வாயுபுராணம்

ஸாமவேதஶ்ச வ்ரு'த்தாட்யஃ ஸர்வகேயபுரஃஸரஃ। விஶ்வாவஸ்வாதிபிஃ ஸார்த்தம் கந்தர்வைஃ ஸம்ப்ரு'தோऽபவத் ।। ௪.

சாமவேதம், பல வகை வண்ணங்களும், எல்லா பாடல்களிலும் முதன்மையானதாகவும், விஷ்வாவஸு முதலான கந்தர்வர்களுடன் சேர்ந்து அங்கு தோன்றியது.

ப்ரஹ்ம வேதஸ்ததா கோரைஃ க்ரு'த்யாவிதிபிரந்விதஃ। ப்ரத்யங்கிரஸயோகைஶ்ச த்விஶரீரஶிரோऽபவத் ।। ௪.

பிரம்ம வேதம், கடுமையான கிரியைகள் மற்றும் அதர்வாங்கிரஸர்களின் வழிபாடுகளுடன் கூடியதாக, இரு உடலும் இரு தலைகளும் உடையதாக தோன்றியது.

லக்ஷணாநி ஸ்வராஃ ஸ்தோபா நிருக்தஸ்வரபக்தயஃ। ஆஶ்ரயஸ்து வஷட்‌காரோ நிக்ரஹப்ரக்ரஹாவபி ।। ௪.

உச்சரிப்புகள், இசைச் சுரங்கள், ஸ்தோப syllables, நிருக்தம் மற்றும் ஸ்வரபக்திகள், வஷட்காரமே ஆதாரமாக, கட்டுப்பாடு மற்றும் விடுவிப்பு விதிகளும் அங்கு இருந்தன.

தீப்தா தீப்திரிலாதேவீ திஶஃ ப்ரதிஶகீஶ்வராஃ । தேவகந்யாஶ்ச பத்ந்யஶ்ச ததா மாதர ஏவ ச ।। ௪.

ஒளிரும் இலா தேவி, திசைகள் மற்றும் அவற்றின் தலைவர்கள், தேவ கன்னியர்கள், மனைவிகள், மற்றும் தாய்மார்கள் அங்கு இருந்தார்கள்.

ஆயுஃ ஸர்வத ஏவைதே தேவஸ்ய யஜதோ முகே। மூர்த்திமந்தஃ ஸ்வரூபாக்யா வருணஸ்ய வபுர்ப்ரு'தஃ ।। ௪.

இந்த எல்லாவற்றும், தனித்தனி உருவங்களுடன், தங்களது பெயர்களால் அறியப்பட்டு, வருணனுடைய உருவத்தை எடுத்துக்கொண்டு, யாகம் செய்யும் தேவனுடைய வாயில் உயிராக இருந்தன.

ஸ்வயம்புவஸ்து தா த்ரு'ஷ்ட்வா ரேதஃ ஸமபதத்புவி। ப்ரஹ்மர்ஷேர்பாவபூதஸ்ய விதாநாச்ச ந ஸம்ஶயஃ ।। ௪.

சுயம்புவன் அவர்களைப் பார்த்ததும், பிரஜாபதியின் படைப்புத் தூண்டுதலால், அவரது விதை பூமியில் விழுந்தது; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

க்ரு'த்வா ஜுஹாவ ஸ்ருக்ப்யாஞ்ச ஸ்ருவேண பரிக்ரு'ஹ்ய ச। ஆஜ்யவஜ்ஜுஹுவாஞ்ஜக்ரே மந்த்ரவச்ச பிதாமஹஃ ।। ௪.

பிறகு, அவர் அந்த விதையை ஒரு கரண்டி, ஒரு கரண்டியால் எடுத்துச் சேர்த்து, நெய்யைப் போலவே, மந்திரங்களுடன் ஹோமம் செய்து அர்ப்பணித்தார்.

ததஃ ஸ ஜநயாமாஸ பூதக்ராமம் ப்ரஜாபதிஃ। தஸ்யார்வாக் தேஜஸஸ்தஸ்ய யஜ்ஞே லோகேஷு தைஜஸம்। தமஸாபாவவ்யாப்யத்வம் ததா ஸத்த்வம் ததா ரஜஃ ।। ௪.

அதன்பின் பிரஜாபதி அனைத்து உயிரினங்களையும் உருவாக்கினார்; அந்த யாகத்தில் அவரது ஒளியிலிருந்து உலகங்களில் தீய சக்தி, இருளின் பரவல், சத்துவம், ரஜஸ் ஆகியவை தோன்றின.

ஸகுணாத்தேஜஸோ நித்யமாகாஶே தமஸி ஸ்திதம்। தமஸஸ்தேஜஸத்வாச்ச ஸர்வபூதாநி ஜஜ்ஞிரே ।। ௪.

அந்தக் குணங்களுடன் கூடிய ஒளி எப்போதும் ஆகாயத்திலும் இருளிலும் நிலைத்திருப்பதால், அந்த இருளின் தீய தன்மையால் எல்லா உயிர்களும் பிறந்தன.

யதா தஸ்மிந்நஜாயந்த காலே புத்ராஸ்து கர்மஜாஃ। ஆஜ்யஸ்தால்யாமுபாதாய ஸ்வஶுக்ரம் ஹுதவாம்ஶ்ச ஹ ।। ௪.

அந்தக் காலத்தில், கர்மத்தின் மூலம் பிறந்த புதல்வர்கள் தோன்றியபோது, அவர் தன் விதையை எடுத்துக் கொண்டு நெய் கலசத்தில் அர்ப்பணித்தார்.

ஶுக்ரே ஹுதேऽத தஸ்மிம்ஸ்து ப்ராதுர்பூதா மஹர்ஷயஃ। ஜ்வலந்தோ வபுஷா யுக்தாஃ ஸப்த வை ப்ரஸவைர்குணைஃ ।। ௪.

அந்த விதை அர்ப்பணிக்கப்பட்டதும், பேரறிஞர்கள் தோன்றினர்; அவர்கள் ஒளிவீசும் உருவத்துடன், ஏழு விதமான படைப்புத் தன்மைகளுடன் வந்தார்கள்.

ஹுதே சாக்நௌ ஸக்ரு'ச்சுக்ரே ஜ்வாலாயா நிஃஸ்ரு'தஃ கவிஃ। ஹிரண்யகர்பஸ்தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஜ்வாலாம் பித்த்வா விநிஃஸ்ரு'தம்। ப்ரு'குஸ்த்வமிதி ஹோவாச யஸ்மாத்தஸ்மாத்ஸ வை ப்ரு'குஃ ।। ௪.

அந்த விதை நெருப்பில் அர்ப்பணிக்கப்பட்டபோது, ஜ்வாலையிலிருந்து கவிஎன்பவர் தோன்றினார்; அவரை ஜ்வாலையிலிருந்து வெளிப்படுவதைப் பார்த்து, ஹிரண்யகர்பன், 'நீ ப்ருகு' என்று கூறினார்; அதனால் அவர் ப்ருகு என்றழைக்கப்பட்டார்.

மஹாதேவஸ்ததோத்பூதம் த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ராஹ்மணமப்ரவீத்। மமைஷ புத்ரகாமஸ்ய தீக்ஷிதஸ்ய த்வயம் ப்ரபோ। விஜஜ்ஞேऽத ப்ரு'குர்த்தேவோ மம புத்ரோ பவத்வயம் ।। ௪.

மகாதேவன் அந்த பிராமணரைப் பார்த்து, 'புதல்வனை விரும்பி விரதம் இருந்த எனக்கு, நீ உருவாக்கிய இந்த ப்ருகு என் மகனாக இருக்கட்டும்' என்று கூறினார்.

ததோதி ஸமநுஜ்ஞாதோ மஹாதேவஃ ஸ்வயம்புவா। புத்ரத்வே கல்பயாமாஸ மஹாதேவஸ்ததா ப்ரு'கும்। வாருணா ப்ரு'கவஸ்தஸ்மாத்ததபத்யஞ்ச ஸ ப்ரபுஃ ।। ௪.

அப்படி சுயம்புவனால் அனுமதி பெற்ற மகாதேவன், ப்ருகுவை தன் மகனாக ஏற்றார்; மேலும், அவர் வருணனின் விதையால் பிறந்ததால், ப்ருகு வருணனின் மகனாகவும் அழைக்கப்படுகிறார்.

த்விதீயந்து ததஃ ஶுக்ரமங்காரேஷ்வபதத்ப்ரபுஃ। அங்காரேஷ்வங்கிரோऽங்காநி ஸம்ஹிதாநி ததோऽங்கிராஃ ।। ௪.

பிறகு, இரண்டாவது விதை நெருப்புக் கல்லில் விழுந்தது; அந்தக் கல்லிலிருந்து உறுப்புகள் ஒன்றாக சேர்ந்ததால், அங்கிரசு பிறந்தார்.

ஸம்பூதிம் தஸ்ய தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா வஹ்நிர்ப்ரஹ்மாணமப்ரவீத்। ரேதோதாஸ்துப்யமேவாஹம் த்விதீயோऽயம் மமாஸ்த்விதி ।। ௪.

அவரது பிறப்பைக் கண்ட அக்கினி, பிரம்மாவிடம், 'நான் இந்த விதையை பெற்றேன்; எனவே இந்த இரண்டாவது மகன் எனக்கு உரியது' என்று சொன்னான்.

ஏவமஸ்த்விதி ஸோऽப்யுக்தோ ப்ரஹ்மணா ஸதஸஸ்பதிஃ। தஸ்மாதங்கிரஸஶ்சாபி ஆக்நேயா இதி நஃ ஶ்ருதம் ।। ௪.

பிரம்மா, அந்தச் சபையின் தலைவன், 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று ஒப்புதல் அளித்தார்; அதனால் அங்கிரசு அக்கினியின் மகனாக அறியப்படுகிறார்.

ஷட்‌க்ரு'த்யஸ்து புநஃ ஶுக்ரே ப்ரஹ்மணா லோககாரிணா। ஹுதே ஸமபவம்ஸ்தத்ர ஷட்ப்ரஹ்மாண இதி ஶ்ருதிஃ ।। ௪.

பிரம்மா, உலகங்களை உருவாக்கும் அவர், அந்த விதையை ஆறு முறை அர்ப்பணித்தபோது, அங்கு ஆறு பிரம்மாக்கள் தோன்றினர் என்று சிருத்தியில் கூறப்பட்டுள்ளது.

மரீசிஃ ப்ரதமஸ்தத்ர மரீசிப்யஃ ஸமுத்திதஃ। க்ரதௌ தஸ்மிந் ஸுதோ ஜஜ்ஞே யதஸ்தஸ்மாத்ஸ வை க்ரதுஃ ।। ௪.

அவர்களில் முதலில் மரீசி தோன்றினார்; மரீசிகளிலிருந்து எழுந்தவர்; அந்த யாகத்தில் அவரது மகன் பிறந்ததால் அவர் கிரது என அழைக்கப்படுகிறார்.

அஹம் த்ரு'தீய இத்யர்தஸ்தஸ்மாதத்ரிஃ ஸ கீர்த்த்யதே। கேஶைஶ்ச நிஶிதைர்பூதஃ புலஸ்த்யஸ்தேந ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௪.

'நான் மூன்றாவது' என்பதே அர்த்தம்; அதனால் அவர் அத்ரி என அழைக்கப்படுகிறார்; கூரிய முடிகளிலிருந்து புலஸ்தியர் தோன்றியதால் அவர் அப்படி நினைவுகூரப்படுகிறார்.

கேஶைர்லம்பைஃ ஸமுத்பூதஸ்தஸ்மாத்து புலஹஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । வஸுமத்யாத்ஸமுத்பந்நோ வஸுமாந் வஸுதாஶ்ரயஃ ।। ௪.

நீண்ட முடிகளிலிருந்து பிறந்ததால் அவர் புலஹர் என அழைக்கப்படுகிறார்; வசுக்களின் நடுவிலிருந்து தோன்றியதால், vasumaan, பூமியில் தங்கி இருப்பவர், பிறந்தார்.

வஸிஷ்ட இதி தத்த்வஜ்ஞைஃ ப்ரோச்யதே வ்ரஹ்மவாதிபிஃ । இத்யேதே ப்ரஹ்மணஃ புத்ரா மாநஸாஃ ஷண்மஹர்ஷயஃ ।। ௪.

உண்மையை அறிந்தவர்கள், பிரம்மவாதிகள், அவரை வசிஷ்டர் என்று அழைக்கிறார்கள்; இவ்வாறு, இந்த ஆறு பேரறிஞர்கள் பிரம்மாவின் மனத்தில் பிறந்த மகன்கள்.

லோகஸ்ய ஸந்தாநகராஸ்தைரிமா வர்த்திதாஃ ப்ரஜாஃ। ப்ரஜாபதய இத்யேவம் பட்யந்தே ப்ரஹ்மணஃ ஸுதாஃ ।। ௪.

இவர்கள் உலகத்தில் உயிரினங்களை பெருக்கியவர்கள்; அதனால், பிரம்மாவின் மகன்கள் பிரஜாபதிகள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.

அபரே பிதரோ நாம ஏதைரேவ மஹர்ஷிபிஃ। உத்பாதிதா ரு'ஷிகணாஃ ஸப்த லோகேஷு விஶ்ருதாஃ ।। ௪.

மற்றொரு முன்னோர் வகுப்பும், இம்மகா முனிவர்களால் உருவாக்கப்பட்டு, ஏழு பிரபலமான முனிவர் குழுக்களாக உலகங்களில் புகழ்பெற்றதாகும்.

மாரீசா பார்கவாஶ்சைவ ததைவாங்கிரஸோऽபரே। பௌலஸ்த்யாஃ பௌலஹாஶ்சைவ வாஸிஷ்டாஶ்சைவ விஶ்ருதாஃ। ஆத்ரேயாஶ்ச கணாஃ ப்ரோக்தாஃ பித்ரூ'ணாம் லோகவிஶ்ருதாஃ ।। ௪.

மாரீசி, பார்கவ, அங்கிரசர், பௌலஸ்தியர், பௌலஹர், புகழ்பெற்ற வாசிஷ்டர், ஆத்திரேயர் ஆகிய முன்னோர் குழுக்கள் உலகம் முழுவதும் புகழ்பெற்றவை என்று கூறப்படுகிறது.

ஏதே ஸமாஸதஸ்தாத புரைவ து குணாஸ்த்ரயஃ। அபூர்வஶ்ச ப்ரகாஶாஶ்ச ஜ்யோதிஷ்மந்தஶ்ச விஶ்ருதாஃ ।। ௪.

இவர்கள் எல்லாம், பழைய காலத்திலேயே, மூன்று தன்மைகள் கொண்டவர்கள்: முன்பு இல்லாதவை, ஒளிவீசும், பிரகாசமானவை என்று அறியப்படுகின்றன.

தேஷாம் ராஜா யமோ தேவோ யமைர்விஹிதகல்மஷாஃ। அபரே ப்ரஜாநாம் பதயஸ்தாஞ்ச்ரு'ணுத்வமதந்த்ரிதாஃ ।। ௪.

இவர்களில், யமன் தேவன் அரசன்; குற்றம் உடையவர்கள் யமனால் கட்டுப்படுத்தப்படுகிறார்கள்; மற்றவர்கள் உயிர்களின் ஆண்டவர்கள். அவர்களின் பெயர்களை கவனமாகக் கேளுங்கள்.

கர்த்தமஃ கஶ்யபஃ ஶேஷோ விக்ராந்தஃ ஸுஶ்ருவாஸ்ததா। பஹுபுத்ரஃ குமாரஶ்ச விவஸ்வாந் ஸ ஶுசிஶ்ரவாஃ ।। ௪.

கர்த்தமன், கஶ்யபன், சேஷன், விக்ராந்தன், சுஷ்ருவன், பலபிள்ளை, குமாரன், விவஸ்வான், சுசிச்ரவாஸ் ஆகியோர் இங்கு குறிப்பிடப்படுகிறார்கள்.

ப்ரசேதஸோऽரிஷ்டநேமிர்பஹுலஸ்வ ப்ரஜாபதிஃ। இத்யேவமாதயோऽந்யேऽபி பஹவஶ்ச ப்ரஜேஶ்வராஃ ।। ௪.

பிரசேதஸ், அரிஷ்டநேமி, பகுலஸ்வன், பிரஜாபதி ஆகியோரும், மேலும் பலரும் உயிர்களின் ஆண்டர்களாக உள்ளனர்.