வாயுபுராணம்

ததஃ காவ்யஸ்து தாந்த்ரு'ஷ்ட்வா தூர்ணம் தேவைரபித்ருதாந்। ஸமரேऽக்த்ரக்ஷதார்த்தாம்ஸ்தாந் தேவேப்யஸ்தாந் திதேஃ ஸுதாந் ।। ௩௫.

அப்போது காவ்யன், தேவர்கள் விரைவாக அவர்களைத் துரத்தி, போரில் காயமடைந்து துன்புறும் நிலையைப் பார்த்து, அந்த திதியின் மக்களை தேவர்களிடமிருந்து காப்பாற்றினான்.

காவ்யோ த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ்திதாந் தேவாந் தத்ர தேவோऽப்யசிந்தயத்। தாநுவாச ததோ த்யாத்வா பூர்வவ்ரு'த்தமநுஸ்மரந் ।। ௩௫.

காவ்யன், அங்கு நின்று கொண்டிருக்கும் தேவர்களைப் பார்த்து, மனதில் சிந்தித்து, பழைய நிகழ்வுகளை நினைவுகூர்ந்து, தியானித்து அவர்களிடம் பேசினான்.

த்ரைலோக்யம் விஜிதம் ஸர்வம் வாமநேந த்ரிபிஃ க்ரமைஃ । பலிர்பத்தோ ஹதோ ஜம்போ நிஹதஶ்ச விரோசநஃ ।। ௩௫.

"மூன்று அடிகளால் வாமனன் மூவுலகையும் வென்று கொண்டான்; பலி கட்டுப்படுத்தப்பட்டான், ஜம்பன் கொல்லப்பட்டான், விரோசனும் அழிக்கப்பட்டான்."

மஹார்ஹேஷு த்வாதஶஸு ஸம்க்ராமேஷு ஸுரைர்ஹதாஃ। தைஸ்தைருபாயைர்பூயிஷ்டா நிஹதா யே ப்ரதாநதஃ ।। ௩௫.

"பெரிய பன்னிரண்டு போர்களில், அசுரர்களில் முன்னணியில் இருந்தவர்கள் தேவர்களால் பலவிதமான யுக்திகளால் பெரும்பாலும் அழிக்கப்பட்டார்கள்."

கிஞ்சிச்சிஷ்டாஸ்து வை யூயம் யுத்தேஷ்வந்த்யேஷு வை ஸ்வயம்। நீதிம் வோ ஹி விதாஸ்யாமி காலஃ கஶ்சித்ப்ரதீக்ஷ்யதாம் ।। ௩௫.

"இப்போது நீங்கள் சிலர் மட்டும், கடைசி போர்களில் உயிர் தப்பியவர்கள். உங்களுக்காக ஒரு வழி காண்பேன்; சிறிது காலம் பொறுத்திருங்கள்."

யாஸ்யாம்யஹம் மஹாதேவம் மந்த்ரார்தே விஜயாய வஃ। அக்நிமாப்யாயயேத்தோதா மந்த்ரைரேவ ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ ।। ௩௫.

"நான் மந்திரங்களுக்காக மகாதேவனைச் சந்திக்கப் போகிறேன், உங்களுக்கு வெற்றி கிடைக்க வேண்டும் என்பதற்காக; அக்னி, ஹோத்ரன், ப்ருஹஸ்பதியின் மந்திரங்களால் வலிமை பெறுவான்."

ததோ யாஸ்யாம்யஹம் தேவம் மந்த்ரார்தே நீலலோஹிதம்। யுஷ்மாநநுக்ரஹீஷ்யாமி புநஃ பஶ்சாதிஹாகதஃ ।। ௩௫.

"பின்னர், மந்திரங்களுக்காக நீலலோஹிதன் என்ற தேவனைச் சந்திக்கப் போகிறேன்; மீண்டும் இங்கு வந்து, உங்களுக்கு அருள் செய்வேன்."

யூயம் தபஶ்சரத்வம் வை ஸம்வ்ரு'தா வல்கலைர்வநே। ந வை தேவா வதிஷ்யந்தி யாவதாகமநம் மம ।। ௩௫.

நீங்கள் எல்லோரும் காட்டில் வாழ்ந்து, தோல் உடைகள் அணிந்து தவம் செய்ய வேண்டும்; நான் திரும்பி வரும்வரை தேவர்கள் உங்களைத் தாக்க மாட்டார்கள்.

அப்ரதீபாம்ஸ்ததோ மந்த்ராந் தேவாத் ப்ராப்ய மஹேஶ்வராத்। யோத்ஸ்யாமஹே புநர்தேவாம்ஸ்ததஃ ப்ராப்ஸ்யத வை ஜயம் ।। ௩௫.

பின்னர், மகேஸ்வரனிடமிருந்து தோற்காத மந்திரங்களைப் பெற்றபின், நாம் மீண்டும் தேவர்களை எதிர்த்து யுத்தம் செய்வோம்; அப்போது நீங்கள் நிச்சயம் வெற்றி பெறுவீர்கள்.

ததஸ்தே க்ரு'தஸம்வாதா தேவாநூசுஸ்ததோऽஸுராஃ। ந்யஸ்தவாதா வயம் ஸர்வே லோகாந் யூயம் க்ரமந்து வை ।। ௩௫.

அப்போது அசுரர்கள் ஒப்புக்கொண்டு, தேவர்களிடம் சொன்னார்கள்: ‘நாங்கள் எங்கள் வாதங்களை வைக்க முடித்தோம்; இப்போது நீங்கள் எல்லோரும் உலகங்களை ஆளலாம்.’

வயம் தபஶ்சரிஷ்யாமஃ ஸம்வ்ரு'தா வல்கலைர்வநே। ப்ரஹ்லாதஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ஸத்யவ்யாஹரணம் து தத் ।। ௩௫.

பிரஹ்லாதனின் உண்மையான வார்த்தைகளை கேட்டபின், நாம் காட்டில் தோல் உடைகள் அணிந்து தவம் மேற்கொள்வோம்.

ததோ தேவா நிவ்ரு'த்தா வை விஜ்வரா முதிதாஶ்ச ஹ। ந்யஸ்தஶஸ்த்ரேஷு தைத்யேஷு ஸ்வாந் வை ஜக்முர்யதாகதாந் ।। ௩௫.

அதன்பின், அசுரர்கள் ஆயுதங்களை விட்டு அமைதியாக இருந்தபோது, தேவர்கள் கவலையின்றி மகிழ்ச்சியுடன், தாங்கள் வந்த இடங்களுக்கு மீண்டும் திரும்பினார்கள்.

ததஸ்தாநப்ரவீத்காவ்யஃ கஞ்சித்காலமுபாஸ்யதாம்। நிருத்ஸுகைஸ்தபோயுக்தைஃ காலம் கார்யார்தஸாதகைஃ। பிதுர்மமாஶ்ரமஸ்தா வை ஸர்வே தேவாஃ ஸவாஸவாஃ ।। ௩௫.

பின்னர் காவ்யன் அவர்களிடம் சொன்னான்: ‘சில காலம் ஆசாரியர்களைப் போல் விருப்பமின்றி தவத்தில் ஈடுபட்டு, நோக்கத்தை நிறைவேற்ற வேண்டும்; எல்லா தேவர்களும் இந்திரனுடன் என் தந்தையின் ஆசிரமத்தில் இருக்கிறார்கள்.’

ஸ ஸந்திஶ்யாஸுராந் காவ்யோ மஹாதேவம் ப்ரபத்ய ச। ப்ரணம்யேநஸுவாசாத ஜகத்ப்ரபவமீஶ்வரம் ।। ௩௫.

பின்னர் காவ்யன் அசுரர்களுக்கு அறிவுரை கூறி, மகாதேவனை அடைந்து, வணங்கி, உலகுக்கு ஆதியாகிய இறைவனை இனிய சொற்களால் புகழ்ந்தான்.

மந்த்ராநிச்சாம்யஹம் தேவ மே நஸந்தி ப்ரு'ஹஸ்பதௌ। பராபவாய தேவாநாமஸுரேஷ்வபயாவஹாந் ।। ௩௫.

இறைவா, ப்ருஹஸ்பதிக்கு இல்லாத மந்திரங்களை நான் விரும்புகிறேன்; அவை தேவர்களை தோற்கடிக்கவும், அசுரர்களுக்கு அஞ்சாமை தரவும் வேண்டும்.

ஏவமுக்தோऽப்ரவீத்தேவோ மந்த்ராநிச்சஸி வை த்விஜ। வ்ரதம் சர மயோ த்திஷ்டம் ப்ரஹ்மசாரீ ஸமாஹிதஃ ।। ௩௫.

அவ்வாறு கேட்டபோது, இறைவன் சொன்னான்: ‘நீ மந்திரங்களை விரும்புகிறாய், இரு பிறப்புடையவனே; நான் சொல்வதைப் பின்பற்றி, தவசீலனாக விரதம் மேற்கொள்.’

பூர்ணம் வர்ஷஸஹஸ்ரம் வை குண்டதூமமவாக்ஶிராஃ। யத்யுபாஸ்யஸி பத்ரந்தே மத்தோ மந்த்ரமவாப்ஸ்யஸி ।। ௩௫.

நீ முழு ஆயிரம் ஆண்டுகள், வேள்விக் குண்டத்தின் புகையைத் தலையைக் கீழே வைக்கவைத்து வழிபட்டால், பாக்கியவனே, எனிடம் இருந்து மந்திரம் பெறுவாய்.

ததோக்தோ தேவ தேவேந ஸ ஶுக்ரஸ்து மஹாதபாஃ। பாதௌ ஸம்ஸ்ப்ரு'ஶ்ய தேவஸ்ய பாடமித்யப்யபாஷத ।। ௩௫.

இறைவனால் இப்படிச் சொல்லப்பட்டபோது, பெரிய தவசக்தி கொண்ட சுக்கிரன், இறைவனின் பாதங்களைத் தொட்டு, ‘அப்படியே ஆகட்டும்’ என்று ஒப்புக்கொண்டான்.

வ்ரதம் சராம்யஹம் ஶேஷம் யதோத்திஷ்டோऽஸ்மி வை ப்ரபோ। ததோ நியுக்தோ தேவேந குண்டதாரோऽஸ்ய தூமக்ரு'த் ।। ௩௫.

நான் உத்தரவிட்டபடி மீதமுள்ள விரதத்தை மேற்கொள்கிறேன், பிரபுவே; பின்னர், இறைவனால் நியமிக்கப்பட்டு, அவன் குண்டத்தை காத்து, புகை எழுப்பும் பணியை செய்தான்.

அஸுராணாம் ஹிதார்தாய தஸ்மிஞ்சுக்ரே கதே ததா। மந்த்ரார்தம் தத்ர வஸதி ப்ரஹ்மசர்யே மஹேஶ்வரஃ ।। ௩௫.

அசுரர்களுக்காக, சுக்கிரன் அங்கிருந்து சென்றபோது, மகேஸ்வரன் அங்கு மந்திரத்துக்காக தவசீலனாக இருந்தான்.

தத்புத்த்வா நாதிபூர்வந்து ராஜ்யம் ந்யஸ்தம் ததாஸுரைஃ। தஸ்மிஞ்சித்ரே ததாமர்ஷா தேவாஸ்தாந் ஸமபித்ரவந்। நிஶிதாத்தாயுதாஃ ஸர்வே ப்ரு'ஹஸ்பதிபுரோகமாஃ ।। ௩௫.

இதை அறிந்து, அதிக காலம் கழியாமல், அசுரர்கள் அரசை விட்டுவிட்டார்கள்; அந்த இடைவெளியில், ப்ருஹஸ்பதி தலைமையில், கோபமடைந்த தேவர்கள் கூரிய ஆயுதங்கள் எடுத்து அவர்களைத் தாக்கினர்.

த்ரு'ஷ்ட்வாஸுரகணா தேவாந் ப்ரக்ரு'ஹீதாயுதாந் புநஃ। உத்பேதுஃ ஸஹஸா ஸர்வே ஸந்த்ரஸ்தாஸ்தே ததோऽபவந் ।। ௩௫.

தேவர்கள் வருவதைப் பார்த்ததும், எல்லா அசுரர்களும் ஆயுதம் எடுத்துக் கொண்டு, திடீரென ஓடிவிட்டார்கள்; அப்போது அவர்கள் பயந்துவிட்டார்கள்.

ந்யஸ்தஶஸ்த்ரே ஜயே தத்தே ஆசார்யவ்ரதமாஸ்திதே। ஸந்த்யஜ்ய. ஸமயம் தேவாஸ்தே ஸபத்நஜிகாம்ஸவஃ ।। ௩௫.

ஆயுதங்களை விட்டு, வெற்றியை ஒப்புக்கொடுத்து, ஆசாரியர் விரதத்தில் இருந்தபோது, தேவர்கள் உடன்பாட்டை மீறி, எதிரிகளை அழிக்க விரைந்தார்கள்.

அநாசார்யாஸ்து பத்ரம் வோ விஶ்வஸ்தாஸ்தபஸி ஸ்திதாஃ। சீரவல்காஜிநதரா நிஷ்க்ரியா நிஷ்பரிக்ரஹாஃ ।। ௩௫.

ஆசாரியர் இல்லாமல், நீங்கள் நலமாக இருக்க வேண்டுகிறேன்; நம்பிக்கையுடன் தவத்தில் நிலைத்து, தோல், மரச்சீலை, மயிர்சீலை அணிந்து, செயல் இல்லாமல், உடைமைகள் இன்றி இருந்தார்கள்.

ரணே விஜேதும் தேவாந் வை நஶக்ஷ்யாமஃ கதஞ்சந। அஶுத்தேந ப்ரபத்யாமஃ ஶரணம் காவ்யமாதரம் ।। ௩௫.

போரில் நாம் தேவர்களை ஒருபோதும் வெல்ல முடியாது; தூய்மையில்லாததால், நாங்கள் காவ்யா என்னும் எங்கள் தாயிடம் அடைக்கலம் புகுகிறோம்.

ஜ்ஞாபயாமஸ்ததமிதம் யாவதாகமநம் குரோஃ। விநிவ்ரு'த்தே ததஃ காவ்யே யோத்ஸ்யாமோ யுதி தாந் ஸுராந் ।। ௩௫.

இந்த விஷயத்தை ஆசிரியருக்கு அவர் வரும்வரை தெரிவிப்போம்; அவர் திரும்பியபின், அந்த தேவர்களுடன் கவிதைப் போட்டியில் யுத்தம் செய்வோம்.

ஏவமுக்த்வா ஸுராந் யோக்யம் ஶரணம் காவ்யமாதரம்। ப்ராபத்யந்த ததோ பீதாஸ்ததா சைவ ததாऽபயம் ।। ௩௫.

இவ்வாறு கூறி, அவர்கள் பயந்து, உரியவாறு கவ்யமாதாவிடம் அடைக்கலம் புகுந்தார்கள்; அப்போது அவர்களுக்கு பாதுகாப்பும் கிடைத்தது.

தத்தந்தேஷாந்து பீதாநாம் தைத்யா நாமபயார்திநாம்। ந பேதவ்யம் ந பேதவ்ய பயந்த்யஜத தாநவாஃ ।। ௩௫.

பயந்த தானவர்கள், பயமின்றி வாழ ஆசைப்பட்டு, 'பயப்பட வேண்டாம், பயப்பட வேண்டாம்' என்று உறுதியளிக்கப்பட்டதால், தங்கள் பயத்தை விட்டுவிட்டார்கள்.

மத்ஸந்நிதௌ வர்ததாம் வோ ந பீர்பவிதுமர்ஹதி। பயாச்சாப்யபிபந்நாம்ஸ்தாந் த்ரு'ஷ்ட்வா தேவாஸுராம்ஸ்ததா ।। ௩௫.

நான் அருகில் இருக்கும்போது, உங்களுக்கு எந்த பயமும் வரக்கூடாது; அப்போது பயத்தில் சிக்கியவர்களை பார்த்து, அந்த தேவரும் அசுரரும்—