வாயுபுராணம்

ப்ரவிஷ்டோ மாநுஷீம் யோநிம் ப்ரச்சந்நஶ்சரதே மஹீம்। விஹாரார்தம் மநுஷ்யேஷு ஸாந்தீபநிபுரஃஸரம் ।। ௩௬.

அவன் மனித உருவில் பிறந்து, ரகசியமாக பூமியில் நடமாடி, மனிதர்களிடையே விளையாட்டிற்காக, சாந்தீபனியின் முன்னிலையில் இருந்தான்.

யத்ர கம்ஸஞ்ச ஶால்வஞ்ச த்விவிதஞ்ச மஹாஸுரம்। அரிஷ்டம் வ்ரு'ஷபஞ்சைவ பூதநாம் கேஶிநம் ஹயம் ।। ௩௬.

அங்கு அவன் கம்சன், சால்வன், மகாசுரன் துவிவிதன், அரிஷ்டன், வ்ருஷபன், பூதனை, கேசி எனும் குதிரை ஆகியோரை அழித்தான்.

நாகம் குவலயாபீடம் மல்லராஜக்ரு'ஹாதிபம்। தைத்யாந் மாநுஷதேஹஸ்தாந் ஸூதயாமாஸ வீர்யவாந் ।। ௩௬.

அவன் நாகன் குவலயாபீடன், மல்லராஜாவின் தலைவன் மற்றும் மனித உருவில் இருந்த மற்ற அசுரர்களையும் தனது வீரம் காட்டி அழித்தான்.

சிந்நம் பாஹுஸஹஸ்ரஞ்ச பாணஸ்யாத்புதகர்மணஃ । நரகஶ்ச ஹதஃ ஸங்கயே யவநஶ்ச மஹாபலஃ ।। ௩௬.

அவன் வியப்பூட்டும் செயல்கள் கொண்ட பாணனின் ஆயிரம் கை들을 துண்டித்தான்; நரகன் போர் வெளியில் அழிக்கப்பட்டான்; பெரும் பலம் உடைய யவனனும் அழிக்கப்பட்டான்.

ஹ்ரு'தாநி ச மஹீபாநாம் ஸர்வரத்நாநி தேஜஸா। துராசாரா ஶ்ச நிஹதாஃ பார்திவா யே ரஸாதலே ।। ௩௬.

அவன் அரசர்களின் எல்லா ரத்தினங்களையும் தனது தேஜஸால் எடுத்தான்; பாதாளத்தில் இருந்த தீய அரசர்களும் அழிக்கப்பட்டார்கள்.

ஏதே லோகஹிதார்தாய ப்ராதுர்பாவா மஹாத்மநஃ। அஸ்மிந்நேவ யுகே க்ஷீணே ஸந்த்யா ஶ்லிஷ்டே பவிஷ்யதி ।। ௩௬.

இந்த உலகத்தின் நன்மைக்காகவே அந்த மகானின் அவதாரங்கள் தோன்றுகின்றன; இந்த கலியுகம் சுருங்கி, அந்த மாலைக்காலம் கலந்து நிற்கும் போது, அவை நிகழும்.

கல்கிர்விஷ்ணுயஶா நாம பாராஶர்யஃ ப்ரதாபவாந்। தஶமோ பாவ்யஸம்பூதோ யாஜ்ஞவல்க்யபுரஃஸரஃ ।। ௩௬.

பராசர குலத்தில் பிறந்த, பெரும் வீரத்துடன் விளங்கும் விஷ்ணுயசா என்ற புகழ் பெற்ற கல்கி, யாஜ்ஞவல்க்யர் முன்னிலையில் பத்தாவது அவதாரமாக தோன்றுவார்.

அநுகர்ஷந் ஸர்வஸேநாம் ஹஸ்த்யஶ்வரதஸங்குலாம்। ப்ரக்ரு'ஹீதாயுதௌர்விப்ரைர்வ்ரு'தஃ ஶதஸஹஸ்ரஶஃ ।। ௩௬.

அயிரம் கணக்கான யுத்த வீரர்களால் சூழப்பட்டு, யானைகள், குதிரைகள், ரதங்கள் நிறைந்த படைகளை கூட்டி, ஆயுதம் எடுத்த பிராமணர்களுடன் அவர் வருவார்.

நாத்யர்தம் தார்மிகா யே ச யே ச தர்மத்விஷஃ வ்கசித்। ஈதீச்யாந்மத்யதேஶாம்ஶ்ச ததா விந்த்யாபராந்திகாந் ।। ௩௬.

அதிகமாக தர்மத்தில் நிலைநிற்றவர்கள் அல்லாதவர்களும், தர்மத்துக்கு விரோதமானவர்களும், வடக்கு, நடுநிலம், விந்தியப் பக்கமும் மேற்குப் பகுதிகளிலும் உள்ளவர்களும் அதில் அடங்குவர்.

ததைவ தாக்ஷிணாத்யாம்ஶ்ச த்ரவிஜாந் ஸிம்ஹலைஃ ஸஹ। காந்தாராந் பாரதாம்ஶ்சைவ பஹ்லவாந் யவநாஞ்சகாந் ।। ௩௬.

அதேபோல், தெற்குப் பகுதிகள், திராவிடர்கள், சிங்களர்கள், காந்தாரர்கள், பாரதர்கள், பஹ்லவர்கள், யவனர்கள், சக்கர்கள் ஆகியோரும் அடங்குவர்.

துஷாராந் பர்பராம்ஶ்சைவ புலிந்தாந் தரதாந் கஸாந் । லம்பாகாநந்தகாந் ருத்ராந் கிராதாம்ஶ்சைவ ஸ ப்ரபுஃ ।। ௩௬.

துஷாரர்கள், பர்பரர்கள், புலிந்தர்கள், தரதர்கள், கசர்கள், லம்பாகர்கள், அந்தகர்கள், ருத்ரர்கள், கிராதர்கள் ஆகியோரும் அந்த பிரபுவால் அடையப்படுவார்கள்.

ப்ரவ்ரு'த்தசக்ரோபலவாந் ம்லேச்சாநாமந்தக்ரு'த்பலீ। அத்ரு'ஶ்யஃ ஸர்வபூதாநாம் ப்ரு'திவீம் விசரிஷ்யதி ।। ௩௬.

சக்கரம் போல் சக்தி கொண்டு, மிகுந்த வலிமையுடன், மிலேச்சர்களை அழிப்பவராக, எல்லா உயிர்களுக்கும் தெரியாமல் அவர் பூமியில் சஞ்சரிப்பார்.

மாநவஃ ஸ து ஸம்ஜஜ்ஞே தேவஸ்யாம்ஶேந தீமதஃ । பூர்வஜந்மநி விஷ்ணுர்யஃ ப்ரமிதிர்நாம வீர்யவாந் ।। ௩௬.

அந்த மனிதன், அந்த ஞானமிக்க தேவனின் ஒரு பகுதியால் பிறப்பான்; முன் பிறவியில், வீரத்துடன் கூடிய பிரமிதி என்ற விஷ்ணுவாக இருந்தான்.

காத்ரேண வை சந்த்ரஸமஃ பூர்ணே கலியுகேऽபவத்। இத்யேதாஸ்தஸ்ய தேவஸ்ய தஶ ஸம்பூதயஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௩௬.

அவரது உருவம் சந்திரனைப் போல் ஒளிவிடும்; கலியுகம் முடிவில் அவர் தோன்றுவார். இவ்வாறு அந்த தேவனின் பத்து அவதாரங்களும் நினைவுகூரப்படுகின்றன.

தம் தம் காலஞ்ச கார்யஞ்ச தத்ததுத்திஶ்ய காரணம்। அம்ஶேந த்ரிஷு லோகேஷு தாஸ்தா யோநீஃ ப்ரபத்ஸ்யதே ।। ௩௬.

ஒவ்வொரு காலத்திற்கும், காரியத்திற்கும், காரணத்திற்கும் ஏற்ப, அவர் தன் ஒரு பகுதியை மூன்று உலகங்களிலும் பல பிறப்புகளில் எடுத்துக்கொள்வார்.

பஞ்சவிம்ஶோத்திதே கல்பே பஞ்சவிம்ஶதி வை ஸமாஃ। விநிக்நந் ஸர்வ்வபூதாநி மாநுஷாநேவ ஸர்வ்வஶஃ ।। ௩௬.

இருபத்தி ஐந்தாவது கல்பம் எழும்பும் போது, இருபத்தி ஐந்து ஆண்டுகள் முழுவதும், எல்லா உயிர்களையும், குறிப்பாக மனிதர்களை அழிப்பார்.

க்ரு'த்வா பீஜாவஶேஷாந்து மஹீம் க்ரூரேண கர்ம்மணா। ஸம்ஶாதயித்வா வ்ரு'ஷலாந் ப்ராயஶஸ்தாநதார்ம்மிகாந் ।। ௩௬.

மண்ணில் கொடூரமான செயல்களால், விதைகள் மட்டும் மீதமிருக்கும்படி செய்து, பெரும்பாலும் தர்மம் இல்லாத வம்சங்களை அழிப்பார்.

ததஃ ஸ வை ததா கல்கிஶ்சரிதார்தஃ ஸஸைநிகஃ। கர்மணா நிஹதா யே து ஸித்தாஸ்தே து புநஃ ஸ்வயம் ।। ௩௬.

பின்னர், கல்கி தன் படையுடன் தன் கடமையை நிறைவேற்றியவுடன், அவர் செயலால் அழிக்கப்பட்டவர்கள், சித்தர்களாகி, மீண்டும் தாமாகவே பிறப்பார்கள்.

அகஸ்மாத் குபிதாந்யோந்யம் பவிஷ்யந்தி ச மோஹிதாஃ । க்ஷபயித்வா து தாந் ஸர்வாந் பாவிநார்தேந சோதிதாந் ।। ௩௬.

அவர்கள் திடீரென குழப்பமடைந்து, ஒருவருக்கொருவர் கோபம் கொண்டு, எதிர்காலத்தின் காரணமாக தூண்டப்பட்ட அனைவரையும் அழித்துவிடுவார்கள்.

கங்காயமுநயோர்மத்யே நிஷ்டாம் ப்ராப்ஸ்யதி ஸாநுகஃ। ததோ வ்யதீதே கல்கௌ து ஸாமாந்யைஃ ஸஹ ஸைநிகைஃ ।। ௩௬.

கங்கை, யமுனை நதிகளுக்கிடையில் தன் உடன்பிறப்புகளுடன் அவர் தங்குவார்; பின்னர், கல்கி தன் சாதாரண படையினருடன் விலகுவார்.

ந்ரு'பேஷ்வத விநஷ்டேஷு ததா த்வப்ரக்ரஹாஃ ப்ரஜாஃ। ரக்ஷணே விநிவ்ரு'த்தே து ஹத்வா சாந்யோந்யமாஹவே ।। ௩௬.

அப்போது அரசர்கள் அழிந்துவிட்டால், மக்கள் கட்டுப்பாடின்றி இருப்பார்கள்; பாதுகாப்பு இல்லாமல், போரில் ஒருவரையொருவர் கொன்று விடுவார்கள்.

பரஸ்பரஹ்ரு'தாஶ்வாஸா நிராக்ரந்தாஃ ஸுதுஃகிதாஃ। புராணி ஹித்வா க்ராமாம்ஶ்ச துல்யாஸ்தா நிஷ்பரிக்ரஹாஃ ।। ௩௬.

ஒருவருக்கொருவர் ஆறுதல் இழந்து, அழுகையும் இல்லாமல், மிகுந்த துயரத்தில், நகரங்களையும் கிராமங்களையும் விட்டு விட்டு, எல்லோரும் சமமாக, உடைமையில்லாமல் இருப்பார்கள்.

ப்ரநஷ்டஶ்ருதிதர்மாஶ்ச நஷ்டதர்மாஶ்ரமாஸ்ததா। ஹ்ரஸ்வா அல்பாயுஷஶ்சைவ வநௌகஸ இமே ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௩௬.

அவர்களின் வேதப்பாடமும் தர்மமும் அழிந்து, தர்மாசிரமங்களும் இல்லாமல், குறுகிய ஆயுளும், குறைவான வலிமையும் கொண்ட வனவாசிகள் என நினைவுகூரப்படுகிறார்கள்.

ஸரித்பர்வதஸேவிந்யஃ பத்ரமூலபலாஶநாஃ। சீர பத்ராஜிநதராஃ ஸங்கரம் கோரமாஸ்திதாஃ ।। ௩௬.

ஆறுகளும் மலைகளும் சூழ வாழ்ந்தவர்கள், இலைகள், வேர், பழங்கள் ஆகியவற்றை உணவாக உட்கொண்டு, மரச்சீலை, இலை அல்லது மிருகத்தோல் போர்த்துக்கொண்டு, கடுமையான தவம் மேற்கொண்டார்கள்.

அல்பாயுஷோ நஷ்டவார்த்தா பஹ்வாபாதாஃ ஸுதுஃகிதாஃ। ஏவம் கஷ்டமநுப்ராப்தாஃ கலிஸந்த்யம்ஶகே ததா ।। ௩௬.

அவர்களுக்குச் சிறிய ஆயுள், உலகம் மறந்த நிலை, பல்வேறு துன்பங்கள், மிகுந்த வேதனை—all these—கலியுகத்தின் அந்த மங்கலான பகுதியிலே அவர்கள் கடும் துயருக்குள் வீழ்ந்தார்கள்.

ப்ரஜாஃ க்ஷயம் ப்ரயாஸ்யந்தி ஸார்த்தம் கலியுகேந து । க்ஷீணே கலியுகே தஸ்மிந் ப்ரவ்ரு'த்தே ச க்ரு'தே புநஃ ।। ௩௬.

மக்கள் கலியுகத்துடன் சேர்ந்து சீரழியும்; அந்த கலியுகம் முடிந்து, திரும்பக் கிருதயுகம் தொடங்கும் போது—

ப்ரபத்ஸ்யந்தே யதாந்யாயம் ஸ்வபாவாதேவ நாந்யதா। இத்யேதத் கீர்திதம் ஸர்வம் தேவாஸுரவிசேஷ்டிதம் ।। ௩௬.

அவர்கள் தங்கள் இயற்கையின்படி, முறையாக, வழிமுறையை விட்டு விலகாமல் நடப்பார்கள்; இப்படியே தேவர்கள், அசுரர்கள் செய்த செயல்கள் அனைத்தும் கூறப்பட்டன.

யதுவம்ஶப்ரஸங்கேந மஹத்வோ வைஷ்ணவம் யஶஃ । துர்வஸோஸ்து ப்ரவக்ஷ்யாமி பூரோர்த்ருஹ்யோரநோஸ்ததா ।। ௩௬.

யது வம்சம் பற்றி கூறும் போது, உங்களது பெரிய வைஷ்ணவப் புகழ் விளக்கப்பட்டது; இப்போது நான் துர்வசு, புரு, த்ருஹ்யு, அனு ஆகியோரையும் விளக்குகிறேன்.

துர்வஸோஸ்து ஸுதோ வஹ்நிர்வஹ்நேர்கோபாநுராத்மஜஃ। கோபாநோஸ்து ஸுதோ வீரஸ்த்ரிஸாநுரபராஜிதஃ ।। ௩௭.

துர்வசுவின் மகன் வஹ்னி; வஹ்னியின் மகன் கோபானு; கோபானுவின் மகன் வலிமைமிக்க த்ரிசானு; த்ரிசானுவின் மகன் அபராஜிதன்.