வாயுபுராணம்

நந்தநஶ்ச மஹாதேஜா மஹாபுருவஶஸ்ததா। ஆஸீத் புருவஶாத் புத்ரஃ புருத்வாந் புருஷோத்தமஃ ।। ௩௩.

மிகுந்த தேஜஸும் கொண்ட நந்தனனும், மகாபுருவசனும் பிறந்தார்கள்; புருவசனின் மகனாகப் புருத்வான், மனிதர்களில் சிறந்தவன், பிறந்தான்.

ஜஜ்ஞே புருத்வதஃ புத்ரோ பத்ரவத்யாம் புரூத்வஹஃ। ஐக்ஷாகீ த்வபவத்பார்யா ஸத்த்வஸ்தஸ்யாமஜாயத। ஸத்த்வாத் ஸத்த்வகுணோ பேதஃ ஸாத்த்வதஃ கீர்திவர்த்தநஃ ।। ௩௩.

புருத்வானுக்கு பத்திரவதியில் புரூத்வஹன் மகனாகப் பிறந்தான்; அவனது மனைவி ஐக்ஷாகி; அவர்களுக்கு சத்வன் மகனாகப் பிறந்தான்; சத்வனிடமிருந்து நல்ல குணங்கள் கொண்ட சாத்த்வதன், புகழை வளர்த்தவன், பிறந்தான்.

இமாம் விஸ்ரு'ஷ்டிம் விஜ்ஞாய ஜ்யாமகஸ்ய மஹாத்மநஃ। ப்ரஜாவாநேதி ஸாயுஜ்யம் ராஜ்ஞஃ ஸோமஸ்ய தீமதஃ ।। ௩௩.

இந்த ஜ்யாமகனின் வம்சத்தை அறிந்தவன், பல பிள்ளைகள் பெற்றவன், ஞானமிக்க சோமராஜனுடன் ஒன்றிப்போனான்.

ஸூத உவாச।। ஸாத்வதீ ரூபஸம்பந்நம் கௌஶல்யா ஸுஷுவே ஸுதம்। பஜிநம் பஜமாநம் ச திவ்யம் தேவாவ்ரு'தம் ந்ரு'பம் ।। ௩௪.

சூதர் சொன்னார்: சாத்த்வத வம்சத்தைச் சேர்ந்த அழகும் கொண்ட பையனாக, கவுசல்யா பஜினன், பஜமானன், தெய்வீகமான தேவாவிருதன் என்ற அரசனை பெற்றாள்.

அந்தகஞ்ச ஸஹாபோஜம் வ்ரு'ஷ்ணிஞ்ச யதுநந்தநம்। தேஷாம் ஹி ஸர்காஶ்சத்வாரஃ ஶ்ர்ரு'ணுத்வம் விஸ்தரேண வை ।। ௩௪.

அந்தகன், சஹாபோஜன், வ்ருஷ்ணி, யது வம்சத்தவரும் பிறந்தார்கள்; இவர்கள் நால்வரின் வம்சங்களை விரிவாகக் கேளுங்கள்.

பஜமாநஸ்ய ஶ்ர்ரு'ஞ்ஜய்யாம் பாஹ்யஶ்சோபரி பாஹ்யகஃ। ஶ்ர்ரு'ஞ்ஜயஸ்ய ஸுதே த்வே து பாஹ்யகஸ்தே உதாவஹத் ।। ௩௪.

பஜமானனுக்கு ஸ்ருஞ்சயாவால் பாஹ்யன் பிறந்தான்; பாஹ்யனுக்கு மேலாக பாஹ்யகன் பிறந்தான்; ஸ்ருஞ்சயாவுக்கு இரண்டு மகன்கள் பிறந்தார்கள்; பாஹ்யகன் அவ்விருவரையும் எடுத்தான்.

தஸ்ய பார்யே பகிந்யௌ தே ப்ராஸூதேதி ஸுதாந் பஹூந்। நிமிஶ்ச பணவஶ்சைவ வ்ரு'ஷ்ணிஃ பரபுரஞ்ஜயஃ ।। ௩௪.

அவனுடைய இரு மனைவிகள் சகோதரிகள்; அவர்கள் பல மக்களை பெற்றார்கள்: நிமி, பணவ, மற்றும் எதிரி நகரங்களை வென்ற வ்ருஷ்ணி.

யே பாஹ்யகார்ய்யஶ்ர்ரு'ஞ்ஜய்யாம் பஜமாநாத்விஜஜ்ஞிரே। அயுதாயுதஸாஹஸ்ர ஶதஜிதத வாமகஃ ।। ௩௪.

புறக் கார்யஶ்ருஞ்ஜயர், அயுதாயுதர், ஸாஹஸ்ரர், சதஜித், வாமகர்களில், யார் பிராமணராக அறியப்பட்டார்களோ, அவர்கள் அனைவரும் அங்கே இருந்தார்கள்.

பாஹ்யகார்ய்யாபகிந்யாம் யே பஜமாநா த்விஜஜ்ஞிரே। தேஷாம் தேவாவ்ரு'தோ ராஜா சசார பரமம் தபஃ ।। ௩௪.

புறக் கார்யாபாகினியில் பிராமணராக அறியப்பட்டவர்களுள், தேவாவிருத்தன் என்ற மன்னன் உயர்ந்த தவம் செய்தான்.

புத்ரஃ ஸர்வகுணோபேதோ மம பூயாதிதி ஸ்ம ஹ। ஸம்யோஜ்யாத்மாநமேவம் ஸவர்ணா ஸா ஜலமஸ்ப்ரு'ஶத் ।। ௩௪.

"எனக்கு எல்லா நல்ல குணங்களும் உடைய மகன் பிறக்க வேண்டும்" என்று ஆசைப்பட்டு, சவர்ணை தன் மனதை ஒன்றாக இணைத்து, நீரைத் தொட்டாள்.

ஸா சோபஸ்பர்ஶநாத்தஸ்ய சகார ரு'ஷிமாபகா। கல்யாணஞ்ச நரபதேஸ்தஸ்ய ஸா நிம்நகோத்தமா ।। ௩௪.

அவள் அந்த நீரைத் தொட்டதால், அந்த நதி முனிவராக ஆனாள்; அந்தச் சிறந்த நதி அந்த மன்னனுக்குப் பாக்கியமாக மாறியது.

சிந்தயாபிபரீதாங்கா ஜகாமாத விநிஶ்சயம்। நாதிகச்சாமி தாம் நாரீம் யஸ்யாமேவம்விதஃ ஸுதஃ ।। ௩௪.

ஆழ்ந்த சிந்தனையால் உடல் முழுவதும் ஆளப்பட்டு, அவள் ஒரு முடிவுக்கு வந்தாள்: "இப்படி ஒரு மகனைப் பெறும் பெண்ணை நான் எங்கேயும் காணவில்லை" என்று எண்ணினாள்.

பவேத்ஸர்வகுணோபேதோ ராஜ்ஞோ தேவாவ்ரு'தஸ்ய ஹி। தஸ்மாதஸ்ய ஸ்வயம் சாஹம் பவாம்யத்ய ஸஹவ்ரதா। ஜஜ்ஞே தஸ்யாஃ ஸ்வயம் ஹஸ்தோ பாவஸ்தஸ்ய யதேரிதஃ ।। ௩௪.

இந்த தேவாவிருத்த மன்னனுக்கு எல்லா குணங்களும் உடைய மகன் பிறக்க வேண்டும்; அதனால் இன்று நானே அவனது துணையாக விரதம் மேற்கொள்கிறேன். அவளுக்காக அவளது கை தானாக உருவானது; அவளது மனமும் விருப்பப்படி அமைந்தது.

அத பூத்வா குமாரீ து ஸாவித்ரீ பரமம் வசஃ। சிந்தயாமாஸ ராஜாநம் தாமியேஷ ஸ பர்திவஃ ।। ௩௪.

பின்னர், சாவித்ரி கன்னியாக மாறி, உயர்ந்த வார்த்தையைச் சொன்னாள்; அந்த மன்னன் அவளை விரும்பி, தேடினான்.

தஸ்யாமாதத்த கர்பம் ஸ தேஜஸ்விநமுதாரதீஃ। அத ஸா நவமே மாஸி ஸுஷுவே ஸரிதாம்வரா ।। ௩௪.

அவளால் அந்த மன்னன் ஒரு பிரகாசமான, உயர்ந்த மனம் கொண்ட மகனைப் பெற்றான்; ஒன்பதாம் மாதத்தில் அந்த நதித் தேவதை ஒரு மகனை பெற்றாள்.

புத்ரம் ஸர்வகுணோபேதம் யதா தேவாவ்ரு'தேப்ஸிதஃ। தத்ர வம்ஶே புராணஜ்ஞா காதாம் காயந்தி வை த்விஜாஃ ।। ௩௪.

அவள் தேவாவிருத்தன் விரும்பியபடி எல்லா குணங்களும் உடைய ஒரு மகனைப் பெற்றாள்; அந்த வம்சத்தில் பழமையான பாடல்களை அறிஞர் பிராமணர்கள் பாடுகிறார்கள்.

குணாந் தேவாவ்ரு'தஸ்யாபி கீர்த்தயந்தோ மஹாத்மநஃ। யதைவ ஶ்ர்ரு'ணுதே தூராத் ஸம்பஶ்யதி ததாந்திகாத் ।। ௩௪.

மகாத்மா தேவாவிருத்தனின் குணங்களைப் புகழ்ந்து பாடும் போது, அவர் தூரத்தில் இருந்தாலும் கேட்பது போல, அருகிலும் காண்பது போல இருந்தது.

பப்ருஃ ஶ்ரேஷ்டோ மநுஷ்யாணாம் தேவைர்தேவாவ்ரு'தஃ ஸமஃ। புருஷாஃ பஞ்சஷஷ்டிஶ்ச ஸஹஸ்ராணி ச ஸப்ததிஃ। யேऽம்ரு'தத்வமநுப்ராப்தா பப்ருர்தேவாவ்ரு'தாதபி ।। ௩௪.

பாப்ரு மனிதர்களில் சிறந்தவன்; தேவாவிருத்தன் தேவருக்கு சமமானவன்; அறுபத்து ஐந்து பேர் மற்றும் எழுபது ஆயிரம் பேர் அமரத்துவம் அடைந்து, தேவாவிருத்தனைவிட மேலானவர்களாக ஆனார்கள்.

யஜ்வா தாநபதிர்வீரோ ப்ரஹ்மண்யஃ ஸத்ய வாக் புதஃ। கீர்த்திமாம்ஶ்ச மஹாபாகஃ ஸாத்த்வதாநாம் மஹாரதஃ ।। ௩௪.

அவர் யாகம் செய்தவர், தானம் செய்யும் தலைவன், வீரன், பிராமணர்களை மதிப்பவன், உண்மையாய் பேசுபவன், அறிவாளி, புகழ்பெற்றவன், மிகுந்த பாக்கியசாலி, சாத்த்வதர்களில் பெரிய ரதசுவாரி.

தஸ்யாந்வவாயே ஸுமஹாபோஜயேமார்திகாவலாஃ। காந்தாரீ சைவ மாத்ரீ ச வ்ரு'ஷ்ணேர்பார்ய்யே பபூவதுஃ ।। ௩௪.

அவரது வம்சத்தில் சுமஹாபோஜர், மார்த்திகாவலர் பெருகினர்; காந்தாரி மற்றும் மாத்ரி இருவரும் வ்ருஷ்ணியின் மனைவிகள் ஆனார்கள்.

காந்தாரீ ஜநயாமாஸ ஸுமித்ரம் மித்ரநந்தநம்। மாத்ரீ யுதாஜிதம் புத்ரம் ஸா து வை தேவமீடுஷம் ।। ௩௪.

காந்தாரி சுமித்ரன் என்ற நண்பர்களுக்கு இன்பம் தரும் மகனை பெற்றாள்; மாத்ரி யுதாஜித் என்ற மகனையும், தேவமீடுஷனையும் பெற்றாள்.

அநமித்ரம் ஸுதஞ்சைவ தாவுபௌ புருஷோத்தமௌ। அநமித்ரஸுதோ நிக்நோ நிக்நஸ்ய த்வௌ பபூவதுஃ ।। ௩௪.

அனமித்ரனும் அவனது மகனும் இருவரும் சிறந்தவர்கள்; அனமித்ரனின் மகன் நிக்னன்; நிக்னனுக்கு இரண்டு மகன்கள் பிறந்தார்கள்.

ப்ரஸேநஶ்ச மஹாபாகஃ ஶக்ரஜிச்ச ஸுதாவுபௌ। தஸ்ய ஶக்ரஜிதஃ பூர்வஃ ஸகா ப்ராணஸமோऽபவத் ।। ௩௪.

பிரசேனன், மிகுந்த பாக்கியசாலி, சக்ரஜித் என்ற இருவரும் மகன்கள்; சக்ரஜித் முன்பு அவனுக்கு நண்பனாகவும், உயிருக்கு சமமாகவும் இருந்தான்.

ஸ கதாசிந்நிஶாபாயே ரதேந ரதிநாம்வரஃ। தோயகூலாதபஃ ஸ்ப்ரஷ்டுமுபஸ்தாதும் யயௌ ரவிம் ।। ௩௪.

ஒரு முறை, இரவு முடிந்ததும், சிறந்த ரதசுவாரி தனது ரதத்துடன், ஆற்றங்கரையில் நீரைத் தொட்டுப் பார்த்து, சூரியனை அடையச் சென்றான்.

தஸ்யோபதிஷ்டதஃ ஸூர்யோ விவஸ்வாநக்ரதஃ ஸ்திதஃ। அஸ்பஷ்டமூர்திர்பகவாம் ஸ்தேஜோமண்டலவாந் விபுஃ ।। ௩௪.

அவன் அருகில் சென்றபோது, சூரியன் விவஸ்வான் அவன் முன் நின்றான்; பிரபை சூழ்ந்த அந்த பகவான், தெளிவாக தெரியாத உருவில் தோன்றினான்.

அத ராஜா விவஸ்வந்தமுவாச ஸ்திதமக்ரதஃ। யதைவ வ்யோம்நி பஶ்யாமி த்வாமஹம் ஜ்யோதிஷாம்பதே ।। ௩௪.

அப்போது அரசன், முன்னால் நின்ற விவஸ்வானை நோக்கி, "நான் வானத்தில் உம்மை எவ்வாறு காண்கிறேனோ, அதுபோலவே இப்போது உம்மை நேரில் காண்கிறேன், ஒளியின் அதிபதி!" என்று உரைத்தான்.

தேஜோமண்டலிநஞ்சைவ ததைவாப்யக்ரதஃ ஸ்திதம்। கோ விஶேஷோ விவஸ்வம்ஸ்தே ஸாக்ஷாதுபகதேந வை ।। ௩௪.

நீ இப்போது என் முன் ஒளி வட்டத்துடன் நின்றிருப்பதைப் போலவே, வானத்தில் தோன்றும் உம்மிடையே என்ன வித்தியாசம் உள்ளது? நேரில் வந்த உம்மையும் வானத்தில் தோன்றும் உம்மையும் வேறுபாடு என்ன?

ஏதச்ச்ருத்வா ஸ பகவாந் மணிரத்நம் ஸ்யமந்தகம்। ஸ்வகண்டாதவமுச்யாத பபந்த ந்ரு'பதேஸ்ததா ।। ௩௪.

இதை கேட்டதும் அந்த பெருமான், தன் கழுத்திலிருந்த ச்யமந்தக மணியை எடுத்துத் தருமரசனுக்கு அளித்தான்.

ததோ விக்ரஹவந்தம் தம் ததர்ஶ ந்ரு'பதிஸ்ததா। ப்ரதிமாமத தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா முஹூர்த்தம் க்ரு'தவாம்ஸ்ததா ।। ௩௪.

அப்போது அரசன், உருவத்துடன் நின்ற அவரை கண்டான்; அந்த உருவத்தை பார்த்ததும் சிறிது நேரம் தியானத்தில் நிலைத்தான்.