வாயுபுராணம்

அஹம் வோऽத்யாபயிஷ்யாமி ப்ராப்தா வித்யா மயா ஹி ஸா। ததஸ்தே ஹ்ரு'ஷ்டமநஸோ வித்யார்தமுபபேதிரே ।। ௩௬.

"நான் உங்களுக்குப் பாடம் புகட்டுவேன்; அந்த அறிவை நான் பெற்றுள்ளேன்" என்றான். இதைக் கேட்ட அசுரர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் கல்விக்காக அவனை அணுகினார்கள்.

பூர்ணகாமஸ்ததா தஸ்மிந் ஸமயே தஶவார்ஷிகே। யயௌ ச ஸமகாலம் ஸ ஸத்யோத்பந்நமதிஸ்ததா ।। ௩௬.

அந்த பத்து ஆண்டுகள் முடியும் போது, அவன் விருப்பங்கள் நிறைவேறி, புதிதாக எழுந்த புத்தியுடன், அதே நேரத்தில் அங்கிருந்து புறப்பட்டான்.

ஸமயாந்தே தேவயாநீ ஸத்யோ ஜாதா ஸுதா ததா। புத்திம் சக்ரே ததஶ்சாபி யாஜ்யாநாம் ப்ரத்யவேக்ஷணே ।। ௩௬.

அந்த காலத்தின் முடிவில், தேவயானி என்ற மகள் பிறந்தாள்; பின்னர், அவள் யாகம் செய்யும் மக்களைப் பார்க்க வேண்டும் என்று தீர்மானித்தாள்.

தேவி கச்சாமஹே த்ரஷ்டும் தவ யாஜ்யாந் ஶுசிஸ்மிதே। விப்ராந்தப்ரேக்ஷிதே ஸாத்வி த்ரிவர்ணாயதலோசநே ।। ௩௬.

"தேவி, தூய்மையான புன்னகையுடன், நல்லொழுக்கமுள்ளவளே, மூன்று நிறங்களும் அகன்ற கண்களும் உடையவளே, உன் யாகம் செய்பவர்களைப் பார்க்க நாம் செல்லலாம்" என்று கூறினார்கள்.

ஏவமுக்தாऽப்ரவீத்தேவீ பஜ பக்தாந் மஹாவ்ரத। ஏஷ ப்ரஹ்மந் ஸதாம் தர்மோ ந தர்மம் லோபயாமி தே ।। ௩௬.

இவ்வாறு கேட்ட தேவியார், "மகா விரதம் கொண்டவரே, பக்தர்களை சேவை செய்; இது நல்லவர்களின் தர்மம். உன் தர்மத்தை நான் மீறமாட்டேன்" என்று பதிலளித்தாள்.

ததோ கத்வாஸுராந் த்ரு'ஷ்ட்வா தேவாசார்யேண தீமதா। வாஞ்சிதாந் காவ்யரூபேண வேதஸாऽஸுரமப்ரவீத் ।। ௩௬.

பின்னர், அசுரர்களைச் சென்று பார்த்த ப்ருஹஸ்பதி, காவ்யனின் உருவத்தில் அவர்களை ஏமாற்றியதை அறிந்த பிரம்மா, அசுரரிடம் பேசினான்.

காவ்யம் மாம் தாத ஜாநீத்வம் ஏஷ ஹ்யாங்கிரஸோ புவி। வஞ்சிதா பத யூயம் வை மயி ஶக்தே து தாநவாஃ ।। ௩௬.

"நீங்கள் என்னை காவ்யன் என்று அறியுங்கள், பிள்ளையே; இவன் தான் பூமியில் அங்கிரசு. சக்தி கொண்ட என்னால் நீங்கள் ஏமாற்றப்பட்டீர்கள்" என்று சொன்னான்.

ஶ்ருத்வா ததா ப்ருவாணந்தம் ஸம்ப்ராந்தா திதிஜாஸ்ததஃ। ப்ரேக்ஷந்தே ஸ்ம ஹ்யுபௌ தத்ர ஸிதாஸிதஶுசிஸ்மிதௌ ।। ௩௬.

அவர் இப்படிச் சொல்வதை கேட்ட திதியின் மகன்கள் குழப்பமடைந்தார்கள்; அங்கே, வெண்மை மற்றும் கருப்பு நிறம் கொண்ட தூய்மையான புன்னகையுடன் இருவரையும் பார்த்தார்கள்.

ஸம்ப்ரமூடாஃ ஸ்திதாஃ ஸர்வே ப்ராபத்யந்த ந கிஞ்சந। ததஸ்தேஷு ப்ரமூடேஷு காவ்யஸ்தாந் புநரப்ரவீத் ।। ௩௬.

அனைவரும் குழப்பத்தில் நின்று, எதையும் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை; அப்போது காவ்யன் மறுபடியும் அவர்களிடம் பேசினான்.

ஆசார்ய்யோ வோ ஹ்யஹம் காவ்யோ தேவாசார்யோऽயமங்கிராஃ। அநுகச்சத மாம் ஸர்வே த்யஜதைநம் ப்ரு'ஹஸ்பதிம் ।। ௩௬.

"நான் தான் உங்கள் ஆசான் காவ்யன்; இவன் தேவதைகளின் ஆசான் அங்கிரசு. நீங்கள் அனைவரும் என்னை பின்பற்றுங்கள், ப்ருஹஸ்பதியை விட்டுவிடுங்கள்" என்று கூறினான்.

ஏவமுக்தாஸுராஃ ஸர்வே தாவ்ரு'பௌ ஸமவைக்ஷத। ததாऽஸுரா விஶேஷந்து ந வ்யஜாநம்ஸ்தயோர்த்வயோஃ ।। ௩௬.

இவ்வாறு கேட்ட அசுரர்கள் இருவரையும் பார்த்தார்கள்; அப்போது, அந்த இருவரை வேறுபடுத்திக் காட்ட முடியவில்லை.

ப்ரு'ஹஸ்பதிருவாசைதாநஸம்ப்ராந்தோऽயமங்கிராஃ। காவ்யோऽஹம் யோ குருர்தைத்யா மத்ரூபோऽயம் ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ ।। ௩௬.

ப்ருஹஸ்பதி அவர்களிடம், "இவன் குழப்பத்தில் உள்ள அங்கிரசு; நான் தான் தைதியர்களின் ஆசான் காவ்யன்; இந்த உருவம் ப்ருஹஸ்பதி" என்று சொன்னான்.

ஸ மோஹயதி ரூபேண மாமகேநைஷ வோऽஸுராஃ। ஶ்ருத்வா தஸ்ய ததஸ்தே வை ஸம்மந்த்ர்யார்தவசோऽப்ருவந் ।। ௩௬.

"இவன் தன் உருவத்தால் என்னை ஏமாற்றுகிறான், அசுரர்களே" என்று சொன்னான். இதைக் கேட்ட அசுரர்கள் ஆலோசனை செய்து, தக்க வார்த்தைகளைப் பேசினார்கள்.

அயந்நோ தஶ வர்ஷாணி ஸததம் ஶாஸ்தி வை ப்ரபுஃ। ஏஷ வை குருரஸ்மாகமந்தரேப்ஸுரயம் த்விஜஃ ।। ௩௬.

பத்தாண்டுகளாக இந்த ஆண்டவன் எப்போதும் ஆட்சி செய்து வந்தான்; இவன் நம்முடைய ஆசானாக விரும்புகிறான்.

ததஸ்தே தாநவாஃ ஸர்வே ப்ரணிபத்யாபிவாத்ய ச। வசநம் ஜக்ரு'ஹுஸ்தஸ்ய சிராப்யாஸேந மோஹிதாஃ ।। ௩௬.

அப்போது எல்லா தானவர்கள் தலை குனிந்து மரியாதை செலுத்தி, நீண்ட பழக்கத்தால் மயங்கிப் போய் அவனுடைய வார்த்தையை ஏற்றுக்கொண்டார்கள்.

ஊசுஸ்தமஸுராஃ ஸர்வே க்ருத்தாஃ ஸம்ரக்தலோசநாஃ. அயங்குருர்ஹிதேऽஸ்மாகம் கச்ச த்வம் நாஸி நோ குருஃ ।। ௩௬.

அசுரர்கள் அனைவரும் கோபத்துடன் கண்கள் சிவந்து, 'இவரே நமக்கு நல்லது நினைக்கும் ஆசான்; நீ போ, நீ எங்கள் ஆசான் அல்ல' என்று சொன்னார்கள்.

பார்கவோऽங்கிரஸோ வாயம் பவத்வேவைஷ நோகுருஃ। ஸ்திதா வயம் நிதேஶேऽஸ்ய கச்சத்வம் ஸாது மா சிரம் ।। ௩௬.

'இவர் பாகரகோவாக இருந்தாலும், அங்கிரசராக இருந்தாலும், எங்களுக்காக ஆசான் இவரே; நாங்கள் இவருடைய கட்டளையில் இருப்போம். நீ போ, நல்லவரே, காலம் வீணாக்காதே' என்று கூறினார்கள்.

ஏவமுக்த்வாஸுராஃ ஸர்வே ப்ராபத்யந்த ப்ரு'ஹஸ்பதிம்। யதா ந ப்ரதிபத்யந்தே தேநோக்தம் தந்மஹத்திதம் ।। ௩௬.

இவ்வாறு சொல்லி, அசுரர்கள் அனைவரும் ப்ருஹஸ்பதியை நாடினர்; அவர் சொன்ன பெரிய நன்மை தரும் அறிவுரையை அவர்கள் ஏற்கவில்லை.

சுகோப பார்கவஸ்தேஷாமவலேபேந வை ததா। போதிதா ஹி மயா யஸ்மாந்ந மாம் பஜத தாநவாஃ ।। ௩௬.

அப்போது பாகரகோ அவர்கள் அகந்தையால் மிகவும் கோபமடைந்தார்; 'நான் அறிவுரை கூறினும், தானவர்கள் என்னை மதிக்கவில்லை' என்று எண்ணினார்.

தஸ்மாத் ப்ரநஷ்ட ஸம்ஜ்ஞாம் வை பராபவங்கமிஷ்யத। இதி வ்யாஹ்ரு'த்ய தாந் காவ்யோ ஜகாமாத யதாகதம் ।। ௩௬.

'அதனால், நீங்கள் அறிவை இழந்து தோல்வியடைவீர்கள்' என்று கூறி, காவ்யன் வந்தபடியே திரும்பி சென்றார்.

ஜ்ஞாத்வாऽபிஶஸ்தாநஸுராந் காவ்யேந து ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ। க்ரு'தார்தஃ ஸ ததா ஹ்ரு'ஷ்டஃ ஸ்வம் ரூபம் ப்ரத்யபத்யத। புத்த்வாऽஸுராம்ஸ்ததா ப்ரஷ்டாந் க்ரு'தார்தோऽந்தரதீயத ।। ௩௬.

காவ்யன் அசுரர்களை சபித்ததை அறிந்த ப்ருஹஸ்பதி, தன் குறிக்கோள் நிறைவேறியதால் மகிழ்ச்சியுடன் தன் இயல்பான உருவத்தை எடுத்தார்; அசுரர்கள் வீழ்ந்ததை பார்த்து, தன் செயல் முடிந்ததால் மறைந்தார்.

ததஃ ப்ரநஷ்டே தஸ்மிம்ஸ்தே விப்ராந்தா தாநவாஸ்ததா। அஹோ திக் வஞ்சிதாஃ ஸ்மேஹ பரஸ்பரமதாப்ருவந் ।। ௩௬.

அவர் மறைந்ததும், தானவர்கள் குழம்பி, 'அய்யோ! நம்மை ஏமாற்றிவிட்டார்கள்' என்று ஒருவருக்கொருவர் கூறினர்.

ப்ரு'ஷ்டதோ விமுகாஶ்சைவ தாடிதா வேதஸா வயம்। தக்தாஶ்சைவோபயோகாச்ச ஸ்வேஸ்வே சார்தேஷு மாயயா ।। ௩௬.

நாம் முதுகு திரும்பி ஓடி, படைத்தவனால் அடிபட்டோம்; அவன் சூழ்ச்சியால் நம்முடைய சொந்த நலன்களில் எரிந்து, இழந்துவிட்டோம்.

ததோऽஸுராஃ பரித்ரஸ்தா தேவேப்யஸ்த்வரிதா யயுஃ। ப்ரஹ்லாதமக்ரதஃ க்ரு'த்வா காவ்யஸ்யாநுகமம் புநஃ ।। ௩௬.

பின்னர் அச்சத்தில் உள்ள அசுரர்கள், ப்ரஹ்லாதனை முன்னிலைப்படுத்தி, காவ்யனை மீண்டும் பின்தொடர்ந்து, தேவர்களிடம் விரைவாக சென்றார்கள்.

ததஃ காவ்யம் ஸமாஸாத்ய அபிதஸ்து ரவாங்முகாஃ। தாநாகதாந் புநர்த்ரு'ஷ்ட்வா காவ்யோ யாஜ்யாநுவாச ஹ ।। ௩௬.

அப்போது காவ்யனை அணுகி, எல்லோரும் கிழக்கு நோக்கி சுற்றி நின்றனர்; அவர்கள் மீண்டும் வந்ததை பார்த்த காவ்யன் தன் பக்தர்களிடம் பேசினார்.

மயாபி போதிதாஃ காலே யதோ மாம் நாபிநந்தத। ததஸ்தேநாவலேபேந கதா யூதம் பராபவம் ।। ௩௬.

'நானும் உங்களுக்கு சரியான நேரத்தில் அறிவுரை கூறினேன்; ஆனால் நீங்கள் என்னை மதிக்கவில்லை. அந்த அகந்தையால் உங்கள் கூட்டம் தோல்வியடைந்தது.'

ப்ரஹ்லாதஸ்தமதோவாச மாநம் த்வம் த்யஜ பார்கவ। ஸ்வாந் யாஜ்யாந் பஜமாநாம்ஶ்ச பக்தாம்ஶ்சைவ விஶேஷதஃ ।। ௩௬.

அப்போது ப்ரஹ்லாதன், 'பாகரகா, நீங்கள் உங்கள் பெருமையை விட்டுவிடுங்கள்; உங்கள் பக்தர்களையும், குறிப்பாக உங்களை உண்மையாக வழிபடுவோர்களையும் காப்பாற்றுங்கள்' என்று கூறினார்.

த்வயா ப்ரு'ஷ்டா வயம் தேந தேவாசார்யேண மோஹிதாஃ। பக்தாநர்ஹஸி நஸ்த்ராதும் ஜ்ஞாத்வா தீர்கேண சக்ஷுஷா ।। ௩௬.

'நீங்கள் கேட்டதால், அந்த தேவாச்சாரியனால் நாங்கள் ஏமாற்றப்பட்டோம்; நீண்ட பார்வையுடன் அறிந்து, உங்கள் பக்தர்களை நீங்கள் காக்க வேண்டும்.'

யதி நஸ்த்வம் ந குருஷே ப்ரஸாதம் ப்ரு'குநந்தந। அபத்யாதா ஸ்த்வயா ஹ்யத்ய ப்ரவேக்ஷ்யாமோ ரஸாதலம் ।। ௩௬.

'ப்ருகுவின் மகனே, நீங்கள் எங்களுக்கு அருள் செய்யவில்லை என்றால், இன்று நீங்கள் நம்மை குற்றம் கூறியதால், நாங்கள் பாதாளத்திற்குள் செல்வோம்.'