வாயுபுராணம்

நித்யாய சார்தலிங்காய ஸூக்ஷ்மாய சேதநாய ச। ஶுத்தாய விபவே சைவ துப்யம் நித்யாத்மநே நமஃ ।। ௩௫.

நித்தியன், பொருள் குறியீடு உடையவன், நுண்ணியவன், அறிவுள்ளவன், தூயவன், வல்லமை உடையவன் ஆகிய நித்திய ஆத்மாவாகிய உமக்கு வணக்கம்.

நமஸ்தே த்ரிஷு லோகேஷு ஸ்வராந்தேஷு பவாதிஷு। ஸத்யாந்தேஷு மஹாந்தேஷு சதுர்ஷு ச நமோऽஸ்து தே ।। ௩௫.

மூன்று உலகங்களிலும், சுவர்க்கத்தின் எல்லைகளிலும், உருவாகும் நிலைகளிலும், சத்தியத்தின் எல்லைகளிலும், பெரியவர்களிலும், நான்கு உலகங்களிலும் உமக்கு வணக்கம்.

நமஃஸ்தோத்ரே மயா ஹ்யஸ்மிந் ஸதஸத்வ்யாஹ்ரு'தம் விபோ। மத்பக்த இதி ப்ரஹ்மண்ய ஸர்வந்தத் க்ஷந்துமர்ஹஸி ।। ௩௫.

ஓ பெருமைமிகு இறைவா, இந்த ஸ்தோத்திரத்தில் நான் சரியாகவோ தவறாகவோ சொன்னவற்றை, உமக்கு பக்தனாகவும் பிரம்மத்தை விரும்புவனாகவும் இருப்பதால், அனைத்தையும் மன்னிக்க வேண்டும்.

ஸூத உவாச।। ஏவமாராத்ய தேவேஶமீஶாநம் நீலலோஹிதம்। ப்ரஹ்மேதி ப்ரணதஸ்தஸ்மை ப்ராஞ்ஜலிர்வாக்யமப்ரவீத் ।। ௩௬.

சூதர் சொன்னார்: இப்படியாக தேவாதி தேவனை, ஈசானனை, நீல சிவப்பாக உள்ளவரை வழிபட்டு, பிரம்மனாக வணங்கி, கைகூப்பி அவர் முன் இவ்வாறு பேசினார்.

காவ்யஸ்ய காத்ரம் ஸம்ஸ்ப்ரு'ஶ்ய ஹஸ்தேந ப்ரீதிமாந் பவஃ। நிகாமம் தர்ஶநம் தத்த்வா தத்ரைவாந்தரதீயத ।। ௩௬.

பவனால் மகிழ்ச்சியுடன், காவ்யையின் உடலை தன் கையால் தொட்டு, அவளுக்கு அவள் விரும்பிய தரிசனத்தை வழங்கி, உடனே அங்கு மறைந்தார்.

ததஃ ஸோऽந்தர்ஹிதே தஸ்மிந் தேவேஶாநுசரே ததா। திஷ்டந்தீம் ப்ராஞ்ஜலிர்பூத்வா ஜயந்தீமிதமப்ரவீத் ।। ௩௬.

அந்த தேவாதி தேவன் மறைந்தபின், அவருடைய சேவகர் ஜயந்தி கைகூப்பி நின்று இவ்வாறு பேசினாள்.

கஸ்ய த்வம் ஸுபகே கா வா துஃகிதே மயி துஃகிதா। மஹதா தபஸா யுக்தம் கிமர்தம் மாஞ்ஜுகோபஸி ।। ௩௬.

அழகியவளே, நீ யார்? யாருடையவள்? நான் துயரத்தில் இருக்கையில், நீ ஏன் சோகமாக இருக்கிறாய்? பெரிய தவத்துடன் நீ என்ன காரணத்துக்காக என்னை காப்பாற்றுகிறாய்?

அநயா ஸததம் பக்த்யா ப்ரஶ்ரயேண தமேந ச। ஸ்நேஹேந சைவ ஸுஶ்ரோணி ப்ரீதோऽஸ்மி வரவர்ணிநி ।। ௩௬.

இவ்வாறு நீ எப்போதும் பக்தியுடன், பணிவுடன், அடக்கத்துடன், அன்புடன் நடந்ததால், அழகான இடுப்புடையவளே, நல்ல நிறமுடையவளே, நான் உன்னால் மகிழ்ந்துள்ளேன்.

கிமிச்சஸி வராரேஹே கஸ்தே காமஃ ஸம்ரு'த்யதாம்। தம் தே ஸம்பூரயாம்யத்ய யத்யபி ஸ்யாத் ஸுதுர்லபம் ।। ௩௬.

பெண்களில் சிறந்தவளே, உனக்கு என்ன ஆசை? உன் விருப்பம் என்ன? அது நிறைவேறட்டும். அது மிக அரிதானதாக இருந்தாலும், இன்று அதை உனக்காக வழங்குவேன்.

ஏவமுக்தாऽऽப்ரவீதநம் தபஸா ஜ்ஞாதுமர்ஹஸி। சிகீர்ஷிதம் மே ப்ரஹ்நிஷ்டத்வம் ஹி வேத்த யதாததம் ।। ௩௬.

இவ்வாறு கேட்டபோது, அவள் பதிலளித்தாள்: நீயே உன் தவத்தால் என் எண்ணத்தை அறிய வேண்டும்; பிரம்மத்தில் நிலைபெற்ற நீ என் நோக்கத்தை உண்மையாகவே அறிகிறாய்.

ஏவமுக்தேऽப்ரவீதேநாம் த்ரு'ஷ்ட்வா திவ்யேந சக்ஷுஷா। மாஹேந்த்ரீ த்வம் வராரோஹே மத்திதார்தமிஹாகதா ।। ௩௬.

அவள் இப்படிச் சொன்னபோது, தெய்வீகக் கண்களால் பார்த்து, அவனான் கூறப்பட்டது: அழகிய இடுப்புடையவளே, நீ இந்திரனின் மனைவியாய், எனக்கு நன்மை தருவதற்காக இங்கு வந்துள்ளாய்.

மயா ஸஹ த்வம் ஸுஶ்ரோணி தஶ வர்ஷாணி பாமிநி। அத்ரு'ஶ்யம் ஸர்வபூதைஸ்து ஸம்ப்ரயோகமிஹேச்சஸி ।। ௩௬.

அழகிய இடுப்பும், ஒளிவீசும் உருவும் கொண்டவளே, எல்லா உயிர்களும் காணாதபடி, பத்து ஆண்டுகள் என்னுடன் இங்கு இணைந்து இருக்க விரும்புகிறாய்.

தேவேந்த்ராநலவர்ணாபே வராரோஹே ஸுலோசநே। இமம் வ்ரு'ணீஷ்வ காமம் தே மத்தோ வை வல்குபாஷிணி ।। ௩௬.

இந்திரனின் அக்கினி நிறம் போல், அழகிய இடுப்பும், அழகான கண்களும் கொண்டவளே, இனிமையாக பேசும் உம்மிடம் இருந்து, இந்த வரத்தை தேர்ந்தெடு.

ஏவம் பவது கச்சாமோ க்ரு'ஹாந் வை மத்தகாஶிநி । ததஃ ஸ்வக்ரு'ஹமாகம்ய ஜயந்த்யா ஸஹிதஃ ப்ரபுஃ ।। ௩௬.

"அப்படியே ஆகட்டும். வீடு செல்லலாம், மதமாகிய கண்களையுடையவளே," என்று கூறி, பிறகு தன் வீட்டிற்கு வந்து, ஜயந்தியுடன் அந்த இறைவன் இருந்தார்.

ஸ தயா ஸம் வ ஸத்தேவ்யா தஶ வர்ஷாணி பாகஶஃ। அத்ரு'ஶ்யஃ ஸர்வபூதாநாம் மாயயா ஸம்வ்ரு'தஸ்ததா ।। ௩௬.

அந்த தெய்வீக மனைவியுடன், பத்து ஆண்டுகள், எல்லா உயிர்களுக்கும் தெரியாமல், தன் மாயையால் மறைந்தபடி அவர் இருந்தார்.

க்ரு'தார்தமாகதம் த்ரு'ஷ்ட்வா காவ்யம் ஸர்வே திதேஃ ஸுதாஃ । அபிஜக்முர்க்ரு'ஹம் தஸ்ய முதிதாஸ்தே தித்ரு'க்ஷவஃ ।। ௩௬.

காவ்யன் தன் குறிக்கோளை நிறைவேற்றி வந்ததை பார்த்து, திதியின் எல்லா மகன்களும் மகிழ்ச்சியுடன் அவன் வீட்டை நோக்கி சென்றார்கள்; அவனைப் பார்க்க ஆவலுடன் இருந்தார்கள்.

கதா யதா ந பஶ்யந்தோ ஜயந்த்யா ஸம்வ்ரு'தம் குரும்। தாக்ஷிண்யம் தஸ்ய தத்புத்வா ப்ரதிஜக்முர்யதாகதம் ।। ௩௬.

அவர்கள் சென்றபோது, ஜயந்தி மறைத்திருந்ததால் தங்கள் ஆசானை காண முடியவில்லை; அவனது தயையை உணர்ந்து, அவர்கள் வந்த வழியே திரும்பி சென்றார்கள்.

ப்ரு'ஹஸ்பதிஸ்து ஸம்ருத்தம் ஜ்ஞாத்வா காவ்யம் சகார ஹ। பித்ரர்தே தஶ வர்ஷாணி ஜயந்த்யா ஹிதகாம்யயா ।। ௩௬.

காவ்யன் தடுக்கப்பட்டதைப் புரிந்த ப்ருஹஸ்பதி, தந்தைக்காகவும் ஜயந்தியின் நன்மைக்காகவும் பத்து ஆண்டுகள் செயல்பட்டான்.

புத்த்வா ததந்தரம் ஸோऽத தைத்யாநாமிவ சோதிதஃ। காவ்யஸ்ய ரூபமாஸ்தாய ஸோऽஸுராந்ஸமபாஷத ।। ௩௬.

அந்த இடைவெளியை உணர்ந்த ப்ருஹஸ்பதி, தைதியர்கள் தூண்டியதுபோல், காவ்யனின் உருவத்தை எடுத்துக்கொண்டு அசுரர்களிடம் பேசினான்.

ததஃ ஸமாகதாந் த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரு'ஹஸ்பதிருவாச தாந்। ஸ்வாகதம் மம யாஜ்யாநாம் ஸம்ப்ராப்தோऽஸ்மி ஹிதாய ச ।। ௩௬.

அவர்கள் கூடியிருப்பதைப் பார்த்த ப்ருஹஸ்பதி, "என் யாகம் செய்யும் மக்களே, உங்களை வரவேற்கிறேன்; உங்கள் நன்மைக்காக வந்துள்ளேன்" என்று சொன்னான்.

அஹம் வோऽத்யாபயிஷ்யாமி ப்ராப்தா வித்யா மயா ஹி ஸா। ததஸ்தே ஹ்ரு'ஷ்டமநஸோ வித்யார்தமுபபேதிரே ।। ௩௬.

"நான் உங்களுக்குப் பாடம் புகட்டுவேன்; அந்த அறிவை நான் பெற்றுள்ளேன்" என்றான். இதைக் கேட்ட அசுரர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் கல்விக்காக அவனை அணுகினார்கள்.

பூர்ணகாமஸ்ததா தஸ்மிந் ஸமயே தஶவார்ஷிகே। யயௌ ச ஸமகாலம் ஸ ஸத்யோத்பந்நமதிஸ்ததா ।। ௩௬.

அந்த பத்து ஆண்டுகள் முடியும் போது, அவன் விருப்பங்கள் நிறைவேறி, புதிதாக எழுந்த புத்தியுடன், அதே நேரத்தில் அங்கிருந்து புறப்பட்டான்.

ஸமயாந்தே தேவயாநீ ஸத்யோ ஜாதா ஸுதா ததா। புத்திம் சக்ரே ததஶ்சாபி யாஜ்யாநாம் ப்ரத்யவேக்ஷணே ।। ௩௬.

அந்த காலத்தின் முடிவில், தேவயானி என்ற மகள் பிறந்தாள்; பின்னர், அவள் யாகம் செய்யும் மக்களைப் பார்க்க வேண்டும் என்று தீர்மானித்தாள்.

தேவி கச்சாமஹே த்ரஷ்டும் தவ யாஜ்யாந் ஶுசிஸ்மிதே। விப்ராந்தப்ரேக்ஷிதே ஸாத்வி த்ரிவர்ணாயதலோசநே ।। ௩௬.

"தேவி, தூய்மையான புன்னகையுடன், நல்லொழுக்கமுள்ளவளே, மூன்று நிறங்களும் அகன்ற கண்களும் உடையவளே, உன் யாகம் செய்பவர்களைப் பார்க்க நாம் செல்லலாம்" என்று கூறினார்கள்.

ஏவமுக்தாऽப்ரவீத்தேவீ பஜ பக்தாந் மஹாவ்ரத। ஏஷ ப்ரஹ்மந் ஸதாம் தர்மோ ந தர்மம் லோபயாமி தே ।। ௩௬.

இவ்வாறு கேட்ட தேவியார், "மகா விரதம் கொண்டவரே, பக்தர்களை சேவை செய்; இது நல்லவர்களின் தர்மம். உன் தர்மத்தை நான் மீறமாட்டேன்" என்று பதிலளித்தாள்.

ததோ கத்வாஸுராந் த்ரு'ஷ்ட்வா தேவாசார்யேண தீமதா। வாஞ்சிதாந் காவ்யரூபேண வேதஸாऽஸுரமப்ரவீத் ।। ௩௬.

பின்னர், அசுரர்களைச் சென்று பார்த்த ப்ருஹஸ்பதி, காவ்யனின் உருவத்தில் அவர்களை ஏமாற்றியதை அறிந்த பிரம்மா, அசுரரிடம் பேசினான்.

காவ்யம் மாம் தாத ஜாநீத்வம் ஏஷ ஹ்யாங்கிரஸோ புவி। வஞ்சிதா பத யூயம் வை மயி ஶக்தே து தாநவாஃ ।। ௩௬.

"நீங்கள் என்னை காவ்யன் என்று அறியுங்கள், பிள்ளையே; இவன் தான் பூமியில் அங்கிரசு. சக்தி கொண்ட என்னால் நீங்கள் ஏமாற்றப்பட்டீர்கள்" என்று சொன்னான்.

ஶ்ருத்வா ததா ப்ருவாணந்தம் ஸம்ப்ராந்தா திதிஜாஸ்ததஃ। ப்ரேக்ஷந்தே ஸ்ம ஹ்யுபௌ தத்ர ஸிதாஸிதஶுசிஸ்மிதௌ ।। ௩௬.

அவர் இப்படிச் சொல்வதை கேட்ட திதியின் மகன்கள் குழப்பமடைந்தார்கள்; அங்கே, வெண்மை மற்றும் கருப்பு நிறம் கொண்ட தூய்மையான புன்னகையுடன் இருவரையும் பார்த்தார்கள்.

ஸம்ப்ரமூடாஃ ஸ்திதாஃ ஸர்வே ப்ராபத்யந்த ந கிஞ்சந। ததஸ்தேஷு ப்ரமூடேஷு காவ்யஸ்தாந் புநரப்ரவீத் ।। ௩௬.

அனைவரும் குழப்பத்தில் நின்று, எதையும் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை; அப்போது காவ்யன் மறுபடியும் அவர்களிடம் பேசினான்.