வாயுபுராணம்

ஶிவேஸ்து ஶிவயஃ புத்ராஶ்சத்வாரோ லோகஸம்மதாஃ। வ்ரு'ஷதர்பஃ ஸுவீரஸ்து கேகயோ மத்ரகஸ்ததா ।। ௩௭.

சிவிக்கு நான்கு மகன்கள் பிறந்தார்கள்; அவர்கள் உலகில் புகழ்பெற்றவர்கள்: வ்ருஷதர்பன், சுவீரன், கேகயன், மற்றும் மாத்ரகன்.

தேஷாஞ்ஜநபதாஃ ஸ்பீதாஃ கேகயா மாத்ரகாஸ்ததா। வ்ரு'ஷதர்பாஃ ஸூசிதர்பாஸ்திதிக்ஷோஃ ஶ்ர்ரு'ணுத ப்ரஜாஃ ।। ௩௭.

அவர்களது நாடுகள் செழித்து வளர்ந்தன: கேகயர்கள், மாத்ரகர்கள், வ்ருஷதர்பர்கள், சூசிதர்பர்கள்; இப்போது திதிக்ஷுவின் மக்களைப் பற்றி கேளுங்கள்.

தைதிக்ஷுரபவத்ராஜா பூர்வஸ்யாந்திஶி விஶ்ருதஃ। உஶத்ரதோ மஹாபாஹுஸ்தஸ்ய ஹேமஃ ஸுதோऽபவத் ।। ௩௭.

தைத்திக்ஷு கிழக்கு திசையில் புகழ்பெற்ற அரசனாக ஆனான்; அவனுக்கு உஷத்ரதன் என்ற வலிமை கொண்ட மகன் பிறந்தான்.

ஹேமஸ்ய ஸுதபா ஜஜ்ஞே ஸுதஃ ஸுதயஶா பலீ । ஜாதோ மநுஷ்யயோந்யாம் வை க்ஷீணே வம்ஶே ப்ரஜேப்ஸயா ।। ௩௭.

உஷத்ரதனுக்கு ஹேமன் என்ற மகன்; ஹேமனுக்கு சுதபா; சுதபாவுக்கு சுதயசா என்ற வலிமைசாலி மகன் பிறந்தான். வம்சம் குறைந்தபோது, மனிதர்களில் பிறந்து, சந்ததியை விரும்பினான்.

மஹாயோகீ ஸ து பலிர்பத்தோ யஃ ஸ மஹாமநாஃ। புத்ராநுத்பாதயாமாஸ சாதுர்வர்ண்யகராந் புவி ।। ௩௭.

அந்த பலி ஒரு மகா யோகி; கட்டப்பட்டிருந்தாலும், அவன் மனம் பெரியவன். அவன் பூமியில் நான்கு வகைச் சமூகத்தையும் நிறுவிய மக்களைப் பெற்றான்.

அங்கம் ஸ ஜநயாமாஸ வங்கம் ஸுஹ்லம் ததைவ ச। புண்ட்ரம் கலிங்கஞ்ச ததா பாலேயம் க்ஷத்ரமுச்யதே ।। ௩௭.

அவன் அங்கன், வங்கன், சுஹ்லன், புண்ட்ரன், கலிங்கன், பாளேயன் ஆகிய மக்களை பெற்றான்; இவர்கள் க்ஷத்திரியர் என அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

பாலேயா ப்ராஹ்மணாஶ்சைவ தஸ்ய வம்ஶகராஃ ப்ரபோஃ। பலேஸ்து ப்ரஹ்மணா தத்தா வராஃ ப்ரீதேந தீமதே ।। ௩௭.

பாளேயர்கள் மற்றும் பிராமணர்கள் அவனுடைய சந்ததியினர்; அந்த ஞானி பலிக்கு பிரம்மா அன்புடன் வரங்கள் வழங்கினார்.

மஹாயோகித்வமாயுஶ்ச கல்பாயுஃபரிமாணகம்। ஸம்க்ராமே சாப்யஜேயத்வம் தர்மே சைவ ப்ரபாவநா ।। ௩௭.

அவனுக்கு பெரிய யோக சக்தியும், ஒரு கல்பம் அளவு ஆயுளும், யுத்தத்தில் வெல்ல முடியாத தன்மையும், தர்மத்தில் பெருமையும் கிடைத்தன.

த்ரைலோக்யதர்ஶநஞ்சைவ ப்ராதாந்யம் ப்ரஸவே ததா। பலே சாப்ரதி மத்வம் வை தர்மதத்த்வார்ததர்ஶநம் ।। ௩௭.

மூன்று உலகங்களையும் காணும் கண், சந்ததியில் முதன்மை, ஒப்பற்ற வலிமை, தர்மத்தின் உண்மை அர்த்தத்தை அறியும் ஞானம் ஆகியன அவனுக்குக் கிடைத்தன.

சதுரோ நியதாந் வர்ணாந் த்வம் வை ஸ்தாபயிதேதி ச। இத்யுக்தோ விபுநா ராஜா பலிஃ ஶாந்திம்பராம் யயௌ ।। ௩௭.

அந்த இறைவன், நீ நான்கு நிலையான வகுப்புகளை நிறுவ வேண்டும் என்று சொன்னான். அவ்வாறு கேட்ட பின், பாலி என்ற மன்னன் மிகுந்த அமைதியை அடைந்தான்.

காலேந மஹதா வித்வாந் ஸ்வம் வை ஸ்தாநமுபாகதஃ। தேஷாம் ஜநபதாஃ ஸ்பீதா வங்காங்கஸுஹ்லகாஸ்ததா ।। ௩௭.

காலம் கடந்தபின், அந்த அறிவாளி தன் இடத்துக்கு சென்றான். அவனுடைய நாட்டுகள் வளமுடன் இருந்தன; அவற்றில் வங்கம், அங்கம், சுஹிலம் ஆகியனவும் அடங்கும்.

புண்ட்ராஃ கலிங்காஶ்ச ததா தேஷாம் வம்ஶம் நிபேதத। தஸ்ய தே தநயாஃ ஸர்வே க்ஷேத்ரஜா முநிஸம்பவாஃ। ஸம்பூதா தீர்கதமஸஃ ஸுதேண்ணாயாம் மஹௌஜஸஃ ।। ௩௭.

புண்டிரர்கள், கலிங்கர்கள் ஆகியோரும் அங்கே இருந்தனர். இப்போது அவர்களின் வம்சத்தை கேளுங்கள்: அவனுடைய எல்லா மக்களும் முனிவர்கள் வழியில் பிறந்தவர்கள்; சுதேன்னாவில், பெரும் வீரியமுள்ள தீர்கதமசால் அவர்கள் பிறந்தார்கள்.

ரு'ஷய ஊசுஃ। கதம் பலேஃ ஸுதாஃ பஞ்ச ஜநிதாஃ க்ஷேத்ரஜாஃ ப்ரபோ। ரு'ஷிணா தீர்கதமஸா ஏதந்நோ ப்ரூஹி ப்ரு'ச்சதாம் ।। ௩௭.

முனிவர்கள் கேட்டார்கள்: பிரபு, பாலிக்கு ஐந்து மகன்கள் எப்படி க்ஷேத்திரஜாதாக தீர்கதமச முனிவரால் பிறந்தார்கள்? தயவு செய்து எங்களுக்கு விளக்குங்கள்.

ஸூத உவாச।। அஶிஜோ நாம விக்யாத ஆஸீத்தீமாந்ரு'ஷிஃ புரா। பார்யா வை மமதா நாம பபூவாஸ்ய மஹாத்மநஃ ।। ௩௭.

சூதர் சொன்னான்: முன்பு அசிஜன் என்ற புகழ்பெற்ற ஞானி இருந்தான்; அவனுடைய மனைவி மமதை என்ற மகாத்மாவாக இருந்தாள்.

அஶிஜஸ்ய கநீயாம்ஸ்து புரோதா யோ திவௌகஸாம்। ப்ரு'ஹஸ்பதிர்ப்ரு'ஹத்தேஜா மமதாம் ஸோऽப்யபத்யத ।। ௩௭.

அசிஜனின் இளையவன், தேவர்களுக்குப் புரோகிதராக இருந்த பிரஹஸ்பதி, பெரும் ஒளியுடன் மமதையை அணுகினான்.

உவாச மமதா தந்து ப்ரு'ஹஸ்பதிமநிச்சதீ। அந்தர்வத்ந்யஸ்மி தே ப்ராதுர்ஜ்யேஷ்டஸ்யாஷ்டமிதா இதி ।। ௩௭.

மமதை, விருப்பமில்லாமல், பிரஹஸ்பதியிடம் சொன்னாள்: நான் உன் அண்ணனின் குழந்தையுடன் எட்டாம் மாதம் கர்ப்பமாக இருக்கிறேன்.

அயம் ஹி மே மஹாகர்போ ரோசதேऽதி ப்ரு'ஹஸ்பதே। அஶிஜம் ப்ரஹ்ம சாப்யஸ்ய ஷடங்கம் வேதமுத்கிரந் ।। ௩௭.

இந்தப் பெரியக் கரு எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும், பிரஹஸ்பதி. அசிஜன், ஆறு அங்கங்களுடன் வேதத்தை உச்சரிப்பவன், பிரம்மா போன்றவன்.

அமோகரேதாஸ்த்வஞ்சாபி ந மாம் பஜிதுமர்ஹஸி। அஸ்மிந்நேவ கதே காலே யதா வா மந்யஸே ப்ரபோ ।। ௩௭.

உன் விதை வீண் போகாது என்றாலும், இப்போது என்னுடன் சேர வேண்டாம்; உனக்கு விருப்பமான நேரத்தில் செய்யலாம்.

ஏவமுக்தஸ்தயா ஸம்யக் ப்ரு'ஹத்தேஜா ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ। காமாத்மாநம் மஹாத்மா ச நாத்மாநம் ஸோऽப்யதாரயத் ।। ௩௭.

அவள் இப்படிச் சொன்னபோதும், பெரும் ஒளியுள்ள பிரஹஸ்பதி, ஆசையில் ஆட்பட்டு, தன்னை கட்டுப்படுத்தவில்லை.

ஸம்பபூவைவ தர்மாத்மா தயா ஸார்த்தம் ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ। உத்ஸ்ரு'ஜந்தம் ததா ரேதோ கர்பஸ்தஃ ஸோऽப்யபாஷத ।। ௩௭.

தர்மத்துடன் நடக்கும் பிரஹஸ்பதி அவளுடன் சேர்ந்தான்; அப்போது அவன் விதை வெளியேறும்போது, கருவில் இருந்த குழந்தை பேசியது.

நோ ஸ்நாதகோ ந்யஸேத்த்யஸ்மிந் த்வயோர்நேஹாஸ்தி ஸம்பவஃ। அமோகரேதாஸ்த்வஞ்சாபி பூர்வஞ்சாஹமிஹாகதஃ ।। ௩௭.

இங்கே இருவரும் சேர முடியாது; இங்கே பிறப்பு இல்லை. உன் விதை வீண் போகாது, ஆனாலும் நான் இங்கு முன்னதாக வந்தேன்.

ஶஶாப தம் ததா க்ருத்த ஏவமுக்தோ ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ। ஆஶிஜந்தம் ஸுதம் ப்ராதுர்கர்பஸ்தம் பகவாந்ரு'ஷிஃ ।। ௩௭.

அப்படி குழந்தை பேச, கோபமடைந்த பிரஹஸ்பதி, கருவில் இருந்த தன் சகோதரனின் மகனான முனிவனை சபித்தான்.

யஸ்மாத்த்வமீத்ரு'ஶே காலே ஸர்வபூதேப்ஸிதே ஸதி। மாமேவமுக்தவாந் மோஹாத்தமோ தீர்கம் ப்ரவேக்ஷ்யஸி ।। ௩௭.

எல்லா உயிர்களும் பிறப்பை விரும்பும் நேரத்தில், நீ இப்படிச் சொன்னதால், அறியாமையால் நீ நீண்ட இருளில் செல்வாய்.

ததோ தீர்கதமா நாம ஶாபாத்ரு'ஷிரஜாயத। அதாஶிஜோ ப்ரு'ஹத்கீர்த்திர்ப்ரு'ஹஸ்பதிரிவௌஜஸா ।। ௩௭.

அந்த சாபத்தால், அந்த முனிவன் தீர்கதமசன் எனப் பிறந்தான். அசிஜன், பெரும் புகழும் வலிமையும் உடையவன், பிரஹஸ்பதியைப் போல இருந்தான்.

ஊர்த்த்வரேதாஸ்ததஶ்சாபி ந்யவஸத்ப்ராதுராஶ்ரமே। கோதர்மம் ஸௌரபேயாத்து வ்ரு'ஷபாச்ச்ருதவாந் ப்ரபோ ।। ௩௭.

அவன் தன் விதையை மேலே வைத்தவனாக, தம்பியின் ஆசிரமத்தில் தங்கினான்; அங்கே, ஒரு காளையிடமிருந்து மாடுகளின் தர்மத்தை அறிந்தான்.

தஸ்ய ப்ராதா பித்ரு'வ்யஸ்து சகார பவநம் ததா। தஸ்மிந் ஹி தத்ர வஸதி யத்ரு'ச்சாப்யாகதோ வ்ரு'ஷஃ ।। ௩௭.

அவனுடைய தந்தையின் சகோதரன், அவனுக்காக ஒரு வீடு கட்டினான். அங்கே தங்கியிருந்தபோது, ஒரு காளை தன்னிச்சையாக வந்தது.

தர்ஶார்தமாஹ்ரு'தாந் தர்பாம்ஶ்சசார ஸுரபீவ்ரு'தஃ। ஜக்ராஹ தம் தீர்கதமா விஸ்புரந்தஞ்ச ஶ்ர்ரு'ங்கயோஃ ।। ௩௭.

யாகத்துக்காக தர்ப்பை எடுக்கச் சென்றபோது, சுரபியுடன் சென்றான். அப்போது, கொம்புகளை ஆட்டிய காளையை தீர்கதமசன் பிடித்தான்.

ஸ தேந நிக்ரு'ஹீதஸ்து ந சசால பதாத்பதம்। ததோऽப்ரவீத்வ்ரு'ஷஸ்தம் வை முஞ்ச மாம் பலிநாம் வர ।। ௩௭.

அவன் என்னால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டிருந்தும், ஒரு அடியாவது அசையவில்லை. அப்போது அந்த எருது அவனிடம், 'பெரும் பலத்தவர்களில் முதல்வனே, என்னை விடு,' என்று சொன்னது.

ந மயாஸாதிதஸ்தாத பலவம்ஸ்த்வத்விதஃ க்வசித்। த்ர்யம்பகம் வஹதா தேவம் யதோ ஜாதோऽஸ்மி பூதலே ।। ௩௭.

தந்தையே, நான் பூமியில் பிறந்தபோதிலிருந்து, திர்யம்பகப் பெருமானை ஏந்தும் உம்மைப் போல சக்திவானை எங்கும் சந்தித்ததில்லை.