வாயுபுராணம்

ராஜோவாச ।। ந ஶக்யம் ஸ்தாவரம் ஸர்வ்வம் தேஜஸா மாநுஷேண து। நிர்த்தக்தும் தபதாம் ஶ்ரேஷ்ட த்வாமேவ ப்ரணமாம்யஹம் ।। ௩௩.

அரசன் சொன்னான்: மனிதனின் சக்தியால் எல்லா நிலையானவற்றையும் எரிப்பது முடியாது; எரிவோரில் முதல்வனே, உமக்கு மட்டுமே நான் வணங்குகிறேன்.

ஆதித்ய உவாச।। துஷ்டஸ்தேऽஹம் ஶராந் தசி அக்ஷயாந் ஸர்வதஃ ஸுகாந்। ப்ரக்ஷிப்தாஃ ப்ரஜ்வலிஷ்யந்தி மம தேஜஃஸமந்விதாஃ ।। ௩௩.

ஆதவன் சொன்னான்: நான் உன்னால் மகிழ்ந்தேன்; நீ எய்யும் அம்புகள் எப்போதும் வீணாகாதவை, எல்லா விதத்திலும் இனிமை தரும்; அவை என் ஒளியுடன் எரிந்து பளிச்சென்று விளங்கும்.

ஆதிஷ்டம் தேஜஸா மேகஸாகரம் ஶோஷயிஷ்யதி। ஶுஷ்கம் பஸ்ம கரிஷ்யாமி தேந ப்ரீதோ நராதிப ।। ௩௩.

என் கட்டளையால், உன் சக்தி மேகக் கடலை உலர்த்தும்; அதை உலர்த்தி சாம்பலாக்குவேன்; இதனால் நான் உன்னால் மகிழ்கிறேன், அரசே.

ததஃ ஶராநதாதித்யஸ்த்வர்ஜுநாய ப்ரயச்சதி। ததஃ ஸம்ப்ராப்ய ஸுமஹத்ஸ்தாவரம் ஸர்வ்வமேவ ஹி ।। ௩௩.

பின்னர் ஆதவன் அர்ஜுனனுக்கு அம்புகளை வழங்கினான்; அவற்றைப் பெற்றவுடன், அவன் எல்லா நிலையானவற்றையும் அழித்தான்.

ஆஶ்ரமாநத க்ராமாம்ஶ்ச கோஷாம்ஶ்ச நகராணி ச। தபோவநாநி ரம்யாணி வநாந்யுபவநாநி ச ।। ௩௩.

பின்னர் ஆசிரமங்கள், கிராமங்கள், மாடுகள், நகரங்கள், அழகிய தவமருதங்கள், காடுகள், தோட்டங்கள் அனைத்தும் எரிந்தன.

ஏவம் ப்ராசீநமதஹத்ததஃ ஸூர்ய்யப்ரதக்ஷிணம்। நிர்வ்ரு'க்ஷா நிஸ்த்ரு'ணா பூமிர்தக்தா ஸூர்யேண தேஜஸா ।। ௩௩.

அவ்வாறு கிழக்கில் தொடங்கி, சூரியனைச் சுற்றி, பூமி சூரியனின் வெப்பத்தால் எரிந்து, மரமும் புல் இல்லாததாக ஆனது.

ஏதஸ்மிந்நேவ காலே து அபோ நிலயமாஶ்ரிதஃ। தஶவர்ஷஸஹஸ்ராணி ஜலவாஸா மஹாந்ரு'ஷிஃ ।। ௩௩.

அந்த நேரத்தில், ஒரு பெரிய முனிவர் பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் நீரில் தங்கி தவம் செய்தார்.

பூர்ணே வ்ரதே மஹாதேஜா உததிஷ்டத்தபோதநஃ। ஸோऽபஶ்யதாஶ்ரமம் தக்தமர்ஜுநேந மஹாந்ரு'ஷிஃ। க்ரோதாச்சஶாப ராஜர்ஷிம் கீர்த்திதம் வோ யதா மயா ।। ௩௩.

விரதம் முடிந்ததும், அந்த மகா தவசு எழுந்து, அர்ஜுனனால் தகிக்கப்பட்ட தனது ஆசிரமத்தை பார்த்தார்; கோபத்தில் அந்த ராஜரிஷிக்கு சாபம் அளித்தார்; அதை நான் உங்களுக்குச் சொன்னேன்.

ஸூத உவாச।। க்ரோஷ்டோஃ ஶ்ர்ரு'ணுத ராஜர்ஷேர்வம்ஶமுத்தமபூருஷம்। யஸ்யாந்வவாயே ஸம்பூதோ வ்ரு'ஷ்ணிர்வ்ரு'ஷ்ணிகுலோத்வஹஃ ।। ௩௩.

சூதர் சொன்னார்: நீங்கள் கேளுங்கள், அந்த ராஜரிஷியின் குரோஷ்ட்ரர் வம்சத்தை; அதிலிருந்து பிறந்தவர் வ்ருஷ்ணி, வ்ருஷ்ணி குலத்தில் தலைசிறந்தவர்.

க்ரோஷ்டோரேகோऽபவத் புத்ரோ வ்ரு'ஜிநீவாந் மஹாயஶாஃ। வார்ஜிநீவதமிச்சந்தி ஸ்வாஹிம் ஸ்வாஹோவதாம் வரம் ।। ௩௩.

குரோஷ்ட்ரருக்கு ஒரு மகன் பிறந்தான், வ்ருஜினீவான் என்று புகழ் பெற்றவன்; ஸ்வாஹி, ஸ்வாஹோவ வம்சத்தினர் வார்‌ஜினீவானை விரும்புவர்.

ஸ்வாஹேஃ புத்ரோऽபவத்ராஜா ரஶாதுர்தததாம் வரஃ। க்ரு'தம்ப்ரஸூதமிச்சந்தி ரஶாதோரக்ர்யமாத்மஜம் ।। ௩௩.

ஸ்வாஹாவுக்கு ஒரு மகன் பிறந்தான், ராஜா ரஷாது என்று சிறந்த தானாளன்; நெயில் பிறந்த ரஷாதுவின் சிறந்த மகனை விரும்புவோர் அவனை நாடுவார்கள்.

மஹாக்ரதுபிரீஜே ஸ விவிதைராப்ததக்ஷிணைஃ। சித்ரைஶ்சித்ரரதஸ்தஸ்ய புத்ர கர்ம்மபிரந்விதஃ ।। ௩௩.

அவன் பல்வேறு பெரும் யாகங்களைச் செய்து, தாராளமாக வழங்கும் காணிக்கைகளால் புகழ் பெற்றான்; அவனுடைய மகன் சித்ரரதன், தனித்துவமான செயல்களால் சிறப்புற்றவன்.

ஏவம் சித்ரரதோ வீரோ யஜ்ஞாந் விபுலதக்ஷிணாந்। ஶஶபிந்துஃ பரம் வ்ரு'த்தோ ராஜர்ஷீணாமநுஷ்டிதஃ ।। ௩௩.

இவ்வாறு வீரனாகிய சித்ரரதன், மிகுந்த காணிக்கைகளுடன் யாகங்களை நடத்தினான்; ராஜரிஷிகளில் சசபிந்து, உயர்ந்த நடத்தை கொண்டவராக புகழ் பெற்றான்.

சக்ரவர்த்தீ மஹாஸத்த்வோ மஹாவீர்யோ பஹுப்ரஜஃ। தத்ராநுவம்ஶஶ்லோகோऽயம் யஸ்மிந் கீதஃ புராவிதைஃ ।। ௩௩.

அவன் சகல உலகையும் ஆளும் பேரரசராக, பெரும் வலிமையும், வீரமும், பல பிள்ளைகளும் உடையவனாக இருந்தான்; அவனைப் பற்றி பழைய முனிவர்கள் இந்த வரிகளைப் பாடினர்.

ஶஶபிந்தோஸ்து புத்ராணாம் ஶதாநாமபவச்சதம்। தீமதாமநுரூபாணாம் பூரித்ரவிணதேஜஸாம் ।। ௩௩.

சசபிந்துவுக்கு நூறு புத்திரர்கள் பிறந்தார்கள்; அவர்கள் அனைவரும் புத்திசாலிகள், பொருந்திய பணமும், பிரகாசமும் உடையவர்களாக இருந்தார்கள்.

தேஷாம் ஷட் ச ப்ரதாநாஸ்து ப்ரு'துஷாட்கா மஹாபலாஃ। ப்ரு'துஶ்ரவா ப்ரு'துயஶாஃ ப்ரு'துதர்ம்மா ப்ரு'துஞ்ஜயஃ ।। ௩௩.

அவர்களில் ஆறு பேர் முதன்மை பெற்றவர்கள், பெரும் வலிமை கொண்டவர்கள்: ப்ருதுஷாட்கன், ப்ருதுஷ்ரவா, ப்ருதுயசஸ், ப்ருதுதர்மன், ப்ருதுஞ்சயன்.

ப்ரு'துகீர்த்திஃ ப்ரு'துந்தாதா ராஜாநஃ ஶாஶிபிந்தவாஃ। ஶம்ஸந்தி ச புராணாநி பார்தஶ்ரவஸமந்தரம்। அந்தரஃ ஸ புரா யஸ்து யஜ்ஞஸ்ய தநயோऽபவத் ।। ௩௩.

ப்ருதுகீர்த்தி, ப்ருதுந்தாதா ஆகியோரும் சசிபிந்து வம்சத்து அரசர்களாக இருந்தார்கள்; பழைய நூல்கள், பார்த்தஶ்ரவனைத் தவிர, அந்தரன் யாகத்தில் பிறந்த மகனென்று கூறுகின்றன.

உஶநா ஸுததர்ம்மாத்மா அவாப்ய ப்ரு'திவீமிமாம்। ஆஜஹாராஶ்வமேதாநாம் ஶதமுத்தமதார்ம்மிகஃ ।। ௩௩.

நல்ல தர்மம் உடைய உசனா, இந்த பூமியைப் பெற்றபின், நூறு சிறந்த அசுவமேத யாகங்களை நடத்தினான்.

மருத்தஸ்தஸ்ய தநயோ ராஜர்ஷீணாமநுஷ்டிதஃ। வீரஃ கம்பலபர்ஹிஸ்து மருத்ததநயஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௩௩.

அவனுடைய மகன் மருத்தன், ராஜரிஷிகளில் புகழ் பெற்றவன்; வீரனாகிய கம்பலபர்ஹி மருத்தனின் மகனாக நினைவுகூரப்படுகிறான்.

புத்ரஸ்து ருக்மகவசோ வித்வாந் கம்பலவர்ஹிஷஃ। நிஹத்ய ருக்மகவசஃ புரா கவசிநோ ரணே ।। ௩௩.

கம்பலபர்ஹியின் புத்திரன் ருக்மகவசன், ஞானம் உடையவன்; பழைய காலத்தில் ருக்மகவசன், யுத்தத்தில் கவசிகளை வீழ்த்தினான்.

தந்விநோ நிஶிதைர்பாணைரவாப ஶ்ரியமுத்தமாம்। ப்ராஹ்மணேப்யோ ததௌ வித்தமஶ்வமேதமஹாயஶாஃ ।। ௩௩.

தனது கூர்மையான அம்புகளால், அந்த வில்லாளர் சிறந்த செல்வத்தைப் பெற்றான்; அசுவமேத யாகத்தில் புகழ் பெற்றவன், பிராமணர்களுக்கு செல்வம் வழங்கினான்.

ராஜ்ஞஸ்து ருக்மகவசாதபராவ்ரு'த்த்ய வீரஹாஃ। ஜஜ்ஞிரே பஞ்ச புத்ராஸ்து மஹாஸத்த்வா மஹாபலாஃ ।। ௩௩.

ராஜா ருக்மகவசனிடமிருந்து, வீரர்களை அழிப்பதை விட்டு விட்டு, பெரும் வலிமை கொண்ட ஐந்து மகன்கள் பிறந்தார்கள்.

ருக்மேஷுஃ ப்ரு'துருக்மஶ்ச ஜ்யாமகஃ பரிகோ ஹரிஃ। பரிகஞ்ச ஹரிஞ்சைவ விதேஹே ஸ்தாபயத்பிதா ।। ௩௩.

ருக்மேஷு, ப்ருதுருக்மன், ஜ்யாமகன், பரிகன், ஹரி; இவர்களில் பரிகனையும் ஹரியையும், அவர்களது தந்தை விதேகத்தில் நிறுவினார்.

ப்ரஹ்மேஷுரபவத்ராஜா ப்ரு'துருக்மஸ்ததாஶ்ரயஃ। தேப்யஃ ப்ரவ்ரஜிதோ ராஜ்யா ஜ்ஜ்யாமகோऽபவதாஶ்ரமே ।। ௩௩.

பிரஹ்மேஷு அரசனாகி, ப்ருதுருக்மனின் ஆதரவுடன் ஆட்சி செய்தான்; ஜ்யாமகன், இராஜ்யத்தை விட்டு விட்டு, ஆசிரமத்தில் வாழ்ந்தான்.

ப்ரஶாந்தஸ்து வநே கோரே ப்ராஹ்மணேநாவபோதிதஃ। ஜகாம தநுராதாய தேஶமத்யம் ரதீ த்வஜீ ।। ௩௩.

பயங்கரமான காடில் அமைதியாக இருந்த அவனை, ஒரு பிராமணன் அறிவுறுத்தினான்; பின்னர், வில்லையும், ரதமும், கொடிகாட்டியுடன், நாட்டின் நடுவிலுள்ள பகுதியை நோக்கிச் சென்றான்.

நர்ம்மதாநூப ஏகாகீ மேகலாவ்ரு'த்திகா அபி। ரு'க்ஷவந்தம் கிரிம் கத்வா ஶுக்திமந்யாமதாவிஶத் ।। ௩௩.

நர்மதா ஆற்றங்கரையில், மேகலா பகுதியில் தனியாக, அவன் ரிக்ஷவந்தம் என்ற மலையை அடைந்து, பின்னர் ஷுக்திமான் என்ற இடத்திற்குள் நுழைந்தான்.

ஜ்யாமகஸ்யாபவத்பார்யா ஶைப்யா பலவதீ ப்ரு'ஶம்। அபுத்ரோऽபி ஸ வை ராஜா பார்யாமந்யாம் ந விந்ததி ।। ௩௩.

ஜ்யாமகனின் மனைவி ஷைப்யா, மிகவும் வலிமை உடையவள்; அந்த அரசன் பிள்ளையில்லாதவராக இருந்தும், வேறு மனைவியை எடுத்துக்கொள்ளவில்லை.

தஸ்யாஸீத்விஜயோ யுத்தே ததஃ கந்யாமவாப ஸஃ। பார்யாமுவாச ராஜா ஸ ஸ்நுஷேதி து நரேஶ்வரஃ ।। ௩௩.

அவன் போரில் வெற்றி பெற்று, பின்னர் ஒரு கன்னியை பெற்றான்; அரசன் தனது மனைவியிடம், 'இவள் நம் மருமகள்' என்று கூறினான்.

ஏவமுக்தாப்ரவீதேவம் காம்யே யந்தே ஸ்நுஷேதி ஸா। யஸ்தே ஜநிஷ்யதே புத்ரஸ்தஸ்ய பார்யா பவிஷ்யதி ।। ௩௩.

அப்படி கூறப்பட்டபோது, அவள், 'அப்படியே இருக்கட்டும், இவள் நம் மருமகளாக இருப்பாள்; உமக்கு பிறக்கும் மகனுக்கு இவள் மனைவியாக இருப்பாள்' என்று பதிலளித்தாள்.