வாயுபுராணம்

ஆத்ரேயோ வம்ஶதஸ்தாஸாம் பர்த்தா நாம்நா ப்ரபாகரஃ। அநாத்ரு'ஷ்டஸ்து ராஜர்ஷீ ரிவேயுஸ்தஸ்ய சாத்மஜஃ ।। ௩௭.

அவர்களுடைய வம்சத்தில் ஆத்திரேயர் என்பவர், பிரபாகரன் என்ற பெயருடைய தலைவராக இருந்தார். அந்த ராஜரிஷி அனாதிருஷ்டன், அவருக்கு ரிவேயு என்ற மகன் பிறந்தான்.

ரிவேயோர்ஜ்வலநா நாம பார்யா வை தக்ஷகாத்மஜா। யஸ்யாம் தேவ்யாம் ஸ ராஜர்ஷீ ரந்திம் நாம த்வஜீஜநத் ।। ௩௭.

ரிவேயுவின் மனைவி ஜ்வலனா என்று அழைக்கப்பட்டாள்; அவள் தக்ஷகனின் மகள். அந்த நல்லவளில் அந்த ராஜரிஷி ரந்தி என்ற மகனை பெற்றான்.

ரந்திர்நாரஃ ஸரஸ்வத்யாம் புத்ராநஜநயச்சுபாந்। த்ரஸும் ததா ப்ரதிரதம் த்ருவஞ்சைவாதிதார்மிகம் ।। ௩௭.

ரந்தி, நரனும் சரஸ்வதியும் பெற்ற மகன், த்ரசு, பிரதிரதன், மேலும் மிகுந்த தர்மம் கொண்ட த்ருவன் ஆகிய நல்ல மக்களை பெற்றான்.

கௌரீ கந்யா ச விக்யாதா மாந்தாதுர்ஜநநீ ஶுபா। துர்யஃ ப்ரதிரதஸ்யாபி கண்டஸ்தஸ்யாபவத் ஸுதஃ ।। ௩௭.

கௌரி என்ற புகழ்பெற்ற பெண், மாந்தாதாவின் புண்ணியமான தாயாக இருந்தாள். பிரதிரதனின் மகன் துர்யன், அவனுக்கு கந்தன் என்ற மகன் பிறந்தான்.

மேதாதிதிஃ ஸுரஸ்தஸ்ய யஸ்மாத் காண்டாயநா த்விஜாஃ। இதிநாநுயமஸ்யாஸீத் கந்யா ஸாஜநயத்ஸுதாந் ।। ௩௭.

அவனுக்கு மேதாதிதி என்ற தெய்வீக முனிவர் மகனாக பிறந்தார். கந்தனிலிருந்து காந்தாயனர் என்ற பிராமணர்கள் தோன்றினர். அந்த வம்சத்தில் ஒரு பெண் இருந்தாள், அவளும் மக்களை பெற்றாள்.

த்ரஸுஃ ஸுதயிதம்புத்ரம் மலிநம் ப்ரஹ்மவாதிநம்। உபதாதம் ததோ லேபே சதுரஸ்த்விதி ஸாத்மஜாந் ।। ௩௭.

த்ரசுவுக்கு மிகவும் நேசமான மகனாக மலினன், வேதங்களைப் பேசும் அறிஞராகப் பிறந்தான். பின்னர் உபதாதன் பிறந்தான்; இவ்வாறு அவனுக்கு நான்கு மகன்கள் இருந்தனர்.

ஸுஷ்மந்தமத துஷ்யந்தம் ப்ரவீரமநகந்ததா। சக்ரவர்த்தீ ததோ ஜஜ்ஞே தௌஷ்யந்திர்ந்ரு'பஸத்தமஃ ।। ௩௭.

சுஷ்மந்தன், துஷ்யந்தன், பிரவீரன், மேலும் அனகன் ஆகியோர் பிறந்தனர். அதன் பிறகு, சக்ரவர்த்தியாகத் துஷ்யந்தனின் மகன், நற்பெருமை வாய்ந்த அரசன் தோன்றினான்.

ஶகுந்தலாயாம் பரதோ யஸ்ய நாம்நா து பாரதம்। துஷ்யந்தம் ப்ரதி ராஜாநம் வாகுவாசாஶரீரிணீ ।। ௩௭.

சகுந்தளையில் பாரதன் பிறந்தான்; அவனுடைய பெயரால் இந்த நாடு பாரதம் என அழைக்கப்படுகிறது. துஷ்யந்தனிடம், ஒரு உடலற்ற குரல் பேசியது.

மாதா பஸ்த்ரா பிதுஃ புத்ரோ யேந ஜாதஃ ஸ ஏவ ஸஃ। பரஸ்வ புத்ரம் துஷ்யந்தம் ஸத்யமாஹ ஶகுந்தலா ।। ௩௭.

தாய் என்பது காற்றடிக்கும் கருவி போன்றவள், தந்தை மகன் போன்றவன்; யாரால் அவன் பிறந்தானோ, அவனே அவன். 'துஷ்யந்தா, உன் மகனை ஏற்று,' என்று சகுந்தளை உண்மையாகச் சொன்னாள்.

ரேதோதாஃ புத்ரம் நயதி நரதேவ யமக்ஷயாத்। த்வஞ்சாஸ்ய தாதா கர்பஸ்ய மாவமம்ஸ்தாஃ ஶகுந்தலாம் ।। ௩௭.

விதையை இடுபவன், மகனை யமலோகத்திலிருந்து அழைத்து வருகிறான், அரசே; நீயும் அந்தக் கருவின் வளர்ப்பவராக இருக்கிறாய்; சகுந்தளையை இகழாதே.

பரதஸ்த்ரிஸ்ரு'ஷு ஸ்த்ரீஷு நவ புத்ராநஜீஜநத்। நாப்யநந்தச்ச தாந் ராஜா நாநுரூபாந்மமேத்யுத ।। ௩௭.

பாரதன் மூன்று பெண்களில் ஒன்பது மக்களை பெற்றான்; ஆனால் அரசன், 'இவர்கள் எனக்கு பொருத்தமானவர்கள் அல்ல,' என்று ஏற்கவில்லை.

ததஸ்தா மாதரஃ க்ருத்தாஃ புத்ராந்நிந்யுர்யமக்ஷயம்। ததஸ்தஸ்ய நரேந்த்ரஸ்ய விததம் புத்ரஜந்ம தத் ।। ௩௭.

அப்போது அந்தத் தாய்மார்கள் கோபத்தில், தங்கள் மக்களை யமலோகத்திற்குப் அனுப்பினார்கள்; அதனால் அந்த அரசனுக்கு மக்களின் பிறப்பு விரிந்தது.

ததோ மருத்பிராநீய புத்ரஸ்து ஸ ப்ரு'ஹஸ்பதேஃ। ஸங்க்ராமிதோ பரத்வாஜோ மருத்பிஃ க்ரதுபிர்விபுஃ ।। ௩௭.

பின்னர் மருதுகள் கொண்டு வந்த மகன், ப்ருஹஸ்பதிக்கு அளிக்கப்பட்டான்; மருதுகள் வழியாக, பல யாகங்கள் செய்த ப்ருஹஸ்பதியால் பரத்வாஜன் பிறந்தான்.

தத்ரைவோதாரஹந்தீதம் பரத்வாஜஸ்ய தீமதஃ। ஜந்மஸங்க்ரமணஞ்சைவ மருத்பிர்பரதாய வை ।। ௩௭.

அங்கே, பரத்வாஜன் என்ற அறிவாளியின் பிறப்பும், மருதுகள் வழியாக பரதனிடம் சென்றதும் விரிவாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.

பத்ந்யாமாஸந்நகர்பாயாமஶிஜஃ ஸம்ஸ்திதஃ கிலஃ। ப்ராதுர்பார்யாம் ஸ த்ரு'ஷ்ட்வாத ப்ரு'ஹஸ்பதிருவாச ஹ। அலம்க்ரு'த்ய தநும் ஸ்வாந்து மைதுநம் தேஹி மே ஶுபே ।। ௩௭.

அவளுடைய கரு வளர்ந்து வந்தபோது, அந்த முனிவர் அருகில் இருந்தார். சகோதரரின் மனைவியைப் பார்த்து, ப்ருஹஸ்பதி கூறினார்: 'உன் உடலை அலங்கரித்து, அழகானவளே, எனக்கு உன்னோடு சேர்க்கை வழங்கு.'

ஏவமுக்தாऽப்ரவீதேந மந்தர்வத்நீ ஹ்யஹம் விபோ। கர்பஃ பரிணதஶ்சாயம் ப்ரஹ்ம வ்யாஹரதே கிரா ।। ௩௭.

அப்படிச் சொன்னபோது, அவள் பதிலளித்தாள்: 'ஐயா, நான் கர்ப்பிணி; இந்தக் கரு வளர்ந்து, வாக்கால் வேதங்களை உரைக்கிறது.'

அமோகரேதாஸ்த்வஞ்சாபி தர்மஶ்சைவ விகர்ஹிதஃ। ஏவமுக்தோऽப்ரவீதேநாம் ஸ்மயமாநோ ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ ।। ௩௭.

'உன் விதை வீணாகாது; ஆனாலும் இது தர்மத்திற்கு விரோதமானது,' என்று அவள் சொன்னாள். அப்போது ப்ருஹஸ்பதி சிரித்தபடி அவளிடம் பதிலளித்தார்.

விநயோ நோபதேஷ்டவ்யஸ்த்வயா மம கதஞ்சந। ஹர்ஷமாணஃ ப்ரஸஹ்யைநாம் மைதுநாயோபசக்ரமே ।। ௩௭.

விநயனுக்கு நீ எந்த விதத்திலும் போதனை செய்யக் கூடாது; அவன் மகிழ்ச்சியுடன், கட்டாயமாக அவளை அணுகி சேர முயன்றான்.

ததோ ப்ரு'ஹஸ்பதிம் கர்போ ஹர்ஷமாணமுவாச ஹ। ஸந்நிவிஷ்டோ ஹ்யஹம் பூர்வமிஹ தாத ப்ரு'ஹஸ்பதே ।। ௩௭.

அப்போது, கருவில் இருந்த குழந்தை மகிழ்ச்சியுடன் ப்ருஹஸ்பதியை நோக்கி, 'தந்தையே ப்ருஹஸ்பதே, நான் இங்கே முன்பே இருந்தேன்' என்று சொன்னது.

அமோகரேதாஶ்ச பவாந்நாவகாஶோऽஸ்தி ச த்வயோஃ। ஏவமுக்தஃ ஸ கர்பேண குபிதஃ ப்ரத்யுவாச ஹ ।। ௩௭.

'உங்களுடைய விதை வீணாகாது; இருவருக்கும் இடம் இல்லை' என்று கருவில் இருந்த குழந்தை கூற, ப்ருஹஸ்பதி கோபத்துடன் பதிலளித்தார்.

யஸ்மாந்மாமீத்ரு'ஶே காலே ஸர்வபூதேப்ஸிதே ஸதி। ப்ரதிஷேதஸிதத்தஸ்மாத் தமோ தீர்கம் ப்ரவேக்ஷ்யஸி ।। ௩௭.

'எல்லா உயிர்களும் விரும்பும் இந்த நேரத்தில் நீ என்னைத் தடுத்ததால், நீ நீண்ட இருளில் சென்று தங்க வேண்டியதாயிற்று' என்று கூறினார்.

பாதாப்யாந்தேந தச்சந்நம் மாதுர்த்வாரம் ப்ரு'ஹஸ்பதேஃ। தத்ரேதஸ்து தயோர்மத்யே நிவார்யஃ ஶிஶுகோऽபவத் ।। ௩௭.

அம்மாவின் காலடிக்குள் மறைந்திருந்த வாயில் ப்ருஹஸ்பதியின் விதையால் அடைக்கப்பட்டது; அந்தக் குழந்தை இருவருக்குமிடையில் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டது.

ஸத்யோ ஜாதம் குமாரந்தம் த்ரு'ஷ்ட்வாऽத மமதாऽப்ரவீத்। கமிஷ்யாமி க்ரு'ஹம் ஸ்வம் வை பரத்வாஜம் ப்ரு'ஹஸ்பதே ।। ௩௭.

உடனே பிறந்த அந்தக் குழந்தையை பார்த்த மமதா, 'நான் என் வீட்டிற்குப் போகிறேன் ப்ருஹஸ்பதே; இவன் பரத்வாஜன்' என்று சொன்னாள்.

ஏவமுக்த்வா கதாயாம் ஸ புத்ரந்த்யஜதி தத்க்ஷணாத்। பரஸ்வ பாடமித்யுக்தோ பரத்வாஜஸ்ததோऽபவத் ।। ௩௭.

இவ்வாறு கூறி அவள் சென்றதும், அந்தக் குழந்தை உடனே கைவிடப்பட்டது; 'நன்கு சும' என்று சொல்லப்பட்டதால் அவன் பரத்வாஜன் ஆனான்.

மாதாபித்ரு'ப்யாம் ஸம்த்யக்தம் த்ரு'ஷ்ட்வாத மருதஃ ஶிஶும்। க்ரு'ஹீத்வைநம் பரத்வாஜம் ஜக்முஸ்தே க்ரு'பயா ததஃ ।। ௩௭.

அந்தக் குழந்தையை தாய் தந்தையால் கைவிடப்பட்டதை பார்த்து, மருத்கள் இரக்கம் கொண்டு பரத்வாஜனை எடுத்துச் சென்றார்கள்.

தஸ்மிந் காலே து பரதோ மருத்பிஃ க்ரதுபிஃ க்ரமாத்। காம்யநைமித்திகைர்யஜ்ஞைர்யஜதே புத்ரலிப்ஸயா ।। ௩௭.

அந்த நேரத்தில், பரதன் மருத்களுடன் சேர்ந்து, விருப்பமானதும், குறிப்பிட்டதும் ஆகிய யாகங்களை நடத்தி, ஒரு மகனை விரும்பினார்.

யதா ஸ யஜமாநோ வை புத்ராந்நாஸாதயத் ப்ரபுஃ । யஜ்ஞம் ததோ மருத்ஸோமம் புத்ரார்தே புநராஹரத் ।। ௩௭.

அந்த யாகம் செய்த பெருமான் மகனைப் பெறவில்லை; அதனால், மகனுக்காக மறுபடியும் மருத்சோம யாகம் செய்தார்.

தேந தே மருதஸ்தஸ்ய மருத்ஸோமேந தோஷிதாஃ। பரத்வாஜம் ததஃ புத்ரம் பார்ஹஸ்பத்யம் மநீஷிணம் ।। ௩௭.

அந்த யாகத்தால் மருத்கள் மகிழ்ந்தார்கள்; ப்ருஹஸ்பதியின் புத்திசாலியான மகன் பரத்வாஜனை அவருக்கு மகனாக வழங்கினார்கள்.

பரதஸ்து பரத்வாஜம் புத்ரம் ப்ராப்ய ததாப்ரவீத்। ப்ரஜாயாம் ஸம்ஹ்ரு'தாயாம் வை க்ரு'தார்தோऽஹம் த்வயா விபோ ।। ௩௭.

பரதன் பரத்வாஜனை மகனாகப் பெற்றபோது, 'என் வம்சம் மீண்டும் தொடரும்; உன்னால் நான் பூரணமடைந்தேன்' என்று கூறினார்.