வாயுபுராணம்

ஜ்ஞாத்வாऽபிஶஸ்தாநஸுராந் காவ்யேந து ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ। க்ரு'தார்தஃ ஸ ததா ஹ்ரு'ஷ்டஃ ஸ்வம் ரூபம் ப்ரத்யபத்யத। புத்த்வாऽஸுராம்ஸ்ததா ப்ரஷ்டாந் க்ரு'தார்தோऽந்தரதீயத ।। ௩௬.

காவ்யன் அசுரர்களை சபித்ததை அறிந்த ப்ருஹஸ்பதி, தன் குறிக்கோள் நிறைவேறியதால் மகிழ்ச்சியுடன் தன் இயல்பான உருவத்தை எடுத்தார்; அசுரர்கள் வீழ்ந்ததை பார்த்து, தன் செயல் முடிந்ததால் மறைந்தார்.

ததஃ ப்ரநஷ்டே தஸ்மிம்ஸ்தே விப்ராந்தா தாநவாஸ்ததா। அஹோ திக் வஞ்சிதாஃ ஸ்மேஹ பரஸ்பரமதாப்ருவந் ।। ௩௬.

அவர் மறைந்ததும், தானவர்கள் குழம்பி, 'அய்யோ! நம்மை ஏமாற்றிவிட்டார்கள்' என்று ஒருவருக்கொருவர் கூறினர்.

ப்ரு'ஷ்டதோ விமுகாஶ்சைவ தாடிதா வேதஸா வயம்। தக்தாஶ்சைவோபயோகாச்ச ஸ்வேஸ்வே சார்தேஷு மாயயா ।। ௩௬.

நாம் முதுகு திரும்பி ஓடி, படைத்தவனால் அடிபட்டோம்; அவன் சூழ்ச்சியால் நம்முடைய சொந்த நலன்களில் எரிந்து, இழந்துவிட்டோம்.

ததோऽஸுராஃ பரித்ரஸ்தா தேவேப்யஸ்த்வரிதா யயுஃ। ப்ரஹ்லாதமக்ரதஃ க்ரு'த்வா காவ்யஸ்யாநுகமம் புநஃ ।। ௩௬.

பின்னர் அச்சத்தில் உள்ள அசுரர்கள், ப்ரஹ்லாதனை முன்னிலைப்படுத்தி, காவ்யனை மீண்டும் பின்தொடர்ந்து, தேவர்களிடம் விரைவாக சென்றார்கள்.

ததஃ காவ்யம் ஸமாஸாத்ய அபிதஸ்து ரவாங்முகாஃ। தாநாகதாந் புநர்த்ரு'ஷ்ட்வா காவ்யோ யாஜ்யாநுவாச ஹ ।। ௩௬.

அப்போது காவ்யனை அணுகி, எல்லோரும் கிழக்கு நோக்கி சுற்றி நின்றனர்; அவர்கள் மீண்டும் வந்ததை பார்த்த காவ்யன் தன் பக்தர்களிடம் பேசினார்.

மயாபி போதிதாஃ காலே யதோ மாம் நாபிநந்தத। ததஸ்தேநாவலேபேந கதா யூதம் பராபவம் ।। ௩௬.

'நானும் உங்களுக்கு சரியான நேரத்தில் அறிவுரை கூறினேன்; ஆனால் நீங்கள் என்னை மதிக்கவில்லை. அந்த அகந்தையால் உங்கள் கூட்டம் தோல்வியடைந்தது.'

ப்ரஹ்லாதஸ்தமதோவாச மாநம் த்வம் த்யஜ பார்கவ। ஸ்வாந் யாஜ்யாந் பஜமாநாம்ஶ்ச பக்தாம்ஶ்சைவ விஶேஷதஃ ।। ௩௬.

அப்போது ப்ரஹ்லாதன், 'பாகரகா, நீங்கள் உங்கள் பெருமையை விட்டுவிடுங்கள்; உங்கள் பக்தர்களையும், குறிப்பாக உங்களை உண்மையாக வழிபடுவோர்களையும் காப்பாற்றுங்கள்' என்று கூறினார்.

த்வயா ப்ரு'ஷ்டா வயம் தேந தேவாசார்யேண மோஹிதாஃ। பக்தாநர்ஹஸி நஸ்த்ராதும் ஜ்ஞாத்வா தீர்கேண சக்ஷுஷா ।। ௩௬.

'நீங்கள் கேட்டதால், அந்த தேவாச்சாரியனால் நாங்கள் ஏமாற்றப்பட்டோம்; நீண்ட பார்வையுடன் அறிந்து, உங்கள் பக்தர்களை நீங்கள் காக்க வேண்டும்.'

யதி நஸ்த்வம் ந குருஷே ப்ரஸாதம் ப்ரு'குநந்தந। அபத்யாதா ஸ்த்வயா ஹ்யத்ய ப்ரவேக்ஷ்யாமோ ரஸாதலம் ।। ௩௬.

'ப்ருகுவின் மகனே, நீங்கள் எங்களுக்கு அருள் செய்யவில்லை என்றால், இன்று நீங்கள் நம்மை குற்றம் கூறியதால், நாங்கள் பாதாளத்திற்குள் செல்வோம்.'

ஸூத உவாச।। ஜ்ஞாத்வா காவ்யோ யதாதத்த்வம் காருண்யேநாநுகம்பயா । ஏவமுக்தோऽநுநீதஃ ஸ ஸ்துதஃ கோபம் ந்யயச்சத ।। ௩௬.

சூதர் சொல்வது: உண்மை நிலையை அறிந்த காவ்யன், இரக்கம் மற்றும் தயையால் மனம் மாறி, புகழப்பட்டு, கோபத்தை அடக்கினார்.

உவாசேதந்ந பேதவ்யம் ந கந்தந்யம் ரஸாதலம்। அவஶ்யம்பாவீ ஹ்யர்தோऽயம் ப்ராப்தோ வோ மயி ஜாக்ரதி ।। ௩௬.

அவர் கூறினார்: 'பயப்பட வேண்டாம், பாதாளத்திற்குச் செல்லத் தேவையில்லை; இந்த நிலை தவிர்க்க முடியாதது, நான் இருக்கும்போதே உங்களுக்கு வந்தது.'

ந ஶக்யமந்யதா கர்தும் த்ரு'ஷ்டம் ஹி பலவத்தரம் । ஸம்ஜ்ஞா ப்ரநஷ்டா யா வோऽத்ய காமம் தாம் ப்ரதிலப்ஸ்யத ।। ௩௬.

இதற்கு வேறு வழி இல்லை; காணப்பட்டது மிக வலிமையானது. இன்று நீங்கள் இழந்த அந்த நினைவையும், மறுபடியும் கண்டிப்பாக பெறுவீர்கள்.

ப்ராப்தஃ பர்ய்யாயகாலோ வ இதி ப்ரஹ்மாऽப்யபாஷத। மத்ப்ரஸாதாச்ச யுஷ்மாபிர்புக்தம் த்ரைலோக்யமூர்ஜ்ஜிதம் ।। ௩௬.

நியமிக்கப்பட்ட காலம் வந்துவிட்டது என்று பிரமா கூறினார். என் அருளால், நீங்கள் மூன்று உலகங்களின் வலிமையையும் அனுபவித்தீர்கள்.

யுகாக்யோ தஶ ஸம்பூர்ணோ தேவாநாக்ரம்ய மூர்த்தநி। தாவந்தமேவ காலம் வை ப்ரஹ்மா ராஜ்யமபாஷத ।। ௩௬.

பத்து யுகங்கள் முழுமையாக முடிந்த பிறகு, தேவர்களைத் தாண்டி உச்சியில் இருந்தபோது, அந்த கால அளவு தான் உங்கள் ஆட்சிக்காலம் என்று பிரமா அறிவித்தார்.

ஸாவர்ணிகே புநஸ்துப்யம் ராஜ்யம் கில பவிஷ்யதி। லோகாநாமீஶ்வரோ பாவீ பௌத்ரஸ்தவ புநர்பலிஃ ।। ௩௬.

சாவர்ணி யுகத்தில் உங்களுக்கு மீண்டும் அரசாட்சி கிடைக்கும்; அப்போது உன் பேரன் பாலி உலகங்களுக்கெல்லாம் ஆண்டவனாக இருப்பான்.

ஏவம் கிலமஹம் ப்ரோக்தஃ பௌத்ரஸ்தே ப்ரஹ்மணா ஸ்வயம்। ததாஹ்ரு'தேஷு லோகேஷு தபோऽஸ்ய ந கிலாபவத் ।। ௩௬.

உன் பேரனைப் பற்றி பிரமா தானே எனக்கு இவ்வாறு சொன்னார். உலகங்கள் இழந்தபோது, அவனது தவம் தொடரவில்லை.

யஸ்மாத் ப்ரவ்ரு'த்தயஶ்சாஸ்ய ந காமாநபிஸந்திதாஃ। தஸ்மாதஜேந ப்ரீதேந தத்தம் ஸாவர்ணிகேऽந்தரே ।। ௩௬.

அவனது செயல்கள் ஆசையால் உண்டாகவில்லை என்பதால், பிறவியில்லாதவன் மகிழ்ச்சியுடன் சாவர்ணி யுகத்தை அவனுக்குக் கொடுத்தான்.

தேவராஜ்யம் பலேர்பாவ்யமிதி மாமீஶ்வரோऽப்ரவீத்। தஸ்மாதத்ரு'ஶ்யோ பூதாநாம் காலாகாங்க்ஷீ ஸ திஷ்டதி ।। ௩௬.

பாலி தேவர்களுக்கு அரசனாக இருப்பான் என்று இறைவன் எனக்கு சொன்னான்; அதனால், அவன் கண்களுக்கு தெரியாமல், சரியான காலத்தை எதிர்பார்த்து இருக்கிறான்.

ப்ரீதேந சாமரத்வம் வை தத்தம் துப்யம் ஸ்வயம்புவா। தஸ்மாந்நிருத்ஸு கஸ்த்வம் வை பர்ய்யாயம் ஸஹ மாகுலஃ ।। ௩௬.

மகிழ்ச்சியுடன் பிறவியில்லாதவன் உனக்கு அமரத்துவத்தையும் அளித்தான்; எனவே, மனம் தளராமல், இந்த சுழற்சியை அமைதியுடன் தாங்கு.

ந ச ஶக்யம் மயா துப்யம் புரஸ்தாத்வை விஸர்பிதும் । ப்ரஹ்மணா ப்ரதிஷித்தோऽஸ்மி பவிஷ்யம் ஜாநதா ப்ரபோ ।। ௩௬.

நான் உன் முன்னால் செல்ல முடியாது; எதிர்காலத்தை அறிந்த பிரமா என்னைத் தடை செய்துள்ளார், பிரபுவே.

இமௌ ச ஶிஷ்யௌ த்வௌ மஹ்யம் துல்யாவேதௌ ப்ரு'ஹஸ்பதேஃ । தைவதைஃ ஸஹ ஸம்ரப்தாந் ஸர்வ்வாந் வோ தாரயிஷ்யதஃ ।। ௩௬.

இந்த இருவரும் எனக்கு சீடர்கள்; இவர்கள் ப்ருஹஸ்பதிக்கு சமமானவர்கள். தேவர்களுடன் சேர்ந்து, நீங்கள் எல்லோரும் கோபமுடன் இருந்தாலும், அடக்குவார்கள்.

ஏவமுக்தஸ்து தைதேயாஃ காவ்யேநாக்லிஷ்டகர்ம்மணா। ததஸ்தாப்யாம் யயுஃ ஸார்த்தம் ப்ரஹ்லாதப்ரமுகாஸ்ததா ।। ௩௬.

இவ்வாறு தூய செயல்கள் கொண்ட காவ்யன் கூறியபோது, பிரஹ்லாதன் தலைமையில் அசுரர்கள் அந்த இருவருடன் சேர்ந்து சென்றார்கள்.

அவஶ்யம்பாவமர்தத்வம் ஶ்ருத்வா ஶுக்ராச்ச தாநவாஃ। ஸக்ரு'தாஶம்ஸமாநாஸ்தே ஜயம் காவ்யேந பாஷிதம் ।। ௩௬.

சுக்ரனால் முடிவைத் தவிர்க்க முடியாது என்று கேட்ட அசுரர்கள், வெற்றியை நம்பி காவ்யன் சொன்னதை ஏற்றுக்கொண்டார்கள்.

தம்ஶிதாஃ ஸாயுதாஃ ஸர்வே ததோ தேவாந் ஸமாஹ்வயந்। அத தேவாஸுராந் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸம்க்ராமே ஸமுபஸ்திதாந் ।। ௩௬.

அனைவரும் ஆயுதம் ஏந்தி தயாராக, பின்னர் தேவர்களைச் சவால் செய்தார்கள்; தேவர்களும் அசுரர்களும் போருக்காக ஒன்று திரண்டதைப் பார்த்தார்கள்.

ததஃ ஸம்வ்ரு'த்தஸந்நாஹா தேவாஸ்தாந் ஸமயோதயந்। தைவாஸுரே ததஸ்தஸ்மிந் வர்த்தமாநே ஶதம் ஸமாஃ। அஜயந்நஸுரா தேவாந் பக்நா தேவா அமந்த்ரயந் ।। ௩௬.

பின்னர், தேவர்கள் கவசம் அணிந்து, அவர்களுடன் போரிட்டார்கள்; அந்த தேவாசுரப் போரில் நூறு ஆண்டுகள் நடந்தபோது, அசுரர்கள் தேவர்களை வென்றார்கள், தோற்ற தேவர்கள் ஒன்றாக ஆலோசனை செய்தார்கள்.

ஷண்டாமார்கப்ரபாவம் ந ஜாநீமஸ்த்வ ஸுரைர்வயம்। தஸ்மாத்யஜ்ஞம் ஸமுத்திஶ்ய கார்ய்யம் சாத்மஹிதஞ்ச யத் ।। ௩௬.

சண்டன், அமர்கன் ஆகியோரின் வலிமையை நாங்கள் அறியவில்லை; எனவே, நம் நன்மைக்காக யாகம் செய்ய வேண்டும்.

தஜ்ஜ்ஞாநாபஹ்ரு'தாவேதௌ க்ரு'த்வா ஜேஷ்யாமஹேऽஸுராந் । அதோபாமந்த்ரயந் தேவாஃ ஷண்டாமார்கௌ து தாவுபௌ ।। ௩௬.

அந்த இருவரின் ஞானத்தை அகற்றினால், நாங்கள் அசுரர்களை வெல்ல முடியும்; பின்னர் தேவர்கள் சண்டன், அமர்கனை அழைத்தனர்.

யஜ்ஞே ஸமாஹ்வயிஷ்யாமஸ்த்யஜதமஸுராந் த்விஜௌ । க்ரஹம் தம் வா க்ரஹீஷ்யாமோ ஹ்யநுஜித்ய து தாநவாந் ।। ௩௬.

யாகத்திற்கு அந்த இரு பிராமணர்களையும் அழைப்போம்; அவர்கள் அசுரர்களை விட்டு விலகட்டும்; அல்லது, நாம் தானவர்கள் மீது வெற்றி பெற்ற பின் அவர்களைப் பிடிப்போம்.

ஏவம் தத்யஜதுஸ்தௌ து ஷண்டாமார்கௌ ததாஸுராந் । ததோ தேவா ஜயம் ப்ராப்தா தாநவாஶ்ச பராபவம் ।। ௩௬.

இவ்வாறு, சண்டன், அமர்கன் அசுரர்களை விட்டு விலகினர்; பின்னர் தேவர்கள் வெற்றி பெற்றார்கள், தானவர்கள் தோற்றார்கள்.