வாயுபுராணம்

பகவத்தேஜஸா க்ரஸ்தோ ஜாம்பவாந் ப்ரஸபம் மணிம்। ஸுதாம் ஜாம்பவதீமாஶு விஷ்வக்ஸேநாய தத்தவாந் ।। ௩௪.

பெரிய தெய்வீக ஒளியால் ஜாம்பவன் வெகுவாக அடக்கப்பட்டு, மணியையும் தனது மகள் ஜாம்பவதியையும் விரைவாக விஷ்வக்சேனனுக்கு கொடுத்தான்.

மணிம் ஸ்யமந்தகம் சைவ ஜக்ராஹாத்ம விஶுத்தயே। அநுநீய ரு'க்ஷராஜம் நிர்யயௌ ச ததா பிலாத் ।। ௩௪.

தன் மனம் தூய்மையடைய ச்யமந்தக மணியைக் கொண்டு, கரடிகளின் அரசனுடன் சமாதானம் செய்து, பின்னர் அந்த குகையிலிருந்து வெளியே வந்தான்.

ஏவம் ஸ மணிமாதாய விஶோத்த்யாத்மாநமாத்மநா। ததௌ ஸத்ராஜிதே தம் வை மணிம் ஸாத்வதஸந்நிதௌ ।। ௩௪.

அவ்வாறு மணியைக் கொண்டு, தன் மனத்தைத் தூய்மையாக்கி, அந்த மணியை சாத்த்வதர்கள் முன்னிலையில் சத்ராஜித்துக்கு கொடுத்தான்.

கந்யாம் புநர்ஜாம்பவதீமுவாச மதுஸூதநஃ। தஸ்மாந்மித்யாபிஶாபாத் ஸ வ்யமுச்யத ஜநார்தநஃ ।। ௩௪.

மதுசூதனன் மீண்டும் ஜாம்பவதியிடம் பேசினார்; அந்த பொய்யான பழி காரணமாக யானர்த்தனன் விடுவிக்கப்பட்டான்.

இமாம் மித்யாபிஶஸ்திம் யஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்யேஹ வ்யபோஹிதாம்। வேத மித்யாபிஶஸ்தேஃ ஸ நாபிஶஸ்யதி கர்ஹிசித் ।। ௩௪.

இந்த பொய்யான பழி கிருஷ்ணன் மீது நீங்கியதை அறிந்தவன், இனி ஒருபோதும் பொய் பழி கூறமாட்டான்.

தஶ ஸ்வஸ்ரு'ப்யோ பார்ய்யாப்யஃ ஶத்ரஜித்தஃ ஶதம் ஸுதாஃ। க்யாதிமந்தஸ்த்ரயஸ்தேஷாம் பங்ககாரஸ்து பூர்வ்வஜஃ। வீரோ வ்ரதபதிஶ்சைவ ஹ்யபஸ்வாந்தஶ்ச ஸுப்ரியஃ ।। ௩௪.

சத்ராஜித்துக்கு பத்து மனைவியரிடமிருந்து நூறு மகன்கள் பிறந்தனர்; அவர்களில் மூவர் புகழ்பெற்றவர்கள்: முதல்வன் பங்ககாரன், வீரன், விரதபதி, மற்றும் இளையவன் சுப்ரியன்.

அத த்வாரவதீ நாம பங்ககாரஸ்ய ஸுப்ரஜா। ஸுஷுவே ஸா குமாரீஸ்து திஸ்ரோ ரூபகுணாந்விதாஃ ।। ௩௪.

பங்ககாரனின் மகளான துவாரவதி, நல்ல சந்ததியுடன், அழகு மற்றும் நல்ல குணமுள்ள மூன்று மகள்களை பெற்றாள்.

ஸத்ய பாமோத்தமா ஸ்த்ரீணாம் வ்ரதிநீவ த்ரு'டவ்ரதா। ததா தபஸ்விநீ சைவ பிதா க்ரு'ஷ்ணஸ்ய தாம் ததௌ ।। ௩௪.

பெண்களில் சிறந்தவளும், உறுதி கொண்ட விரதத்தையுடையவளும் சத்யபாமா; தவசு போல தன் விரதத்தில் நிலைத்தவள். அவளைக் கிருஷ்ணனுக்கு அவளது தந்தை கொடுத்தான்.

யத்தத் ஸத்ராஜிதே க்ரு'ஷ்ணோ மணிரத்நம் ஸ்யமந்தகம்। ப்ராதாத்ததாஹரத்ரத்நம் போஜேந ஶததந்வநா ।। ௩௪.

கிருஷ்ணன் சத்ராஜித்துக்கு கொடுத்த ச்யமந்தக மணியை, பின் போஜர் சததன்வன் எடுத்துக்கொண்டான்.

ததா ஹி ப்ரார்தயாமாஸ ஸத்யபாமாமநிந்திதாம்। அக்ரூரோ ரத்நமந்விச்சந் மணிஞ்சைவ ஸ்யமந்தகம் ।। ௩௪.

அப்போது அக்கிரூரன், அந்த மணியை விரும்பி, பழியில்லாத சத்யபாமாவையும், ச்யமந்தக மணியையும் நாடினான்.

பத்ரகாரம் ததோ ஹத்வா ஶததந்வா மஹாபலஃ। ராத்ரௌ தம் மணிமாதாய ததோऽக்ரூராய தத்தவாந் ।। ௩௪.

பின்னர், சததன்வன், வலிமைமிக்கவன், பத்ரகாரனை கொன்று, இரவில் அந்த மணியை எடுத்துக் கொண்டு, அக்கிரூரனுக்கு கொடுத்தான்.

அக்ரூரஸ்து ததா ரத்நமாதாய ஸ நரர்ஷபஃ। ஸமயம் காரணம் சக்ரே போத்யோ நாந்யைஸ்த்வயேத்யுத ।। ௩௪.

அக்கூரர் அந்த நேரத்தில் அந்த மாணிக்கத்தை எடுத்துக்கொண்டு, 'இதைக் குறித்து நீ தவிர வேறு யாருக்கும் தெரியக் கூடாது' என்று ஒரு ஒப்பந்தம் செய்தார்.

வயமப்யுபபத்ஸ்யாமஃ க்ரு'ஷ்ணேந த்வம் ப்ரதர்ஷிதஃ। மம ச த்வாரகாஃ ஸர்வா வஶே திஷ்டந்த்யஸம்ஶயம் ।। ௩௪.

நாங்கள் ஏற்கிறோம்; உன்னை கிருஷ்ணன் வென்றால், என் கட்டுப்பாட்டில் துவாரகாவின் மக்கள் அனைவரும் இருப்பார்கள் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.

ஹதே பிதரி துஃஶார்த்தா ஸத்யபாமா யஶஸ்விநீ। ப்ரயயௌ ரதமாருஹ்ய நகரம் வாரணாவதம் ।। ௩௪.

தந்தை கொல்லப்பட்டதும், புகழுடன் விளங்கும் சத்யபாமா மிகுந்த துயரத்தில், தனது ரதத்தில் ஏறி, வாரணாவத நகரத்திற்கு சென்றாள்.

ஸத்யபாமா து தத்வ்ரு'த்தம் போஜஸ்ய ஶததந்வநஃ। பர்துர்நிவேத்ய துஃகார்த்தா பார்ஶ்வஸ்தாஶ்ரூண்யவர்தயத் ।। ௩௪.

துயரத்தில் ஆழ்ந்த சத்யபாமா, போஜ குலத்தாரான சததன்வனின் செயலை தனது கணவரிடம் கூறி, அவரின் அருகில் கண்ணீர் விட்டாள்.

பாண்டவாநாந்து தக்தாநாம் ஹரிஃ க்ரு'த்வோதகக்ரியாம் । துல்யார்தே சைவ ப்ராத்ரூ'ணாம் நியோஜயதி ஸாத்யகிம் ।। ௩௪.

பாண்டவர்கள் எரியப்பட்டபின், ஹரி அவர்களுக்கு நீராட்டும் கிரியை செய்து, அதே நோக்கில் அவர்களின் சகோதரர்களுக்காக சாத்தியகியை பணிக்கச் சொன்னார்.

தத ஸ்த்வரிதமாகம்ய த்வாரகாம் மதுஸூதநஃ। பூர்வ்வஜம் ஹலிநம் ஶ்ரீமாநிதம் வசநமப்ரவீத் ।। ௩௪.

பின்னர் மதுசூதனன் விரைவாக துவாரகாவுக்கு வந்து, தனது மூத்த சகோதரரான புகழுடன் விளங்கும் பலவானை நோக்கி இவ்வாறு பேசினார்.

ஹதஃ ப்ரஸேநஃ ஸிம்ஹேந ஸத்ராஜிச்சததந்வநா। ஸ்யமந்தகமஹம் மார்கே தஸ்ய ப்ரஹர ஹே ப்ரபோ ।। ௩௪.

'பிரசேனன் ஒரு சிங்கத்தால் கொல்லப்பட்டான்; சத்ராஜித் சததன்வனால் கொல்லப்பட்டான். சியமந்தகக் கல் அவனது பாதையில் உள்ளது; அங்கே சென்று தாக்கு, பிரபுவே!'

ததாரோஹ ரதம் ஶீக்ரம் போஜம் ஹத்வா மஹாபலம்। ஸ்யமந்தகோ மஹாபாஹோ ததாஸ்மாகம் பவிஷ்யதி ।। ௩௪.

'இப்போது விரைவாக ரதத்தில் ஏறு; பெரிய பலம் கொண்ட போஜனை வென்ற பின்பு, வலிமைமிக்கவனே, சியமந்தகக் கல் நமக்காகும்.'

ததஃ ப்ரவ்ரு'த்தே யுத்தே து துமுலே போஜக்ரு'ஷ்ணயோஃ। ஶததந்வா ந சாக்ரூரமவைக்ஷத் ஸர்வதோ திஶி ।। ௩௪.

பின்னர் போஜரும் கிருஷ்ணனும் இடையே பெரும் சண்டை தொடங்கியபோது, சததன்வன் எந்த திசையிலும் அக்கூரரை காணவில்லை.

அநஷ்டாஶ்வாவரோஹந்து க்ரு'த்வா போஜஜநார்தநௌ। ஶக்தோऽபி ஸாத்யாத்வார்த்தக்யாந்நாக்ரூரோऽப்யுபபத்யத ।। ௩௪.

போஜரும் ஜனார்த்தனனும் ரதத்திலிருந்து இறங்கியும், குதிரைகள் பாதிப்படையாமல் இருந்தாலும், வயது காரணமாக அக்கூரர் சேர முடியவில்லை.

அபயாநே ததோ புத்திம் பூயஶ்சக்ரே பயாந்விதஃ। யோஜநாநாம் ஶதம் ஸாக்ரம் யயா ச ப்ரத்யபத்யத ।। ௩௪.

பயத்தில் ஆழ்ந்த அவர் மீண்டும் ஓட வேண்டும் என்று தீர்மானித்து, நூறு யோஜனைக்கும் மேலாக தூரம் சென்றார்.

விஜ்ஞாதஹ்ரு'தயா நாம ஶதயோஜநகாமிநீ। போஜஸ்ய வடவாதித்யோ யயா க்ரு'ஷ்ணமயோதயத் ।। ௩௪.

விஞ்ஞாதஹ்ருதயா எனும் குதிரை, நூறு யோஜனை தூரம் செல்லும் திறன் கொண்டது; அதுவே போஜரின் பெண் குதிரை, அதில் அவர் கிருஷ்ணனுடன் போரிட்டார்.

ப்ரவ்ரு'த்தவேகா வடவா த்வத்வநாம் ஶதயோஜநம்। த்ரு'ஷ்டா ரதகதிஸ்தஸ்ய ஶததந்வாநமர்த்தயத் ।। ௩௪.

அந்த பெண் குதிரை மிக வேகமாக நூறு யோஜனை தூரம் ஓடினாலும், ரதத்தில் இருந்தபோது சததன்வன் மிகவும் சோர்ந்துவிட்டான்.

ததஸ்தஸ்ய ஹயாஸ்தே து ஶ்ரமாத் கேதாச்ச வை த்விஜாஃ। கமுத்பேதூ ரதப்ராணாஃ க்ரு'ஷ்ணோ ராமமதாப்ரவீத் ।। ௩௪.

அப்போது, முனிவர்களே, அந்த குதிரைகள் மிகவும் சோர்வும் களைப்பும் அடைந்து, ரதத்தில் உயிர் விட்டன; கிருஷ்ணன் ராமனை நோக்கி பேசினார்.

திஷ்டஸ்வேஹ மஹாபாஹோ த்ரு'ஷ்டதோஷா மயா ஹயாஃ। பத்ய்பாம் கத்வா ஹரிஷ்யாமி மணிரத்நம் ஸ்யமந்தகம் ।। ௩௪.

'வலிமைமிக்கவனே, இங்கேயே இரு; இந்த குதிரைகள் சோர்ந்துவிட்டதை நான் பார்த்தேன். நான் நடந்து சென்று, சியமந்தகக் கல்லை பிடித்து வருகிறேன்.'

பத்ப்யாமேவ ததோ கத்வா ஶததந்வாநமச்யுதஃ। மிதிலாதிபதிம் தம் வை ஜகாந பரமாஸ்த்ரவித் ।। ௩௪.

பின்னர் அச்சுதன் நடந்து சென்று, மிகப் பெரிய ஆயுதங்களை அறிந்த மிதிலையின் அரசன் சததன்வனை கொன்றார்.

ஸ்யமந்தகம் ந சாபஶ்யத்தத்வா போஜம் மஹாபலம்। நிவ்ரு'த்தம் சாப்ரவீத் க்ரு'ஷ்ணம் ரத்நம் தேஹீதி லாங்கலீ ।। ௩௪.

பெரும் பலம் கொண்ட போஜனை கொன்றபின்பும், அவர் சியமந்தகக் கல்லை காணவில்லை; அப்போது லாங்கலினை ஏந்தியவர் கிருஷ்ணனை நோக்கி, 'மாணிக்கத்தை திருப்பி கொடு' என்றார்.

நாஸ்தீதி க்ரு'ஷ்ணஶ்சோவாச ததோ ராமோ ருஷாந்விதஃ। திக்சப்தமஸக்ரு'த் பூர்வ்வம் ப்ரத்யுவாச ஜநார்த்தநம் ।। ௩௪.

கிருஷ்ணன், 'இங்கு இல்லை' என்று பதிலளித்தார். உடனே ராமன் கோபத்தில், ஜனார்த்தனனை மீண்டும் மீண்டும் கண்டித்தார்.