வாயுபுராணம்

யதாஸ்ய மநஸா ஸ்ரு'ஷ்டா ந வ்யவர்த்தந்த தாஃ ப்ரஜாஃ। அபத்யாதா பகவதா மஹாதேவேந தீமதா ।। ௪.

ஆனால் அவை மனத்திலிருந்து உருவான உயிர்கள் பெருகவில்லை; அதைக் குறித்து ஞானமிக்க மகாதேவன் சிந்தித்தார்.

மைதுநேந ச பாவேந ஸிஸ்ரு'க்ஷுர்விவிதாஃ ப்ரஜாஃ। அஸிக்ரீம் சாவஹத் பத்நீம் வீரணஸ்ய ப்ரஜாபதேஃ ।। ௪.

பாலியல் இணைவு வழியாக பல உயிர்களை உருவாக்க விரும்பி, உயிர்களின் ஆண்டவனான வீரணனின் மனைவியாக அசிக்னியை ஏற்றார்.

ஸுதாம் ஸுமஹதா யுக்தாம் தபஸா லோகதாரிணீம்। யயா த்ரு'தமிதம் ஸர்வம் ஜகத் ஸ்தாவரஜங்கமம் ।। ௪.

அவள் பெரிய தவத்துடன் கூடியவள், உலகங்களைத் தாங்கும் சக்தி உடையவள்; அவளால் நிலையானதும் அசையும் உலகமெங்கும் நிலைத்திருக்கிறது.

அத்ராப்யுதா ஹரந்தீமௌ ஶ்லோகௌ ப்ராசேதஸம் ப்ரதி। தக்ஷஸ்யோத்வஹதோ பார்யாமஸிக்நீம் வீரிணீம் பராம் ।। ௪.

இங்கேயும், பிராசேதஸ தக்ஷன் வீரிணியின் மகளான அசிக்னியை மணந்ததைப் பற்றிய இரண்டு பாடல்கள் கூறப்படுகின்றன.

கூபாநாம் நியுதம் தக்ஷஃ ஸர்பிணாம் ஸாபிமாநிநாம்। நதீகிரிஷு ஸர்ஜ்ஜம்ஸ்தாஃ ப்ரு'ஷ்டதோऽநுயயௌ ப்ரபுஃ ।। ௪.

தக்ஷன், பெருமையுடன், பல பாம்புகளைக் கொண்ட கிணறுகளை, அவை நதிகளிலும் மலைகளிலும் செல்லும்போது பின்தொடர்ந்தார்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ரு'ஷிபிஃ ப்ரோக்தம் ப்ரதிஷ்டாஸ்யதி வை ப்ரஜாஃ। ப்ரதமாத்ர த்விதீயா து தக்ஷஸ்யேஹ ப்ரஜாபதேஃ ।। ௪.

அவரைப் பார்த்த முனிவர்கள், 'இங்கே உயிர்கள் நிலைபெறும்; முதலில் இங்கே, பிறகு தக்ஷனால் மறுபடியும்,' என்று கூறினர்.

ததாகச்சத்யதாகாலம் கூபாநாம் நியுதே து ஸஃ। அஸிக்நீம் வைரிணீம் யத்ர தக்ஷஃ ப்ராசேதஸோऽவஹத் ।। ௪.

அவ்வாறு, காலம் சென்றபோது, பல பாம்புகள் வாழும் கிணறுகளுக்குச் சென்றார்; அங்கே பிராசேதஸ தக்ஷன் வீரிணியின் மகளான அசிக்னியை மணந்தார்.

அத புத்ரஸஹஸ்ரம் ஸ வைரிண்யாமமிதௌஜஸா। அஸிவந்யாம் ஜநயாமாஸ தக்ஷஃ ப்ராசேதஸஃ ப்ரபுஃ ।। ௪.

பிறகு, பிராசேதஸனின் மகனான பெரும் வலிமை உடைய தக்ஷன், அசிவான் பகுதியில் வீரிணியில் ஆயிரம் சக்திவாய்ந்த மகன்களைப் பெற்றார்.

தாம்ஸ்து த்ரு'ஷ்ட்வா மஹாதேஜாஃ ஸ விவர்த்தயிஷூந் ப்ரஜாஃ. தேவர்ஷிஃ ப்ரியஸம்வாதோ நாரதோ ப்ரஹ்மணஃ ஸுதஃ। நாஶாய வசநம் தேஷாம் ஶாபாயைவாத்மநோऽப்ரவீத் ।। ௪.

அவர்களைப் பார்த்து, மகா ஞானியும் எல்லோராலும் விரும்பப்படும் பிரம்மாவின் மகனான நாரதர், அவர்கள் பெருகாமல் தடுக்க விரும்பி, அவர்கள் அழிவுக்காகவும் தன் மீது சாபம் வரும்படியாகவும் வார்த்தைகள் பேசினார்.

யஃ ஸ வை ப்ரோச்யதேவிப்ரஃ கஶ்யபஸ்யேதி க்ரு'த்ரிமஃ। தக்ஷஶாபபயாத்பீதோ ப்ரஹ்மார்ஷிஸ்தேந கர்மணா ।। ௪.

யார் கஶ்யபர் என்று அழைக்கப்படுகிறாரோ, அவர் உண்மையில் அப்படிப் பிறந்தவர் அல்ல; தக்ஷனின் சாபத்தைப் பயந்து அந்த பிரம்மரிஷி அந்தப் பதவியை ஏற்றார்.

யஃ கஶ்யபஸுதஸ்யாத பரமேஷ்டீ வ்யஜாயத। மாநஸஃ கஶ்யபஸ்யேஹ தக்ஷஶாபபயாத் புநஃ ।। ௪.

பின்னர் பரமேஷ்டியின் மனத்திலிருந்து, கஶ்யபரின் மகனாக ஒருவர் பிறந்தார்; இங்கே, தக்ஷனின் சாபத்தைப் பயந்து, மனத்திலிருந்து பிறந்த கஶ்யபர் மறுபடியும் தோன்றினார்.

தஸ்மாத் ஸ கஶ்யபஸ்யாத த்விதீயம் மாநஸோऽபவத்। ஸ ஹி பூர்வஸமுத்பந்நோ நாரதஃ பரமேஷ்டிநஃ ।। ௪.

அதனால், அவர் கஶ்யபரின் இரண்டாவது மனப்பிறப்பு ஆனார்; ஏனெனில், பரமேஷ்டியிலிருந்து முன்பே பிறந்தவர் நாரதர் தான்.

யேந தக்ஷஸ்ய புத்ராஸ்தே ஹர்யஶ்வா இதி விஶ்ருதாஃ । நிந்தார்தம் நாஶிதாஃ ஸர்வே விநஷ்டாஶ்ச ந ஸம்ஶயஃ ।। ௪.

தக்ஷனின் மகன்கள் ஹர்யஶ்வர்கள் என்று புகழ்பெற்றவர்கள், அவரால் பழி சொல்லும் நோக்கில் அழிக்கப்பட்டார்கள்; அனைவரும் அழிந்தார்கள், இதில் சந்தேகம் இல்லை.

தஸ்யோத்யதஸ்ததா தக்ஷஃ க்ருத்தோ நாஶாய வை ப்ரபுஃ । ப்ரஹ்மர்ஷீந் வை புரஸ்க்ரு'த்ய யாசிதஃ பரமேஷ்டிநா ।। ௪.

அப்போது தக்ஷன் மிகவும் கோபத்துடன் அழிவை நோக்கி எழுந்தான். ஆனால் பரமேஷ்டி பிரபுவும் பிரம்மரிஷிகளுடன் வந்து அவரை வேண்டிக் கொண்டு அடக்கினார்.

ததோऽபிஸந்திதம் சக்ரே தக்ஷஸ்து பரமேஷ்டிநா। கந்யாயாம் நாரதோ மஹ்யம் தவ புத்ரோ பவத்விதி ।। ௪.

பரமேஷ்டியின் வேண்டுகோளுக்கு ஏற்ப, தக்ஷன் தன் மகளின் மூலம் நாரதன் உன் மகனாக வேண்டும் என்று தீர்மானித்தான்.

ததோ தக்ஷஃ ஸுதாம் ப்ராதாத் ப்ரியாம் வை பரமேஷ்டிநே । தஸ்மாத் ஸ நாரதோ ஜஜ்ஞே பூயஃ ஶாந்தோ பயாத்ரு'ஷிஃ ।। ௪.

அதனால் தக்ஷன் தனது அன்பான மகளை பரமேஷ்டிக்கு கொடுத்தான். அதிலிருந்து, பயத்தால் அமைதியடைந்த முனிவனாக நாரதன் மீண்டும் பிறந்தான்.

ததுபஶ்ருத்ய விப்ராஸ்தே ஜாதகௌதூஹலாஃ புநஃ । அப்ரு'ச்சந் வததாம் ஶ்ரேஷ்டம் ஸூதம் தத்த்வார்ததர்ஶிநம் ।। ௪.

இதை கேட்ட பிராமணர்கள் அனைவரும் புதிதாக ஆர்வமடைந்து, உண்மை அறிந்த சூதரிடம் கேள்வி கேட்டார்கள்.

கதம் விநாஶிதாஃ புத்ரா நாரதேந மஹாத்மநா। ப்ரஜாபதிஸுதாஸ்தே வை ப்ரஜாஃ ப்ராசேதஸாத்மஜாஃ ।। ௪.

பிரஜாபதியின் மகன்கள், ப்ராசேதஸர்களின் சந்ததிகள், அந்த பெரிய உள்ளம் கொண்ட நாரதனால் எவ்வாறு அழிக்கப்பட்டார்கள் என்று எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.

ஸ தத்யம் வசநம் ஶ்ருத்வா ஜிஜ்ஞாஸாஸம்பவம் ஶுபம் । ப்ரோவாச மதுரம் வாக்யம் தேஷாம் ஸர்வகுணாந்விதம் ।। ௪.

அவர்களின் உண்மை மற்றும் நல்ல கேள்வியை கேட்ட சூதர், இனிமையான வார்த்தைகளால், எல்லா நற்குணங்களும் உடைய பதிலை வழங்கினார்.

தக்ஷபுத்ராஶ்ச ஹர்யஶ்வா விவர்த்தயிஷவஃ ப்ரஜாஃ। ஸமாகதா மஹாவீர்யா நாரதஸ்தாநுவாச ஹ ।। ௪.

தக்ஷனின் மகன்கள், ஹர்யஶ்வர்கள், சந்ததியை பெருக்க விரும்பி, பேராற்றலுடன் ஒன்று கூடியபோது, நாரதர் அவர்களிடம் பேசினார்.

பாலிஶா பல யூயம் வை ந ப்ரஜாநீத பூதலம்। அந்தமூர்த்த்வமதஶ்சைவ கதம் ஸ்ரக்ஷ்யத வை ப்ரஜாஃ ।। ௪.

நீங்கள் இளம், அனுபவமற்றவர்கள்; கீழும் மேலும் நடுவும் பூமியை அறியாதவர்கள். அப்படி இருக்க, நீங்கள் சந்ததியை எப்படிச் செய்வீர்கள்?

கிம் ப்ரமாணந்து மேதிந்யாஃ ஸ்ரஷ்டவ்யாநி ததைவ ச। அவிஜ்ஞாயேஹ ஸ்ரஷ்டவ்யமந்யதா கிம் நு ஸ்ரக்ஷ்யத। அல்பம் வாபி பஹுர்வாபி தத்ர தோஷஸ்து த்ரு'ஶ்யதே ।। ௪.

பூமியின் அளவு என்ன? எதை உருவாக்க வேண்டும்? இதை அறியாமல் நீங்கள் எதை உருவாக்கப் போகிறீர்கள்? சிறிதாக இருந்தாலும், அதிகமாக இருந்தாலும், அதில் குறைபாடுகள் உண்டு.

தே து தத்வசநம் ஶ்ருத்வா ப்ரயாதாஃ ஸர்வதோதிஶம்। வாயுந்து ஸமநுப்ராப்ய கதாஸ்தே வை பராபவம் ।। ௪.

அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட அவர்கள், எல்லா திசைகளிலும் சென்றார்கள். அவர்கள் வாயுவின் பாதையை அடைந்து, அங்கே அழிவடைந்தார்கள்.

அத்யாபி ந நிவர்த்தந்தே ப்ரமந்தோ வாயுமிஶ்ரிதாஃ । ஏவம் வாயுபதம் ப்ராப்ய ப்ரமந்தே தே மஹர்ஷயஃ ।। ௪.

இன்றும் அவர்கள் திரும்பவில்லை; வாயுவுடன் கலந்து அலைந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். அந்த மகா முனிவர்கள் வாயுவின் பாதையில் சென்று அலைந்து திரிகின்றார்கள்.

ஸ்வேஷு புத்ரேஷு நஷ்டேஷு தக்ஷஃ ப்ராசேதஸஃ புநஃ। வைரிம்யாமேவ புத்ராணாம் ஸஹஸ்ரமஸ்ரு'ஜத் ப்ரபுஃ ।। ௪.

தன் மகன்கள் அழிந்த பிறகு, ப்ராசேதஸனின் மகன் தக்ஷன், வைரிணியிலிருந்து மீண்டும் ஆயிரம் மகன்களை உருவாக்கினான்.

ப்ரஜா விவர்த்தயிஷவஃ ஶபலாஶ்வாஃ புநஸ்து தே। பூர்வமுக்தம் வசஸ்தத்ர ஶ்ராவிதா நாரதேந ஹ ।। ௪.

சந்ததியை பெருக்க விரும்பிய அந்த ஷபலாஶ்வர்கள், முன்பு நாரதர் சொன்ன வார்த்தைகளை மீண்டும் கேட்டார்கள்.

தச்ச்ரத்வா வசநம் ஸர்வே குமாராஸ்தே மஹௌஜஸஃ। அந்யோऽந்யமூசுஸ்தே ஸர்வே ஸம்யகாஹ மஹாந்ரு'ஷிஃ। ப்ராத்ரூ'ணாம் பதவீ சைவ கந்தவ்யா நாத்ர ஸம்ஶயஃ ।। ௪.

அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட அந்த வலிமைமிக்க இளைஞர்கள், ஒருவருக்கொருவர், 'மகா முனிவர் சரியாகச் சொன்னார்; நம்முடைய சகோதரர்களின் பாதையை நாம் செல்ல வேண்டும், இதில் சந்தேகம் இல்லை' என்றார்கள்.

ஜ்ஞாத்வா ப்ரமாணம் ப்ரு'த்வ்யாஶ்ச ஸுகம் ஸ்ரக்ஷ்யாமஹே ப்ரஜாஃ। தேऽபி தேநைவ மார்கேண ப்ரயாதாஃ ஸர்வதோதிஶம்। அத்யாபி ந நிவர்த்தந்தே ஸமுத்ரேப்ய இவாபகாஃ ।। ௪.

'பூமியின் அளவை அறிந்து, சந்ததியை மகிழ்ச்சியுடன் உருவாக்குவோம்' என்று அவர்கள் கூறி, அதே பாதையில் எல்லா திசைகளிலும் சென்றார்கள். இன்று வரை அவர்கள் திரும்பவில்லை; அது நதிகள் கடலை அடைவதைப் போல.

ததஃ ப்ரப்ரு'தி வை ப்ராதா ப்ராதுரந்வேஷணே ரதஃ। ப்ரயாதோ நஶ்யதி ததா தந்ந கார்யம் விஜாநதா ।। ௪.

அதிலிருந்து, ஒரு சகோதரன் மற்றொரு சகோதரனைத் தேடி சென்றால், அவனும் அதேபோல் அழிவடைகிறான். இதை அறிந்தவன் அப்படி செய்யக் கூடாது.