வாயுபுராணம்

நைவ மூர்த்தாபிஷிக்தாஸ்தே பவிஷ்யந்தி நராதிபாஃ। யுகதோஷதுராசாரா பவிஷ்யந்தி ந்ரு'பாஸ்து தே ।। ௩௭.

அவர்கள் தலைக்குப் பட்டம் சூட்டப்பட்ட அரசர்கள் அல்ல; அந்த அரசர்கள் யுகத்தின் குற்றத்தால் தீய நடத்தையுடன் இருப்பார்கள்.

ஸ்த்ரீணாம் பலவதேநைவ ஹத்வா சைவ பரஸ்பரம்। போக்ஷ்யந்தி கலிஶேஷே து வஸுதாம் பார்திவாஸ்ததா ।। ௩௭.

பெண்களை வலியால் கொன்று, ஒருவரை ஒருவர் அழித்து, அரசர்கள் கலியுகத்தின் இறுதியில் பூமியை அனுபவிப்பார்கள்.

உதிதோதிதவம்ஶாஸ்தே உதிதாஸ்தமிதாஸ்ததா । பவிஷ்யந்தீஹ பர்யாயே காலேந ப்ரு'திவீக்ஷிதஃ ।। ௩௭.

ஏறி இறங்கும் வம்சங்களை உடைய அரசர்கள், காலம் போக்கில், ஒன்றுக்கு ஒன்று மாற்றாக பூமியை ஆளுவார்கள்.

விஹீநாஸ்து பவிஷ்யந்தி தர்ம்மதஃ காமதோऽர்ததஃ। தைர்விமிஶ்ரா ஜநபதா ம்லேச்சாசாராஶ்ச ஸர்வஶஃ ।। ௩௭.

அவர்கள் தர்மம், ஆசை, பொருள் ஆகியவற்றில் குறைவானவர்களாக இருப்பார்கள்; அவர்களுடன் கலந்த நாடுகள் முழுவதும் மிலெச்சர் பழக்கங்களைப் பின்பற்றும்.

விபர்ய்யயேந வர்த்தந்தே நாஶயிஷ்யந்தி வை ப்ரஜாஃ। லுப்தாந்ரு'தரதாஶ்சைவ பவிதாரஸ்ததா ந்ரு'பாஃ ।। ௩௭.

அவர்கள் முறைக்கு மாறாக நடந்து, Prajāகளை அழிப்பார்கள்; அப்போது அரசர்கள் பேராசையுடன், பொய் பேசுவதில் மகிழ்வார்கள்.

தேஷாம் வ்யதீதே பர்யாயே பஹுஸ்த்ரீகே யுகே ததா। லவால்லவம் ப்ரஶ்யமாநா ஆயூரூபபலஶ்ருதைஃ ।। ௩௭.

அவர்களின் காலம் கடந்த பிறகு, பெண்கள் அதிகமான அந்த யுகத்தில், மக்கள் ஆயுள், அழகு, வலிமை, கல்வி ஆகியவற்றில் சிறிது சிறிதாக குறைந்து போவார்கள்.

ததா கதாஸ்து வை காஷ்டாம் ப்ரஜாஸு ஜகதீஶ்வராஃ । ராஜாநஃ ஸம்ப்ரணஶ்யந்தி காலேநோபஹதாஸ்ததா ।। ௩௭.

அரசர்கள் மக்களிடையே மிகவும் கீழ்நிலைக்கு சென்றதும், அவர்கள் காலத்தால் அழிக்கப்பட்டு அழிந்துவிடுவார்கள்.

கல்கிநோபஹதாஃ ஸர்வே ம்லேச்சா யாஸ்யந்தி ஸர்வஶஃ। அதார்மிகாஶ்ச தேऽத்யர்தம் பாஷண்டாஶ்சைவ ஸர்வஶஃ ।। ௩௭.

கல்கியால் அழிக்கப்பட்டு, எல்லா மிலெச்சர்களும் முழுவதும் போய் விடுவார்கள்; அவர்கள் மிகவும் தர்மம் இல்லாதவர்களும், முற்றிலும் பாசண்டர்களுமாக இருப்பார்கள்.

ப்ரநஷ்டே ந்ரு'பஶப்தே ச ஸந்த்யாஶ்லிஷ்டே கலௌ யுகே। கிம்ஞ்சிச்சிஷ்டாஃ ப்ரஜாஸ்தா வை தர்ம்மே நஷ்டேऽபரிக்ரஹாஃ ।। ௩௭.

அரசன் என்ற பெயர் அழிந்ததும், கலியுகத்தின் அந்தரங்கம் சேர்ந்ததும், கொஞ்சம் மக்கள் மட்டுமே மீதமிருப்பார்கள்; அவர்கள் தர்மமும், சொத்தும் இழந்தவர்களாக இருப்பார்கள்.

அஸாதநா ஹதாஶ்வாஸா வ்யாதிஶோகேந பீடிதாஃ। அநாவ்ரு'ஷ்டிஹதாஶ்சைவ பரஸ்பரவதேந ச ।। ௩௭.

வழிகள் இல்லாமல், நம்பிக்கைகள் முற்றிலும் சிதைந்து, நோய் மற்றும் துக்கத்தால் வாடி, வறட்சியால் பாதிக்கப்பட்டு, ஒருவரை ஒருவர் கொன்று அழித்து விடுவார்கள்.

அநாதா ஹி பரித்ரஸ்தா வார்த்தாமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய துஃகிதாஃ। த்யக்த்வா புராணி க்ராமாம்ஶ்ச பவிஷ்யந்தி வநௌகஸஃ ।। ௩௭.

ஆதரவில்லாமல் பயந்து, தங்கள் வாழ்வாதாரத்தை விட்டுவிட்டு துயரத்தில் மூழ்கி, பழமையான கிராமங்களை கைவிட்டு, காட்டில் வாழ்பவர்களாக மாறுவார்கள்.

ஏவம் ந்ரு'பேஷு நஷ்டேஷு ப்ரஜாஸ்த்யக்த்வா க்ரு'ஹாணி து। நஷ்டே ஸ்நேஹே துராபந்நா ப்ரஷ்டஸ்நேஹாஃ ஸுஹ்ரு'ஜ்ஜநாஃ ।। ௩௭.

அரசர்கள் இல்லாமல் போனபோது, மக்கள் தங்கள் வீடுகளை விட்டு விட்டு, பாசம் இழந்து, துன்பம் அனுபவிப்பார்கள்; நண்பர்களுக்குள்ள பாசமும் கலைந்து விடும்.

வர்ணாஶ்ரமபரிப்ரஷ்டாஃ ஸங்கரம் கோரமாஸ்திதாஃ। ஸரித்பர்வதஸேவிந்யோ பவிஷ்யந்தி ப்ரஜாஸ்ததா ।। ௩௭.

வகுப்பும் வாழ்க்கை முறையும் குலைந்து, கடுமையான குழப்பத்தில் மூழ்கி, மக்கள் ஆறுகள் மற்றும் மலைகளின் அருகே வாழ்வார்கள்.

ஸரிதஃ ஸாகராநூபாந் ஸேவந்தே பர்வதாநி ச। அங்காந் கலிங்காந் வங்காம்ஶ்ச காஶ்மீராந் காஶிகோஶலாந் ।। ௩௭.

அவர்கள் ஆறுகள், கடற்கரை, மலைகளையும், அங்கம், கலிங்கம், வங்கம், காஷ்மீர், காசி, கோசலம் ஆகிய இடங்களையும் அடிக்கடி நாடுவார்கள்.

ரு'ஷிகாந்தகிரித்ரோணீஃ ஸம்ஶ்ரயிஷ்யந்தி மாநவாஃ। க்ரு'த்ஸ்நம் ஹிமவதஃ ப்ரு'ஷ்டம் கூலம் ச லவணாம்பஸஃ ।। ௩௭.

மக்கள் முனிவர்களின் மலைகளின் சரிவுகள், பள்ளத்தாக்குகள், முழு இமயமலைத் தொடரும், உப்புக் கடலின் கரையும் புகலிடம் ஆகக் கொள்வார்கள்.

அரண்யாந்யபிபத்ஸ்யந்தி ஹ்யார்ய்யா ம்லேச்சஜநைஃ ஸஹ। ம்ரு'கைர்மீநைர்விஹங்கைஶ்ச ஶ்வாபதைஸ்தக்ஷுபிஸ்ததா। மதுஶாகபலைர்மூலைர்வர்த்தயிஷ்யந்தி மாநவாஃ ।। ௩௭.

நல்லவர்கள் வெளிநாட்டவர்களுடன் சேர்ந்து காடுகளுக்குள் செல்வார்கள்; மிருகங்கள், மீன்கள், பறவைகள், காட்டு விலங்குகள் எல்லாம் கலக்கமடைந்து, மக்கள் தேன், கீரை, பழம், வேர் ஆகியவற்றை உணவாக எடுத்துக்கொள்வார்கள்.

சீரம் பர்ணஞ்ச விவிதம் வல்கலாந்யஜிநாநி ச। ஸ்வயம் க்ரு'த்வா விவத்ஸ்யந்தி யதா முநிஜநாஸ்ததா ।। ௩௭.

அவர்கள் தாமாகவே பலவகைத் தோல் உடைகள், இலைகள், மரச்சீலைகள் தயாரித்து, முனிவர்கள் போல வாழ்வார்கள்.

பீஜாந்நாநி ததா நிம்நேஸ்வீஹந்தஃ காஷ்டஶங்குபிஃ। அஜைடகம் கரோஷ்ட்ரஞ்ச பாலயிஷ்யந்தி யத்நதஃ ।। ௩௭.

அவர்கள் பள்ளத்தாக்குகளில் தானியங்களை வளர்த்து, மரக் கம்பிகளை பயன்படுத்துவார்கள்; ஆடுகள், செம்மறி, கழுதைகள், ஒட்டகங்களை கவனமாக பாதுகாப்பார்கள்.

நதீர்வத்ஸ்யந்தி தோயார்தே கூலமாஶ்ரித்ய மாநவாஃ। பார்திவாந் வ்யவஹாரேண விபாதந்தஃ பரஸ்பரம் ।। ௩௭.

மக்கள் தண்ணீருக்காக ஆறுகளின் கரையில் குடியிருப்பார்கள்; வியாபாரம் மூலமாக ஒருவரை ஒருவர் தொந்தரவு செய்வார்கள்.

பஹுமந்யாஃ ப்ரஜாஹீநாஃ ஶௌசாசாரவிவர்ஜிதாஃ। ஏவம் பவிஷ்யந்தி நராஸ்ததாதர்ம்மே வ்யவஸ்திதாஃ ।। ௩௭.

மிக மதிப்புமிக்கவர்களாக இருந்தாலும், மக்கள் இல்லாமல், தூய்மை மற்றும் நல்ல நடத்தை இன்றி, அப்போதைய மனிதர்கள் தவறான வழியில் நிலைத்திருப்பார்கள்.

ஹீநாத்தீநாம்ஸ்ததா தர்ம்மாந் ப்ரஜாஃ ஸமநுவர்த்ததே। ஆயுஸ்ததா த்ரயோவிம்ஶம் ந கஶ்சிததிவர்த்ததே ।। ௩௭.

மக்கள் குறைந்தும் குறைபாடுள்ள தர்மங்களை பின்பற்றுவார்கள்; அப்போது யாரும் இருபத்து மூன்று ஆண்டுகளை தாண்டி வாழமாட்டார்கள்.

துர்பலா விஷயக்லாநா ஜரயா ஸம்பரிப்லுதாஃ। பத்ரமூலபலாஹாராஶ்சீரக்ரு'ஷ்ணாஜிநாம்பராஃ ।। ௩௭.

பலவீனமாக, இன்ப ஆசைகளால் சோர்ந்து, முதுமையால் மூழ்கி, இலை, வேர், பழம் ஆகியவற்றை உணவாக கொண்டு, மரச்சீலை மற்றும் கரு மான் தோல் உடைகள் அணிவார்கள்.

வ்ரு'த்த்யர்தமபிலிப்ஸந்தஶ்சரிஷ்யந்தி வஸுந்தராம்। ஏதத்காலமநுப்ராப்தாஃ ப்ரஜாஃ கலியுகாந்தகே ।। ௩௭.

வாழ்வாதாரம் தேடி, பூமியெங்கும் அலைவார்கள்; இவர்கள் இந்தக் காலத்தில், கலியுகத்தின் முடிவில் வாழ்வோர்.

க்ஷீணே கலியுகே தஸ்மிந் திவ்யே வர்ஷஸஹஸ்ரகே। நிஃஶேஷாஸ்து பவிஷ்யந்தி ஸார்த்தம் கலியுகேந து। ஸஸந்த்யாம்ஶே து நிஃஶேஷே க்ரு'தம் வை ப்ரதிபத்ஸ்யதே ।। ௩௭.

அந்த கலியுகம் முடிவடையும் போது, அந்த தெய்வீகமான ஆயிரம் ஆண்டுகளில், எல்லோரும் கலியுகத்துடன் சேர்ந்து அழிந்துவிடுவார்கள்; அதன் மாலைப்பகுதி முற்றிலும் முடிந்ததும், கிருதயுகம் மீண்டும் பிறக்கும்.

யதா சந்த்ரஶ்ச ஸூர்ய்யஶ்ச ததா திஷ்யப்ரு'ஹஸ்பதீ। ஏகராத்ரே பரிஷ்யந்தி ததா க்ரு'தயுகம் பவேத் ।। ௩௭.

சந்திரன், சூரியன், திஷ்யம், ப்ருஹஸ்பதி—all ஒரே இரவில் சேர்ந்தபோது, கிருதயுகம் பிறக்கும்.

ஏஷ வம்ஶக்ரமஃ க்ரு'த்ஸ்நம் கீர்திதோ வோ யதாக்ரமம்। அதீதா வர்த்தமாநாஶ்ச ததைவாநாகதாஶ்ச யே ।। ௩௭.

இந்த முழு வம்ச வரிசையும், கடந்தவை, நிகழ்காலமும், வரவிருப்பவையும் உங்களுக்கு ஒழுங்காக விவரிக்கப்பட்டது.

மஹாதேவாபிஷேகாத்து ஜந்ம யாவத்பரிக்ஷிதஃ। ஏதத்வர்ஷஸஹஸ்ரந்து ஜ்ஞேயம் பஞ்சாதஶதுத்தரம் ।। ௩௭.

மகாதேவன் பட்டாபிஷேகத்திலிருந்து பரீக்ஷித்தின் பிறப்பு வரை, இந்த ஆயிரம் ஆண்டுகள், பதினைந்து ஆண்டுகள் கூடுதலாக, அறியப்பட வேண்டும்.

ப்ரமாணம் வை ததா சோக்தம் மஹாபத்மாந்தரம் ச யத்। அந்தரம் தச்சதாந்யஷ்டௌ ஷட்‌த்ரிம்ஶச்ச ஸமாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௩௭.

அளவு எவ்வாறு கூறப்பட்டது என்றும், மகாபத்மம் எனும் இடைவெளியும் எவ்வளவு என்று விளக்கப்பட்டது. அந்த இடைவெளி நூற்றெண்பத்தாறு ஆண்டுகள் எனக் கணக்கிடப்படுகிறது.

ஏதத்காலாந்தரம் பாவ்யா அந்த்ராந்தா யே ப்ரகீர்த்திதாஃ। பவிஷ்யைஸ்தத்ர ஸங்க்யாதாஃ புராணஜ்ஞைஃ ஶ்ருதர்ஷிபிஃ ।। ௩௭.

இந்த கால அளவு அந்திரர் முடிவாகக் கூறப்பட்டவர்களுக்கு பொருந்தும்; அவர்களின் எண்ணிக்கை புராணங்களை அறிந்த முனிவர்களால் அறிவிக்கப்பட்டது.