பிரஹ்மதத்தர்கள், நூறு ஶீரின்கள் மற்றும் நூறு வீரின்கள் இருந்தனர்.

ததஃ ஶதம் புரோமாநாம் ஶ்வேதகாஶகுஶாதயஃ । ததோऽபரே ஸஹஸ்ரம் வை யேऽதீதாஃ ஶதபிந்தவஃ ।। ௩௭.

அதன்பின், நூறு புரோமர்கள், ஶ்வேதகாஷர்கள், குஷர்கள் ஆகியோர் வந்தனர்; அவர்களுக்குப் பிறகு, பழங்காலத்தில் இருந்த ஆயிரம் ஶதபிந்தவர்கள் வந்தனர்.

ஈஜிரே சாஶ்வமேதைஸ்தே ஸர்வே நியுததக்ஷிணைஃ । ஏவம் ராஜர்ஷயோऽதீதாஃ ஶதஶோऽத ஸஹஸ்ரஶஃ ।। ௩௭.

இவர்கள் அனைவரும் பெரும் கொடைகள் வழங்கி அஶ்வமேத யாகங்களை நடத்தினர்; இப்படிப்பட்ட ராஜரிஷிகள் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் இருந்தனர்.

மநோர்வைவஸ்வதஸ்யாஸ்மிந் வர்த்தமாநேऽந்தரே து யே । தேஷாம் நிபோததோத்பந்நா லோகே ஸந்ததயஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௩௭.

இந்த வைவஸ்வத மனுவின் நடுவில், இப்போது உலகில் தோன்றிய வம்சங்களைப் பற்றி கேளுங்கள்.

நு ஶக்யம் விஸ்தரம் தேஷாம் ஸந்தாநாநாம் பரம்பரா। தத்பூர்வாபரயோகேந வக்தும் வர்ஷஶதைரபி ।। ௩௭.

அந்த வம்சங்களின் பரம்பரையையும் விரிவாகச் சொல்லுவது, நூறு வருடங்கள் கூட போதாது; அது சாத்தியமில்லை.

அஷ்டாவிம்ஶத்யுகாக்யாஸ்து கதா வைவஸ்வதேऽந்தரே। ஏதா ராஜர்ஷிபிஃ ஸார்த்தம் ஶிஷ்டா யாஸ்தா நிபோதத ।। ௩௭.

வைவஸ்வத மனுவின் காலத்தில் இருபத்தெட்டு யுகங்கள் கடந்துவிட்டன; அவை ராஜரிஷிகளுடன் சேர்ந்து கூறப்பட்டுள்ளன; இப்போது மீதமுள்ளவற்றைப் பற்றி கேளுங்கள்.

சத்வாரிம்ஶச்ச யே சைவ பவிஷ்யாஃ ஸஹ ராஜபிஃ। யுகாக்யாநாம் விஶிஷ்டாஸ்து ததோ வைவஸ்வதக்ஷயே ।। ௩௭.

மற்றும் நாற்பது யுகங்கள், அதனுடன் அரசர்களும் வரவிருக்கின்றனர்; இந்த யுகங்கள் வைவஸ்வத மனுவின் முடிவுவரை சிறப்பாக உள்ளன.

ஏதத்வஃ கதிதம் ஸர்வ்வம் ஸமாஸவ்யாஸயோகதஃ। புநருக்தம் பஹுத்வாச்ச ந ஶக்யந்து யுகைஃ ஸஹ ।। ௩௭.

இதையெல்லாம் உங்களுக்காக சுருக்கமாகவும் விரிவாகவும் கூறினேன்; அவை அதிகமானவை என்பதால், யுகங்களோடு கூட அனைத்தையும் முழுமையாகச் சொல்ல முடியாது.

ஏதே யயாதிபுத்ராணாம் பஞ்சவிம்ஶா விஶாம் ஹிதாஃ। கீர்த்திதாஶ்சாமிதா யே மே லோகாந் வை தாரயந்த்யுத ।। ௩௭.

இவை யயாதியின் இருபத்தைந்து மகன்கள், உலகில் புகழ்பெற்றவர்கள்; இவர்கள் எனக்காக உலகங்களைத் தாங்குகின்றனர்.

லபதே ச வரேண்யஞ்ச துர்லபாநிஹ லௌகிகாந்। ஆயுஃ கீர்த்திம் தநம் புத்ராந் ஸ்வர்கம் சாநந்த்யமஶ்நுதே ।। ௩௭.

இவை மூலம் ஒருவன் அரிதாகக் கிடைக்கும் உலகப் பயன்கள், நீண்ட ஆயுள், புகழ், செல்வம், மகன், முடிவில்லா சொர்க்கம் ஆகியவற்றை அடைகிறான்.

தாரணாச்ச்ரவணாச்சைவ தே லோகாந் தாரயந்த்யுத। இத்யேஷ வோ மயோ பாதஸ்த்ரு'தீயஃ கதிதோ த்விஜாஃ। விஸ்தரேணாநுபூர்வ்வீ ச கிம்பூயோ வர்த்தயாம்யஹம் ।। ௩௭.

இதனை ஓதியும் கேட்டும் உலகங்களைத் தாங்குகின்றனர்; இதோ, முனிவர்களே, மூன்றாவது பகுதியை முறையாகவும் விரிவாகவும் உங்களுக்குச் சொன்னேன்; இனி என்ன சொல்ல வேண்டும்?

ஶ்ருத்வா பாதம் த்ரு'தீயந்து க்ராந்தம் ஸூதேந தீமதா। ததஶ்சதுர்தம் பப்ரச்சுஃ பாதம் வை ரு'ஷிஸத்தமாஃ ।। ௩௮.

ஞானமுள்ள சூதர் மூன்றாவது பகுதியை ஓதியதை முனிவர்கள் கேட்டபின், அவர்கள் நான்காவது பகுதியைப் பற்றி வினவினர்.

ரு'ஷய ஊசுஃ।। பாதஃ க்ராந்தஸ்த்ரு'தீயோऽயமநுஷங்கேண யஸ்த்வயா। சதுர்தம் விஸ்தராத்பாதம் ஸம்ஹாரம் பரிகீர்த்தய ।। ௩௮.

முனிவர்கள் கூறினார்கள்: மூன்றாவது பகுதியை நீ வரிசையாக எடுத்துச் சொன்னாய்; இப்போது நான்காவது பகுதியை, அதாவது லயத்தை விரிவாக விளக்கவும்.

மந்வந்தராணி ஸர்வாணி பூர்வாண்யேவாபரைஃ ஸஹ। ஸப்தர்ஷீணாமதைதேஷாம் ஸாம்ப்ரதஸ்யாந்தரே மநோஃ ।। ௩௮.

முன்னைய மற்றும் பிந்தைய அனைத்து மன்வந்தரங்களும், சப்தரிஷிகளும், இப்போது நடக்கும் மனுவின் காலத்தவரும்—