வாயுபுராணம்

இந்த்ராஸ்த்ரயஸ்தே விக்யாதா அஸுராணாம் மஹௌஜஸஃ । தைத்யஸம்ஸ்தமிதம் ஸர்வமாஸீத்தஶயுகம் கில ।। ௩௫.

அசுரர்களில் புகழ்பெற்ற மூன்று இந்திரர்கள், பெரிய வலிமை உடையவர்கள், அனைத்து தயித்யர்களையும் பத்து யுகங்கள் முழுவதும் ஆட்சி செய்தார்கள்; அந்த காலத்தில் எல்லாம் அவர்களது கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது.

அஸபத்நம் ததஃ ஸர்வம் ராஷ்ட்ரம் தஶயுகம் புரா। த்ரைலோக்யமவ்யயமிதம் மஹேந்த்ரேண து பால்யதே ।। ௩௫.

பின்னர் பத்து யுகங்கள் முழுவதும் அந்த நாட்டில் போட்டியில்லாமல் அமைதி இருந்தது; அதன் பிறகு, அழியாத இந்த மூவுலகையும் பெரும் இந்திரன் காப்பாற்றினான்.

ப்ரஹ்லாதஸ்ய ததஶ்சாதஸ்த்ரைலோக்யம் காலபர்யயாத் । பர்யாயேண ச ஸம்ப்ராப்தே த்ரைலோக்யே பாகஶாஸநஃ ।। ௩௫.

அதற்குப் பிறகு, காலம் மாறியதால் ப்ரஹ்லாதனிடமிருந்த மூவுலகம் விலகியது; காலம் வந்து சேரும் போது, பகசாசனன் என்ற இந்திரன் மூவுலகையும் ஆட்சி செய்தான்.

ததோऽஸுராந் பரித்யஜ்ய யஜ்ஞே தேவா உபாகமந் । யஜ்ஞே தேவாநத கதே காவ்யம் தே ஹ்யஸுராப்ருவந் ।। ௩௫.

அதன்பின், அசுரர்களை விட்டு விட்டு, தேவர்கள் யாகத்திற்குச் சென்றார்கள்; தேவர்கள் யாகத்திற்குச் சென்றதும், அசுரர்கள் காவ்யனிடம் பேசினார்கள்.

க்ரு'தம் நோ மிஷதாம் ராஷ்ட்ரம் த்யக்த்வா யஜ்ஞம் புநர்கதாஃ। ஸ்தாதும் ந ஶக்நுமோ ஹ்யத்ய ப்ரவிஶாமோ ரஸாதலம் ।। ௩௫.

"எங்கள் ராஜ்யம் நம்மால் பார்க்கும் முன்பே பறிக்கப்பட்டது; யாகத்தை விட்டுவிட்டு அவர்கள் மீண்டும் வந்துவிட்டார்கள். இன்று நாங்கள் நிலைநிறுத்த முடியவில்லை—நாம் பாதாளத்தில் செல்வோம்."

ஏவமுக்தோऽப்ரவீதேதாந் விஷண்ணஃ ஸாந்த்வயந் கிரா। மாபைஷ்ட தாரயிஷ்யாமி தேஜஸா ஸ்வேந சாஸுராஃ ।। ௩௫.

அப்படிச் சொன்னபோது, கவ்யன் மனம் வருந்தி, அவர்களை ஆறுதல் கூறினான்: "பயப்படாதீர்கள் அசுரர்களே; என் சக்தியால் உங்களை நான் காப்பாற்றுவேன்."

வ்ரு'ஷ்டிரோஷதயஶ்சைவ ரஸா வஸு ச யத்வயம்। க்ரு'த்ஸ்நா மயி ச திஷ்டந்தி பாதஸ்தேஷாம் ஸுரேஷு வை। யுஷ்மதர்தம் ப்ரதாஸ்யாமி தத்ஸர்வம் தார்யதே மயா ।। ௩௫.

"மழை, செடிகள், நீர், செல்வம்—இவை எல்லாம் என்னுள் இருக்கின்றன; அவற்றில் தேவர்களுக்கு கிடைப்பது என் பாதத்தின் வழியாக மட்டுமே. உங்களுக்காக இதையெல்லாம் நான் அளிப்பேன்; அனைத்தையும் நான் தாங்குவேன்."

ததோ தேவாஸுராந் த்ரு'ஷ்ட்வா த்ரு'தாந் காவ்யேந தீமதா। அமந்த்ரயம்ஸ்ததா தே வை ஸம்விக்நா விஜிகீஷயா ।। ௩௫.

அப்போது, புத்திசாலியான காவ்யன் அசுரர்களை ஆதரித்து நிற்கும் நிலையைப் பார்த்து, தேவர்கள் கவலையோடு வெற்றி பெற விரும்பி ஒன்றாக ஆலோசனை செய்தார்கள்.

ஏஷ காவ்ய இதம் ஸர்வம் வ்யாவர்த்தயதி நோ பலாத் । ஸாது கச்சாமஹே தூர்ணம் க்ஷீணாந்நாப்யாயயஸ்வ தாந் । ப்ரஸஹ்ய ஹத்வா ஶிஷ்டாந் வை பாதாலம் ப்ராபயாமஹே ।। ௩௫.

"இந்த காவ்யன் எங்களிடமிருந்து எல்லாவற்றையும் வலுக்கட்டாயமாக விலக்குகிறான். நாம் விரைவாக செல்லலாம்; அவர்கள் உணவு குறைந்ததும், அவர்களை உயிர்ப்பிக்கலாம். மீதமுள்ளவர்களை வலியால் வென்று, அவர்களை பாதாளத்திற்கு அனுப்பிவிடுவோம்."

ததோ தேவாஃ ஸுஸம்ரப்தா தாநவாநபிஸ்ரு'த்ய வை। ஜத்நுஸ்தை ர்வத்யமாநாஸ்தே காவ்யமேவாபிதுத்ருவுஃ ।। ௩௫.

பின்னர், தேவர்கள் மிகுந்த கோபத்துடன் தானவர்களைத் தாக்கினார்கள்; அவர்கள் தாக்கப்படும்போது, அந்த தானவர்கள் காவ்யனிடம் ஓடிச்சென்றார்கள்.

ததஃ காவ்யஸ்து தாந்த்ரு'ஷ்ட்வா தூர்ணம் தேவைரபித்ருதாந்। ஸமரேऽக்த்ரக்ஷதார்த்தாம்ஸ்தாந் தேவேப்யஸ்தாந் திதேஃ ஸுதாந் ।। ௩௫.

அப்போது காவ்யன், தேவர்கள் விரைவாக அவர்களைத் துரத்தி, போரில் காயமடைந்து துன்புறும் நிலையைப் பார்த்து, அந்த திதியின் மக்களை தேவர்களிடமிருந்து காப்பாற்றினான்.

காவ்யோ த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ்திதாந் தேவாந் தத்ர தேவோऽப்யசிந்தயத்। தாநுவாச ததோ த்யாத்வா பூர்வவ்ரு'த்தமநுஸ்மரந் ।। ௩௫.

காவ்யன், அங்கு நின்று கொண்டிருக்கும் தேவர்களைப் பார்த்து, மனதில் சிந்தித்து, பழைய நிகழ்வுகளை நினைவுகூர்ந்து, தியானித்து அவர்களிடம் பேசினான்.

த்ரைலோக்யம் விஜிதம் ஸர்வம் வாமநேந த்ரிபிஃ க்ரமைஃ । பலிர்பத்தோ ஹதோ ஜம்போ நிஹதஶ்ச விரோசநஃ ।। ௩௫.

"மூன்று அடிகளால் வாமனன் மூவுலகையும் வென்று கொண்டான்; பலி கட்டுப்படுத்தப்பட்டான், ஜம்பன் கொல்லப்பட்டான், விரோசனும் அழிக்கப்பட்டான்."

மஹார்ஹேஷு த்வாதஶஸு ஸம்க்ராமேஷு ஸுரைர்ஹதாஃ। தைஸ்தைருபாயைர்பூயிஷ்டா நிஹதா யே ப்ரதாநதஃ ।। ௩௫.

"பெரிய பன்னிரண்டு போர்களில், அசுரர்களில் முன்னணியில் இருந்தவர்கள் தேவர்களால் பலவிதமான யுக்திகளால் பெரும்பாலும் அழிக்கப்பட்டார்கள்."

கிஞ்சிச்சிஷ்டாஸ்து வை யூயம் யுத்தேஷ்வந்த்யேஷு வை ஸ்வயம்। நீதிம் வோ ஹி விதாஸ்யாமி காலஃ கஶ்சித்ப்ரதீக்ஷ்யதாம் ।। ௩௫.

"இப்போது நீங்கள் சிலர் மட்டும், கடைசி போர்களில் உயிர் தப்பியவர்கள். உங்களுக்காக ஒரு வழி காண்பேன்; சிறிது காலம் பொறுத்திருங்கள்."

யாஸ்யாம்யஹம் மஹாதேவம் மந்த்ரார்தே விஜயாய வஃ। அக்நிமாப்யாயயேத்தோதா மந்த்ரைரேவ ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ ।। ௩௫.

"நான் மந்திரங்களுக்காக மகாதேவனைச் சந்திக்கப் போகிறேன், உங்களுக்கு வெற்றி கிடைக்க வேண்டும் என்பதற்காக; அக்னி, ஹோத்ரன், ப்ருஹஸ்பதியின் மந்திரங்களால் வலிமை பெறுவான்."

ததோ யாஸ்யாம்யஹம் தேவம் மந்த்ரார்தே நீலலோஹிதம்। யுஷ்மாநநுக்ரஹீஷ்யாமி புநஃ பஶ்சாதிஹாகதஃ ।। ௩௫.

"பின்னர், மந்திரங்களுக்காக நீலலோஹிதன் என்ற தேவனைச் சந்திக்கப் போகிறேன்; மீண்டும் இங்கு வந்து, உங்களுக்கு அருள் செய்வேன்."

யூயம் தபஶ்சரத்வம் வை ஸம்வ்ரு'தா வல்கலைர்வநே। ந வை தேவா வதிஷ்யந்தி யாவதாகமநம் மம ।। ௩௫.

நீங்கள் எல்லோரும் காட்டில் வாழ்ந்து, தோல் உடைகள் அணிந்து தவம் செய்ய வேண்டும்; நான் திரும்பி வரும்வரை தேவர்கள் உங்களைத் தாக்க மாட்டார்கள்.

அப்ரதீபாம்ஸ்ததோ மந்த்ராந் தேவாத் ப்ராப்ய மஹேஶ்வராத்। யோத்ஸ்யாமஹே புநர்தேவாம்ஸ்ததஃ ப்ராப்ஸ்யத வை ஜயம் ।। ௩௫.

பின்னர், மகேஸ்வரனிடமிருந்து தோற்காத மந்திரங்களைப் பெற்றபின், நாம் மீண்டும் தேவர்களை எதிர்த்து யுத்தம் செய்வோம்; அப்போது நீங்கள் நிச்சயம் வெற்றி பெறுவீர்கள்.

ததஸ்தே க்ரு'தஸம்வாதா தேவாநூசுஸ்ததோऽஸுராஃ। ந்யஸ்தவாதா வயம் ஸர்வே லோகாந் யூயம் க்ரமந்து வை ।। ௩௫.

அப்போது அசுரர்கள் ஒப்புக்கொண்டு, தேவர்களிடம் சொன்னார்கள்: ‘நாங்கள் எங்கள் வாதங்களை வைக்க முடித்தோம்; இப்போது நீங்கள் எல்லோரும் உலகங்களை ஆளலாம்.’

வயம் தபஶ்சரிஷ்யாமஃ ஸம்வ்ரு'தா வல்கலைர்வநே। ப்ரஹ்லாதஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ஸத்யவ்யாஹரணம் து தத் ।। ௩௫.

பிரஹ்லாதனின் உண்மையான வார்த்தைகளை கேட்டபின், நாம் காட்டில் தோல் உடைகள் அணிந்து தவம் மேற்கொள்வோம்.

ததோ தேவா நிவ்ரு'த்தா வை விஜ்வரா முதிதாஶ்ச ஹ। ந்யஸ்தஶஸ்த்ரேஷு தைத்யேஷு ஸ்வாந் வை ஜக்முர்யதாகதாந் ।। ௩௫.

அதன்பின், அசுரர்கள் ஆயுதங்களை விட்டு அமைதியாக இருந்தபோது, தேவர்கள் கவலையின்றி மகிழ்ச்சியுடன், தாங்கள் வந்த இடங்களுக்கு மீண்டும் திரும்பினார்கள்.

ததஸ்தாநப்ரவீத்காவ்யஃ கஞ்சித்காலமுபாஸ்யதாம்। நிருத்ஸுகைஸ்தபோயுக்தைஃ காலம் கார்யார்தஸாதகைஃ। பிதுர்மமாஶ்ரமஸ்தா வை ஸர்வே தேவாஃ ஸவாஸவாஃ ।। ௩௫.

பின்னர் காவ்யன் அவர்களிடம் சொன்னான்: ‘சில காலம் ஆசாரியர்களைப் போல் விருப்பமின்றி தவத்தில் ஈடுபட்டு, நோக்கத்தை நிறைவேற்ற வேண்டும்; எல்லா தேவர்களும் இந்திரனுடன் என் தந்தையின் ஆசிரமத்தில் இருக்கிறார்கள்.’

ஸ ஸந்திஶ்யாஸுராந் காவ்யோ மஹாதேவம் ப்ரபத்ய ச। ப்ரணம்யேநஸுவாசாத ஜகத்ப்ரபவமீஶ்வரம் ।। ௩௫.

பின்னர் காவ்யன் அசுரர்களுக்கு அறிவுரை கூறி, மகாதேவனை அடைந்து, வணங்கி, உலகுக்கு ஆதியாகிய இறைவனை இனிய சொற்களால் புகழ்ந்தான்.

மந்த்ராநிச்சாம்யஹம் தேவ மே நஸந்தி ப்ரு'ஹஸ்பதௌ। பராபவாய தேவாநாமஸுரேஷ்வபயாவஹாந் ।। ௩௫.

இறைவா, ப்ருஹஸ்பதிக்கு இல்லாத மந்திரங்களை நான் விரும்புகிறேன்; அவை தேவர்களை தோற்கடிக்கவும், அசுரர்களுக்கு அஞ்சாமை தரவும் வேண்டும்.

ஏவமுக்தோऽப்ரவீத்தேவோ மந்த்ராநிச்சஸி வை த்விஜ। வ்ரதம் சர மயோ த்திஷ்டம் ப்ரஹ்மசாரீ ஸமாஹிதஃ ।। ௩௫.

அவ்வாறு கேட்டபோது, இறைவன் சொன்னான்: ‘நீ மந்திரங்களை விரும்புகிறாய், இரு பிறப்புடையவனே; நான் சொல்வதைப் பின்பற்றி, தவசீலனாக விரதம் மேற்கொள்.’

பூர்ணம் வர்ஷஸஹஸ்ரம் வை குண்டதூமமவாக்ஶிராஃ। யத்யுபாஸ்யஸி பத்ரந்தே மத்தோ மந்த்ரமவாப்ஸ்யஸி ।। ௩௫.

நீ முழு ஆயிரம் ஆண்டுகள், வேள்விக் குண்டத்தின் புகையைத் தலையைக் கீழே வைக்கவைத்து வழிபட்டால், பாக்கியவனே, எனிடம் இருந்து மந்திரம் பெறுவாய்.

ததோக்தோ தேவ தேவேந ஸ ஶுக்ரஸ்து மஹாதபாஃ। பாதௌ ஸம்ஸ்ப்ரு'ஶ்ய தேவஸ்ய பாடமித்யப்யபாஷத ।। ௩௫.

இறைவனால் இப்படிச் சொல்லப்பட்டபோது, பெரிய தவசக்தி கொண்ட சுக்கிரன், இறைவனின் பாதங்களைத் தொட்டு, ‘அப்படியே ஆகட்டும்’ என்று ஒப்புக்கொண்டான்.

வ்ரதம் சராம்யஹம் ஶேஷம் யதோத்திஷ்டோऽஸ்மி வை ப்ரபோ। ததோ நியுக்தோ தேவேந குண்டதாரோऽஸ்ய தூமக்ரு'த் ।। ௩௫.

நான் உத்தரவிட்டபடி மீதமுள்ள விரதத்தை மேற்கொள்கிறேன், பிரபுவே; பின்னர், இறைவனால் நியமிக்கப்பட்டு, அவன் குண்டத்தை காத்து, புகை எழுப்பும் பணியை செய்தான்.