வாயுபுராணம்

ஸ்யமந்தகம் நாம மணிம் தத்தவாம்ஸ்தஸ்ய பாஸ்கரஃ। ஸ தமாபத்த்ய நகரம் ப்ரவிவேஶ மஹீபதிஃ ।। ௩௪.

பிரகாசமான பாஸ்கரன், ச்யமந்தகமெனும் மணியை அவனுக்கு அளித்தான்; அரசன் அதை பெற்றுக்கொண்டு தன் நகரத்திற்குள் நுழைந்தான்.

தம் ஜநாஃ பர்யதாவந்த ஸூர்யோऽயம் கச்சதீதி ஹ। ஸபாம் விஸ்மாயயித்வாத புரீமந்தஃபுரம் ததா ।। ௩௪.

அவரை மக்கள், "இவர் சூரியன் தான் போகிறார்!" என்று கூறி பின்தொடர்ந்தனர்; அவர் சபையினரையும் ஆச்சரியப்படுத்தி, நகரத்தின் அகப்பகுதியிலும் அரண்மனையிலும் நுழைந்தார்.

தம் ப்ரஸேநிஜிதே திவ்யம் மணிரத்நம் ஸ்யமந்தகம்। ததௌ ப்ராத்ரே நரபதிஃ ப்ரேம்ணா ஶக்ரஜிதுத்தமம் ।। ௩௪.

அரசன் சக்ரஜித், தெய்வீகமான ச்யமந்தக மணியை அன்புடன் தன் சகோதரன் பிரசேனனுக்கு அளித்தான்.

ஸ்யமந்தகோ நாம மணிர்யஸ்ய ராஷ்ட்ரே ஸ்திதோ பேவத் । காலவர்ஷீ ச பர்ஜந்யோ ந ச வ்யாதிபயம் ததா ।। ௩௪.

ச்யமந்தக மணி எந்த நாட்டில் இருந்தாலும், அங்கே மேகங்கள் காலத்திற்கு ஏற்ற மழை பொழியும்; அப்போது நோய் என்ற பயமும் இருக்காது.

லிப்ஸாம் சக்ரே ப்ரஸேநாத்து மணிரத்நம் ஸ்யமந்தகம்। கோவிந்தோ ந ச தம் லேபே ஶக்தோऽபி ந ஜஹார ச ।। ௩௪.

கோவிந்தன், பிரசேனனிடமிருந்து ச்யமந்தக மணியை பெற விரும்பினான்; ஆனால் அவன் அதை எடுத்துக்கொள்ளவோ, பெற்றுக்கொள்ளவோ செய்யவில்லை.

கதா சிந்ம்ரு'கயாம் யாதஃ ப்ரஸேநஸ்தேந பூஷிதஃ। ஸ்யமந்தகக்ரு'தே ஸிம்ஹாத்வதம் ப்ராப்தஃ ஸுதாருணம் ।। ௩௪.

ஒரு நாள், பிரசேனன் அந்த மணியுடன் வேட்டைக்கு சென்றான்; ச்யமந்தக மணிக்காக, ஒரு சிங்கத்தால் பயங்கரமான மரணத்தை அடைந்தான்.

ஜாம்பவாந்ரு'க்ஷராஜஸ்து தம் ஸிம்ஹம் நிஜகாந வை । ஆதாய ச மணிம் திவ்யம் ஸ்வம் பிலம் ப்ரவிவேஶ ஹ ।। ௩௪.

பிறகு, கரடிகளின் அரசன் ஜாம்பவான் அந்த சிங்கத்தை கொன்றான்; தெய்வீகமான அந்த மணியை எடுத்துக்கொண்டு தன் குகைக்குள் சென்றான்.

தத்கர்ம க்ரு'ஷ்ணஸ்ய ததோ வ்ரு'ஷ்ண்யந்தகமஹத்தராஃ। மணௌக்ரு'த்நுந்து மந்வாநாஸ்தமேவ விஶஶங்கிரே ।। ௩௪.

இந்தச் சம்பவத்தால், வ்ருஷ்ணி மற்றும் அந்தக குலத்து பெரியவர்கள், கோவிந்தன் அந்த மணியை விரும்பினான் என்று எண்ணி, அவர்மேல் சந்தேகம் கொண்டனர்.

மித்யாபிஶஸ்திம் தேப்யஸ்தாம் பலவாநரிஸூதநஃ। அம்ரு'ஷ்யமாணோ பகவாந் வநம் ஸ விசசார ஹ ।। ௩௪.

அவர்கள் கூறிய பொய்யான பழியை சகிக்க முடியாமல், பகைவரை அழிப்பதில் வல்லவன், பகவான், காட்டுக்குள் சென்றார்.

ஸ து ப்ரஸேநம்ரு'கயாமசரத்தத்ர சாப்யத। ப்ரஸேநஸ்ய பதம் க்ரு'ஹ்ய புருஷை ராப்தகாரிபிஃ ।। ௩௪.

அங்கே அவர், பிரசேனனைத் தேடி, தன் மனிதர்களுடன் சேர்ந்து பிரசேனனின் பாதச்சுவடுகளைப் பின்தொடர்ந்தார்.

ரு'க்ஷவந்தம் கிரிவரம் விந்த்யஞ்ச நகமுத்தமம்। அந்வேஷணபரிஶ்ராந்தஃ ஸ ததர்ஶ மஹாமநாஃ ।। ௩௪.

தேடித் தேடி சோர்ந்த அவர், கரடிகள் வாழும் மலையையும், சிறந்த விந்தியப் பர்வதத்தையும் கண்டார்.

ஸாஶ்வம் ஹதம் ப்ரஸேநம் தம் நாவிந்தத்தத்ர வை மணிம்। அத ஸிம்ஹஃ ப்ரஸேநஸ்ய ஶரீரஸ்யாவிதூரதஃ ।। ௩௪.

அங்கே அவர், பிரசேனன் மற்றும் அவன் குதிரை இருவரும் கொல்லப்பட்டிருப்பதை கண்டார்; ஆனால் அங்கு மணி கிடைக்கவில்லை. பிரசேனனின் உடலுக்கு அருகில் ஒரு சிங்கம் இருந்தது.

ரு'க்ஷேண நிஹதோ த்ரு'ஷ்டஃ பாதைரு'க்ஷஸ்ய ஸூசிதாம்। பதைரந்வேஷயாமாஸ குஹாம்ரு'க்ஷஸ்ய யாதவஃ ।। ௩௪.

அவர், அந்த சிங்கம் கரடியால் கொல்லப்பட்டதை கண்டார்; பின்னர் கரடியின் பாதச்சுவடுகளைப் பின்தொடர்ந்து, யாதவர் அந்த கரடியின் குகையைத் தேட ஆரம்பித்தார்.

மஹத்யதிபிலே வாணீம் ஶுஶ்ராவ ப்ரமதேரிதாம்। தாத்ர்யா குமாரமாதாய ஸுதம் ஜாம்பவதோ த்விஜாஃ। ப்ரீதிமத்யாத மணிநா மாரோதீரித்யுதீரிதாம் ।। ௩௪.

அந்த பெரும் குழப்பத்தில், ஒரு துயரமடைந்த பெண்ணின் கூச்சலை அவர் கேட்டார். தாய், ஜாம்பவானின் மகனைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டு, அன்புடன், 'கண்ணா, அழாதே, மணிக்காக வருந்த வேண்டாம்' என்று சொன்னாள்.

ப்ரஸேநமவதீத் ஸிம்ஹஃ ஸிம்ஹோ ஜாம்பவதா ஹதஃ। ஸுகுமாரக மாரோதீஸ்தவ ஹ்யேஷ ஸ்யமந்தகஃ ।। ௩௪.

சிங்கம் பிரசேனனை கொன்றது; அந்த சிங்கத்தை ஜாம்பவன் வீழ்த்தினான். இனி அழாதே, இனிய பிள்ளையே, இதுதான் ச்யமந்தக மணியாம்.

வ்யக்தீக்ரு'தஞ்ச ஶப்தம் தம் தூர்ணம் ஸோऽபி யயௌ பிலம்। அபஶ்யச்ச விலாப்யாஶே ப்ரஸேநமவதாரிதம்।। ௩௪.

அந்த சப்தத்தை தெளிவாகக் கேட்டவுடன், அவர் விரைவாக அந்த குகைக்கு சென்றார்; அங்கு வாயிலருகே பிரசேனன் இறந்து கிடப்பதைப் பார்த்தார்.

ப்ரவிஶ்ய சாபி பகவாஸ்தத்ரு'க்ஷபிலமஞ்ஜஸா। ததர்ஶ ரு'க்ஷராஜாநம் ஜாம்பவந்தமுதாரதீஃ ।। ௩௪.

அவர் நேராக அந்த குகைக்குள் சென்று, அங்கு கரடிகளின் அரசன் ஜாம்பவனை, உயர்ந்த ஞானமுள்ளவனை, கண்டார்.

யுயுதே வாஸுதேவஸ்து பிலே ஜாம்பவதா ஸஹ। பாஹுப்யாமேவ கோவிந்தோ திவஸாநேகவிம்ஶதிம் ।। ௩௪.

வாஸுதேவன் அந்த குகையில் ஜாம்பவனுடன் கைமாறி இருபத்தொன்று நாட்கள் போரிட்டான்.

ப்ரவிஷ்டே ச பிலம் க்ரு'ஷ்ணே வாஸுதேவ புரஃஸராஃ । புநர்த்வாரவதீமேத்ய ஹதம் க்ரு'ஷ்ணம் ந்யவேதயந் ।। ௩௪.

கிருஷ்ணன் குகைக்குள் சென்றபோது, வாஸுதேவன் முதலியோர் திரும்பி துவாரகைக்கு வந்து, 'கிருஷ்ணன் கொல்லப்பட்டான்' என்று அறிவித்தார்கள்.

வாஸுதேவஸ்து நிர்ஜித்ய ஜாம்பவந்தம் மஹாபலம்। லேபே ஜாம்பவதீம் கந்யாம்ரு'க்ஷராஜஸ்ய ஸம்மதாம் ।। ௩௪.

வாஸுதேவன், வலிமைமிக்க ஜாம்பவனை வென்று, கரடிகளின் அரசனின் மகள் ஜாம்பவதியை, அவளும் சம்மதித்தவளாக, பெற்றான்.

பகவத்தேஜஸா க்ரஸ்தோ ஜாம்பவாந் ப்ரஸபம் மணிம்। ஸுதாம் ஜாம்பவதீமாஶு விஷ்வக்ஸேநாய தத்தவாந் ।। ௩௪.

பெரிய தெய்வீக ஒளியால் ஜாம்பவன் வெகுவாக அடக்கப்பட்டு, மணியையும் தனது மகள் ஜாம்பவதியையும் விரைவாக விஷ்வக்சேனனுக்கு கொடுத்தான்.

மணிம் ஸ்யமந்தகம் சைவ ஜக்ராஹாத்ம விஶுத்தயே। அநுநீய ரு'க்ஷராஜம் நிர்யயௌ ச ததா பிலாத் ।। ௩௪.

தன் மனம் தூய்மையடைய ச்யமந்தக மணியைக் கொண்டு, கரடிகளின் அரசனுடன் சமாதானம் செய்து, பின்னர் அந்த குகையிலிருந்து வெளியே வந்தான்.

ஏவம் ஸ மணிமாதாய விஶோத்த்யாத்மாநமாத்மநா। ததௌ ஸத்ராஜிதே தம் வை மணிம் ஸாத்வதஸந்நிதௌ ।। ௩௪.

அவ்வாறு மணியைக் கொண்டு, தன் மனத்தைத் தூய்மையாக்கி, அந்த மணியை சாத்த்வதர்கள் முன்னிலையில் சத்ராஜித்துக்கு கொடுத்தான்.

கந்யாம் புநர்ஜாம்பவதீமுவாச மதுஸூதநஃ। தஸ்மாந்மித்யாபிஶாபாத் ஸ வ்யமுச்யத ஜநார்தநஃ ।। ௩௪.

மதுசூதனன் மீண்டும் ஜாம்பவதியிடம் பேசினார்; அந்த பொய்யான பழி காரணமாக யானர்த்தனன் விடுவிக்கப்பட்டான்.

இமாம் மித்யாபிஶஸ்திம் யஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்யேஹ வ்யபோஹிதாம்। வேத மித்யாபிஶஸ்தேஃ ஸ நாபிஶஸ்யதி கர்ஹிசித் ।। ௩௪.

இந்த பொய்யான பழி கிருஷ்ணன் மீது நீங்கியதை அறிந்தவன், இனி ஒருபோதும் பொய் பழி கூறமாட்டான்.

தஶ ஸ்வஸ்ரு'ப்யோ பார்ய்யாப்யஃ ஶத்ரஜித்தஃ ஶதம் ஸுதாஃ। க்யாதிமந்தஸ்த்ரயஸ்தேஷாம் பங்ககாரஸ்து பூர்வ்வஜஃ। வீரோ வ்ரதபதிஶ்சைவ ஹ்யபஸ்வாந்தஶ்ச ஸுப்ரியஃ ।। ௩௪.

சத்ராஜித்துக்கு பத்து மனைவியரிடமிருந்து நூறு மகன்கள் பிறந்தனர்; அவர்களில் மூவர் புகழ்பெற்றவர்கள்: முதல்வன் பங்ககாரன், வீரன், விரதபதி, மற்றும் இளையவன் சுப்ரியன்.

அத த்வாரவதீ நாம பங்ககாரஸ்ய ஸுப்ரஜா। ஸுஷுவே ஸா குமாரீஸ்து திஸ்ரோ ரூபகுணாந்விதாஃ ।। ௩௪.

பங்ககாரனின் மகளான துவாரவதி, நல்ல சந்ததியுடன், அழகு மற்றும் நல்ல குணமுள்ள மூன்று மகள்களை பெற்றாள்.

ஸத்ய பாமோத்தமா ஸ்த்ரீணாம் வ்ரதிநீவ த்ரு'டவ்ரதா। ததா தபஸ்விநீ சைவ பிதா க்ரு'ஷ்ணஸ்ய தாம் ததௌ ।। ௩௪.

பெண்களில் சிறந்தவளும், உறுதி கொண்ட விரதத்தையுடையவளும் சத்யபாமா; தவசு போல தன் விரதத்தில் நிலைத்தவள். அவளைக் கிருஷ்ணனுக்கு அவளது தந்தை கொடுத்தான்.

யத்தத் ஸத்ராஜிதே க்ரு'ஷ்ணோ மணிரத்நம் ஸ்யமந்தகம்। ப்ராதாத்ததாஹரத்ரத்நம் போஜேந ஶததந்வநா ।। ௩௪.

கிருஷ்ணன் சத்ராஜித்துக்கு கொடுத்த ச்யமந்தக மணியை, பின் போஜர் சததன்வன் எடுத்துக்கொண்டான்.