வாயுபுராணம்

ஸ்தாபயிஷ்யந்தி ராஜாநோ நாநாதேஶேஷு தேஜஸா। விஶ்வஸ்பாநிர்மஹாஸத்த்வோ யுத்தே விஷ்ணுஸமோ பலீ ।। ௩௭.

அரசர்கள் தங்கள் வீரத்தால் பல்வேறு நாடுகளில் நிலைநிறுத்துவார்கள்; விஷ்வஸ்பானி பெரும் ஆற்றல் உடையவனாக, யுத்தத்தில் விஷ்ணுவுக்கு சமமான வலிமை உடையவனாக இருப்பான்.

விஶ்வஸ்பாநிர்நரபதிஃ க்லீபா க்ரு'திரிவோச்யதே। உத்ஸாதயித்வா க்ஷத்ரந்து க்ஷத்ரமந்யத் கரிஷ்யதி ।। ௩௭.

ஒரு அரசன் க்ஷத்திரியர்களை அழித்தாலும், அந்த வகையை மறுபடியும் உருவாக்குவான்; இது எல்லா இடத்திலும் விரியும் பாம்பு போலவும், ஒரு செயலை மீண்டும் உருவாக்குவது போலவும் கூறப்படுகிறது.

தேவாந் பித்ரூ'ம்ஶ்ச விப்ராம்ஶ்ச தர்பயித்வா ஸக்ரு'த்புநஃ। ஜாஹ்நவீதீரமாஸாத்ய ஶரீரம் யஸ்யதே பலீ ।। ௩௭.

ஒருவன் தேவர்களையும், பித்ருக்களையும், பிராமணர்களையும் ஒருமுறை திருப்திப்படுத்தி, ஜானவி நதிக்கரையை அடைந்தவுடன், தன் உடலை விட்டு விடுவான்.

ஸம்ந்யஸ்ய ஸ்வஶரீரந்து ஶக்ரலோகம் கமிஷ்யதி। நவநாகாஸ்து போக்ஷ்யந்தி புரீம் சம்பாவதீம் ந்ரு'பாஃ ।। ௩௭.

தன் உடலை விட்டு விட்டு, அவன் இந்திரனின் உலகத்திற்குச் செல்வான்; நவநாகர் வம்சத்து அரசர்கள் சம்பாவதி நகரை அனுபவிப்பார்கள்.

மதுராஞ்ச புரீம் ரம்யாம் நாகா போக்ஷ்யந்தி ஸப்த வை। அநுகங்கம் ப்ரயாகஞ்ச ஸாகேதம் மகதாம்ஸ்ததா। ஏதாஞ்ஜநபதாந் ஸர்வ்வாந் போக்ஷ்யந்தே குப்தவம்ஶஜாஃ ।। ௩௭.

ஏழு நாகர்கள் அழகான மதுரையை அனுபவிப்பார்கள்; அதுபோல் கங்கை கரையிலுள்ள பகுதிகள், பிரயாகம், சாகேதம், மகதம் ஆகிய எல்லா நிலங்களையும் குப்த வம்சத்தவர்கள் அனுபவிப்பார்கள்.

நிஷதாந் யதுகாம்ஶ்சைவ ஶைஶீ தாந் காலதோபகாந்। ஏதாஞ்ஜநபதாந் ஸர்வ்வாந் போக்ஷ்யந்தி மணிதாந்யஜாஃ ।। ௩௭.

நிஷதர்கள், யதுக்கள், சைசி மக்கள், காலதோபகர்கள் ஆகிய எல்லா நிலங்களையும் மணிதான்ய வம்சத்தவர்கள் அனுபவிப்பார்கள்.

கோஶலாம்ஶ்சாந்த்ரபௌண்ட்ராம்ஶ்ச தாம்ரலிப்தாந் ஸஸாகராந்। சம்பாம் சைவ புரீம் ரம்யாம் போக்ஷ்யந்தி தேவரக்ஷிதாம் ।। ௩௭.

கோசலம், ஆந்திரம், புண்டிரம், கடலுடன் கூடிய தாம்ரலிப்தம், அழகான சம்பா நகரம் ஆகியவை தேவர்களால் பாதுகாக்கப்பட்டவர்களால் அனுபவிக்கப்படும்.

காலிங்கா மஹிஷாஶ்சைவ மஹேந்த்ரநிலயாஶ்ச யே। ஏதாஞ்ஜநபதாந் ஸர்வ்வாந் பாலயிஷ்யதி வை குஹஃ ।। ௩௭.

காளிங்கர்கள், மகிஷர்கள், மகேந்திர மலையில் வாழ்பவர்கள் ஆகிய எல்லா நிலங்களையும் குகன் ஆளுவான்.

ஸ்த்ரீராஷ்ட்ரம் பக்ஷ்யகாம்ஶ்சைவ போக்ஷ்யதே கநகாஹ்வயஃ। துல்யகாலம் பவிஷ்யந்தி ஸர்வே ஹ்யேதே மஹீக்ஷிதஃ ।। ௩௭.

பெண்கள் வாழும் நாடும், உண்ணத்தக்கவர்களும் கனகாஹ்வயனால் அனுபவிக்கப்படும்; இந்த அரசர்கள் எல்லாரும் ஒரே காலத்தில் வாழ்வார்கள்.

அல்பப்ரஸாதா ஹ்யந்ரு'தா மஹாக்ரோதாஃ ஹ்யதார்மிகாஃ। பவிஷ்யந்தீஹ யவநா தர்மதஃ காமதோऽர்ததஃ ।। ௩௭.

யவனர்கள் கொஞ்சம் கூட அருளும் இல்லாதவர்கள், பொய்யாளிகள், மிகுந்த கோபம் கொண்டவர்கள், தர்மம் இல்லாதவர்கள்; அவர்கள் நடத்தை, ஆசை, பொருள் ஆகியவற்றிலும் இப்படித்தான் இருப்பார்கள்.

நைவ மூர்த்தாபிஷிக்தாஸ்தே பவிஷ்யந்தி நராதிபாஃ। யுகதோஷதுராசாரா பவிஷ்யந்தி ந்ரு'பாஸ்து தே ।। ௩௭.

அவர்கள் தலைக்குப் பட்டம் சூட்டப்பட்ட அரசர்கள் அல்ல; அந்த அரசர்கள் யுகத்தின் குற்றத்தால் தீய நடத்தையுடன் இருப்பார்கள்.

ஸ்த்ரீணாம் பலவதேநைவ ஹத்வா சைவ பரஸ்பரம்। போக்ஷ்யந்தி கலிஶேஷே து வஸுதாம் பார்திவாஸ்ததா ।। ௩௭.

பெண்களை வலியால் கொன்று, ஒருவரை ஒருவர் அழித்து, அரசர்கள் கலியுகத்தின் இறுதியில் பூமியை அனுபவிப்பார்கள்.

உதிதோதிதவம்ஶாஸ்தே உதிதாஸ்தமிதாஸ்ததா । பவிஷ்யந்தீஹ பர்யாயே காலேந ப்ரு'திவீக்ஷிதஃ ।। ௩௭.

ஏறி இறங்கும் வம்சங்களை உடைய அரசர்கள், காலம் போக்கில், ஒன்றுக்கு ஒன்று மாற்றாக பூமியை ஆளுவார்கள்.

விஹீநாஸ்து பவிஷ்யந்தி தர்ம்மதஃ காமதோऽர்ததஃ। தைர்விமிஶ்ரா ஜநபதா ம்லேச்சாசாராஶ்ச ஸர்வஶஃ ।। ௩௭.

அவர்கள் தர்மம், ஆசை, பொருள் ஆகியவற்றில் குறைவானவர்களாக இருப்பார்கள்; அவர்களுடன் கலந்த நாடுகள் முழுவதும் மிலெச்சர் பழக்கங்களைப் பின்பற்றும்.

விபர்ய்யயேந வர்த்தந்தே நாஶயிஷ்யந்தி வை ப்ரஜாஃ। லுப்தாந்ரு'தரதாஶ்சைவ பவிதாரஸ்ததா ந்ரு'பாஃ ।। ௩௭.

அவர்கள் முறைக்கு மாறாக நடந்து, Prajāகளை அழிப்பார்கள்; அப்போது அரசர்கள் பேராசையுடன், பொய் பேசுவதில் மகிழ்வார்கள்.

தேஷாம் வ்யதீதே பர்யாயே பஹுஸ்த்ரீகே யுகே ததா। லவால்லவம் ப்ரஶ்யமாநா ஆயூரூபபலஶ்ருதைஃ ।। ௩௭.

அவர்களின் காலம் கடந்த பிறகு, பெண்கள் அதிகமான அந்த யுகத்தில், மக்கள் ஆயுள், அழகு, வலிமை, கல்வி ஆகியவற்றில் சிறிது சிறிதாக குறைந்து போவார்கள்.

ததா கதாஸ்து வை காஷ்டாம் ப்ரஜாஸு ஜகதீஶ்வராஃ । ராஜாநஃ ஸம்ப்ரணஶ்யந்தி காலேநோபஹதாஸ்ததா ।। ௩௭.

அரசர்கள் மக்களிடையே மிகவும் கீழ்நிலைக்கு சென்றதும், அவர்கள் காலத்தால் அழிக்கப்பட்டு அழிந்துவிடுவார்கள்.

கல்கிநோபஹதாஃ ஸர்வே ம்லேச்சா யாஸ்யந்தி ஸர்வஶஃ। அதார்மிகாஶ்ச தேऽத்யர்தம் பாஷண்டாஶ்சைவ ஸர்வஶஃ ।। ௩௭.

கல்கியால் அழிக்கப்பட்டு, எல்லா மிலெச்சர்களும் முழுவதும் போய் விடுவார்கள்; அவர்கள் மிகவும் தர்மம் இல்லாதவர்களும், முற்றிலும் பாசண்டர்களுமாக இருப்பார்கள்.

ப்ரநஷ்டே ந்ரு'பஶப்தே ச ஸந்த்யாஶ்லிஷ்டே கலௌ யுகே। கிம்ஞ்சிச்சிஷ்டாஃ ப்ரஜாஸ்தா வை தர்ம்மே நஷ்டேऽபரிக்ரஹாஃ ।। ௩௭.

அரசன் என்ற பெயர் அழிந்ததும், கலியுகத்தின் அந்தரங்கம் சேர்ந்ததும், கொஞ்சம் மக்கள் மட்டுமே மீதமிருப்பார்கள்; அவர்கள் தர்மமும், சொத்தும் இழந்தவர்களாக இருப்பார்கள்.

அஸாதநா ஹதாஶ்வாஸா வ்யாதிஶோகேந பீடிதாஃ। அநாவ்ரு'ஷ்டிஹதாஶ்சைவ பரஸ்பரவதேந ச ।। ௩௭.

வழிகள் இல்லாமல், நம்பிக்கைகள் முற்றிலும் சிதைந்து, நோய் மற்றும் துக்கத்தால் வாடி, வறட்சியால் பாதிக்கப்பட்டு, ஒருவரை ஒருவர் கொன்று அழித்து விடுவார்கள்.

அநாதா ஹி பரித்ரஸ்தா வார்த்தாமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய துஃகிதாஃ। த்யக்த்வா புராணி க்ராமாம்ஶ்ச பவிஷ்யந்தி வநௌகஸஃ ।। ௩௭.

ஆதரவில்லாமல் பயந்து, தங்கள் வாழ்வாதாரத்தை விட்டுவிட்டு துயரத்தில் மூழ்கி, பழமையான கிராமங்களை கைவிட்டு, காட்டில் வாழ்பவர்களாக மாறுவார்கள்.

ஏவம் ந்ரு'பேஷு நஷ்டேஷு ப்ரஜாஸ்த்யக்த்வா க்ரு'ஹாணி து। நஷ்டே ஸ்நேஹே துராபந்நா ப்ரஷ்டஸ்நேஹாஃ ஸுஹ்ரு'ஜ்ஜநாஃ ।। ௩௭.

அரசர்கள் இல்லாமல் போனபோது, மக்கள் தங்கள் வீடுகளை விட்டு விட்டு, பாசம் இழந்து, துன்பம் அனுபவிப்பார்கள்; நண்பர்களுக்குள்ள பாசமும் கலைந்து விடும்.

வர்ணாஶ்ரமபரிப்ரஷ்டாஃ ஸங்கரம் கோரமாஸ்திதாஃ। ஸரித்பர்வதஸேவிந்யோ பவிஷ்யந்தி ப்ரஜாஸ்ததா ।। ௩௭.

வகுப்பும் வாழ்க்கை முறையும் குலைந்து, கடுமையான குழப்பத்தில் மூழ்கி, மக்கள் ஆறுகள் மற்றும் மலைகளின் அருகே வாழ்வார்கள்.

ஸரிதஃ ஸாகராநூபாந் ஸேவந்தே பர்வதாநி ச। அங்காந் கலிங்காந் வங்காம்ஶ்ச காஶ்மீராந் காஶிகோஶலாந் ।। ௩௭.

அவர்கள் ஆறுகள், கடற்கரை, மலைகளையும், அங்கம், கலிங்கம், வங்கம், காஷ்மீர், காசி, கோசலம் ஆகிய இடங்களையும் அடிக்கடி நாடுவார்கள்.

ரு'ஷிகாந்தகிரித்ரோணீஃ ஸம்ஶ்ரயிஷ்யந்தி மாநவாஃ। க்ரு'த்ஸ்நம் ஹிமவதஃ ப்ரு'ஷ்டம் கூலம் ச லவணாம்பஸஃ ।। ௩௭.

மக்கள் முனிவர்களின் மலைகளின் சரிவுகள், பள்ளத்தாக்குகள், முழு இமயமலைத் தொடரும், உப்புக் கடலின் கரையும் புகலிடம் ஆகக் கொள்வார்கள்.

அரண்யாந்யபிபத்ஸ்யந்தி ஹ்யார்ய்யா ம்லேச்சஜநைஃ ஸஹ। ம்ரு'கைர்மீநைர்விஹங்கைஶ்ச ஶ்வாபதைஸ்தக்ஷுபிஸ்ததா। மதுஶாகபலைர்மூலைர்வர்த்தயிஷ்யந்தி மாநவாஃ ।। ௩௭.

நல்லவர்கள் வெளிநாட்டவர்களுடன் சேர்ந்து காடுகளுக்குள் செல்வார்கள்; மிருகங்கள், மீன்கள், பறவைகள், காட்டு விலங்குகள் எல்லாம் கலக்கமடைந்து, மக்கள் தேன், கீரை, பழம், வேர் ஆகியவற்றை உணவாக எடுத்துக்கொள்வார்கள்.

சீரம் பர்ணஞ்ச விவிதம் வல்கலாந்யஜிநாநி ச। ஸ்வயம் க்ரு'த்வா விவத்ஸ்யந்தி யதா முநிஜநாஸ்ததா ।। ௩௭.

அவர்கள் தாமாகவே பலவகைத் தோல் உடைகள், இலைகள், மரச்சீலைகள் தயாரித்து, முனிவர்கள் போல வாழ்வார்கள்.

பீஜாந்நாநி ததா நிம்நேஸ்வீஹந்தஃ காஷ்டஶங்குபிஃ। அஜைடகம் கரோஷ்ட்ரஞ்ச பாலயிஷ்யந்தி யத்நதஃ ।। ௩௭.

அவர்கள் பள்ளத்தாக்குகளில் தானியங்களை வளர்த்து, மரக் கம்பிகளை பயன்படுத்துவார்கள்; ஆடுகள், செம்மறி, கழுதைகள், ஒட்டகங்களை கவனமாக பாதுகாப்பார்கள்.

நதீர்வத்ஸ்யந்தி தோயார்தே கூலமாஶ்ரித்ய மாநவாஃ। பார்திவாந் வ்யவஹாரேண விபாதந்தஃ பரஸ்பரம் ।। ௩௭.

மக்கள் தண்ணீருக்காக ஆறுகளின் கரையில் குடியிருப்பார்கள்; வியாபாரம் மூலமாக ஒருவரை ஒருவர் தொந்தரவு செய்வார்கள்.