வாயுபுராணம்

சகார க்ஷோபயந்ராஜா தோஃஸஹஸ்ரேண ஸாகரம்। தேவாஸுரபரிக்ஷிப்தம் க்ஷீரோதமிவ ஸாகரம் ।। ௩௨.

அந்த மன்னன் தன் ஆயிரம் புயலால் கடலைக் கலக்கினார்; அது தேவரும் அசுரர்களும் சூழ்ந்த பாற்கடலைப் போல இருந்தது.

மந்தரக்ஷோபணக்ரு'தா ஹ்யம்ரு'தோதகஶங்கி தாஃ। ஸஹஸோத்பாதிதா பீதா பீமம் த்ரு'ஷ்ட்வா ந்ரு'போத்தமம் ।। ௩௨.

மந்தரமலையால் அமுதக் கடல் கலக்கப்படுகிறதோ என்று நினைத்து, பயந்து, அந்த உயிரினங்கள் சகசமாக எழுந்து, அந்த வீர மன்னனைப் பார்த்து அஞ்சின.

நதநிஶ்சலமூர்த்தாநோ பபூவுஶ்ச மஹோரகாஃ। ஸாயாஹ்நே கதலீஷண்டா நிர்வாதஸ்திமிதா இவ ।। ௩௨.

பெரிய பாம்புகள் தலை குனிந்து அசையாமல் இருந்தன; மாலை நேரத்தில் காற்றில்லாமல் அமைதியாக இருக்கும் வாழைத் தோப்பைப் போல.

ஸ வை பத்த்வா தநுர்யாந உத்ஸிக்தஃ பஞ்சபிஃ ஶதைஃ। லங்காயாம் மோஹயித்வா து ஸபலம் ராவணம் பலாத்। நிர்ஜித்ய பத்த்வா சாநீய மாஹிஷ்மத்யாம் பபந்த தம் ।। ௩௨.

அவர் தன் ரதத்தில் ஏறி, ஐந்நூறு அம்புகளுடன் வில்லைக் கட்டி, இலங்கையில் இராவணனையும் அவன் படையையும் மயக்கி, வென்று கட்டிப்பிடித்து, மாஹிஷ்மதிக்கு கொண்டு வந்தார்.

ததோ கத்வா புலஸ்த்யஸ்து அர்ஜுநம் ச ப்ரஸாதயத்। முமோச ராஜா பௌலஸ்த்யம் புலஸ்த்யேநாநுபாலிதம் ।। ௩௨.

பின்னர் புலஸ்தியர் சென்று அர்ஜுனனை சமாதானப்படுத்தினார்; புலஸ்தியரின் வேண்டுகோளால், மன்னன் ராவணனை விடுதலை செய்தார்.

தஸ்ய பாஹுஸஹஸ்ரஸ்ய பபூவ ஜ்யாதலஸ்வநஃ। யுகாந்தேऽம்புதவ்ரு'க்ஷஸ்ய ஸ்புடிதஸ்யாஶநேரிவ ।। ௩௨.

அவன் ஆயிரம் கை கொண்டவனாக இருந்தபோது, அவன் விலையின் ஒலி, யுகம் முடிவில் மின்னல் தாக்கிய பெரும் மேக மரம் உடைந்தது போல் முழங்கியது.

அஹோ ம்ரு'தே மஹாவீர்யம் பார்கவோ யஸ்ய ஸோऽச்சிநத்। ம்ரு'தே ஸஹஸ்ரம் பாஹூநாம் ஹேமதாலவநம் யதா ।। ௩௨.

போரில் அவனுக்கு இருந்த பெரும் வீரத்தைப் பார்! பாகரவரால் அவன் ஆயிரம் கை வெட்டப்பட்டன, அது பொன்னால் ஆன பனை மரக் காடை வெட்டியது போல் இருந்தது.

த்ரு'ஷிதேந கதாசித்ஸ பிக்ஷிதஶ்சித்ரபாநுநா। ஸப்த த்வீபாம்ஶ்சித்ரபாநோஃ ப்ராதாத்பிக்ஷாம் விஶாம்பதிஃ ।। ௩௨.

ஒரு முறையில், அவன் தாகமாக இருந்தபோது, சித்ரபானு அவனிடம் யாசித்தான்; அப்போது அந்த அரசன், சித்ரபானுவுக்கு ஏழு தீவுகளை தானமாக அளித்தான்.

புராணி கோஷாந் க்ராமாம்ஶ்ச பத்தநாநி ச ஸர்வ்வஶஃ ௩௨.

அவன் பழைய குடியிருப்புகள், கிராமங்கள், நகரங்கள் அனைத்தையும் தானமாக வழங்கினான்.

ஸ தஸ்ய புருஷேந்த்ரஸ்ய ப்ரபாவேண மஹாயஶாஃ। ததாஹ கார்தவீர்யஸ்ய ஶைலாம்ஶ்சாபி வநாநி ச ।। ௩௨.

அந்த மகா புகழ் பெற்ற அரசனின் வலிமையால், அவன் கார்த்தவீர்யனின் மலைகளையும் காடுகளையும் எரித்துவிட்டான்.

ஸ ஶூந்யமாஶ்ரமம் ஸர்வம் வருணஸ்யாத்மஜஸ்ய வை। ததோஹ ஸவநத்வீபாம்ஶ்சித்ரபாநுஃ ஸஹைஹயஃ ।। ௩௨.

சித்ரபானு, ஹைஹயர்களுடன் சேர்ந்து, வருணனின் மகனுக்கு சொந்தமான வெறிச்சோடிய ஆசிரமத்தையும், அந்த தீவுகளையும் வற்றச்செய்தான்.

ஸம்லேபே வருணஃ புத்ரம் புரா பாஸ்விநமுத்தமம்। வஸிஷ்டநாமா ஸ முநிஃ க்யாதஶ்சாபஃ ஶ்ரிதஃ ஶ்ருதஃ ।। ௩௨.

முன்பே வருணனுக்கு ஒரு சிறந்த மகன் இருந்தான்; அவன் வசிஷ்டன் என்ற முனிவன், புகழ்பெற்றவன், நீருக்கே அடிமைப்பட்டவன்.

தத்ராபதஸ்ததா க்ரோதாதர்ஜுநம் ஶப்தவாந்விபுஃ। யஸ்மாந்ந வர்ஜிதமிதம் வநம் தே மம ஹைஹய ।। ௩௨.

அப்போது, கோபத்தாலும் துயரத்தாலும் அவன் அர்ஜுனனைச் சபித்து, 'ஹைஹயா! நீ என் காடை விட்டுவிடாமல் அழித்ததால்—' என்று கூறினான்.

தஸ்மாத் தே துஷ்கரம் கர்ம்ம க்ரு'தமந்யோ ஹநிஷ்யதி। அர்ஜுநோ நாம கௌந்தேயோ ந ச ராஜா பவிஷ்யதி ।। ௩௨.

'அதனால், நீ செய்த இந்த கடினமான செயல் காரணமாக, வேறு ஒருவர் உன்னை கொல்வான். அர்ஜுனன் என்ற கௌந்தேயன் அரசனாக இருக்கமாட்டான்.'

அர்ஜுந த்வாம் மஹாவீர்யோ ராமஃ ப்ரஹரதாம் வரஃ। சித்த்வா பாஹுஸஹஸ்ரம் வை ப்ரமத்ய தரஸா பலீம் ।। ௩௨.

மிகுந்த வலிமை கொண்ட ராமன், போரில் சிறந்தவன், அர்ஜுனா! அவன் உன் ஆயிரம் கைகளை வெட்டி, வலியால் உன்னை அடக்குவான்.

தபஸ்வீ ப்ராஹ்மணஶ்சைவ வதிஷ்யதி மஹாபலஃ। தஸ்ய ராமஸ்ததா ஹ்யாஸீந்ம்ரு'த்யுஶாபேந தீமதஃ ।। ௩௨.

ஒரு பெரிய தவசு, பிராமணன், உன்னை கொல்வான்; அந்த அறிவாளியின் சாபத்தால், ராமன் உனக்கு மரணமாக ஆனான்.

ராஜ்ஞா தேந வரஶ்சைவ ஸ்வயமேவ வ்ரு'தஃ புரா। தஸ்ய புத்ரஶதம் ஹ்யாஸீத் பஞ்ச தத்ர மஹாரதாஃ ।। ௩௨.

அந்த அரசன் முன்பே ஒரு வரம் கேட்டிருந்தான்; அவனுக்கு நூறு மகன்கள் இருந்தனர், அதில் ஐவர் பெரிய ரத வீரர்கள்.

க்ரு'தாஸ்த்ரா பலிநஃ ஶூரா தர்ம்மாத்மாநோ யஶஸ்வநஃ । ஶூரஶ்ச ஶூரஸேநஶ்ச வ்ரு'ஷ்ட்யாத்யம் வ்ரு'ஷ ஏவ ச ।। ௩௨.

அவர்கள் எல்லோரும் ஆயுதங்களில் தேர்ந்தவர்கள், வலிமைசாலிகள், வீரர்கள், தர்மத்தைப் பின்பற்றுபவர்கள், புகழ்பெற்றவர்கள்; சூரன், சூரசேனன், வ்ருஷ்டி, வ்ருஷன், ஜயத்வஜன் என்பவர்கள் அவனது மகன்கள்.

ஜயத்வஜஶ்ச வை புத்ரா அவந்திஷு விஶாம்பதேஃ। ஜயத்வஜஸ்ய புத்ரஸ்து தாலஜங்கஃ ப்ரதாபவாந் ।। ௩௨.

அவந்தி நாட்டின் அரசன் ஜயத்வஜனுக்கு, வீரத்தில் புகழ்பெற்ற தாளஜங்கன் என்ற மகன் பிறந்தான்.

தஸ்ய புத்ரஶதம் ஹ்யேவ தாலஜங்கா இதி ஶ்ருதம்। தேஷாம் பஞ்ச கணாஃ க்யாதா ஹைஹயாநாம் மஹாத்மநாம் ।। ௩௨.

அவனுக்கும் நூறு மகன்கள் பிறந்தனர்; அவர்கள் தாளஜங்கர்கள் என்று அழைக்கப்பட்டனர். அந்த ஹைஹய மகான்மாரில் ஐந்து பிரிவுகள் புகழடைந்தன.

வீரஹோத்ரா ஹ்யஸங்க்யாதா போஜாஶ்சாவர்தயஸ்ததா। துண்டிகேராஶ்ச விக்ராந்தாஸ்தாலஜங்காஸ்ததைவ ச ।। ௩௨.

வீரஹோத்ரர்கள் எண்ணிக்கையற்றவர்கள், போஜர்கள், அவர்த்தர்கள், வீரமான துண்டிகேரர்கள், அதுபோல் தாளஜங்கர்களும் இருந்தனர்.

வீரஹோத்ரஸுதஶ்சாபி அநந்தோ நாம பார்திவஃ। துர்ஜயஸ்தஸ்ய புத்ரஸ்து பபூவாமித்ரதர்ஶநஃ ।। ௩௨.

வீரஹோத்ரனுக்கு அனந்தன் என்ற ஒரு அரசன் மகனாக இருந்தான்; அவனுக்கு துர்ஜயன் என்ற, எதிரிகளை அச்சுறுத்தும் மகன் பிறந்தான்.

அநஷ்டத்ரவ்யதா சைவ தஸ்ய ராஜ்ஞோ பபூவ ஹ। ப்ரபாவேண மஹாராஜஃ ப்ரஜாஸ்தாஃ பர்ய்யபாலயத் ।। ௩௨.

அந்த அரசனுக்கு அழியாத செல்வம் இருந்தது; அவன் தன் வலிமையால் மக்களை நல்லபடியாக பாதுகாத்தான்.

ந தஸ்ய வித்தநாஶஶ்ச நஷ்டம் ப்ரதிலபேத ஸஃ। கார்தவீர்யஸ்ய யோ ஜந்ம கதயேதிஹ தீமதஃ ।। ௩௨.

இங்கு கார்த்தவீர்யரின் பிறப்பை பக்தியுடன் கூறும் ஒருவர், தனக்கு செல்வம் குறையாது; இழந்ததை மீண்டும் பெறுவார்.

வித்தவாந் பவத்யத்ரைவ தர்ம்மஶ்சாஸ்ய விவர்த்ததே। யதா த்வஷ்டா யதா தாதா ததா ஸ்வர்கே மஹீயதே ।। ௩௨.

இவ்வுலகிலேயே அவன் செல்வவானாகி, தர்மமும் அதிகரிக்கும்; த்வஷ்டா, தாதா போல், அவன் வானுலகிலும் பெருமை பெறுவான்.

ரு'ஷய ஊசுஃ।। கிமர்தம் புவநம் தக்தமபவஸ்யம் மஹாத்மநாம்। கார்தவீர்யேண விக்ரம்ய தந்நஃ ப்ரப்ரூஹி ப்ரு'ச்சதாம் ।। ௩௩.

முனிவர்கள் கேட்டனர்: பெரியவர்களின் வாசஸ்தலமான உலகை கார்த்தவீர்யன் எந்த காரணத்தால் தகித்தான்? அதை எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.

ரக்ஷிதா ஸ து ராஜர்ஷிஃ ப்ரஜாநாமிதி நஃ ஶ்ருதம்। கதம் ஸ ரக்ஷிதா பூத்வாநாஶயத்தத்தபோவநம் ।। ௩௩.

அந்த ராஜரிஷி மக்கள் பாதுகாவலர் என்று நாம் கேட்டுள்ளோம்; பாதுகாவலராக இருந்தவர் அந்த தவமருதத்தை எவ்வாறு அழித்தார்?

ஸூத உவாச।। ஆதித்யோ விப்ரரூபேண கார்தவீர்யமுபஸ்திதஃ। த்ரு'ப்திகாமஃ ப்ரயச்சாந்நமாதித்யோऽஹம் ந ஸம்ஶயஃ ।। ௩௩.

சூதர் சொன்னார்: ஆதவன் ஒரு பிராமண வடிவில் கார்த்தவீர்யரிடம் வந்து, திருப்தி வேண்டி, 'நான் ஆதித்யன், சந்தேகமில்லை' என்று கூறி உணவு கேட்டான்.

ராஜோவாச।। பகவந் கேந தே துஷ்டிர்பவேத்ப்ரூஹி திவாகர। கீத்ரு'ஶம் போஜநம் தசி ஶ்ருத்வா ச விததாம்யஹம் ।। ௩௩.

அரசன் சொன்னான்: பகவானே, உமக்கு எதை அர்ப்பணித்தால் திருப்தி அடைவீர் என்று சொல்லுங்கள்; எப்படிப்பட்ட உணவு வேண்டும்? கேட்டவுடன் அதை வழங்குவேன்.