வாயுபுராணம்

வ்ரு'ததந்வநே கவிசிநே ரதிநே ச வரூதிநே। ப்ரு'குநாதாய ஶுக்ராய வஹ்நிரிஷ்டாய தீமதே ।। ௩௫.

வளைந்த வில் உடையவருக்கும், புத்திசாலிக்கும், தேரோட்டிக்கும், படை உடையவருக்கும், ப்ருகுவின் ஆண்டவருக்கும், தூயவருக்கும், அக்னிக்கும், விரும்பப்படுபவருக்கும், ஞானியுக்கும் நான் வணங்குகிறேன்.

அகாய அகஶம்ஸாய விப்ரியாய ப்ரியாய ச । திக்வாஸஃக்ரு'த்திவாஸாய பகக்நாய நமோऽஸ்து தே ।। ௩௫.

பாவம் செய்பவருக்கும், துஷ்பிரசங்கம் பேசுபவருக்கும், விரோதிகள், நண்பர்கள், வான்வஸ்திரம் அணிபவருக்கும், தோல் உடை அணிபவருக்கும், அதிர்ஷ்டத்தை அழிப்பவருக்கும் நான் வணங்குகிறேன்.

பஶூநாம் பதயே சைவ பூதாநாம் பதயே நமஃ। ப்ரணநே ரு'க்யஜுஃஸாம்நே ஸ்வதாயை ச ஸுதாய ச ।। ௩௫.

மிருகங்களின் ஆண்டவருக்கும், உயிர்களின் ஆண்டவருக்கும் வணக்கம்; உயிர், ரிக், யஜுர், சாமம், ஹோமம், அமுதம் ஆகியவற்றிற்கும் வணக்கம்.

வஷட்காரதமாயைவ துப்யமந்தாத்மநே நமஃ । ஸ்ரஷ்ட்ரே தாத்ரே ததா ஹோத்ரே ஹர்த்ரே ச க்ஷபணாய ச ।। ௩௫.

'வஷட்' என்ற ஒலியில் சிறந்தவருக்கும், உள்மூல ஆத்மாவாக இருப்பவருக்கும் வணக்கம்; படைப்பவருக்கும், தாங்குபவருக்கும், யாகம் செய்பவருக்கும், அழிப்பவருக்கும், நீக்குபவருக்கும் வணக்கம்.

பூதபவ்யபவாயைவ துப்யம் காலாத்மநே நமஃ। வஸவே சைவ ஸாத்யாய ருத்ராதித்யாஶ்விநாய ச ।। ௩௫.

முந்தைய காலம், வருங்காலம், நிகழ்காலம் ஆகியவற்றின் வடிவமாக இருப்பவருக்கும், காலத்தின் ஆத்மாவாக இருப்பவருக்கும் வணக்கம்; வசுக்கள், சாத்யர்கள், ருத்ரன், ஆதித்யர்கள், அசுவினிகள் ஆகியோருக்கும் வணக்கம்.

விஶ்வாய மருதே சைவ துப்யந்தேவாத்மநே நமஃ। அக்நிஸோமர்த்விகிஜ்யாய பஶுமந்த்ரௌஷதாய ச ।। ௩௫.

அனைத்திலும் நிறைந்தவருக்கும், மருத்துகளுக்கும், தேவர்களின் ஆத்மாவாக இருப்பவருக்கும் வணக்கம்; அக்னி, சோமன், ஹோமம் செய்யும் புரோகிதர்கள், புகழ்பெற்றவருக்கும், மிருகங்களின் ஆண்டவருக்கும், மூலிகைகளுக்கும் வணக்கம்.

தக்ஷிணாவப்ரு'தாயைவ துப்யம் யஜ்ஞாத்மநே நமஃ । தபஸே சைவ ஸத்யாய த்யாகாய ச ஶமாய ச ।। ௩௫.

தெற்கு புனலாடும் மற்றும் இறுதி புனலாடும் ஒருவருக்கும், யாகத்தின் ஆத்மாவாக இருப்பவருக்கும் வணக்கம்; தவம், உண்மை, தியாகம், அமைதி ஆகியவற்றிற்கும் வணக்கம்.

அஹிம்ஸாயாப்யலோபாய ஸுவேஶாயாதிஶாய ச। ஸர்வபூதாத்மபூதாய துப்யம் யோகாத்மநே நமஃ ।। ௩௫.

அக்ரோதம், ஆசை இல்லாமை, அழகான தோற்றம், எல்லா உயிர்களிலும் உள்ள ஆத்மா ஆகியவற்றுக்காக, யோகத்தின் ஆத்மாவாகிய உமக்கு வணக்கம்.

ப்ரு'திவ்யை சாந்தரிக்ஷாய திவாய ச மஹாய ச। ஜநஸ்தபாய ஸத்யாய துப்யம் லோகாத்மநே நமஃ ।। ௩௫.

பூமி, வானம், பரலோகம், மகா உலகம், ஜன உலகம், தபஸ் உலகம், சத்திய உலகம் ஆகிய எல்லா உலகங்களுக்கும் ஆத்மாவாகிய உமக்கு வணக்கம்.

அவ்யக்தாயாத மஹதே பூதாயைவோந்த்ரியாய ச । தந்மாத்ராய மஹாந்தாய துப்யம் தத்த்வாத்மநே நமஃ ।। ௩௫.

அறிய முடியாதது, பெரியது, பஞ்சபூதங்கள், அறிவுப்புலங்கள், நுண்ணிய தன்மைகள், மகான் ஆகிய அனைத்துக்கும் ஆத்மாவாகிய உமக்கு வணக்கம்.

நித்யாய சார்தலிங்காய ஸூக்ஷ்மாய சேதநாய ச। ஶுத்தாய விபவே சைவ துப்யம் நித்யாத்மநே நமஃ ।। ௩௫.

நித்தியன், பொருள் குறியீடு உடையவன், நுண்ணியவன், அறிவுள்ளவன், தூயவன், வல்லமை உடையவன் ஆகிய நித்திய ஆத்மாவாகிய உமக்கு வணக்கம்.

நமஸ்தே த்ரிஷு லோகேஷு ஸ்வராந்தேஷு பவாதிஷு। ஸத்யாந்தேஷு மஹாந்தேஷு சதுர்ஷு ச நமோऽஸ்து தே ।। ௩௫.

மூன்று உலகங்களிலும், சுவர்க்கத்தின் எல்லைகளிலும், உருவாகும் நிலைகளிலும், சத்தியத்தின் எல்லைகளிலும், பெரியவர்களிலும், நான்கு உலகங்களிலும் உமக்கு வணக்கம்.

நமஃஸ்தோத்ரே மயா ஹ்யஸ்மிந் ஸதஸத்வ்யாஹ்ரு'தம் விபோ। மத்பக்த இதி ப்ரஹ்மண்ய ஸர்வந்தத் க்ஷந்துமர்ஹஸி ।। ௩௫.

ஓ பெருமைமிகு இறைவா, இந்த ஸ்தோத்திரத்தில் நான் சரியாகவோ தவறாகவோ சொன்னவற்றை, உமக்கு பக்தனாகவும் பிரம்மத்தை விரும்புவனாகவும் இருப்பதால், அனைத்தையும் மன்னிக்க வேண்டும்.

ஸூத உவாச।। ஏவமாராத்ய தேவேஶமீஶாநம் நீலலோஹிதம்। ப்ரஹ்மேதி ப்ரணதஸ்தஸ்மை ப்ராஞ்ஜலிர்வாக்யமப்ரவீத் ।। ௩௬.

சூதர் சொன்னார்: இப்படியாக தேவாதி தேவனை, ஈசானனை, நீல சிவப்பாக உள்ளவரை வழிபட்டு, பிரம்மனாக வணங்கி, கைகூப்பி அவர் முன் இவ்வாறு பேசினார்.

காவ்யஸ்ய காத்ரம் ஸம்ஸ்ப்ரு'ஶ்ய ஹஸ்தேந ப்ரீதிமாந் பவஃ। நிகாமம் தர்ஶநம் தத்த்வா தத்ரைவாந்தரதீயத ।। ௩௬.

பவனால் மகிழ்ச்சியுடன், காவ்யையின் உடலை தன் கையால் தொட்டு, அவளுக்கு அவள் விரும்பிய தரிசனத்தை வழங்கி, உடனே அங்கு மறைந்தார்.

ததஃ ஸோऽந்தர்ஹிதே தஸ்மிந் தேவேஶாநுசரே ததா। திஷ்டந்தீம் ப்ராஞ்ஜலிர்பூத்வா ஜயந்தீமிதமப்ரவீத் ।। ௩௬.

அந்த தேவாதி தேவன் மறைந்தபின், அவருடைய சேவகர் ஜயந்தி கைகூப்பி நின்று இவ்வாறு பேசினாள்.

கஸ்ய த்வம் ஸுபகே கா வா துஃகிதே மயி துஃகிதா। மஹதா தபஸா யுக்தம் கிமர்தம் மாஞ்ஜுகோபஸி ।। ௩௬.

அழகியவளே, நீ யார்? யாருடையவள்? நான் துயரத்தில் இருக்கையில், நீ ஏன் சோகமாக இருக்கிறாய்? பெரிய தவத்துடன் நீ என்ன காரணத்துக்காக என்னை காப்பாற்றுகிறாய்?

அநயா ஸததம் பக்த்யா ப்ரஶ்ரயேண தமேந ச। ஸ்நேஹேந சைவ ஸுஶ்ரோணி ப்ரீதோऽஸ்மி வரவர்ணிநி ।। ௩௬.

இவ்வாறு நீ எப்போதும் பக்தியுடன், பணிவுடன், அடக்கத்துடன், அன்புடன் நடந்ததால், அழகான இடுப்புடையவளே, நல்ல நிறமுடையவளே, நான் உன்னால் மகிழ்ந்துள்ளேன்.

கிமிச்சஸி வராரேஹே கஸ்தே காமஃ ஸம்ரு'த்யதாம்। தம் தே ஸம்பூரயாம்யத்ய யத்யபி ஸ்யாத் ஸுதுர்லபம் ।। ௩௬.

பெண்களில் சிறந்தவளே, உனக்கு என்ன ஆசை? உன் விருப்பம் என்ன? அது நிறைவேறட்டும். அது மிக அரிதானதாக இருந்தாலும், இன்று அதை உனக்காக வழங்குவேன்.

ஏவமுக்தாऽऽப்ரவீதநம் தபஸா ஜ்ஞாதுமர்ஹஸி। சிகீர்ஷிதம் மே ப்ரஹ்நிஷ்டத்வம் ஹி வேத்த யதாததம் ।। ௩௬.

இவ்வாறு கேட்டபோது, அவள் பதிலளித்தாள்: நீயே உன் தவத்தால் என் எண்ணத்தை அறிய வேண்டும்; பிரம்மத்தில் நிலைபெற்ற நீ என் நோக்கத்தை உண்மையாகவே அறிகிறாய்.

ஏவமுக்தேऽப்ரவீதேநாம் த்ரு'ஷ்ட்வா திவ்யேந சக்ஷுஷா। மாஹேந்த்ரீ த்வம் வராரோஹே மத்திதார்தமிஹாகதா ।। ௩௬.

அவள் இப்படிச் சொன்னபோது, தெய்வீகக் கண்களால் பார்த்து, அவனான் கூறப்பட்டது: அழகிய இடுப்புடையவளே, நீ இந்திரனின் மனைவியாய், எனக்கு நன்மை தருவதற்காக இங்கு வந்துள்ளாய்.

மயா ஸஹ த்வம் ஸுஶ்ரோணி தஶ வர்ஷாணி பாமிநி। அத்ரு'ஶ்யம் ஸர்வபூதைஸ்து ஸம்ப்ரயோகமிஹேச்சஸி ।। ௩௬.

அழகிய இடுப்பும், ஒளிவீசும் உருவும் கொண்டவளே, எல்லா உயிர்களும் காணாதபடி, பத்து ஆண்டுகள் என்னுடன் இங்கு இணைந்து இருக்க விரும்புகிறாய்.

தேவேந்த்ராநலவர்ணாபே வராரோஹே ஸுலோசநே। இமம் வ்ரு'ணீஷ்வ காமம் தே மத்தோ வை வல்குபாஷிணி ।। ௩௬.

இந்திரனின் அக்கினி நிறம் போல், அழகிய இடுப்பும், அழகான கண்களும் கொண்டவளே, இனிமையாக பேசும் உம்மிடம் இருந்து, இந்த வரத்தை தேர்ந்தெடு.

ஏவம் பவது கச்சாமோ க்ரு'ஹாந் வை மத்தகாஶிநி । ததஃ ஸ்வக்ரு'ஹமாகம்ய ஜயந்த்யா ஸஹிதஃ ப்ரபுஃ ।। ௩௬.

"அப்படியே ஆகட்டும். வீடு செல்லலாம், மதமாகிய கண்களையுடையவளே," என்று கூறி, பிறகு தன் வீட்டிற்கு வந்து, ஜயந்தியுடன் அந்த இறைவன் இருந்தார்.

ஸ தயா ஸம் வ ஸத்தேவ்யா தஶ வர்ஷாணி பாகஶஃ। அத்ரு'ஶ்யஃ ஸர்வபூதாநாம் மாயயா ஸம்வ்ரு'தஸ்ததா ।। ௩௬.

அந்த தெய்வீக மனைவியுடன், பத்து ஆண்டுகள், எல்லா உயிர்களுக்கும் தெரியாமல், தன் மாயையால் மறைந்தபடி அவர் இருந்தார்.

க்ரு'தார்தமாகதம் த்ரு'ஷ்ட்வா காவ்யம் ஸர்வே திதேஃ ஸுதாஃ । அபிஜக்முர்க்ரு'ஹம் தஸ்ய முதிதாஸ்தே தித்ரு'க்ஷவஃ ।। ௩௬.

காவ்யன் தன் குறிக்கோளை நிறைவேற்றி வந்ததை பார்த்து, திதியின் எல்லா மகன்களும் மகிழ்ச்சியுடன் அவன் வீட்டை நோக்கி சென்றார்கள்; அவனைப் பார்க்க ஆவலுடன் இருந்தார்கள்.

கதா யதா ந பஶ்யந்தோ ஜயந்த்யா ஸம்வ்ரு'தம் குரும்। தாக்ஷிண்யம் தஸ்ய தத்புத்வா ப்ரதிஜக்முர்யதாகதம் ।। ௩௬.

அவர்கள் சென்றபோது, ஜயந்தி மறைத்திருந்ததால் தங்கள் ஆசானை காண முடியவில்லை; அவனது தயையை உணர்ந்து, அவர்கள் வந்த வழியே திரும்பி சென்றார்கள்.

ப்ரு'ஹஸ்பதிஸ்து ஸம்ருத்தம் ஜ்ஞாத்வா காவ்யம் சகார ஹ। பித்ரர்தே தஶ வர்ஷாணி ஜயந்த்யா ஹிதகாம்யயா ।। ௩௬.

காவ்யன் தடுக்கப்பட்டதைப் புரிந்த ப்ருஹஸ்பதி, தந்தைக்காகவும் ஜயந்தியின் நன்மைக்காகவும் பத்து ஆண்டுகள் செயல்பட்டான்.

புத்த்வா ததந்தரம் ஸோऽத தைத்யாநாமிவ சோதிதஃ। காவ்யஸ்ய ரூபமாஸ்தாய ஸோऽஸுராந்ஸமபாஷத ।। ௩௬.

அந்த இடைவெளியை உணர்ந்த ப்ருஹஸ்பதி, தைதியர்கள் தூண்டியதுபோல், காவ்யனின் உருவத்தை எடுத்துக்கொண்டு அசுரர்களிடம் பேசினான்.