வாயுபுராணம்

தத்புத்த்வா நாதிபூர்வந்து ராஜ்யம் ந்யஸ்தம் ததாஸுரைஃ। தஸ்மிஞ்சித்ரே ததாமர்ஷா தேவாஸ்தாந் ஸமபித்ரவந்। நிஶிதாத்தாயுதாஃ ஸர்வே ப்ரு'ஹஸ்பதிபுரோகமாஃ ।। ௩௫.

இதை அறிந்து, அதிக காலம் கழியாமல், அசுரர்கள் அரசை விட்டுவிட்டார்கள்; அந்த இடைவெளியில், ப்ருஹஸ்பதி தலைமையில், கோபமடைந்த தேவர்கள் கூரிய ஆயுதங்கள் எடுத்து அவர்களைத் தாக்கினர்.

த்ரு'ஷ்ட்வாஸுரகணா தேவாந் ப்ரக்ரு'ஹீதாயுதாந் புநஃ। உத்பேதுஃ ஸஹஸா ஸர்வே ஸந்த்ரஸ்தாஸ்தே ததோऽபவந் ।। ௩௫.

தேவர்கள் வருவதைப் பார்த்ததும், எல்லா அசுரர்களும் ஆயுதம் எடுத்துக் கொண்டு, திடீரென ஓடிவிட்டார்கள்; அப்போது அவர்கள் பயந்துவிட்டார்கள்.

ந்யஸ்தஶஸ்த்ரே ஜயே தத்தே ஆசார்யவ்ரதமாஸ்திதே। ஸந்த்யஜ்ய. ஸமயம் தேவாஸ்தே ஸபத்நஜிகாம்ஸவஃ ।। ௩௫.

ஆயுதங்களை விட்டு, வெற்றியை ஒப்புக்கொடுத்து, ஆசாரியர் விரதத்தில் இருந்தபோது, தேவர்கள் உடன்பாட்டை மீறி, எதிரிகளை அழிக்க விரைந்தார்கள்.

அநாசார்யாஸ்து பத்ரம் வோ விஶ்வஸ்தாஸ்தபஸி ஸ்திதாஃ। சீரவல்காஜிநதரா நிஷ்க்ரியா நிஷ்பரிக்ரஹாஃ ।। ௩௫.

ஆசாரியர் இல்லாமல், நீங்கள் நலமாக இருக்க வேண்டுகிறேன்; நம்பிக்கையுடன் தவத்தில் நிலைத்து, தோல், மரச்சீலை, மயிர்சீலை அணிந்து, செயல் இல்லாமல், உடைமைகள் இன்றி இருந்தார்கள்.

ரணே விஜேதும் தேவாந் வை நஶக்ஷ்யாமஃ கதஞ்சந। அஶுத்தேந ப்ரபத்யாமஃ ஶரணம் காவ்யமாதரம் ।। ௩௫.

போரில் நாம் தேவர்களை ஒருபோதும் வெல்ல முடியாது; தூய்மையில்லாததால், நாங்கள் காவ்யா என்னும் எங்கள் தாயிடம் அடைக்கலம் புகுகிறோம்.

ஜ்ஞாபயாமஸ்ததமிதம் யாவதாகமநம் குரோஃ। விநிவ்ரு'த்தே ததஃ காவ்யே யோத்ஸ்யாமோ யுதி தாந் ஸுராந் ।। ௩௫.

இந்த விஷயத்தை ஆசிரியருக்கு அவர் வரும்வரை தெரிவிப்போம்; அவர் திரும்பியபின், அந்த தேவர்களுடன் கவிதைப் போட்டியில் யுத்தம் செய்வோம்.

ஏவமுக்த்வா ஸுராந் யோக்யம் ஶரணம் காவ்யமாதரம்। ப்ராபத்யந்த ததோ பீதாஸ்ததா சைவ ததாऽபயம் ।। ௩௫.

இவ்வாறு கூறி, அவர்கள் பயந்து, உரியவாறு கவ்யமாதாவிடம் அடைக்கலம் புகுந்தார்கள்; அப்போது அவர்களுக்கு பாதுகாப்பும் கிடைத்தது.

தத்தந்தேஷாந்து பீதாநாம் தைத்யா நாமபயார்திநாம்। ந பேதவ்யம் ந பேதவ்ய பயந்த்யஜத தாநவாஃ ।। ௩௫.

பயந்த தானவர்கள், பயமின்றி வாழ ஆசைப்பட்டு, 'பயப்பட வேண்டாம், பயப்பட வேண்டாம்' என்று உறுதியளிக்கப்பட்டதால், தங்கள் பயத்தை விட்டுவிட்டார்கள்.

மத்ஸந்நிதௌ வர்ததாம் வோ ந பீர்பவிதுமர்ஹதி। பயாச்சாப்யபிபந்நாம்ஸ்தாந் த்ரு'ஷ்ட்வா தேவாஸுராம்ஸ்ததா ।। ௩௫.

நான் அருகில் இருக்கும்போது, உங்களுக்கு எந்த பயமும் வரக்கூடாது; அப்போது பயத்தில் சிக்கியவர்களை பார்த்து, அந்த தேவரும் அசுரரும்—

அபிஜக்முஃ ப்ரஸஹ்யைதாநவிசார்ய பலாபலம்। தாம்ஸ்த்ரஸ்தாந் வத்யமாநாம்ஶ்ச தேவைர்த்ரு'ஷ்ட்வாஸுராம்ஸ்ததா ।। ௩௫.

அவர்கள் தங்கள் பலவீனமும் வலிமையும் எண்ணி, அவர்களை வலுக்கட்டாயமாக தாக்கினார்கள்; அப்போது, தேவர்கள் கொன்று விடும் பயத்தில் அசுரர்கள் அஞ்சினார்கள்.

தேவீ க்ருத்தாப்ரவீதேநாநநிந்த்ரத்வம் கரோம்யஹம்। ஸம்ஸ்தப்ய ஶீக்ரம் ஸம்ரம்பாதிந்த்ரம் ஸாऽப்யசரத்ததஃ ।। ௩௫.

அப்போது தேவியார் கோபத்துடன், 'இந்திரா, உன்னை வலியற்றவனாக மாற்றுகிறேன்!' என்று கூறி, சீக்கிரம் கோபத்துடன் இந்திரனை எதிர்த்து சென்றார்.

ததஃ ஸம்ஸ்தம்பிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஶக்ரம்தேவாஸ்து யூபவத்। வ்யத்ரவந்த ததோ பீதா த்ரு'ஷ்ட்வா ஶக்ரம் வஶீக்ரு'தம் ।। ௩௫.

பின்னர் இந்திரன் யாகக்காலைப் போல் அசைக்க முடியாமல் நிற்கும் 모습을 பார்த்து, தேவர்கள் பயந்து ஓடினர்; இந்திரன் அடிமையாக்கப்பட்டதைப் பார்த்து அவர்கள் அஞ்சினர்.

கதேஷு ஸுரஸங்கேஷு விஷ்ணுரிந்த்ரமபாஷத। மாம்த்வம் ப்ரவிஶ பத்ரந்தே நேஷ்யாமி த்வாம் ஸுரேஶ்வர ।। ௩௫.

அந்த தேவர்களின் கூட்டம் அங்கிருந்து சென்றபின், விஷ்ணு இந்திரனிடம், 'நீ என்னுள் புகு, உனக்கு நன்மை உண்டாகும்; நான் உன்னை காப்பாற்றுவேன், தேவர்களின் தலைவனே' என்று சொன்னார்.

ஏவமுக்தஸ்ததோ விஷ்ணும் ப்ரவிவேஶ புரந்தரஃ। விஷ்ணுநா ரக்ஷிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா தேவீ க்ருத்தா வசோऽவதத் ।। ௩௫.

இவ்வாறு கேட்ட இந்திரன் விஷ்ணுவில் புகுந்தான்; விஷ்ணு இந்திரனை காப்பாற்றியதைப் பார்த்த தேவியார் கோபத்துடன் இவ்வாறு சொன்னார்.

ஏஷா த்வாம் விஷ்ணுநா ஸார்த்தம் தஹாமி மகவாநிவ। மிஷதாம் ஸர்வபூதாநாம் த்ரு'ஶ்யதாம் மே தபோபலம் ।। ௩௫.

'மகாவன், நான் உன்னையும் விஷ்ணுவையும் எல்லா உயிர்களும் பார்க்கும்படி எரிக்கப்போகிறேன்; என் தவத்தின் வலிமையை இப்போது காணுங்கள்.'

தயாபிபூதௌ தௌ தேவாவிந்த்ரவிஷ்ணூ ஜஜல்பதுஃ। கதம் முச்யேவ ஸஹிதௌ விஷ்ணுரிந்த்ரமபாஷத ।। ௩௫.

அவளால் அடக்கப்பட்ட இந்திரன், விஷ்ணு இருவரும் ஒன்றாக ஆலோசித்தனர்; 'நாம் இருவரும் எப்படி தப்பிக்கலாம்?' என்று விஷ்ணு இந்திரனை கேட்டார்.

இந்த்ரோऽப்ரவீஜ்ஜஹி ஹ்யேநாம் யாவந்நௌ ந தஹேத்விபோ। விஶேஷேணாபிபூதோऽஹமதஸ்த்வஞ்ச ஹி மா சிரம் ।। ௩௫.

இந்திரன் சொன்னான்: 'அவள் எங்களை எரிக்குமுன் அவளை அழித்துவிடு; நான் மிகவும் அடக்கப்பட்டுள்ளேன், நீ தாமதிக்காதே.'

ததஃ ஸமீக்ஷ்ய தாம் விஷ்ணுஃ ஸ்த்ரீவதம் கர்த்துமாஸ்திதஃ। அபித்யாய ததஶ்சக்ரமாபந்நஃ ஸத்வரம் ப்ரபுஃ ।। ௩௫.

பின்னர் அவளை கவனித்து, விஷ்ணு பெண்ணை கொல்லும் எண்ணத்தில் உறுதியடைந்தார்; அதன்பின், விரைவாக தன் சக்கரத்தை நினைத்து அழைத்தார்.

தஸ்யாஃ ஸத்வரமாணாயாஃ ஶீக்ரகாரீ ஸுராரிஹா। ஸ்த்ரியா விஷ்ணுஸ்ததோ தேவ்யா க்ரூரம் புத்த்வா சிகீர்ஷிதம்। க்ருத்தஸ்ததஸ்த்ரமாவித்த்ய ஶிரஶ்சிச்சேத மாதவஃ ।। ௩௫.

அவள் வேகமாக விரைந்தபோது, தேவர்களின் பகைவரை அழிப்பவன் விஷ்ணு, தேவியின் கொடூரமான எண்ணத்தை அறிந்து, கோபத்துடன் தன் ஆயுதத்தை ஏவி, அவளது தலையை வெட்டினார்.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ்த்ரீவதம் கோரம் சுகோப ப்ரு'குரீஶ்வரஃ। ததோऽபிஶஸ்தோ ப்ரு'குணா விஷ்ணுர்பார்யாவதே ததா ।। ௩௫.

அந்த பயங்கரமான பெண் கொலைக்கண்ட ப்ருகு முனிவர் மிகவும் கோபமடைந்தார்; அப்போது, தனது மனைவியை கொன்றதற்காக விஷ்ணுவுக்கு ப்ருகு சாபம் அளித்தார்.

யஸ்மாத்தே ஜாநதா தர்மாநவத்யா ஸ்த்ரீ நிஷூதிதா। தஸ்மாத்த்வம் ஸப்தக்ரு'த்வோ வை மாநுஷேஷு ப்ரபத்ஸ்யஸி ।। ௩௫.

நீ அறிந்து கொண்டு, கொல்லக்கூடாத பெண்ணை கொன்றதால், நீ ஏழு முறை மனிதராக பிறக்க வேண்டியிருக்கும்.

ததஸ்தேநாபிஶாபேந நஷ்டே தர்மே புநஃ புநஃ। லோகே ஸர்வஹிதார்தாய ஜாயதே மாநுஷேஷ்விஹ ।। ௩௫.

அந்த சாபத்தால், தர்மம் மீண்டும் மீண்டும் அழிந்தபோது, உலகில் எல்லோருக்கும் நன்மைக்காக, அவன் மனிதராக பிறக்கிறான்.

அநுவ்யாஹ்ரு'த்ய விஷ்ணும் ஸ ததாதாய ஶிரஃ ஸ்வயம்। ஸமாநீய ததஃ காயே அபோ க்ரு'ஹ்யேதமப்ரவீத் ।। ௩௫.

விஷ்ணுவிடம் இவ்வாறு கூறி, ப்ருகு முனிவர் தலையை எடுத்துக்கொண்டு, உடலுடன் சேர்த்து, நீர் எடுத்துக்கொண்டு இவ்வாறு சொன்னார்.

ஏஷ த்வாம் விஷ்ணுநா ஸத்யே ஹதாம் ஸம்ஜீவயாம்யஹம் । யதி க்ரு'த்ஸ்நோ மயா தர்மஶ்சரிதோ ஜ்ஞாயதேऽபி வா। தேந ஸத்யேந ஜீவஸ்வ யதி ஸத்யம் ப்ரவீம்யஹம் ।। ௩௫.

விஷ்ணுவால் உண்மையில் கொல்லப்பட்ட உன்னை, நான் இப்போது உயிர்ப்பிக்கப் போகிறேன். நான் செய்த அனைத்து தர்மமும் அறியப்பட்டிருக்கட்டும், இல்லையெனினும் பரவாயில்லை; அந்த உண்மை காரணமாக, நான் உண்மையையே பேசுகிறேன் என்றால், நீ உயிரோடு இரு.

ஸத்யாபிவ்யாஹ்ரு'தா தஸ்யா தேவீ ஸம்ஜீவிதா ததா। ததா தாம் ப்ரோக்ஷ்ய ஶீதாபிரத்பிர்ஜீவேதி ஸோऽப்ரவீத் ।। ௩௫.

அந்த உண்மை வார்த்தை கூறப்பட்டதும், அந்த தேவியை உயிர்ப்பித்தார். பிறகு, குளிர்ந்த நீரால் தெளித்து, 'உயிரோடு இரு' என்று சொன்னார்.

ததஸ்தாம் ஸர்வபூதாநி த்ரு'ஷ்ட்வா ஸுப்தோத்திதாமிவ। ஸாது ஸாத்வித்யத்ரு'ஶ்யாநாம் வாசஸ்தாஃ ஸஸ்வருர்திஶஃ ।। ௩௫.

அவளை தூக்கத்திலிருந்து விழித்தெழுந்தவள்போல் பார்த்து, எல்லா உயிரினங்களும் மகிழ்ந்தன. அந்த நேரத்தில், காணமுடியாதவர்களின் குரல்கள் எல்லா திசைகளிலும் 'அருமை! அருமை!' என்று ஒலித்தன.

த்ரு'ஷ்ட்வா ஸஞ்ஜீவிதாமேவம் தேவீம் தாம் ப்ரு'குணா ததா। மிஷதாம் ஸர்வபூதாநாம் ததத்புதமிவாபவத் ।। ௩௫.

அந்த தேவியை ப்ருகு எல்லா உயிரினங்களும் பார்க்கும் முன்பே உயிர்ப்பித்ததைப் பார்த்து, அது அவர்களுக்கு ஒரு அதிசயமாகத் தோன்றியது.

அஸம்ப்ராந்தேந ப்ரு'குணா பத்நீம் ஸஞ்ஜீவிதாம் ததஃ। த்ரு'ஷ்ட்வா ஶக்ரோ ந லேபேऽத ஶர்ம காவ்யபயாத்ததஃ ।। ௩௫.

ப்ருகு அச்சமின்றி தனது மனைவியை உயிர்ப்பித்ததைச் சக்கிரவர்த்தி பார்த்ததும், காவ்யர்களுக்குப் பயந்து, அவர் மனதில் அமைதி பெற முடியவில்லை.

ப்ரஜாகரே ததஶ்சேந்த்ரோ ஜயந்தீமாத்மநஃ ஸுதாம்। ப்ரோவாச மதிமாந் வாக்யம் ஸ்வாம் கந்யாம் பாகஶாஸநஃ ।। ௩௫.

அப்போது, விழிப்புடன் இருந்த இந்திரன், தனது புத்திசாலியான மகள் ஜயந்தியிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.