வாயுபுராணம்

ஜ்ஞாதி பேதபயாத்பீதஃ ஸமுபேக்ஷிதவாம்ஸ்ததா। அபயாதே ததாக்ரூரே நாவர்ஷத்பாகஶாஸநஃ ।। ௩௪.

உறவினர்களிடையே பிளவு ஏற்படும் என்ற பயத்தில், அவர் அதை பொருட்படுத்தவில்லை. அக்ரூரன் அங்கிருந்து சென்றபின், இந்திரன் மழை பெய்யவில்லை.

அநாவ்ரு'ஷ்ட்யா ஹதம் ராஷ்ட்ரமபவத்தத்வகோத்யதம்। ததஃ ப்ரஸாதயாமாஸுரக்ரூரம் குகுராந்தகாஃ ।। ௩௪.

மழையில்லாமல் அந்த நாட்டில் பஞ்சம் ஏற்பட்டது; அப்போது குகுரரும் அந்தகரும் அக்ரூரனை சமாதானப்படுத்த முயன்றார்கள்.

புநர்த்வாரவதீம் ப்ராப்தே ததா தாநபதௌ ததா। ப்ரவவர்ஷ ஸஹஸ்ராக்ஷஃ குக்ஷௌ ஜலநிதேஸ்ததஃ ।। ௩௪.

அந்த தானதர்மத்தில் சிறந்தவர் திரும்பத் துவாரகாபுரிக்கு வந்தபோது, ஆயிரம் கண்கள் உடைய இந்திரன் கடல் அகழியில் மழை பொழிந்தான்.

கந்யாஞ்ச வாஸுதேவாய ஸ்வஸாரம் ஶீலஸம்மதாம்। அக்ரூரஃ ப்ரததௌ ஶ்ரீமாந் ப்ரீத்யர்தம் யதுபுங்கவஃ ।। ௩௪.

யாதவர்களில் தலைவனான புகழ்பெற்ற அக்ரூரன், தனது நல்லொழுக்கமுள்ள சகோதரியை வாசுதேவருக்கு மணமாகக் கொடுத்து, அவருடைய அனுகூலத்தைப் பெற்றார்.

அத விஜ்ஞாய யோகேந க்ரு'ஷ்ணோ பப்ருகதம் மணிம்। ஸபாமத்யே ததா ப்ராஹ தமக்ரூரம் ஜநார்தநஃ ।। ௩௪.

அப்போது கிருஷ்ணன், யோகத்தால் அந்த மணிக்கல் பப்ருவிடம் சென்றதை அறிந்து, சபையில் அக்ரூரனை நோக்கி பேசினார்.

யச்ச ரத்நம் மணிவரம் தவ ஹஸ்தகதம் ப்ரபோ। தத்ப்ரயச்சஸ்வ மாநார்ஹ விமதிஞ்சாத்ர மா க்ரு'தாஃ ।। ௩௪.

அரசே, உன் கையில் இருக்கும் அந்த அரிய மணியை கொடு; இந்த விஷயத்தில் மனதில் ஏதும் விரோதம் வைத்துக்கொள்ளாதே.

ஷஷ்டிவர்ஷகதே காலே யத்ரோஷோऽபூத்ததா மம। ஸுஸம்ரூடஃ ஸக்ரு'த் ப்ராப்தஸ்தத்காலாஶ்ரித்ய ஸ மஹாந் ।। ௩௪.

அறுபது ஆண்டுகள் கடந்தபோது, எனக்குள் எழுந்த கோபம், ஒருமுறை வந்ததும், ஆழமாக வேரூன்றி, அப்போது இருந்து பெரிதாகவே இருந்தது.

ததஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்ய வசநாத் ஸர்வ்வஸாத்வதஸம்ஸதி। ப்ரததௌ தம் மணிம் பப்ருரக்லேஶேந மஹாமதிஃ ।। ௩௪.

அப்போது கிருஷ்ணரின் வார்த்தைக்கு ஏற்ப, எல்லா சாத்வதர்களும் கூடியிருந்த அந்தச் சபையில், பப்ரு என்ற பெரிய அறிவாளி, எந்தத் துன்பமும் இல்லாமல் அந்த மணியை வழங்கினார்.

தத ஆர்ஜ்ஜவஸம்ப்ராப்தபப்ருஹஸ்தாதரிந்தமஃ। ததௌ ப்ரஹ்ரு'ஷ்டமநஸா தம் மணிம் பப்ரவே புநஃ ।। ௩௪.

பின்னர், பகைவர்களை வெல்வோன், நேர்மையுடன் பப்ருவின் கையிலிருந்து அந்த மணியை பெற்றுக்கொண்டு, மகிழ்ச்சியுடன் மீண்டும் பப்ருவுக்கே அதை அளித்தான்.

ஸ க்ரு'ஷ்ணஹஸ்தாத் ஸம்ப்ராப்ய மணிரத்நம் ஸ்யமந்தகம்। ஆபத்த்ய காந்திநீபுத்ரோ விரராஜாம்ஶுமாநிவ ।। ௩௪.

கிருஷ்ணரின் கையிலிருந்து ச்யாமந்தக மணிரத்னத்தை பெற்றுக்கொண்ட பப்ரு, அதை அணிந்து, ஒளிரும் ஒருவனாக பிரகாசித்தான்.

இமாம் மித்யாபிஶஸ்திம் யோ விஶுத்தாமபி சோத்தமாம் । வேத மித்யாபி ஶஸ்திம் ஸ ந வ்ரஜேச்ச கதஞ்சந ।। ௩௪.

யார் ஒரு தூய்மையான, உயர்ந்த குற்றச்சாட்டை பொய்யென்று அறிந்தும், அதை பொய் என்று பரப்புகிறாரோ, அவருக்கு பிற பிறவிக்கு செல்லும் வாய்ப்பு கிடையாது.

அநிமித்ராச்சிநிர்ஜஜ்ஞே கநிஷ்டாத்வ்ரு'ஷ்ணிநந்தநாத் ।। ௩௪.

விருஷ்ணி வம்சத்தின் இளைய மகனிடமிருந்து அனிமித்ரன் பிறந்தான்.

ஸத்யவாக் ஸத்யஸம்பந்நஃ ஸத்யகஸ்தஸ்ய சாத்மஜஃ। ஸாத்யகிர்யுயுதாநஸ்ய தஸ்ய பூதிஃ ஸுதோऽபவத் ।। ௩௪.

அவருக்கு, உண்மை பேசும், உண்மையால் நிறைந்த சத்யகன் என்ற மகன் பிறந்தான்; யுயுதானனின் மகனாக சாத்திகி பிறந்தான்.

பூதேர்யுகந்தரஃ புத்ர இதி பௌத்யாஃ ப்ரகீர்த்திதாஃ। ஜஜ்ஞாதே தநயௌ ப்ரு'ஶ்நேஃ ஶ்வபல்கஶ்சித்ரகஶ்ச யஃ ।। ௩௪.

பூதியின் மகனாக யுகந்தரன் பிறந்தான்; இவர்களே பூதி வம்சத்தினர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். ப்ருஷ்னிக்கு சுவபால்கன் மற்றும் சித்ரகன் என்ற இரு மகன்கள் பிறந்தார்கள்.

ஶ்வபல்கஸ்து மஹாராஜோ தர்மாத்மா யத்ர வர்த்ததே। நாஸ்தி வ்யாதிபயம் தத்ர ந சாவ்ரு'ஷ்டிபயம் ததா ।। ௩௪.

சுவபால்கன் என்ற மகாராஜா, தர்மத்தால் நிறைந்தவன்; அவர் எங்கு வாழ்ந்தாலும், அங்கு நோய் எனும் பயமும், வறட்சி எனும் பயமும் இருக்காது.

கதாசித் காஶிராஜஸ்ய விபோஸ்து த்விஜஸத்தமாஃ। த்ரீணி வர்ஷாணி விஷயே நாவர்ஷத்பாகஶாஸநஃ ।। ௩௪.

ஒரு சமயம், புகழ் பெற்ற காசி மன்னரின் நாட்டில், மூன்று ஆண்டுகள் மழை இறைவன் மழை பெய்யவில்லை.

ஸ தத்ர வாஸயாமாஸ ஶ்வபல்கம் பரமார்சிதம்। ஶ்வபல்கபரிவாஸேந ப்ராவர்ஷத்பாகஶாஸநஃ ।। ௩௪.

அங்கு, மிகவும் மதிக்கப்படுகிற சுவபால்கனை அவர் தங்க வைத்தார்; சுவபால்கன் தங்கியதால், மழை இறைவன் மழையை பொழிந்தான்.

ஶ்வபல்கஃ காஶிராஜஸ்ய ஸுதாம் பார்யாமநிந்திதாம்। காந்திநீம் நாம காம் ஸா ஹி ததௌ விப்ராய நித்யஶஃ ।। ௩௪.

சுவபால்கன், காசி மன்னரின் குறை சொல்ல முடியாத மகளான காந்தினியை தனது மனைவியாக ஏற்றார்; அவள் எப்போதும் பசுக்களை பிராமணருக்கு வழங்குவாள்.

ஸா மாதுருதரஸ்தா வை பஹுவர்ஷ ஶதாந் கில। வஸதி ஸ்ம ந வை ஜஜ்ஞே ஸர்பஸ்தாந்தாம் பிதாப்ரவீத் ।। ௩௪.

அவள் தாயின் கருவில் பல நூறு ஆண்டுகள் இருந்தாள், பிறக்கவில்லை; கருவில் இருந்தவளிடம் அவளது தந்தை பேசினார்.

ஜாயஸ்வ ஶீக்ரம் பத்ரந்தே கிமர்தம் சாபி திஷ்டஸி। ப்ரோவாச சைநம் கர்ப ஸ்தா ஸா கந்யா கௌர்திநே திநே ।। ௩௪.

"மிக விரைவில் பிறந்து வா, மகளே! ஏன் நீ இங்கு தங்கிக் கொண்டிருக்கிறாய்?" என்று அவர் கேட்டார்; அப்போது காந்தினி என்ற அந்த பெண், கருவிலிருந்தபடியே தினமும் பதில் கூறினாள்.

யதி தத்தா ததா ஸ்யாம் ஹி யதி ஸ்யாமீஹதாம் பிதஃ। ததேத்யுவாச தாம் தஸ்யாஃ பிதா காமமபூபுரத் ।। ௩௪.

"நான் வழங்கப்படுமானால் பிறப்பேன்; என்னை விரும்பினால், அப்படியே ஆகட்டும், அப்பா," என்றாள். அதற்கு அவளது தந்தை, "அப்படியே ஆகட்டும்" என்று கூறி, அவளது விருப்பத்தை நிறைவேற்றினார்.

தாதா யஜ்வா ச ஶூரஶ்ச ஶ்ருதவாநதிதிப்ரியஃ। தஸ்யாஃ புத்ரஃ ஸ்ம்ரு'தோऽக்ரூரஃ ஶ்வபல்கோ பூரிதக்ஷிணஃ ।। ௩௪.

அளிப்பவரும், யாகம் செய்யும் வீரனும், கல்வி பெற்றவரும், விருந்தினர்களை விரும்புபவரும், அவளது மகனாக அக்ரூரன், சுவபால்கன், மற்றும் மிகுந்த தானம் வழங்குபவர் என்று அறியப்பட்டார்.

உபமங்குஸ்ததா மங்குர்ம்ரு'துரஶ்சாரிமேஜயஃ। கிரிரக்ஷஸ்ததா யக்ஷஃ ஶத்ருக்நோ வாரிமர்த்தநஃ ।। ௩௪.

உபமங்கு, மங்குர், ம்ருதுரன், அரிமேஜயன், கிரிரக்ஷன், யக்ஷன், சத்ருக்னன், வாரிமர்த்தனன் ஆகியோர்.

தர்மப்ரு'ச்ச ஶ்ர்ரு'ஷ்டசயோ வர்கமோசஸ்ததாபரஃ। ஆவாஹப்ரதிவாஹௌ ச வஸுதேவா வராங்கநா ।। ௩௪.

தர்மப்ருத், ஸ்ருஷ்டசயன், வர்கமோசன் மற்றும் மற்றவர்கள்; ஆவாகன், பிரதிவாகன், மற்றும் சிறந்த பெண் வசுதேவி ஆகியோரும்.

அக்ரூராதுக்ரஸேந்யாந்து ஸுதௌ த்வௌ குலநந்திநௌ। தேவஶ்சாநுபதேவஶ்ச ஜஜ்ஞாதே தேவஸம்மிதௌ ।। ௩௪.

அக்ரூரனுக்கும் உக்ரசேனிக்கும், குலத்துக்கு மகிழ்ச்சி அளிப்பவர்களாக இரண்டு மகன்கள் பிறந்தனர்; தேவன் மற்றும் அனுபதேவன், இருவரும் தேவர்களுக்கு இணையானவர்கள்.

சித்ரகஸ்யாபவந் புத்ராஃ ப்ரு'துர்விப்ரு'துரேவ ச। அஶ்வக்ரீவோऽஶ்வபாஹுஶ்ச ஸுபார்ஶ்வககவேஷணௌ ।। ௩௪.

சித்ரகனுக்கு பிறந்த மகன்கள்: ப்ரிது, விப்ப்ரிது, அசுவக்ரீவன், அசுவபாஹு, சுபார்ஷ்வன், ககவேஷணன்.

அரிஷ்டநேமிரஶ்வஶ்ச ஸுவர்மா வர்மசர்மப்ரு'த் । அபூமிர்பஹுபூமிஶ்ச ஶ்ரவிஷ்டாஶ்ரவணே ஸ்த்ரியௌ ।। ௩௪.

அரிஷ்டநேமி, அசுவன், சுவர்மான், வர்மசர்மப்ரித், அபூமி, பகுபூமி ஆகியோரும், ஸ்ரவிஷ்டா மற்றும் ஸ்ரவணா என்ற இரு பெண்களும் பிறந்தார்கள்.

ஸத்யகாத் காஶிதுஹிதா லேபே ஸா சதுரஃ ஸுதாந்। ககுதம் பஜமாநஞ்ச ஶமீகபலபர்ஹிஷௌ ।। ௩௪.

காசியின் மகளான சத்யகா நால்வர் மக்களை பெற்றாள்; அவர்கள்: ககுதன், பஜமானன், சமீகன், பலபர்ஹிஷன்.

ககுதஸ்ய ஸுதோ வ்ரு'ஷ்டிர்வ்ரு'ஷ்டேஸ்து தநயோऽபவத்। கபோதரோமா தஸ்யாத ரேவதோऽபவதாத்மஜஃ ।। ௩௪.

ககுதனுக்கு மகனாக வ்ரிஷ்டி பிறந்தான்; வ்ரிஷ்டியின் மகன் கபோதரோமன்; அவனுக்கு ரேவதன் மகனாக பிறந்தான்.