வாயுபுராணம்

ரு'க்ஷவந்தம் கிரிவரம் விந்த்யஞ்ச நகமுத்தமம்। அந்வேஷணபரிஶ்ராந்தஃ ஸ ததர்ஶ மஹாமநாஃ ।। ௩௪.

தேடித் தேடி சோர்ந்த அவர், கரடிகள் வாழும் மலையையும், சிறந்த விந்தியப் பர்வதத்தையும் கண்டார்.

ஸாஶ்வம் ஹதம் ப்ரஸேநம் தம் நாவிந்தத்தத்ர வை மணிம்। அத ஸிம்ஹஃ ப்ரஸேநஸ்ய ஶரீரஸ்யாவிதூரதஃ ।। ௩௪.

அங்கே அவர், பிரசேனன் மற்றும் அவன் குதிரை இருவரும் கொல்லப்பட்டிருப்பதை கண்டார்; ஆனால் அங்கு மணி கிடைக்கவில்லை. பிரசேனனின் உடலுக்கு அருகில் ஒரு சிங்கம் இருந்தது.

ரு'க்ஷேண நிஹதோ த்ரு'ஷ்டஃ பாதைரு'க்ஷஸ்ய ஸூசிதாம்। பதைரந்வேஷயாமாஸ குஹாம்ரு'க்ஷஸ்ய யாதவஃ ।। ௩௪.

அவர், அந்த சிங்கம் கரடியால் கொல்லப்பட்டதை கண்டார்; பின்னர் கரடியின் பாதச்சுவடுகளைப் பின்தொடர்ந்து, யாதவர் அந்த கரடியின் குகையைத் தேட ஆரம்பித்தார்.

மஹத்யதிபிலே வாணீம் ஶுஶ்ராவ ப்ரமதேரிதாம்। தாத்ர்யா குமாரமாதாய ஸுதம் ஜாம்பவதோ த்விஜாஃ। ப்ரீதிமத்யாத மணிநா மாரோதீரித்யுதீரிதாம் ।। ௩௪.

அந்த பெரும் குழப்பத்தில், ஒரு துயரமடைந்த பெண்ணின் கூச்சலை அவர் கேட்டார். தாய், ஜாம்பவானின் மகனைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டு, அன்புடன், 'கண்ணா, அழாதே, மணிக்காக வருந்த வேண்டாம்' என்று சொன்னாள்.

ப்ரஸேநமவதீத் ஸிம்ஹஃ ஸிம்ஹோ ஜாம்பவதா ஹதஃ। ஸுகுமாரக மாரோதீஸ்தவ ஹ்யேஷ ஸ்யமந்தகஃ ।। ௩௪.

சிங்கம் பிரசேனனை கொன்றது; அந்த சிங்கத்தை ஜாம்பவன் வீழ்த்தினான். இனி அழாதே, இனிய பிள்ளையே, இதுதான் ச்யமந்தக மணியாம்.

வ்யக்தீக்ரு'தஞ்ச ஶப்தம் தம் தூர்ணம் ஸோऽபி யயௌ பிலம்। அபஶ்யச்ச விலாப்யாஶே ப்ரஸேநமவதாரிதம்।। ௩௪.

அந்த சப்தத்தை தெளிவாகக் கேட்டவுடன், அவர் விரைவாக அந்த குகைக்கு சென்றார்; அங்கு வாயிலருகே பிரசேனன் இறந்து கிடப்பதைப் பார்த்தார்.

ப்ரவிஶ்ய சாபி பகவாஸ்தத்ரு'க்ஷபிலமஞ்ஜஸா। ததர்ஶ ரு'க்ஷராஜாநம் ஜாம்பவந்தமுதாரதீஃ ।। ௩௪.

அவர் நேராக அந்த குகைக்குள் சென்று, அங்கு கரடிகளின் அரசன் ஜாம்பவனை, உயர்ந்த ஞானமுள்ளவனை, கண்டார்.

யுயுதே வாஸுதேவஸ்து பிலே ஜாம்பவதா ஸஹ। பாஹுப்யாமேவ கோவிந்தோ திவஸாநேகவிம்ஶதிம் ।। ௩௪.

வாஸுதேவன் அந்த குகையில் ஜாம்பவனுடன் கைமாறி இருபத்தொன்று நாட்கள் போரிட்டான்.

ப்ரவிஷ்டே ச பிலம் க்ரு'ஷ்ணே வாஸுதேவ புரஃஸராஃ । புநர்த்வாரவதீமேத்ய ஹதம் க்ரு'ஷ்ணம் ந்யவேதயந் ।। ௩௪.

கிருஷ்ணன் குகைக்குள் சென்றபோது, வாஸுதேவன் முதலியோர் திரும்பி துவாரகைக்கு வந்து, 'கிருஷ்ணன் கொல்லப்பட்டான்' என்று அறிவித்தார்கள்.

வாஸுதேவஸ்து நிர்ஜித்ய ஜாம்பவந்தம் மஹாபலம்। லேபே ஜாம்பவதீம் கந்யாம்ரு'க்ஷராஜஸ்ய ஸம்மதாம் ।। ௩௪.

வாஸுதேவன், வலிமைமிக்க ஜாம்பவனை வென்று, கரடிகளின் அரசனின் மகள் ஜாம்பவதியை, அவளும் சம்மதித்தவளாக, பெற்றான்.

பகவத்தேஜஸா க்ரஸ்தோ ஜாம்பவாந் ப்ரஸபம் மணிம்। ஸுதாம் ஜாம்பவதீமாஶு விஷ்வக்ஸேநாய தத்தவாந் ।। ௩௪.

பெரிய தெய்வீக ஒளியால் ஜாம்பவன் வெகுவாக அடக்கப்பட்டு, மணியையும் தனது மகள் ஜாம்பவதியையும் விரைவாக விஷ்வக்சேனனுக்கு கொடுத்தான்.

மணிம் ஸ்யமந்தகம் சைவ ஜக்ராஹாத்ம விஶுத்தயே। அநுநீய ரு'க்ஷராஜம் நிர்யயௌ ச ததா பிலாத் ।। ௩௪.

தன் மனம் தூய்மையடைய ச்யமந்தக மணியைக் கொண்டு, கரடிகளின் அரசனுடன் சமாதானம் செய்து, பின்னர் அந்த குகையிலிருந்து வெளியே வந்தான்.

ஏவம் ஸ மணிமாதாய விஶோத்த்யாத்மாநமாத்மநா। ததௌ ஸத்ராஜிதே தம் வை மணிம் ஸாத்வதஸந்நிதௌ ।। ௩௪.

அவ்வாறு மணியைக் கொண்டு, தன் மனத்தைத் தூய்மையாக்கி, அந்த மணியை சாத்த்வதர்கள் முன்னிலையில் சத்ராஜித்துக்கு கொடுத்தான்.

கந்யாம் புநர்ஜாம்பவதீமுவாச மதுஸூதநஃ। தஸ்மாந்மித்யாபிஶாபாத் ஸ வ்யமுச்யத ஜநார்தநஃ ।। ௩௪.

மதுசூதனன் மீண்டும் ஜாம்பவதியிடம் பேசினார்; அந்த பொய்யான பழி காரணமாக யானர்த்தனன் விடுவிக்கப்பட்டான்.

இமாம் மித்யாபிஶஸ்திம் யஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்யேஹ வ்யபோஹிதாம்। வேத மித்யாபிஶஸ்தேஃ ஸ நாபிஶஸ்யதி கர்ஹிசித் ।। ௩௪.

இந்த பொய்யான பழி கிருஷ்ணன் மீது நீங்கியதை அறிந்தவன், இனி ஒருபோதும் பொய் பழி கூறமாட்டான்.

தஶ ஸ்வஸ்ரு'ப்யோ பார்ய்யாப்யஃ ஶத்ரஜித்தஃ ஶதம் ஸுதாஃ। க்யாதிமந்தஸ்த்ரயஸ்தேஷாம் பங்ககாரஸ்து பூர்வ்வஜஃ। வீரோ வ்ரதபதிஶ்சைவ ஹ்யபஸ்வாந்தஶ்ச ஸுப்ரியஃ ।। ௩௪.

சத்ராஜித்துக்கு பத்து மனைவியரிடமிருந்து நூறு மகன்கள் பிறந்தனர்; அவர்களில் மூவர் புகழ்பெற்றவர்கள்: முதல்வன் பங்ககாரன், வீரன், விரதபதி, மற்றும் இளையவன் சுப்ரியன்.

அத த்வாரவதீ நாம பங்ககாரஸ்ய ஸுப்ரஜா। ஸுஷுவே ஸா குமாரீஸ்து திஸ்ரோ ரூபகுணாந்விதாஃ ।। ௩௪.

பங்ககாரனின் மகளான துவாரவதி, நல்ல சந்ததியுடன், அழகு மற்றும் நல்ல குணமுள்ள மூன்று மகள்களை பெற்றாள்.

ஸத்ய பாமோத்தமா ஸ்த்ரீணாம் வ்ரதிநீவ த்ரு'டவ்ரதா। ததா தபஸ்விநீ சைவ பிதா க்ரு'ஷ்ணஸ்ய தாம் ததௌ ।। ௩௪.

பெண்களில் சிறந்தவளும், உறுதி கொண்ட விரதத்தையுடையவளும் சத்யபாமா; தவசு போல தன் விரதத்தில் நிலைத்தவள். அவளைக் கிருஷ்ணனுக்கு அவளது தந்தை கொடுத்தான்.

யத்தத் ஸத்ராஜிதே க்ரு'ஷ்ணோ மணிரத்நம் ஸ்யமந்தகம்। ப்ராதாத்ததாஹரத்ரத்நம் போஜேந ஶததந்வநா ।। ௩௪.

கிருஷ்ணன் சத்ராஜித்துக்கு கொடுத்த ச்யமந்தக மணியை, பின் போஜர் சததன்வன் எடுத்துக்கொண்டான்.

ததா ஹி ப்ரார்தயாமாஸ ஸத்யபாமாமநிந்திதாம்। அக்ரூரோ ரத்நமந்விச்சந் மணிஞ்சைவ ஸ்யமந்தகம் ।। ௩௪.

அப்போது அக்கிரூரன், அந்த மணியை விரும்பி, பழியில்லாத சத்யபாமாவையும், ச்யமந்தக மணியையும் நாடினான்.

பத்ரகாரம் ததோ ஹத்வா ஶததந்வா மஹாபலஃ। ராத்ரௌ தம் மணிமாதாய ததோऽக்ரூராய தத்தவாந் ।। ௩௪.

பின்னர், சததன்வன், வலிமைமிக்கவன், பத்ரகாரனை கொன்று, இரவில் அந்த மணியை எடுத்துக் கொண்டு, அக்கிரூரனுக்கு கொடுத்தான்.

அக்ரூரஸ்து ததா ரத்நமாதாய ஸ நரர்ஷபஃ। ஸமயம் காரணம் சக்ரே போத்யோ நாந்யைஸ்த்வயேத்யுத ।। ௩௪.

அக்கூரர் அந்த நேரத்தில் அந்த மாணிக்கத்தை எடுத்துக்கொண்டு, 'இதைக் குறித்து நீ தவிர வேறு யாருக்கும் தெரியக் கூடாது' என்று ஒரு ஒப்பந்தம் செய்தார்.

வயமப்யுபபத்ஸ்யாமஃ க்ரு'ஷ்ணேந த்வம் ப்ரதர்ஷிதஃ। மம ச த்வாரகாஃ ஸர்வா வஶே திஷ்டந்த்யஸம்ஶயம் ।। ௩௪.

நாங்கள் ஏற்கிறோம்; உன்னை கிருஷ்ணன் வென்றால், என் கட்டுப்பாட்டில் துவாரகாவின் மக்கள் அனைவரும் இருப்பார்கள் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.

ஹதே பிதரி துஃஶார்த்தா ஸத்யபாமா யஶஸ்விநீ। ப்ரயயௌ ரதமாருஹ்ய நகரம் வாரணாவதம் ।। ௩௪.

தந்தை கொல்லப்பட்டதும், புகழுடன் விளங்கும் சத்யபாமா மிகுந்த துயரத்தில், தனது ரதத்தில் ஏறி, வாரணாவத நகரத்திற்கு சென்றாள்.

ஸத்யபாமா து தத்வ்ரு'த்தம் போஜஸ்ய ஶததந்வநஃ। பர்துர்நிவேத்ய துஃகார்த்தா பார்ஶ்வஸ்தாஶ்ரூண்யவர்தயத் ।। ௩௪.

துயரத்தில் ஆழ்ந்த சத்யபாமா, போஜ குலத்தாரான சததன்வனின் செயலை தனது கணவரிடம் கூறி, அவரின் அருகில் கண்ணீர் விட்டாள்.

பாண்டவாநாந்து தக்தாநாம் ஹரிஃ க்ரு'த்வோதகக்ரியாம் । துல்யார்தே சைவ ப்ராத்ரூ'ணாம் நியோஜயதி ஸாத்யகிம் ।। ௩௪.

பாண்டவர்கள் எரியப்பட்டபின், ஹரி அவர்களுக்கு நீராட்டும் கிரியை செய்து, அதே நோக்கில் அவர்களின் சகோதரர்களுக்காக சாத்தியகியை பணிக்கச் சொன்னார்.

தத ஸ்த்வரிதமாகம்ய த்வாரகாம் மதுஸூதநஃ। பூர்வ்வஜம் ஹலிநம் ஶ்ரீமாநிதம் வசநமப்ரவீத் ।। ௩௪.

பின்னர் மதுசூதனன் விரைவாக துவாரகாவுக்கு வந்து, தனது மூத்த சகோதரரான புகழுடன் விளங்கும் பலவானை நோக்கி இவ்வாறு பேசினார்.

ஹதஃ ப்ரஸேநஃ ஸிம்ஹேந ஸத்ராஜிச்சததந்வநா। ஸ்யமந்தகமஹம் மார்கே தஸ்ய ப்ரஹர ஹே ப்ரபோ ।। ௩௪.

'பிரசேனன் ஒரு சிங்கத்தால் கொல்லப்பட்டான்; சத்ராஜித் சததன்வனால் கொல்லப்பட்டான். சியமந்தகக் கல் அவனது பாதையில் உள்ளது; அங்கே சென்று தாக்கு, பிரபுவே!'

ததாரோஹ ரதம் ஶீக்ரம் போஜம் ஹத்வா மஹாபலம்। ஸ்யமந்தகோ மஹாபாஹோ ததாஸ்மாகம் பவிஷ்யதி ।। ௩௪.

'இப்போது விரைவாக ரதத்தில் ஏறு; பெரிய பலம் கொண்ட போஜனை வென்ற பின்பு, வலிமைமிக்கவனே, சியமந்தகக் கல் நமக்காகும்.'