வாயுபுராணம்

காந்தாரீ ஜநயாமாஸ ஸுமித்ரம் மித்ரநந்தநம்। மாத்ரீ யுதாஜிதம் புத்ரம் ஸா து வை தேவமீடுஷம் ।। ௩௪.

காந்தாரி சுமித்ரன் என்ற நண்பர்களுக்கு இன்பம் தரும் மகனை பெற்றாள்; மாத்ரி யுதாஜித் என்ற மகனையும், தேவமீடுஷனையும் பெற்றாள்.

அநமித்ரம் ஸுதஞ்சைவ தாவுபௌ புருஷோத்தமௌ। அநமித்ரஸுதோ நிக்நோ நிக்நஸ்ய த்வௌ பபூவதுஃ ।। ௩௪.

அனமித்ரனும் அவனது மகனும் இருவரும் சிறந்தவர்கள்; அனமித்ரனின் மகன் நிக்னன்; நிக்னனுக்கு இரண்டு மகன்கள் பிறந்தார்கள்.

ப்ரஸேநஶ்ச மஹாபாகஃ ஶக்ரஜிச்ச ஸுதாவுபௌ। தஸ்ய ஶக்ரஜிதஃ பூர்வஃ ஸகா ப்ராணஸமோऽபவத் ।। ௩௪.

பிரசேனன், மிகுந்த பாக்கியசாலி, சக்ரஜித் என்ற இருவரும் மகன்கள்; சக்ரஜித் முன்பு அவனுக்கு நண்பனாகவும், உயிருக்கு சமமாகவும் இருந்தான்.

ஸ கதாசிந்நிஶாபாயே ரதேந ரதிநாம்வரஃ। தோயகூலாதபஃ ஸ்ப்ரஷ்டுமுபஸ்தாதும் யயௌ ரவிம் ।। ௩௪.

ஒரு முறை, இரவு முடிந்ததும், சிறந்த ரதசுவாரி தனது ரதத்துடன், ஆற்றங்கரையில் நீரைத் தொட்டுப் பார்த்து, சூரியனை அடையச் சென்றான்.

தஸ்யோபதிஷ்டதஃ ஸூர்யோ விவஸ்வாநக்ரதஃ ஸ்திதஃ। அஸ்பஷ்டமூர்திர்பகவாம் ஸ்தேஜோமண்டலவாந் விபுஃ ।। ௩௪.

அவன் அருகில் சென்றபோது, சூரியன் விவஸ்வான் அவன் முன் நின்றான்; பிரபை சூழ்ந்த அந்த பகவான், தெளிவாக தெரியாத உருவில் தோன்றினான்.

அத ராஜா விவஸ்வந்தமுவாச ஸ்திதமக்ரதஃ। யதைவ வ்யோம்நி பஶ்யாமி த்வாமஹம் ஜ்யோதிஷாம்பதே ।। ௩௪.

அப்போது அரசன், முன்னால் நின்ற விவஸ்வானை நோக்கி, "நான் வானத்தில் உம்மை எவ்வாறு காண்கிறேனோ, அதுபோலவே இப்போது உம்மை நேரில் காண்கிறேன், ஒளியின் அதிபதி!" என்று உரைத்தான்.

தேஜோமண்டலிநஞ்சைவ ததைவாப்யக்ரதஃ ஸ்திதம்। கோ விஶேஷோ விவஸ்வம்ஸ்தே ஸாக்ஷாதுபகதேந வை ।। ௩௪.

நீ இப்போது என் முன் ஒளி வட்டத்துடன் நின்றிருப்பதைப் போலவே, வானத்தில் தோன்றும் உம்மிடையே என்ன வித்தியாசம் உள்ளது? நேரில் வந்த உம்மையும் வானத்தில் தோன்றும் உம்மையும் வேறுபாடு என்ன?

ஏதச்ச்ருத்வா ஸ பகவாந் மணிரத்நம் ஸ்யமந்தகம்। ஸ்வகண்டாதவமுச்யாத பபந்த ந்ரு'பதேஸ்ததா ।। ௩௪.

இதை கேட்டதும் அந்த பெருமான், தன் கழுத்திலிருந்த ச்யமந்தக மணியை எடுத்துத் தருமரசனுக்கு அளித்தான்.

ததோ விக்ரஹவந்தம் தம் ததர்ஶ ந்ரு'பதிஸ்ததா। ப்ரதிமாமத தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா முஹூர்த்தம் க்ரு'தவாம்ஸ்ததா ।। ௩௪.

அப்போது அரசன், உருவத்துடன் நின்ற அவரை கண்டான்; அந்த உருவத்தை பார்த்ததும் சிறிது நேரம் தியானத்தில் நிலைத்தான்.

தமதிப்ரஸ்திதம் பூயோ விவஸ்வந்தம் ஸ ஶக்ரஜித்। ப்ரோவாசாக்நிஸவர்ணம் த்வம் யேந லோகாந் ப்ரயாஸ்யதி। ததைவ மணிரத்நம் தந்மாம் பவாந் தாதுமர்ஹதி ।। ௩௪.

விவஸ்வான் புறப்பட விரும்பியபோது, சக்ரஜித் மீண்டும் கூறினான்: "அக்னிபோல் ஒளி உடையவரே! உலகங்களைச் சுற்றி செல்லும் நீர், அந்த மணியை எனக்குத் தர வேண்டிய தருணம் இதுவே."

ஸ்யமந்தகம் நாம மணிம் தத்தவாம்ஸ்தஸ்ய பாஸ்கரஃ। ஸ தமாபத்த்ய நகரம் ப்ரவிவேஶ மஹீபதிஃ ।। ௩௪.

பிரகாசமான பாஸ்கரன், ச்யமந்தகமெனும் மணியை அவனுக்கு அளித்தான்; அரசன் அதை பெற்றுக்கொண்டு தன் நகரத்திற்குள் நுழைந்தான்.

தம் ஜநாஃ பர்யதாவந்த ஸூர்யோऽயம் கச்சதீதி ஹ। ஸபாம் விஸ்மாயயித்வாத புரீமந்தஃபுரம் ததா ।। ௩௪.

அவரை மக்கள், "இவர் சூரியன் தான் போகிறார்!" என்று கூறி பின்தொடர்ந்தனர்; அவர் சபையினரையும் ஆச்சரியப்படுத்தி, நகரத்தின் அகப்பகுதியிலும் அரண்மனையிலும் நுழைந்தார்.

தம் ப்ரஸேநிஜிதே திவ்யம் மணிரத்நம் ஸ்யமந்தகம்। ததௌ ப்ராத்ரே நரபதிஃ ப்ரேம்ணா ஶக்ரஜிதுத்தமம் ।। ௩௪.

அரசன் சக்ரஜித், தெய்வீகமான ச்யமந்தக மணியை அன்புடன் தன் சகோதரன் பிரசேனனுக்கு அளித்தான்.

ஸ்யமந்தகோ நாம மணிர்யஸ்ய ராஷ்ட்ரே ஸ்திதோ பேவத் । காலவர்ஷீ ச பர்ஜந்யோ ந ச வ்யாதிபயம் ததா ।। ௩௪.

ச்யமந்தக மணி எந்த நாட்டில் இருந்தாலும், அங்கே மேகங்கள் காலத்திற்கு ஏற்ற மழை பொழியும்; அப்போது நோய் என்ற பயமும் இருக்காது.

லிப்ஸாம் சக்ரே ப்ரஸேநாத்து மணிரத்நம் ஸ்யமந்தகம்। கோவிந்தோ ந ச தம் லேபே ஶக்தோऽபி ந ஜஹார ச ।। ௩௪.

கோவிந்தன், பிரசேனனிடமிருந்து ச்யமந்தக மணியை பெற விரும்பினான்; ஆனால் அவன் அதை எடுத்துக்கொள்ளவோ, பெற்றுக்கொள்ளவோ செய்யவில்லை.

கதா சிந்ம்ரு'கயாம் யாதஃ ப்ரஸேநஸ்தேந பூஷிதஃ। ஸ்யமந்தகக்ரு'தே ஸிம்ஹாத்வதம் ப்ராப்தஃ ஸுதாருணம் ।। ௩௪.

ஒரு நாள், பிரசேனன் அந்த மணியுடன் வேட்டைக்கு சென்றான்; ச்யமந்தக மணிக்காக, ஒரு சிங்கத்தால் பயங்கரமான மரணத்தை அடைந்தான்.

ஜாம்பவாந்ரு'க்ஷராஜஸ்து தம் ஸிம்ஹம் நிஜகாந வை । ஆதாய ச மணிம் திவ்யம் ஸ்வம் பிலம் ப்ரவிவேஶ ஹ ।। ௩௪.

பிறகு, கரடிகளின் அரசன் ஜாம்பவான் அந்த சிங்கத்தை கொன்றான்; தெய்வீகமான அந்த மணியை எடுத்துக்கொண்டு தன் குகைக்குள் சென்றான்.

தத்கர்ம க்ரு'ஷ்ணஸ்ய ததோ வ்ரு'ஷ்ண்யந்தகமஹத்தராஃ। மணௌக்ரு'த்நுந்து மந்வாநாஸ்தமேவ விஶஶங்கிரே ।। ௩௪.

இந்தச் சம்பவத்தால், வ்ருஷ்ணி மற்றும் அந்தக குலத்து பெரியவர்கள், கோவிந்தன் அந்த மணியை விரும்பினான் என்று எண்ணி, அவர்மேல் சந்தேகம் கொண்டனர்.

மித்யாபிஶஸ்திம் தேப்யஸ்தாம் பலவாநரிஸூதநஃ। அம்ரு'ஷ்யமாணோ பகவாந் வநம் ஸ விசசார ஹ ।। ௩௪.

அவர்கள் கூறிய பொய்யான பழியை சகிக்க முடியாமல், பகைவரை அழிப்பதில் வல்லவன், பகவான், காட்டுக்குள் சென்றார்.

ஸ து ப்ரஸேநம்ரு'கயாமசரத்தத்ர சாப்யத। ப்ரஸேநஸ்ய பதம் க்ரு'ஹ்ய புருஷை ராப்தகாரிபிஃ ।। ௩௪.

அங்கே அவர், பிரசேனனைத் தேடி, தன் மனிதர்களுடன் சேர்ந்து பிரசேனனின் பாதச்சுவடுகளைப் பின்தொடர்ந்தார்.

ரு'க்ஷவந்தம் கிரிவரம் விந்த்யஞ்ச நகமுத்தமம்। அந்வேஷணபரிஶ்ராந்தஃ ஸ ததர்ஶ மஹாமநாஃ ।। ௩௪.

தேடித் தேடி சோர்ந்த அவர், கரடிகள் வாழும் மலையையும், சிறந்த விந்தியப் பர்வதத்தையும் கண்டார்.

ஸாஶ்வம் ஹதம் ப்ரஸேநம் தம் நாவிந்தத்தத்ர வை மணிம்। அத ஸிம்ஹஃ ப்ரஸேநஸ்ய ஶரீரஸ்யாவிதூரதஃ ।। ௩௪.

அங்கே அவர், பிரசேனன் மற்றும் அவன் குதிரை இருவரும் கொல்லப்பட்டிருப்பதை கண்டார்; ஆனால் அங்கு மணி கிடைக்கவில்லை. பிரசேனனின் உடலுக்கு அருகில் ஒரு சிங்கம் இருந்தது.

ரு'க்ஷேண நிஹதோ த்ரு'ஷ்டஃ பாதைரு'க்ஷஸ்ய ஸூசிதாம்। பதைரந்வேஷயாமாஸ குஹாம்ரு'க்ஷஸ்ய யாதவஃ ।। ௩௪.

அவர், அந்த சிங்கம் கரடியால் கொல்லப்பட்டதை கண்டார்; பின்னர் கரடியின் பாதச்சுவடுகளைப் பின்தொடர்ந்து, யாதவர் அந்த கரடியின் குகையைத் தேட ஆரம்பித்தார்.

மஹத்யதிபிலே வாணீம் ஶுஶ்ராவ ப்ரமதேரிதாம்। தாத்ர்யா குமாரமாதாய ஸுதம் ஜாம்பவதோ த்விஜாஃ। ப்ரீதிமத்யாத மணிநா மாரோதீரித்யுதீரிதாம் ।। ௩௪.

அந்த பெரும் குழப்பத்தில், ஒரு துயரமடைந்த பெண்ணின் கூச்சலை அவர் கேட்டார். தாய், ஜாம்பவானின் மகனைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டு, அன்புடன், 'கண்ணா, அழாதே, மணிக்காக வருந்த வேண்டாம்' என்று சொன்னாள்.

ப்ரஸேநமவதீத் ஸிம்ஹஃ ஸிம்ஹோ ஜாம்பவதா ஹதஃ। ஸுகுமாரக மாரோதீஸ்தவ ஹ்யேஷ ஸ்யமந்தகஃ ।। ௩௪.

சிங்கம் பிரசேனனை கொன்றது; அந்த சிங்கத்தை ஜாம்பவன் வீழ்த்தினான். இனி அழாதே, இனிய பிள்ளையே, இதுதான் ச்யமந்தக மணியாம்.

வ்யக்தீக்ரு'தஞ்ச ஶப்தம் தம் தூர்ணம் ஸோऽபி யயௌ பிலம்। அபஶ்யச்ச விலாப்யாஶே ப்ரஸேநமவதாரிதம்।। ௩௪.

அந்த சப்தத்தை தெளிவாகக் கேட்டவுடன், அவர் விரைவாக அந்த குகைக்கு சென்றார்; அங்கு வாயிலருகே பிரசேனன் இறந்து கிடப்பதைப் பார்த்தார்.

ப்ரவிஶ்ய சாபி பகவாஸ்தத்ரு'க்ஷபிலமஞ்ஜஸா। ததர்ஶ ரு'க்ஷராஜாநம் ஜாம்பவந்தமுதாரதீஃ ।। ௩௪.

அவர் நேராக அந்த குகைக்குள் சென்று, அங்கு கரடிகளின் அரசன் ஜாம்பவனை, உயர்ந்த ஞானமுள்ளவனை, கண்டார்.

யுயுதே வாஸுதேவஸ்து பிலே ஜாம்பவதா ஸஹ। பாஹுப்யாமேவ கோவிந்தோ திவஸாநேகவிம்ஶதிம் ।। ௩௪.

வாஸுதேவன் அந்த குகையில் ஜாம்பவனுடன் கைமாறி இருபத்தொன்று நாட்கள் போரிட்டான்.

ப்ரவிஷ்டே ச பிலம் க்ரு'ஷ்ணே வாஸுதேவ புரஃஸராஃ । புநர்த்வாரவதீமேத்ய ஹதம் க்ரு'ஷ்ணம் ந்யவேதயந் ।। ௩௪.

கிருஷ்ணன் குகைக்குள் சென்றபோது, வாஸுதேவன் முதலியோர் திரும்பி துவாரகைக்கு வந்து, 'கிருஷ்ணன் கொல்லப்பட்டான்' என்று அறிவித்தார்கள்.