வாயுபுராணம்

வயம் தபஶ்சரிஷ்யாமஃ ஸம்வ்ரு'தா வல்கலைர்வநே। ப்ரஹ்லாதஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ஸத்யவ்யாஹரணம் து தத் ।। ௩௫.

பிரஹ்லாதனின் உண்மையான வார்த்தைகளை கேட்டபின், நாம் காட்டில் தோல் உடைகள் அணிந்து தவம் மேற்கொள்வோம்.

ததோ தேவா நிவ்ரு'த்தா வை விஜ்வரா முதிதாஶ்ச ஹ। ந்யஸ்தஶஸ்த்ரேஷு தைத்யேஷு ஸ்வாந் வை ஜக்முர்யதாகதாந் ।। ௩௫.

அதன்பின், அசுரர்கள் ஆயுதங்களை விட்டு அமைதியாக இருந்தபோது, தேவர்கள் கவலையின்றி மகிழ்ச்சியுடன், தாங்கள் வந்த இடங்களுக்கு மீண்டும் திரும்பினார்கள்.

ததஸ்தாநப்ரவீத்காவ்யஃ கஞ்சித்காலமுபாஸ்யதாம்। நிருத்ஸுகைஸ்தபோயுக்தைஃ காலம் கார்யார்தஸாதகைஃ। பிதுர்மமாஶ்ரமஸ்தா வை ஸர்வே தேவாஃ ஸவாஸவாஃ ।। ௩௫.

பின்னர் காவ்யன் அவர்களிடம் சொன்னான்: ‘சில காலம் ஆசாரியர்களைப் போல் விருப்பமின்றி தவத்தில் ஈடுபட்டு, நோக்கத்தை நிறைவேற்ற வேண்டும்; எல்லா தேவர்களும் இந்திரனுடன் என் தந்தையின் ஆசிரமத்தில் இருக்கிறார்கள்.’

ஸ ஸந்திஶ்யாஸுராந் காவ்யோ மஹாதேவம் ப்ரபத்ய ச। ப்ரணம்யேநஸுவாசாத ஜகத்ப்ரபவமீஶ்வரம் ।। ௩௫.

பின்னர் காவ்யன் அசுரர்களுக்கு அறிவுரை கூறி, மகாதேவனை அடைந்து, வணங்கி, உலகுக்கு ஆதியாகிய இறைவனை இனிய சொற்களால் புகழ்ந்தான்.

மந்த்ராநிச்சாம்யஹம் தேவ மே நஸந்தி ப்ரு'ஹஸ்பதௌ। பராபவாய தேவாநாமஸுரேஷ்வபயாவஹாந் ।। ௩௫.

இறைவா, ப்ருஹஸ்பதிக்கு இல்லாத மந்திரங்களை நான் விரும்புகிறேன்; அவை தேவர்களை தோற்கடிக்கவும், அசுரர்களுக்கு அஞ்சாமை தரவும் வேண்டும்.

ஏவமுக்தோऽப்ரவீத்தேவோ மந்த்ராநிச்சஸி வை த்விஜ। வ்ரதம் சர மயோ த்திஷ்டம் ப்ரஹ்மசாரீ ஸமாஹிதஃ ।। ௩௫.

அவ்வாறு கேட்டபோது, இறைவன் சொன்னான்: ‘நீ மந்திரங்களை விரும்புகிறாய், இரு பிறப்புடையவனே; நான் சொல்வதைப் பின்பற்றி, தவசீலனாக விரதம் மேற்கொள்.’

பூர்ணம் வர்ஷஸஹஸ்ரம் வை குண்டதூமமவாக்ஶிராஃ। யத்யுபாஸ்யஸி பத்ரந்தே மத்தோ மந்த்ரமவாப்ஸ்யஸி ।। ௩௫.

நீ முழு ஆயிரம் ஆண்டுகள், வேள்விக் குண்டத்தின் புகையைத் தலையைக் கீழே வைக்கவைத்து வழிபட்டால், பாக்கியவனே, எனிடம் இருந்து மந்திரம் பெறுவாய்.

ததோக்தோ தேவ தேவேந ஸ ஶுக்ரஸ்து மஹாதபாஃ। பாதௌ ஸம்ஸ்ப்ரு'ஶ்ய தேவஸ்ய பாடமித்யப்யபாஷத ।। ௩௫.

இறைவனால் இப்படிச் சொல்லப்பட்டபோது, பெரிய தவசக்தி கொண்ட சுக்கிரன், இறைவனின் பாதங்களைத் தொட்டு, ‘அப்படியே ஆகட்டும்’ என்று ஒப்புக்கொண்டான்.

வ்ரதம் சராம்யஹம் ஶேஷம் யதோத்திஷ்டோऽஸ்மி வை ப்ரபோ। ததோ நியுக்தோ தேவேந குண்டதாரோऽஸ்ய தூமக்ரு'த் ।। ௩௫.

நான் உத்தரவிட்டபடி மீதமுள்ள விரதத்தை மேற்கொள்கிறேன், பிரபுவே; பின்னர், இறைவனால் நியமிக்கப்பட்டு, அவன் குண்டத்தை காத்து, புகை எழுப்பும் பணியை செய்தான்.

அஸுராணாம் ஹிதார்தாய தஸ்மிஞ்சுக்ரே கதே ததா। மந்த்ரார்தம் தத்ர வஸதி ப்ரஹ்மசர்யே மஹேஶ்வரஃ ।। ௩௫.

அசுரர்களுக்காக, சுக்கிரன் அங்கிருந்து சென்றபோது, மகேஸ்வரன் அங்கு மந்திரத்துக்காக தவசீலனாக இருந்தான்.

தத்புத்த்வா நாதிபூர்வந்து ராஜ்யம் ந்யஸ்தம் ததாஸுரைஃ। தஸ்மிஞ்சித்ரே ததாமர்ஷா தேவாஸ்தாந் ஸமபித்ரவந்। நிஶிதாத்தாயுதாஃ ஸர்வே ப்ரு'ஹஸ்பதிபுரோகமாஃ ।। ௩௫.

இதை அறிந்து, அதிக காலம் கழியாமல், அசுரர்கள் அரசை விட்டுவிட்டார்கள்; அந்த இடைவெளியில், ப்ருஹஸ்பதி தலைமையில், கோபமடைந்த தேவர்கள் கூரிய ஆயுதங்கள் எடுத்து அவர்களைத் தாக்கினர்.

த்ரு'ஷ்ட்வாஸுரகணா தேவாந் ப்ரக்ரு'ஹீதாயுதாந் புநஃ। உத்பேதுஃ ஸஹஸா ஸர்வே ஸந்த்ரஸ்தாஸ்தே ததோऽபவந் ।। ௩௫.

தேவர்கள் வருவதைப் பார்த்ததும், எல்லா அசுரர்களும் ஆயுதம் எடுத்துக் கொண்டு, திடீரென ஓடிவிட்டார்கள்; அப்போது அவர்கள் பயந்துவிட்டார்கள்.

ந்யஸ்தஶஸ்த்ரே ஜயே தத்தே ஆசார்யவ்ரதமாஸ்திதே। ஸந்த்யஜ்ய. ஸமயம் தேவாஸ்தே ஸபத்நஜிகாம்ஸவஃ ।। ௩௫.

ஆயுதங்களை விட்டு, வெற்றியை ஒப்புக்கொடுத்து, ஆசாரியர் விரதத்தில் இருந்தபோது, தேவர்கள் உடன்பாட்டை மீறி, எதிரிகளை அழிக்க விரைந்தார்கள்.

அநாசார்யாஸ்து பத்ரம் வோ விஶ்வஸ்தாஸ்தபஸி ஸ்திதாஃ। சீரவல்காஜிநதரா நிஷ்க்ரியா நிஷ்பரிக்ரஹாஃ ।। ௩௫.

ஆசாரியர் இல்லாமல், நீங்கள் நலமாக இருக்க வேண்டுகிறேன்; நம்பிக்கையுடன் தவத்தில் நிலைத்து, தோல், மரச்சீலை, மயிர்சீலை அணிந்து, செயல் இல்லாமல், உடைமைகள் இன்றி இருந்தார்கள்.

ரணே விஜேதும் தேவாந் வை நஶக்ஷ்யாமஃ கதஞ்சந। அஶுத்தேந ப்ரபத்யாமஃ ஶரணம் காவ்யமாதரம் ।। ௩௫.

போரில் நாம் தேவர்களை ஒருபோதும் வெல்ல முடியாது; தூய்மையில்லாததால், நாங்கள் காவ்யா என்னும் எங்கள் தாயிடம் அடைக்கலம் புகுகிறோம்.

ஜ்ஞாபயாமஸ்ததமிதம் யாவதாகமநம் குரோஃ। விநிவ்ரு'த்தே ததஃ காவ்யே யோத்ஸ்யாமோ யுதி தாந் ஸுராந் ।। ௩௫.

இந்த விஷயத்தை ஆசிரியருக்கு அவர் வரும்வரை தெரிவிப்போம்; அவர் திரும்பியபின், அந்த தேவர்களுடன் கவிதைப் போட்டியில் யுத்தம் செய்வோம்.

ஏவமுக்த்வா ஸுராந் யோக்யம் ஶரணம் காவ்யமாதரம்। ப்ராபத்யந்த ததோ பீதாஸ்ததா சைவ ததாऽபயம் ।। ௩௫.

இவ்வாறு கூறி, அவர்கள் பயந்து, உரியவாறு கவ்யமாதாவிடம் அடைக்கலம் புகுந்தார்கள்; அப்போது அவர்களுக்கு பாதுகாப்பும் கிடைத்தது.

தத்தந்தேஷாந்து பீதாநாம் தைத்யா நாமபயார்திநாம்। ந பேதவ்யம் ந பேதவ்ய பயந்த்யஜத தாநவாஃ ।। ௩௫.

பயந்த தானவர்கள், பயமின்றி வாழ ஆசைப்பட்டு, 'பயப்பட வேண்டாம், பயப்பட வேண்டாம்' என்று உறுதியளிக்கப்பட்டதால், தங்கள் பயத்தை விட்டுவிட்டார்கள்.

மத்ஸந்நிதௌ வர்ததாம் வோ ந பீர்பவிதுமர்ஹதி। பயாச்சாப்யபிபந்நாம்ஸ்தாந் த்ரு'ஷ்ட்வா தேவாஸுராம்ஸ்ததா ।। ௩௫.

நான் அருகில் இருக்கும்போது, உங்களுக்கு எந்த பயமும் வரக்கூடாது; அப்போது பயத்தில் சிக்கியவர்களை பார்த்து, அந்த தேவரும் அசுரரும்—

அபிஜக்முஃ ப்ரஸஹ்யைதாநவிசார்ய பலாபலம்। தாம்ஸ்த்ரஸ்தாந் வத்யமாநாம்ஶ்ச தேவைர்த்ரு'ஷ்ட்வாஸுராம்ஸ்ததா ।। ௩௫.

அவர்கள் தங்கள் பலவீனமும் வலிமையும் எண்ணி, அவர்களை வலுக்கட்டாயமாக தாக்கினார்கள்; அப்போது, தேவர்கள் கொன்று விடும் பயத்தில் அசுரர்கள் அஞ்சினார்கள்.

தேவீ க்ருத்தாப்ரவீதேநாநநிந்த்ரத்வம் கரோம்யஹம்। ஸம்ஸ்தப்ய ஶீக்ரம் ஸம்ரம்பாதிந்த்ரம் ஸாऽப்யசரத்ததஃ ।। ௩௫.

அப்போது தேவியார் கோபத்துடன், 'இந்திரா, உன்னை வலியற்றவனாக மாற்றுகிறேன்!' என்று கூறி, சீக்கிரம் கோபத்துடன் இந்திரனை எதிர்த்து சென்றார்.

ததஃ ஸம்ஸ்தம்பிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஶக்ரம்தேவாஸ்து யூபவத்। வ்யத்ரவந்த ததோ பீதா த்ரு'ஷ்ட்வா ஶக்ரம் வஶீக்ரு'தம் ।। ௩௫.

பின்னர் இந்திரன் யாகக்காலைப் போல் அசைக்க முடியாமல் நிற்கும் 모습을 பார்த்து, தேவர்கள் பயந்து ஓடினர்; இந்திரன் அடிமையாக்கப்பட்டதைப் பார்த்து அவர்கள் அஞ்சினர்.

கதேஷு ஸுரஸங்கேஷு விஷ்ணுரிந்த்ரமபாஷத। மாம்த்வம் ப்ரவிஶ பத்ரந்தே நேஷ்யாமி த்வாம் ஸுரேஶ்வர ।। ௩௫.

அந்த தேவர்களின் கூட்டம் அங்கிருந்து சென்றபின், விஷ்ணு இந்திரனிடம், 'நீ என்னுள் புகு, உனக்கு நன்மை உண்டாகும்; நான் உன்னை காப்பாற்றுவேன், தேவர்களின் தலைவனே' என்று சொன்னார்.

ஏவமுக்தஸ்ததோ விஷ்ணும் ப்ரவிவேஶ புரந்தரஃ। விஷ்ணுநா ரக்ஷிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா தேவீ க்ருத்தா வசோऽவதத் ।। ௩௫.

இவ்வாறு கேட்ட இந்திரன் விஷ்ணுவில் புகுந்தான்; விஷ்ணு இந்திரனை காப்பாற்றியதைப் பார்த்த தேவியார் கோபத்துடன் இவ்வாறு சொன்னார்.

ஏஷா த்வாம் விஷ்ணுநா ஸார்த்தம் தஹாமி மகவாநிவ। மிஷதாம் ஸர்வபூதாநாம் த்ரு'ஶ்யதாம் மே தபோபலம் ।। ௩௫.

'மகாவன், நான் உன்னையும் விஷ்ணுவையும் எல்லா உயிர்களும் பார்க்கும்படி எரிக்கப்போகிறேன்; என் தவத்தின் வலிமையை இப்போது காணுங்கள்.'

தயாபிபூதௌ தௌ தேவாவிந்த்ரவிஷ்ணூ ஜஜல்பதுஃ। கதம் முச்யேவ ஸஹிதௌ விஷ்ணுரிந்த்ரமபாஷத ।। ௩௫.

அவளால் அடக்கப்பட்ட இந்திரன், விஷ்ணு இருவரும் ஒன்றாக ஆலோசித்தனர்; 'நாம் இருவரும் எப்படி தப்பிக்கலாம்?' என்று விஷ்ணு இந்திரனை கேட்டார்.

இந்த்ரோऽப்ரவீஜ்ஜஹி ஹ்யேநாம் யாவந்நௌ ந தஹேத்விபோ। விஶேஷேணாபிபூதோऽஹமதஸ்த்வஞ்ச ஹி மா சிரம் ।। ௩௫.

இந்திரன் சொன்னான்: 'அவள் எங்களை எரிக்குமுன் அவளை அழித்துவிடு; நான் மிகவும் அடக்கப்பட்டுள்ளேன், நீ தாமதிக்காதே.'

ததஃ ஸமீக்ஷ்ய தாம் விஷ்ணுஃ ஸ்த்ரீவதம் கர்த்துமாஸ்திதஃ। அபித்யாய ததஶ்சக்ரமாபந்நஃ ஸத்வரம் ப்ரபுஃ ।। ௩௫.

பின்னர் அவளை கவனித்து, விஷ்ணு பெண்ணை கொல்லும் எண்ணத்தில் உறுதியடைந்தார்; அதன்பின், விரைவாக தன் சக்கரத்தை நினைத்து அழைத்தார்.

தஸ்யாஃ ஸத்வரமாணாயாஃ ஶீக்ரகாரீ ஸுராரிஹா। ஸ்த்ரியா விஷ்ணுஸ்ததோ தேவ்யா க்ரூரம் புத்த்வா சிகீர்ஷிதம்। க்ருத்தஸ்ததஸ்த்ரமாவித்த்ய ஶிரஶ்சிச்சேத மாதவஃ ।। ௩௫.

அவள் வேகமாக விரைந்தபோது, தேவர்களின் பகைவரை அழிப்பவன் விஷ்ணு, தேவியின் கொடூரமான எண்ணத்தை அறிந்து, கோபத்துடன் தன் ஆயுதத்தை ஏவி, அவளது தலையை வெட்டினார்.