வாயுபுராணம்

ஸ ஶூந்யமாஶ்ரமம் ஸர்வம் வருணஸ்யாத்மஜஸ்ய வை। ததோஹ ஸவநத்வீபாம்ஶ்சித்ரபாநுஃ ஸஹைஹயஃ ।। ௩௨.

சித்ரபானு, ஹைஹயர்களுடன் சேர்ந்து, வருணனின் மகனுக்கு சொந்தமான வெறிச்சோடிய ஆசிரமத்தையும், அந்த தீவுகளையும் வற்றச்செய்தான்.

ஸம்லேபே வருணஃ புத்ரம் புரா பாஸ்விநமுத்தமம்। வஸிஷ்டநாமா ஸ முநிஃ க்யாதஶ்சாபஃ ஶ்ரிதஃ ஶ்ருதஃ ।। ௩௨.

முன்பே வருணனுக்கு ஒரு சிறந்த மகன் இருந்தான்; அவன் வசிஷ்டன் என்ற முனிவன், புகழ்பெற்றவன், நீருக்கே அடிமைப்பட்டவன்.

தத்ராபதஸ்ததா க்ரோதாதர்ஜுநம் ஶப்தவாந்விபுஃ। யஸ்மாந்ந வர்ஜிதமிதம் வநம் தே மம ஹைஹய ।। ௩௨.

அப்போது, கோபத்தாலும் துயரத்தாலும் அவன் அர்ஜுனனைச் சபித்து, 'ஹைஹயா! நீ என் காடை விட்டுவிடாமல் அழித்ததால்—' என்று கூறினான்.

தஸ்மாத் தே துஷ்கரம் கர்ம்ம க்ரு'தமந்யோ ஹநிஷ்யதி। அர்ஜுநோ நாம கௌந்தேயோ ந ச ராஜா பவிஷ்யதி ।। ௩௨.

'அதனால், நீ செய்த இந்த கடினமான செயல் காரணமாக, வேறு ஒருவர் உன்னை கொல்வான். அர்ஜுனன் என்ற கௌந்தேயன் அரசனாக இருக்கமாட்டான்.'

அர்ஜுந த்வாம் மஹாவீர்யோ ராமஃ ப்ரஹரதாம் வரஃ। சித்த்வா பாஹுஸஹஸ்ரம் வை ப்ரமத்ய தரஸா பலீம் ।। ௩௨.

மிகுந்த வலிமை கொண்ட ராமன், போரில் சிறந்தவன், அர்ஜுனா! அவன் உன் ஆயிரம் கைகளை வெட்டி, வலியால் உன்னை அடக்குவான்.

தபஸ்வீ ப்ராஹ்மணஶ்சைவ வதிஷ்யதி மஹாபலஃ। தஸ்ய ராமஸ்ததா ஹ்யாஸீந்ம்ரு'த்யுஶாபேந தீமதஃ ।। ௩௨.

ஒரு பெரிய தவசு, பிராமணன், உன்னை கொல்வான்; அந்த அறிவாளியின் சாபத்தால், ராமன் உனக்கு மரணமாக ஆனான்.

ராஜ்ஞா தேந வரஶ்சைவ ஸ்வயமேவ வ்ரு'தஃ புரா। தஸ்ய புத்ரஶதம் ஹ்யாஸீத் பஞ்ச தத்ர மஹாரதாஃ ।। ௩௨.

அந்த அரசன் முன்பே ஒரு வரம் கேட்டிருந்தான்; அவனுக்கு நூறு மகன்கள் இருந்தனர், அதில் ஐவர் பெரிய ரத வீரர்கள்.

க்ரு'தாஸ்த்ரா பலிநஃ ஶூரா தர்ம்மாத்மாநோ யஶஸ்வநஃ । ஶூரஶ்ச ஶூரஸேநஶ்ச வ்ரு'ஷ்ட்யாத்யம் வ்ரு'ஷ ஏவ ச ।। ௩௨.

அவர்கள் எல்லோரும் ஆயுதங்களில் தேர்ந்தவர்கள், வலிமைசாலிகள், வீரர்கள், தர்மத்தைப் பின்பற்றுபவர்கள், புகழ்பெற்றவர்கள்; சூரன், சூரசேனன், வ்ருஷ்டி, வ்ருஷன், ஜயத்வஜன் என்பவர்கள் அவனது மகன்கள்.

ஜயத்வஜஶ்ச வை புத்ரா அவந்திஷு விஶாம்பதேஃ। ஜயத்வஜஸ்ய புத்ரஸ்து தாலஜங்கஃ ப்ரதாபவாந் ।। ௩௨.

அவந்தி நாட்டின் அரசன் ஜயத்வஜனுக்கு, வீரத்தில் புகழ்பெற்ற தாளஜங்கன் என்ற மகன் பிறந்தான்.

தஸ்ய புத்ரஶதம் ஹ்யேவ தாலஜங்கா இதி ஶ்ருதம்। தேஷாம் பஞ்ச கணாஃ க்யாதா ஹைஹயாநாம் மஹாத்மநாம் ।। ௩௨.

அவனுக்கும் நூறு மகன்கள் பிறந்தனர்; அவர்கள் தாளஜங்கர்கள் என்று அழைக்கப்பட்டனர். அந்த ஹைஹய மகான்மாரில் ஐந்து பிரிவுகள் புகழடைந்தன.

வீரஹோத்ரா ஹ்யஸங்க்யாதா போஜாஶ்சாவர்தயஸ்ததா। துண்டிகேராஶ்ச விக்ராந்தாஸ்தாலஜங்காஸ்ததைவ ச ।। ௩௨.

வீரஹோத்ரர்கள் எண்ணிக்கையற்றவர்கள், போஜர்கள், அவர்த்தர்கள், வீரமான துண்டிகேரர்கள், அதுபோல் தாளஜங்கர்களும் இருந்தனர்.

வீரஹோத்ரஸுதஶ்சாபி அநந்தோ நாம பார்திவஃ। துர்ஜயஸ்தஸ்ய புத்ரஸ்து பபூவாமித்ரதர்ஶநஃ ।। ௩௨.

வீரஹோத்ரனுக்கு அனந்தன் என்ற ஒரு அரசன் மகனாக இருந்தான்; அவனுக்கு துர்ஜயன் என்ற, எதிரிகளை அச்சுறுத்தும் மகன் பிறந்தான்.

அநஷ்டத்ரவ்யதா சைவ தஸ்ய ராஜ்ஞோ பபூவ ஹ। ப்ரபாவேண மஹாராஜஃ ப்ரஜாஸ்தாஃ பர்ய்யபாலயத் ।। ௩௨.

அந்த அரசனுக்கு அழியாத செல்வம் இருந்தது; அவன் தன் வலிமையால் மக்களை நல்லபடியாக பாதுகாத்தான்.

ந தஸ்ய வித்தநாஶஶ்ச நஷ்டம் ப்ரதிலபேத ஸஃ। கார்தவீர்யஸ்ய யோ ஜந்ம கதயேதிஹ தீமதஃ ।। ௩௨.

இங்கு கார்த்தவீர்யரின் பிறப்பை பக்தியுடன் கூறும் ஒருவர், தனக்கு செல்வம் குறையாது; இழந்ததை மீண்டும் பெறுவார்.

வித்தவாந் பவத்யத்ரைவ தர்ம்மஶ்சாஸ்ய விவர்த்ததே। யதா த்வஷ்டா யதா தாதா ததா ஸ்வர்கே மஹீயதே ।। ௩௨.

இவ்வுலகிலேயே அவன் செல்வவானாகி, தர்மமும் அதிகரிக்கும்; த்வஷ்டா, தாதா போல், அவன் வானுலகிலும் பெருமை பெறுவான்.

ரு'ஷய ஊசுஃ।। கிமர்தம் புவநம் தக்தமபவஸ்யம் மஹாத்மநாம்। கார்தவீர்யேண விக்ரம்ய தந்நஃ ப்ரப்ரூஹி ப்ரு'ச்சதாம் ।। ௩௩.

முனிவர்கள் கேட்டனர்: பெரியவர்களின் வாசஸ்தலமான உலகை கார்த்தவீர்யன் எந்த காரணத்தால் தகித்தான்? அதை எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.

ரக்ஷிதா ஸ து ராஜர்ஷிஃ ப்ரஜாநாமிதி நஃ ஶ்ருதம்। கதம் ஸ ரக்ஷிதா பூத்வாநாஶயத்தத்தபோவநம் ।। ௩௩.

அந்த ராஜரிஷி மக்கள் பாதுகாவலர் என்று நாம் கேட்டுள்ளோம்; பாதுகாவலராக இருந்தவர் அந்த தவமருதத்தை எவ்வாறு அழித்தார்?

ஸூத உவாச।। ஆதித்யோ விப்ரரூபேண கார்தவீர்யமுபஸ்திதஃ। த்ரு'ப்திகாமஃ ப்ரயச்சாந்நமாதித்யோऽஹம் ந ஸம்ஶயஃ ।। ௩௩.

சூதர் சொன்னார்: ஆதவன் ஒரு பிராமண வடிவில் கார்த்தவீர்யரிடம் வந்து, திருப்தி வேண்டி, 'நான் ஆதித்யன், சந்தேகமில்லை' என்று கூறி உணவு கேட்டான்.

ராஜோவாச।। பகவந் கேந தே துஷ்டிர்பவேத்ப்ரூஹி திவாகர। கீத்ரு'ஶம் போஜநம் தசி ஶ்ருத்வா ச விததாம்யஹம் ।। ௩௩.

அரசன் சொன்னான்: பகவானே, உமக்கு எதை அர்ப்பணித்தால் திருப்தி அடைவீர் என்று சொல்லுங்கள்; எப்படிப்பட்ட உணவு வேண்டும்? கேட்டவுடன் அதை வழங்குவேன்.

ஸூர்ய உவாச।। ஸ்தாவரம் தேஹி மே ஸர்வமாஹாரம் தததாம் வர। தேந த்ரு'ப்தோ பவேயம் வை ந துஷ்யேऽந்யேந பார்திவ ।। ௩௩.

சூரியன் சொன்னான்: எல்லா நிலையான பொருட்களையும் எனக்கு உணவாக கொடு, சிறந்த தானாளனே; அதனால் தான் நான் திருப்தி அடைவேன், வேறு எதாலும் இல்லை, அரசே.

ராஜோவாச ।। ந ஶக்யம் ஸ்தாவரம் ஸர்வ்வம் தேஜஸா மாநுஷேண து। நிர்த்தக்தும் தபதாம் ஶ்ரேஷ்ட த்வாமேவ ப்ரணமாம்யஹம் ।। ௩௩.

அரசன் சொன்னான்: மனிதனின் சக்தியால் எல்லா நிலையானவற்றையும் எரிப்பது முடியாது; எரிவோரில் முதல்வனே, உமக்கு மட்டுமே நான் வணங்குகிறேன்.

ஆதித்ய உவாச।। துஷ்டஸ்தேऽஹம் ஶராந் தசி அக்ஷயாந் ஸர்வதஃ ஸுகாந்। ப்ரக்ஷிப்தாஃ ப்ரஜ்வலிஷ்யந்தி மம தேஜஃஸமந்விதாஃ ।। ௩௩.

ஆதவன் சொன்னான்: நான் உன்னால் மகிழ்ந்தேன்; நீ எய்யும் அம்புகள் எப்போதும் வீணாகாதவை, எல்லா விதத்திலும் இனிமை தரும்; அவை என் ஒளியுடன் எரிந்து பளிச்சென்று விளங்கும்.

ஆதிஷ்டம் தேஜஸா மேகஸாகரம் ஶோஷயிஷ்யதி। ஶுஷ்கம் பஸ்ம கரிஷ்யாமி தேந ப்ரீதோ நராதிப ।। ௩௩.

என் கட்டளையால், உன் சக்தி மேகக் கடலை உலர்த்தும்; அதை உலர்த்தி சாம்பலாக்குவேன்; இதனால் நான் உன்னால் மகிழ்கிறேன், அரசே.

ததஃ ஶராநதாதித்யஸ்த்வர்ஜுநாய ப்ரயச்சதி। ததஃ ஸம்ப்ராப்ய ஸுமஹத்ஸ்தாவரம் ஸர்வ்வமேவ ஹி ।। ௩௩.

பின்னர் ஆதவன் அர்ஜுனனுக்கு அம்புகளை வழங்கினான்; அவற்றைப் பெற்றவுடன், அவன் எல்லா நிலையானவற்றையும் அழித்தான்.

ஆஶ்ரமாநத க்ராமாம்ஶ்ச கோஷாம்ஶ்ச நகராணி ச। தபோவநாநி ரம்யாணி வநாந்யுபவநாநி ச ।। ௩௩.

பின்னர் ஆசிரமங்கள், கிராமங்கள், மாடுகள், நகரங்கள், அழகிய தவமருதங்கள், காடுகள், தோட்டங்கள் அனைத்தும் எரிந்தன.

ஏவம் ப்ராசீநமதஹத்ததஃ ஸூர்ய்யப்ரதக்ஷிணம்। நிர்வ்ரு'க்ஷா நிஸ்த்ரு'ணா பூமிர்தக்தா ஸூர்யேண தேஜஸா ।। ௩௩.

அவ்வாறு கிழக்கில் தொடங்கி, சூரியனைச் சுற்றி, பூமி சூரியனின் வெப்பத்தால் எரிந்து, மரமும் புல் இல்லாததாக ஆனது.

ஏதஸ்மிந்நேவ காலே து அபோ நிலயமாஶ்ரிதஃ। தஶவர்ஷஸஹஸ்ராணி ஜலவாஸா மஹாந்ரு'ஷிஃ ।। ௩௩.

அந்த நேரத்தில், ஒரு பெரிய முனிவர் பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் நீரில் தங்கி தவம் செய்தார்.

பூர்ணே வ்ரதே மஹாதேஜா உததிஷ்டத்தபோதநஃ। ஸோऽபஶ்யதாஶ்ரமம் தக்தமர்ஜுநேந மஹாந்ரு'ஷிஃ। க்ரோதாச்சஶாப ராஜர்ஷிம் கீர்த்திதம் வோ யதா மயா ।। ௩௩.

விரதம் முடிந்ததும், அந்த மகா தவசு எழுந்து, அர்ஜுனனால் தகிக்கப்பட்ட தனது ஆசிரமத்தை பார்த்தார்; கோபத்தில் அந்த ராஜரிஷிக்கு சாபம் அளித்தார்; அதை நான் உங்களுக்குச் சொன்னேன்.

ஸூத உவாச।। க்ரோஷ்டோஃ ஶ்ர்ரு'ணுத ராஜர்ஷேர்வம்ஶமுத்தமபூருஷம்। யஸ்யாந்வவாயே ஸம்பூதோ வ்ரு'ஷ்ணிர்வ்ரு'ஷ்ணிகுலோத்வஹஃ ।। ௩௩.

சூதர் சொன்னார்: நீங்கள் கேளுங்கள், அந்த ராஜரிஷியின் குரோஷ்ட்ரர் வம்சத்தை; அதிலிருந்து பிறந்தவர் வ்ருஷ்ணி, வ்ருஷ்ணி குலத்தில் தலைசிறந்தவர்.