வாயுபுராணம்

ஸூத உவாச।। கர்மண்யஸ்மிஸ்ததஃ க்ரூரே தஸ்ய புத்திரஜாயத। நிர்பத்ஸ்ய சைவ பஹுஶோ பாஹுப்யாம் பரிக்ரு'ஹ்ய ச। கோஷ்டே ஸமுத்ரே ப்ரக்ஷிப்ய கங்காம்பஸி ஸமுத்ஸ்ரு'ஜத் ।। ௩௭.

சூதர் கூறுகிறார்: அந்தக் கொடூரமான செயலில் அவனுக்குள் அந்த எண்ணம் தோன்றியது; பலமுறை திட்டியும், கைகளால் பிடித்தும், ஒரு பெட்டியில் போட்டு, கங்கை நீரில் வீசினான்.

உஹ்யமாநஃ ஸமுத்ரஸ்து ஸப்தாஹம் ஸ்ரோதஸா ததா। தம் ஸஸ்த்ரீகோ பலிர்நாம ராஜா தர்மார்ததத்த்வவித்। அபஶ்யந்மஜ்ஜமாநந்து ஸ்ரோதஸாப்யாஶமாகதம் ।। ௩௭.

அப்போது அந்தப் பெட்டி கடல் ஓட்டத்தில் ஏழு நாட்கள் மிதந்தது; பின்னர், தர்மத்திலும் பொருளிலும் தேர்ந்த பாலி என்ற மன்னன், தன் மனைவியுடன், அந்த ஓட்டத்தரையில் மூழ்கும் அவரை பார்த்தான்.

தம் க்ரு'ஹீத்வா ஸ தர்மாத்மா பலிர்வைரோசநஸ்ததா। அந்தஃபுரே ஜுகோபைநம் பக்ஷ்யைர்போஜ்யைஶ்ச தர்பயந் ।। ௩௭.

அவரை எடுத்துக் கொண்டு, வைரோசனபுத்திரன் பாலி, தர்மமுள்ளவனாக, அவனை அரண்மனையின் அகப்பிரிவில் பாதுகாத்து, உணவாலும் இனிப்புகளாலும் பராமரித்தான்.

ப்ரீதஃ ஸ வை வரேணாத ச்சந்தயாமாஸ வை பலிம்। ஸ ச தஸ்மாத்வரம் வவ்ரே புத்ரார்தம் தாநவர்ஷபஃ ।। ௩௭.

மிக மகிழ்ச்சியடைந்த பாலி, விருப்பமான ஒரு வரம் தருவதாகக் கூறினான்; அப்போது அந்த தானவர்களில் முதல்வன், சந்ததிக்காக ஒரு வரம் கேட்டான்.

ஸந்தாநார்தம் மஹாபாக பார்யயா மம மாநத। புத்ராந் தர்மார்தஸம்யுக்தாநுத்பாதயிதுமர்ஹஸி ।। ௩௭.

'மிகப் பாக்கியசாலி, மரியாதை அளிப்பவரே, என் மனைவியுடன் சேர்ந்து, தர்மமும் செல்வமும் உடைய மக்களை எனக்குப் பிறக்கச் செய்ய வேண்டும்' என்று கேட்டான்.

ஏவமுக்தஸ்து தேநர்ஷிஸ்ததாஸ்த்வித்யுக்தவாந் ஹி தம் । ஸுதேஷ்ணாம் நாம பார்யாம் வை ராஜாஸ்மை ப்ராஹிணோத்ததா ।। ௩௭.

அவ்வாறு அந்த முனிவரிடம் கேட்டபோது, அவர் 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று ஒப்புக்கொண்டார். பின்னர் அரசன், சுதேஷ்ணா என்ற தனது மனைவியை அவன் அருகே அனுப்பினான்.

அந்தம் வ்ரு'த்தஞ்ச தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ந ஸா தேவீ ஜகாம ஹ । ஸ்வாஞ்ச தாத்ரேயகீம் தஸ்மை பூஷயித்வா வ்யஸர்ஜயத் ।। ௩௭.

ஆனால் அந்த முனிவர் கண்களற்றவரும் வயதானவரும் என்பதை பார்த்ததும், அந்த அரசி நேரில் செல்லவில்லை; பதிலுக்கு, தன் பணிப்பெண்ணை அலங்கரித்து, அவளையே அனுப்பினாள்.

கக்ஷீவசக்ஷுஷௌ தஸ்யாம் ஶூத்ரயோந்யாம்ரு'ஷிர்வஶீ। ஜநயாமாஸ தர்மாத்மா புத்ராவேதௌ மஹோஜஸௌ ।। ௩௭.

அந்த சூத்திரப் பிறப்பான பணிப்பெண்ணில், தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக்கொள்ளும் அந்த முனிவர், தர்மத்தில் நிலைத்தவர், சக்தி மிகுந்த கக்ஷீவதும் சக்ஷுஷும் என்ற இரு மகன்களை பெற்றார்.

கக்ஷிவசக்ஷுஷௌ தௌ து த்ரு'ஷ்ட்வா ராஜா பலிஸ்ததா। ப்ராதீதௌ விதிவத்ஸம்யகீஶ்வரௌ ப்ரஹ்மவாதிநௌ ।। ௩௭.

அந்தக் கக்ஷீவதையும் சக்ஷுஷையும் அரசன் பலி பார்த்தபோது, அவர்களை முறையாக எல்லா விதிகளிலும் கல்வி கற்றவர்களாக வளர்த்தான்; அவர்கள் வேதங்களில் தேர்ந்தவர்களாக, பெரியோர்களாக ஆனார்கள்.

ஸித்தௌ ப்ரத்யக்ஷதர்மாணௌ புத்தௌ ஶ்ரேஷ்டதமாவபி। மமைதாவிதி ஹோவாச பலிர்வைரோசநஸ்த்வ்ரு'ஷிம் ।। ௩௭.

அவர்கள் சிறப்புடன் வளர்ந்து, நேர்மை மற்றும் ஞானத்தில் சிறந்தவர்களாக ஆனார்கள்; அப்போது வைரோசனன் என்ற பலி அரசன் அந்த முனிவரிடம், 'இவர்கள் எனது பிள்ளைகள்' என்றான்.

நேத்யுவாச ததஸ்தந்து மமைதாவிதி சாப்ரவீத்। உத்பந்நௌ ஶூத்ரயோநௌ து பவச்சத்மா ஸுரோத்தமௌ ।। ௩௭.

அந்த முனிவர் 'இல்லை' என்றார்; ஆனால் பலி மீண்டும் 'இவர்கள் எனது பிள்ளைகள்' என்றான். சூத்திரப் பிறப்பில் பிறந்தாலும், இந்த இருவரும் உன்னுடையவர்கள் என்றே மறைமுகமாக இருக்கிறார்கள்.

அநதம் ப்ரு'த்தம் ச மாம் மத்வா ஸுதேஷ்ணா மஹிஷீ தவ। ப்ராஹிணோதவமாநாய ஶூத்ராம் தாத்ரேயகீம் மம ।। ௩௭.

நான் கண்களற்றவரும், முதியவரும் என்று நினைத்து, உன் மனைவி சுதேஷ்ணா, அவமதித்து, தன் சூத்திரப் பணிப்பெண்ணை என்னிடம் அனுப்பினாள்.

ததஃ ப்ரஸாதயாமாஸ புநஸ்தம்ரு'ஷிஸத்தமம்। பலிர்பார்யாம் ஸுதேஷ்ணாம் ச பர்த்ஸயாமாஸ வை ப்ரபுஃ ।। ௩௭.

பின்னர் பலி, அந்த உயர்ந்த முனிவரை மீண்டும் சமாதானப்படுத்த முயன்றான்; அதே சமயம், அவன் தன் மனைவி சுதேஷ்ணாவை கடிந்தான்.

புநஶ்சைநாமலம்க்ரு'த்ய ரு'ஷயே ப்ரத்யபாதயத்। தாம் ஸ தீர்கதமா தேவீமப்ரவீத்யதி மாம் ஶுபே ।। ௩௭.

பின்னர், அவளை அழகாக அலங்கரித்து, முனிவரிடம் மீண்டும் அனுப்பினான்; அப்போது முனிவர் தீர்கதமஸ் அந்த அரசிக்கு, 'ஓ நல்லவளே, நீ—' என்றார்.

தத்நா லவணமிஶ்ரேண ஸ்வப்ய(வ்ய)க்தம் நக்நகம் ததா। லிஹிஷ்யஸ்யஜுகுப்ஸந்தீ ஹ்யாபாததலமஸ்தகம் ।। ௩௭.

'—தயிரும் உப்பும் கலந்து உள்ளதை, மேலும் இந்த உடம்பை, காலிலிருந்து தலை வரை வெறுக்காமல் நக்கிக்கொள்வாயானால்—'

ததஸ்த்வம் ப்ராப்ஸ்யஸே தேவி புத்ராம்ஶ்ச மநஸேப்ஸிதாந்। தஸ்ய ஸா தத்வசோ தேவீ ஸர்வம் க்ரு'தவதீ ததா ।। ௩௭.

'—அப்பொழுது, அரசியே, நீ விரும்பும் மகன்களைப் பெறுவாய்.' அந்த அரசி, அவர் சொன்னதை எல்லாம் அப்படியே செய்தாள்.

அபாநஞ்ச ஸமாஸாத்ய ஜுகுப்ஸந்தீ ந்யவர்ஜயத்। தாமுவாச ததஃ ஸர்ஷிர்யத்தே பரிஹ்ரு'தம் ஶுபே। விநாபாநம் குமாரம் த்வம் ஜநயிஷ்யஸி பூர்வஜம் ।। ௩௭.

ஆனால், மலத்தைப் பார்க்கும் போது, அவள் வெறுத்து அதைத் தவிர்ந்தாள்; அப்போது முனிவர், 'ஓ நல்லவளே, அதை நீ தவிர்த்ததால், உன் முதன்மகன் மலமில்லாமல் பிறப்பான்' என்றார்.

ததஸ்தம் தீர்கதமஸம் ஸா தேவீ ப்ரத்யுவாச ஹ। நார்ஹஸி த்வம் மஹாபாக புத்ரம் தாதும் மமேத்ரு'ஶம் ।। ௩௭.

அப்போது அந்த அரசி தீர்கதமஸிடம், 'ஓ பாக்கியசாலி, எனக்கு அப்படிப் பிறக்கும் மகனை நீ தரக் கூடாது' என்றாள்.

தவாபராதோ தேவ்யேஷ நாந்யதா பவிதாநு வை । தேவீ தாநீஞ்ச தே புத்ரமஹம் தாஸ்யாமி ஸுவ்ரதே ।। ௩௭.

'இது உன் தவறே, அரசியே; வேறு விதமாக முடியாது. ஆனாலும், நல்லொழுக்கமுள்ளவளே, இப்போது உனக்கு ஒரு மகனை நான் தருகிறேன்.'

தஸ்யாபாநம் விநா சைவ யோக்யாபாவோ பவிஷ்யதி। தாம் ஸ தீர்கதமாஶ்சைவ குக்ஷௌ ஸ்ப்ரு'ஷ்ட்வேதமப்ரவவீத் ।। ௩௭.

'அவனுக்கு மலமில்லாமல், ஏதோ ஒரு குறை இருக்கும்.' என்று கூறி, தீர்கதமஸ் அவளது வயிற்றைத் தொடந்து சொன்னார்.

ப்ராஶிதம் ததி யத்தேऽத்ய மமாங்காத்வை ஶுசிஸ்மிதே । தேந தே பூரிதோ கர்பஃ பௌர்ணமாஸ்யாமிவோததிஃ ।। ௩௭.

'இன்று நீ என் கையிலிருந்து தயிரை உண்டாய், அழகாகப் புன்னகைபவளே; அதனால் உன் கரு, பூர்ணமியில் கடல் நிரம்பும் போல் நிரம்பியுள்ளது.'

பவிஷ்யந்தி குமாராஸ்தே பஞ்ச தேவஸுதோபமாஃ। தேஜஸ்விநஃ பராக்ராந்தா யஜ்வாநோ தார்மிகாஸ்ததா ।। ௩௭.

'உனக்கு ஐந்து மகன்கள் பிறப்பார்கள்; அவர்கள் தேவர்களின் மகன்களைப் போல, ஒளிமிக்கவர்களும், வீரர்களும், யாகம் செய்யும் தர்மவான்களும் ஆவார்கள்.'

ததோங்கஸ்து ஸுதேஷ்ணாயா ஜ்யேஷ்டபுத்ரோ வ்யஜாயத। வங்கஸ்தஸ்மாத்கலிங்கஸ்து புண்ட்ரோ ப்ரஹ்மஸ்ததைவ ச ।। ௩௭.

அதன்பின் சுதேஷ்ணாவுக்கு முதன்மகனாக அங்கன் பிறந்தான்; அவனிலிருந்து வங்கன், பின்னர் கலிங்கன், புண்ட்ரன், பிரமன் என்பவர்களும் பிறந்தார்கள்.

வம்ஶபாஜஸ்து பஞ்சைதே பலேஃ க்ஷேத்ரேऽபவம்ஸ்ததா। இத்யேதே தீர்கதமஸா பலேர்தத்தாஃ ஸுதாஃ புரா ।। ௩௭.

அந்த Balaṉ வம்சத்தில் இந்த ஐந்து பேரும் பிறந்தார்கள்; பழையில், இந்த மக்களை Balaṉ Dīrghatamas என்பவருக்கு கொடுத்தார்.

ப்ரஜாஸ்த்வபஹதாஸ்தஸ்ய ப்ரஹ்மணா காரணம் ப்ரதி। அபத்யா மாத்யதாரேஷு ஸ்வேஷு மா பூந்மஹாத்மநஃ ।। ௩௭.

ஆனால், ஒரு காரணத்தால் பிரம்மா அவருடைய பிள்ளைகளைப் பறித்தார்; அந்த மகாத்மா தன் மனைவிகளால் பிள்ளை பெறக்கூடாது என்பதற்காகவே அப்படி நடந்தது.

ததோ மநுஷ்யயோந்யாம் வை ஜநயாமாஸ ஸ ப்ரஜாஃ। ஸுரபிர்தீர்கதமஸமத ப்ரீதோ வசோऽப்ரவீத் ।। ௩௭.

பின்னர், அவர் மனித பெண்களில் பிள்ளைகளைப் பெற்றார்; அப்போது, சந்தோஷமடைந்த சுரபி, Dīrghatamasனிடம் இவ்வாறு சொன்னாள்.

விசார்ய யஸ்மாத்கோதர்ம்மம் த்வமேவம் க்ரு'தவாநஸி । தேந ந்யாயேந முமுசே ஹ்யஹம் ப்ரீதோஸ்மி தேந தே ।। ௩௭.

நீ எருமைகளின் நியாயத்தை ஆராய்ந்து அதன்படி நடந்ததால், அதே நீதியின்படி நான் உன்னை விடுவிக்கிறேன்; அதற்காக நான் உன்னிடம் மகிழ்ச்சி அடைந்துள்ளேன்.

தஸ்மாத்தவ தமோ தீர்கம் நிஸ்துதாம்யத்ய பஶ்ய வை। பார்ஹஸ்பத்யஞ்ச யத்தேऽந்யத்பாபம் ஸந்திஷ்டதே தநௌ ।। ௩௭.

அதனால், இன்று உன்னுள் இருந்த அந்த ஆழமான இருளை நான் அகற்றுகிறேன்; பார், பாஹஸ்பத்யன் எனும் பாவமும் உன் உடலில் இருந்தால் அதையும் நீக்குகிறேன்.

ஜராம்ரு'த்யுபயஞ்சைவ ஆக்ராய ப்ரணுதாமி தே। ஹ்யாக்ராதமாத்ரஃ ஸோऽபஶ்யத ஸத்யஸ்தமஸி நாஶிதே ।। ௩௭.

உன்னிடமிருந்து முதுமையும் மரணமும் வாசித்து அகற்றுகிறேன்; வாசித்தவுடன், அந்த இருள் நீங்கியதும் அவர் உடனே பார்வை பெற்றார்.