வாயுபுராணம்

த்ரேதாயுகே து தஶமே தத்தாத்ரேயோ பபூவ ஹ। நஷ்டே தர்மே சதுர்தஶ்ச மார்கண்டேயபுரஃஸரஃ ।। ௩௬.

த்ரேதாயுகத்தின் பத்தாவது காலத்தில், அவன் தத்தாத்திரேயராக பிறந்தான்; தர்மம் அழிந்தபோது, மார்க்கண்டேயர் முன்னிலையில் நான்காவது அவதாரமாகவும் தோன்றினான்.

பஞ்சமஃ பஞ்சதஶ்யாம் து த்ரேதாயாம் ஸம்பபூவ ஹ। மாந்தாதுஶ்சக்ரவர்த்தித்வே தஸ்தௌ தத்யபுரஃஸரஃ ।। ௩௬.

த்ரேதாயுகத்தின் பதினைந்தாவது காலத்தில், ஐந்தாவது அவதாரமாக அவன் பிறந்தான்; மாந்தாதா, தத்யர் முன்னிலையில் சக்ரவர்த்தியாக இருந்தான்.

ஏகோ நவிம்ஶே த்ரேதாயாம் ஸர்வ்வக்ஷத்ராந்தகோऽபவத்। ஜாமதக்ந்யஸ்ததா ஷஷ்டோ விஶ்வாமித்ரபுரஃஸரஃ ।। ௩௬.

த்ரேதாயுகத்தின் பதினொன்பதாவது காலத்தில், அவன் தனக்கே உரியவனாக எல்லா க்ஷத்திரியர்களையும் அழிப்பவனாக ஆனான்; ஜாமதக்னியின் மகனாக, விஶ்வாமித்திரர் முன்னிலையில் ஆறாவது அவதாரமாக வந்தான்.

சதுர்விம்ஶே யுகே ராமோ வஸிஷ்டேந புரோதஸா। ஸப்தமோ ராவ ணஸ்யார்தே ஜஜ்ஞே தஶரதாத்மஜஃ ।। ௩௬.

இருபத்திநான்காவது யுகத்தில், வசிஷ்டர் புரோகிதராக, ராமன், ராவணனை அழிப்பதற்காக, தசரதனின் மகனாக ஏழாவது அவதாரமாக பிறந்தான்.

அஷ்டமோ த்வாபரே விஷ்ணுரஷ்டாவிம்ஶே பராஶராத் । வேதவ்யாஸஸ்ததோ ஜஜ்ஞே ஜாதூகர்ணபுரஃஸரஃ ।। ௩௬.

எட்டாவது துவாபரயுகத்தில், இருபத்தி எட்டாவது காலத்தில், பராசரரால் விஷ்ணு பிறந்தான்; பின்னர், ஜாடூகர்ணர் முன்னிலையில் வேதவ்யாசர் தோன்றினார்.

ததைவ நவமோ விஷ்ணுரதித்யாஃ கஶ்யபாத்மஜஃ। தேவக்யாம் வஸுதேவாத்து ப்ரஹ்நகார்க்யபுரஃஸரஃ ।। ௩௬.

அதேபோல், ஒன்பதாவது அவதாரமாக, கச்யபரும் அதிதியும் பெற்ற விஷ்ணு, தேவகி மற்றும் வசுதேவரில் பிறந்து, ப்ரஹ்மகார்க்யர் முன்னிலையில் வந்தார்.

அப்ரமேயோ நியோஜ்யஶ்ச யத்ர காமசரோ வஶீ। க்ரீஜதே பகவாँ ல்லோகே பாலஃ க்ரீஜநகைரிவ ।। ௩௬.

அளவிட முடியாதவன், தன்னை ஆளும் வல்லமை உடையவன், விருப்பப்படி நடக்கிறான்; அந்த பரமபொருள், உலகில் குழந்தைபோல் விளையாடும் பொருட்களுடன் விளையாடுகிறான்.

ந ப்ரமாதும் மஹாபாஹுஃ ஶக்யோऽஸௌ மதுஸூதநஃ। பரம் பரமமேதஸ்மாத்விஶ்வரூபாந்ந வித்யதே ।। ௩௬.

பெரும் புயலுடைய மதுசூதனனை அளக்க முடியாது; அவனைவிட உயர்ந்ததும், அவன் விச்வரூபத்தைவிட பெரிய உருவும் இல்லை.

அஷ்டாவிம்ஶ திமே தத்வத்த்வாபரஸ்யாம்ஶஸங்க்ஷயே। நஷ்டே தர்மே ததா ஜஜ்ஞே விஷ்ணுர்வ்ரு'ஷ்ணிகுலே ப்ரபுஃ ।। ௩௬.

இருபத்தி எட்டாவது துவாபரயுகத்தின் இறுதியில், தர்மம் அழிந்தபோது, விஷ்ணு, வ்ருஷ்ணி குலத்தில் பிரபுவாக பிறந்தான்.

கர்த்தும் தர்மவ்யவஸ்தாநமஸுராணாம் ப்ரணாஶநம்। மோஹயந் ஸர்வபூதாநி யோகாத்மா யோகமாயயா ।। ௩௬.

தர்மத்தை நிலைநிறுத்தவும், அசுரர்களை அழிக்கவும், எல்லா உயிர்களையும் மயக்கி, யோகசக்தியால் யோகசொரூபனாக அவன் தோன்றினான்.

ப்ரவிஷ்டோ மாநுஷீம் யோநிம் ப்ரச்சந்நஶ்சரதே மஹீம்। விஹாரார்தம் மநுஷ்யேஷு ஸாந்தீபநிபுரஃஸரம் ।। ௩௬.

அவன் மனித உருவில் பிறந்து, ரகசியமாக பூமியில் நடமாடி, மனிதர்களிடையே விளையாட்டிற்காக, சாந்தீபனியின் முன்னிலையில் இருந்தான்.

யத்ர கம்ஸஞ்ச ஶால்வஞ்ச த்விவிதஞ்ச மஹாஸுரம்। அரிஷ்டம் வ்ரு'ஷபஞ்சைவ பூதநாம் கேஶிநம் ஹயம் ।। ௩௬.

அங்கு அவன் கம்சன், சால்வன், மகாசுரன் துவிவிதன், அரிஷ்டன், வ்ருஷபன், பூதனை, கேசி எனும் குதிரை ஆகியோரை அழித்தான்.

நாகம் குவலயாபீடம் மல்லராஜக்ரு'ஹாதிபம்। தைத்யாந் மாநுஷதேஹஸ்தாந் ஸூதயாமாஸ வீர்யவாந் ।। ௩௬.

அவன் நாகன் குவலயாபீடன், மல்லராஜாவின் தலைவன் மற்றும் மனித உருவில் இருந்த மற்ற அசுரர்களையும் தனது வீரம் காட்டி அழித்தான்.

சிந்நம் பாஹுஸஹஸ்ரஞ்ச பாணஸ்யாத்புதகர்மணஃ । நரகஶ்ச ஹதஃ ஸங்கயே யவநஶ்ச மஹாபலஃ ।। ௩௬.

அவன் வியப்பூட்டும் செயல்கள் கொண்ட பாணனின் ஆயிரம் கை들을 துண்டித்தான்; நரகன் போர் வெளியில் அழிக்கப்பட்டான்; பெரும் பலம் உடைய யவனனும் அழிக்கப்பட்டான்.

ஹ்ரு'தாநி ச மஹீபாநாம் ஸர்வரத்நாநி தேஜஸா। துராசாரா ஶ்ச நிஹதாஃ பார்திவா யே ரஸாதலே ।। ௩௬.

அவன் அரசர்களின் எல்லா ரத்தினங்களையும் தனது தேஜஸால் எடுத்தான்; பாதாளத்தில் இருந்த தீய அரசர்களும் அழிக்கப்பட்டார்கள்.

ஏதே லோகஹிதார்தாய ப்ராதுர்பாவா மஹாத்மநஃ। அஸ்மிந்நேவ யுகே க்ஷீணே ஸந்த்யா ஶ்லிஷ்டே பவிஷ்யதி ।। ௩௬.

இந்த உலகத்தின் நன்மைக்காகவே அந்த மகானின் அவதாரங்கள் தோன்றுகின்றன; இந்த கலியுகம் சுருங்கி, அந்த மாலைக்காலம் கலந்து நிற்கும் போது, அவை நிகழும்.

கல்கிர்விஷ்ணுயஶா நாம பாராஶர்யஃ ப்ரதாபவாந்। தஶமோ பாவ்யஸம்பூதோ யாஜ்ஞவல்க்யபுரஃஸரஃ ।। ௩௬.

பராசர குலத்தில் பிறந்த, பெரும் வீரத்துடன் விளங்கும் விஷ்ணுயசா என்ற புகழ் பெற்ற கல்கி, யாஜ்ஞவல்க்யர் முன்னிலையில் பத்தாவது அவதாரமாக தோன்றுவார்.

அநுகர்ஷந் ஸர்வஸேநாம் ஹஸ்த்யஶ்வரதஸங்குலாம்। ப்ரக்ரு'ஹீதாயுதௌர்விப்ரைர்வ்ரு'தஃ ஶதஸஹஸ்ரஶஃ ।। ௩௬.

அயிரம் கணக்கான யுத்த வீரர்களால் சூழப்பட்டு, யானைகள், குதிரைகள், ரதங்கள் நிறைந்த படைகளை கூட்டி, ஆயுதம் எடுத்த பிராமணர்களுடன் அவர் வருவார்.

நாத்யர்தம் தார்மிகா யே ச யே ச தர்மத்விஷஃ வ்கசித்। ஈதீச்யாந்மத்யதேஶாம்ஶ்ச ததா விந்த்யாபராந்திகாந் ।। ௩௬.

அதிகமாக தர்மத்தில் நிலைநிற்றவர்கள் அல்லாதவர்களும், தர்மத்துக்கு விரோதமானவர்களும், வடக்கு, நடுநிலம், விந்தியப் பக்கமும் மேற்குப் பகுதிகளிலும் உள்ளவர்களும் அதில் அடங்குவர்.

ததைவ தாக்ஷிணாத்யாம்ஶ்ச த்ரவிஜாந் ஸிம்ஹலைஃ ஸஹ। காந்தாராந் பாரதாம்ஶ்சைவ பஹ்லவாந் யவநாஞ்சகாந் ।। ௩௬.

அதேபோல், தெற்குப் பகுதிகள், திராவிடர்கள், சிங்களர்கள், காந்தாரர்கள், பாரதர்கள், பஹ்லவர்கள், யவனர்கள், சக்கர்கள் ஆகியோரும் அடங்குவர்.

துஷாராந் பர்பராம்ஶ்சைவ புலிந்தாந் தரதாந் கஸாந் । லம்பாகாநந்தகாந் ருத்ராந் கிராதாம்ஶ்சைவ ஸ ப்ரபுஃ ।। ௩௬.

துஷாரர்கள், பர்பரர்கள், புலிந்தர்கள், தரதர்கள், கசர்கள், லம்பாகர்கள், அந்தகர்கள், ருத்ரர்கள், கிராதர்கள் ஆகியோரும் அந்த பிரபுவால் அடையப்படுவார்கள்.

ப்ரவ்ரு'த்தசக்ரோபலவாந் ம்லேச்சாநாமந்தக்ரு'த்பலீ। அத்ரு'ஶ்யஃ ஸர்வபூதாநாம் ப்ரு'திவீம் விசரிஷ்யதி ।। ௩௬.

சக்கரம் போல் சக்தி கொண்டு, மிகுந்த வலிமையுடன், மிலேச்சர்களை அழிப்பவராக, எல்லா உயிர்களுக்கும் தெரியாமல் அவர் பூமியில் சஞ்சரிப்பார்.

மாநவஃ ஸ து ஸம்ஜஜ்ஞே தேவஸ்யாம்ஶேந தீமதஃ । பூர்வஜந்மநி விஷ்ணுர்யஃ ப்ரமிதிர்நாம வீர்யவாந் ।। ௩௬.

அந்த மனிதன், அந்த ஞானமிக்க தேவனின் ஒரு பகுதியால் பிறப்பான்; முன் பிறவியில், வீரத்துடன் கூடிய பிரமிதி என்ற விஷ்ணுவாக இருந்தான்.

காத்ரேண வை சந்த்ரஸமஃ பூர்ணே கலியுகேऽபவத்। இத்யேதாஸ்தஸ்ய தேவஸ்ய தஶ ஸம்பூதயஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௩௬.

அவரது உருவம் சந்திரனைப் போல் ஒளிவிடும்; கலியுகம் முடிவில் அவர் தோன்றுவார். இவ்வாறு அந்த தேவனின் பத்து அவதாரங்களும் நினைவுகூரப்படுகின்றன.

தம் தம் காலஞ்ச கார்யஞ்ச தத்ததுத்திஶ்ய காரணம்। அம்ஶேந த்ரிஷு லோகேஷு தாஸ்தா யோநீஃ ப்ரபத்ஸ்யதே ।। ௩௬.

ஒவ்வொரு காலத்திற்கும், காரியத்திற்கும், காரணத்திற்கும் ஏற்ப, அவர் தன் ஒரு பகுதியை மூன்று உலகங்களிலும் பல பிறப்புகளில் எடுத்துக்கொள்வார்.

பஞ்சவிம்ஶோத்திதே கல்பே பஞ்சவிம்ஶதி வை ஸமாஃ। விநிக்நந் ஸர்வ்வபூதாநி மாநுஷாநேவ ஸர்வ்வஶஃ ।। ௩௬.

இருபத்தி ஐந்தாவது கல்பம் எழும்பும் போது, இருபத்தி ஐந்து ஆண்டுகள் முழுவதும், எல்லா உயிர்களையும், குறிப்பாக மனிதர்களை அழிப்பார்.

க்ரு'த்வா பீஜாவஶேஷாந்து மஹீம் க்ரூரேண கர்ம்மணா। ஸம்ஶாதயித்வா வ்ரு'ஷலாந் ப்ராயஶஸ்தாநதார்ம்மிகாந் ।। ௩௬.

மண்ணில் கொடூரமான செயல்களால், விதைகள் மட்டும் மீதமிருக்கும்படி செய்து, பெரும்பாலும் தர்மம் இல்லாத வம்சங்களை அழிப்பார்.

ததஃ ஸ வை ததா கல்கிஶ்சரிதார்தஃ ஸஸைநிகஃ। கர்மணா நிஹதா யே து ஸித்தாஸ்தே து புநஃ ஸ்வயம் ।। ௩௬.

பின்னர், கல்கி தன் படையுடன் தன் கடமையை நிறைவேற்றியவுடன், அவர் செயலால் அழிக்கப்பட்டவர்கள், சித்தர்களாகி, மீண்டும் தாமாகவே பிறப்பார்கள்.

அகஸ்மாத் குபிதாந்யோந்யம் பவிஷ்யந்தி ச மோஹிதாஃ । க்ஷபயித்வா து தாந் ஸர்வாந் பாவிநார்தேந சோதிதாந் ।। ௩௬.

அவர்கள் திடீரென குழப்பமடைந்து, ஒருவருக்கொருவர் கோபம் கொண்டு, எதிர்காலத்தின் காரணமாக தூண்டப்பட்ட அனைவரையும் அழித்துவிடுவார்கள்.