வாயுபுராணம்

கரோதி நாம யத்வாசோ வாசம் க்ரூரமுதாஹ்ரு'தம்। தக்ஷாபிஶப்தஃ குபிதஃ கஶ்யபஸ்தேந ஸோऽபவத் ।। ௪.

கடுமையான வார்த்தைகள் பேசப்பட்டதால், தக்ஷனால் சபிக்கப்பட்ட கோபத்தில், அவர் கஷ்யபன் ஆனார்.

தஸ்மாச்ச கஶ்யபேநோக்தோ ப்ரஹ்மணா பரமேஷ்டிநா। தஸ்மாத்தக்ஷஃ கஶ்யபாய கந்யாஸ்தாஃ ப்ரத்யபத்யத। ஸர்வாஶ்ச ப்ரஹ்மவாதிந்யஃ ஸர்வாஸ்தா லோகமாதரஃ ।। ௪.

அதன்பின், பரமேஷ்டி பிரம்மாவின் கட்டளையின்படி, தக்ஷன் தனது மகள்களை கஷ்யபனுக்கு வழங்கினார். அவர்கள் அனைவரும் வேதத்தில் தேர்ந்தவர்களாகவும், உலகின் தாய்மார்களாகவும் ஆனார்கள்.

இத்யேதம்ரு'ஷிஸர்கந்து புண்யம் யோ வேத வாருணம்। ஆயுஷ்மாந் புண்யவாந் ஶுத்தஃ ஸுகமாப்நோத்யநுத்தமம்। தாரணாத் ஶ்ரவணாச்சைவ ஸர்வபாபைஃ ப்ரமுச்யதே ।। ௪.

இந்த புனிதமான முனிவர் வரலாற்றை யார் அறிந்தாலும், அவர் நீண்ட ஆயுளும், புண்ணியமும், தூய்மையும் பெற்று, மிக உயர்ந்த ஆனந்தத்தை அடைவார். இதை மனதில் வைத்தும், கேட்டு அறிந்தும், எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடலாம்.

அதாப்ருவந் புநஃ ஸர்வே முநயோ ரோமஹர்ஷணம்। விநிவ்ரு'த்தே ப்ரஜாஸர்கே ஷஷ்டே வை சாக்ஷுஷஸ்ய ஹ । நிஸர்கஃ ஸம்ப்ரவ்ரு'த்தோऽயம் மநோர்வைவ ஸ்வதஸ்ய ஹ ।। ௪.

அப்போது எல்லா முனிவர்களும் மீண்டும் ரோமஹர்ஷணனை நோக்கி, ‘ஆறாவது பிரஜா ஸர்க்கம் முடிந்த பிறகு, சாக்ஷுஷ மனுவின் காலத்தில், வைவஸ்வத மனுவின் இயற்கை உருவாக்கம் துவங்கியுள்ளது’ என்றார்கள்.

ப்ரஜாஃ ஸ்ரு'ஜேதி வ்யாதிஷ்டஃ ஸ்வயம் தக்ஷஃ ஸ்வயம்புவா। ஸஸர்ஜ தக்ஷோ பூதாநி கதிமந்தி த்ருவாணி ச । உபஸ்திதேऽந்தரே ஹ்யஸ்மிந் மநோர்வைவஸ்வதஸ்ய ஹ ।। ௪.

தன்னால் பிரஜைகளை உருவாக்க வேண்டும் என்று சுயம்புவனால் கட்டளையிடப்பட்ட தக்ஷன், உயிருள்ளவையும் நிலையானவையும் ஆகிய உயிர்களை உருவாக்கினார். வைவஸ்வத மனுவின் இடைவேளையில் இந்த படைப்பு நிகழ்ந்தது.

ததஃ ப்ரவ்ரு'த்தோ தக்ஷஸ்துப்ரஜாஃ ஸ்ரஷ்டுஞ்சதுர்விதாஃ। ஜராயுஜா அண்டஜாஶ்ச உத்பிஜ்ஜாஃ ஸ்வேதஜாஸ்ததா ।। ௪.

அப்போது தக்ஷன் நான்கு வகை உயிரினங்களை உருவாக்கத் தொடங்கினார்: கருவில் பிறக்கும் உயிர்கள், முட்டையில் பிறக்கும் உயிர்கள், ஈரப்பதத்தில் உருவாகும் உயிர்கள், மண்ணிலிருந்து முளைக்கும் உயிர்கள்.

தஶவர்ஷ ஸஹஸ்ராணி தப்த்வா கோரம் மஹத்தபஃ। ஸம்பாவிதோ யோகபலைரணிமாத்யைர்விஶேஷதஃ ।। ௪.

பத்து ஆயிரம் ஆண்டுகள் கடுமையான தவம் செய்து, யோகத்தால் கிடைக்கும் அணி முதலான பலங்களைப் பெற்றிருந்தான்.

ஆத்மாநம் வ்யபஜந் ஶ்ரீமாந் மநுஷ்யோரகராக்ஷஸாந்। தேவாஸுரஸகந்தர்வாந் திவ்யஸம்ஹநநப்ரஜாந் । ஈஶ்வராநாத்மநஸ்துல்யாந் ரூபத்ரவிணதேஜஸா ।। ௪.

அழகும், செல்வமும், ஒளியுமாகத் தன்னைப் பிரித்து, மனிதர்கள், பாம்புகள், ராட்சதர்கள், தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள் என தெய்வீக வடிவமுள்ள உயிரினங்களை உருவாக்கினார்.

ததைவாந்யாநி முதிதோ கதிமந்தி த்ருவாணி ச। மாநஸாந்யேவ பூதாநி ஸிஸ்ரு'க்ஷுர்விவிதாஃ ப்ரஜாஃ ।। ௪.

அதேபோல், மகிழ்ச்சியுடன் பலவகை உயிரினங்களை உருவாக்க விரும்பி, நிலையானவை மற்றும் அசையும் உயிர்கள் அனைத்தையும் மனத்திலிருந்து உருவாக்கினார்.

ரு'ஷீந் தேவாந் ஸகந்தர்வாந் மநுஷ்யோரகராக்ஷஸாந்। யக்ஷபூதபிஶாசாம்ஶ்ச வயஃபஶும்ரு'காம்ஸ்ததா ।। ௪.

அவர் முனிவர்கள், தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், மனிதர்கள், பாம்புகள், ராட்சதர்கள், யக்ஷர்கள், பூதங்கள், பிசாசுகள், பறவைகள், மாடுகள், காட்டு மிருகங்கள் ஆகியவற்றையும் உருவாக்கினார்.

யதாஸ்ய மநஸா ஸ்ரு'ஷ்டா ந வ்யவர்த்தந்த தாஃ ப்ரஜாஃ। அபத்யாதா பகவதா மஹாதேவேந தீமதா ।। ௪.

ஆனால் அவை மனத்திலிருந்து உருவான உயிர்கள் பெருகவில்லை; அதைக் குறித்து ஞானமிக்க மகாதேவன் சிந்தித்தார்.

மைதுநேந ச பாவேந ஸிஸ்ரு'க்ஷுர்விவிதாஃ ப்ரஜாஃ। அஸிக்ரீம் சாவஹத் பத்நீம் வீரணஸ்ய ப்ரஜாபதேஃ ।। ௪.

பாலியல் இணைவு வழியாக பல உயிர்களை உருவாக்க விரும்பி, உயிர்களின் ஆண்டவனான வீரணனின் மனைவியாக அசிக்னியை ஏற்றார்.

ஸுதாம் ஸுமஹதா யுக்தாம் தபஸா லோகதாரிணீம்। யயா த்ரு'தமிதம் ஸர்வம் ஜகத் ஸ்தாவரஜங்கமம் ।। ௪.

அவள் பெரிய தவத்துடன் கூடியவள், உலகங்களைத் தாங்கும் சக்தி உடையவள்; அவளால் நிலையானதும் அசையும் உலகமெங்கும் நிலைத்திருக்கிறது.

அத்ராப்யுதா ஹரந்தீமௌ ஶ்லோகௌ ப்ராசேதஸம் ப்ரதி। தக்ஷஸ்யோத்வஹதோ பார்யாமஸிக்நீம் வீரிணீம் பராம் ।। ௪.

இங்கேயும், பிராசேதஸ தக்ஷன் வீரிணியின் மகளான அசிக்னியை மணந்ததைப் பற்றிய இரண்டு பாடல்கள் கூறப்படுகின்றன.

கூபாநாம் நியுதம் தக்ஷஃ ஸர்பிணாம் ஸாபிமாநிநாம்। நதீகிரிஷு ஸர்ஜ்ஜம்ஸ்தாஃ ப்ரு'ஷ்டதோऽநுயயௌ ப்ரபுஃ ।। ௪.

தக்ஷன், பெருமையுடன், பல பாம்புகளைக் கொண்ட கிணறுகளை, அவை நதிகளிலும் மலைகளிலும் செல்லும்போது பின்தொடர்ந்தார்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ரு'ஷிபிஃ ப்ரோக்தம் ப்ரதிஷ்டாஸ்யதி வை ப்ரஜாஃ। ப்ரதமாத்ர த்விதீயா து தக்ஷஸ்யேஹ ப்ரஜாபதேஃ ।। ௪.

அவரைப் பார்த்த முனிவர்கள், 'இங்கே உயிர்கள் நிலைபெறும்; முதலில் இங்கே, பிறகு தக்ஷனால் மறுபடியும்,' என்று கூறினர்.

ததாகச்சத்யதாகாலம் கூபாநாம் நியுதே து ஸஃ। அஸிக்நீம் வைரிணீம் யத்ர தக்ஷஃ ப்ராசேதஸோऽவஹத் ।। ௪.

அவ்வாறு, காலம் சென்றபோது, பல பாம்புகள் வாழும் கிணறுகளுக்குச் சென்றார்; அங்கே பிராசேதஸ தக்ஷன் வீரிணியின் மகளான அசிக்னியை மணந்தார்.

அத புத்ரஸஹஸ்ரம் ஸ வைரிண்யாமமிதௌஜஸா। அஸிவந்யாம் ஜநயாமாஸ தக்ஷஃ ப்ராசேதஸஃ ப்ரபுஃ ।। ௪.

பிறகு, பிராசேதஸனின் மகனான பெரும் வலிமை உடைய தக்ஷன், அசிவான் பகுதியில் வீரிணியில் ஆயிரம் சக்திவாய்ந்த மகன்களைப் பெற்றார்.

தாம்ஸ்து த்ரு'ஷ்ட்வா மஹாதேஜாஃ ஸ விவர்த்தயிஷூந் ப்ரஜாஃ. தேவர்ஷிஃ ப்ரியஸம்வாதோ நாரதோ ப்ரஹ்மணஃ ஸுதஃ। நாஶாய வசநம் தேஷாம் ஶாபாயைவாத்மநோऽப்ரவீத் ।। ௪.

அவர்களைப் பார்த்து, மகா ஞானியும் எல்லோராலும் விரும்பப்படும் பிரம்மாவின் மகனான நாரதர், அவர்கள் பெருகாமல் தடுக்க விரும்பி, அவர்கள் அழிவுக்காகவும் தன் மீது சாபம் வரும்படியாகவும் வார்த்தைகள் பேசினார்.

யஃ ஸ வை ப்ரோச்யதேவிப்ரஃ கஶ்யபஸ்யேதி க்ரு'த்ரிமஃ। தக்ஷஶாபபயாத்பீதோ ப்ரஹ்மார்ஷிஸ்தேந கர்மணா ।। ௪.

யார் கஶ்யபர் என்று அழைக்கப்படுகிறாரோ, அவர் உண்மையில் அப்படிப் பிறந்தவர் அல்ல; தக்ஷனின் சாபத்தைப் பயந்து அந்த பிரம்மரிஷி அந்தப் பதவியை ஏற்றார்.

யஃ கஶ்யபஸுதஸ்யாத பரமேஷ்டீ வ்யஜாயத। மாநஸஃ கஶ்யபஸ்யேஹ தக்ஷஶாபபயாத் புநஃ ।। ௪.

பின்னர் பரமேஷ்டியின் மனத்திலிருந்து, கஶ்யபரின் மகனாக ஒருவர் பிறந்தார்; இங்கே, தக்ஷனின் சாபத்தைப் பயந்து, மனத்திலிருந்து பிறந்த கஶ்யபர் மறுபடியும் தோன்றினார்.

தஸ்மாத் ஸ கஶ்யபஸ்யாத த்விதீயம் மாநஸோऽபவத்। ஸ ஹி பூர்வஸமுத்பந்நோ நாரதஃ பரமேஷ்டிநஃ ।। ௪.

அதனால், அவர் கஶ்யபரின் இரண்டாவது மனப்பிறப்பு ஆனார்; ஏனெனில், பரமேஷ்டியிலிருந்து முன்பே பிறந்தவர் நாரதர் தான்.

யேந தக்ஷஸ்ய புத்ராஸ்தே ஹர்யஶ்வா இதி விஶ்ருதாஃ । நிந்தார்தம் நாஶிதாஃ ஸர்வே விநஷ்டாஶ்ச ந ஸம்ஶயஃ ।। ௪.

தக்ஷனின் மகன்கள் ஹர்யஶ்வர்கள் என்று புகழ்பெற்றவர்கள், அவரால் பழி சொல்லும் நோக்கில் அழிக்கப்பட்டார்கள்; அனைவரும் அழிந்தார்கள், இதில் சந்தேகம் இல்லை.

தஸ்யோத்யதஸ்ததா தக்ஷஃ க்ருத்தோ நாஶாய வை ப்ரபுஃ । ப்ரஹ்மர்ஷீந் வை புரஸ்க்ரு'த்ய யாசிதஃ பரமேஷ்டிநா ।। ௪.

அப்போது தக்ஷன் மிகவும் கோபத்துடன் அழிவை நோக்கி எழுந்தான். ஆனால் பரமேஷ்டி பிரபுவும் பிரம்மரிஷிகளுடன் வந்து அவரை வேண்டிக் கொண்டு அடக்கினார்.

ததோऽபிஸந்திதம் சக்ரே தக்ஷஸ்து பரமேஷ்டிநா। கந்யாயாம் நாரதோ மஹ்யம் தவ புத்ரோ பவத்விதி ।। ௪.

பரமேஷ்டியின் வேண்டுகோளுக்கு ஏற்ப, தக்ஷன் தன் மகளின் மூலம் நாரதன் உன் மகனாக வேண்டும் என்று தீர்மானித்தான்.

ததோ தக்ஷஃ ஸுதாம் ப்ராதாத் ப்ரியாம் வை பரமேஷ்டிநே । தஸ்மாத் ஸ நாரதோ ஜஜ்ஞே பூயஃ ஶாந்தோ பயாத்ரு'ஷிஃ ।। ௪.

அதனால் தக்ஷன் தனது அன்பான மகளை பரமேஷ்டிக்கு கொடுத்தான். அதிலிருந்து, பயத்தால் அமைதியடைந்த முனிவனாக நாரதன் மீண்டும் பிறந்தான்.

ததுபஶ்ருத்ய விப்ராஸ்தே ஜாதகௌதூஹலாஃ புநஃ । அப்ரு'ச்சந் வததாம் ஶ்ரேஷ்டம் ஸூதம் தத்த்வார்ததர்ஶிநம் ।। ௪.

இதை கேட்ட பிராமணர்கள் அனைவரும் புதிதாக ஆர்வமடைந்து, உண்மை அறிந்த சூதரிடம் கேள்வி கேட்டார்கள்.

கதம் விநாஶிதாஃ புத்ரா நாரதேந மஹாத்மநா। ப்ரஜாபதிஸுதாஸ்தே வை ப்ரஜாஃ ப்ராசேதஸாத்மஜாஃ ।। ௪.

பிரஜாபதியின் மகன்கள், ப்ராசேதஸர்களின் சந்ததிகள், அந்த பெரிய உள்ளம் கொண்ட நாரதனால் எவ்வாறு அழிக்கப்பட்டார்கள் என்று எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.

ஸ தத்யம் வசநம் ஶ்ருத்வா ஜிஜ்ஞாஸாஸம்பவம் ஶுபம் । ப்ரோவாச மதுரம் வாக்யம் தேஷாம் ஸர்வகுணாந்விதம் ।। ௪.

அவர்களின் உண்மை மற்றும் நல்ல கேள்வியை கேட்ட சூதர், இனிமையான வார்த்தைகளால், எல்லா நற்குணங்களும் உடைய பதிலை வழங்கினார்.