வாயுபுராணம்

அநஷ்டத்ரவ்யஶ்சைவாஸீந்ந ஶோகோ ந ச விப்ரமஃ। ப்ரபாவேண மஹாராஜ்ஞஃ ப்ரஜா தர்ம்மேண ரக்ஷதஃ ।। ௩௨.

அந்த மகா மன்னன் தன் prajaiyai நீதியுடன் காத்ததால், அங்கு சொத்து இழப்பு இல்லை, துயரம் இல்லை, குழப்பமும் இல்லை.

பஞ்சாஶீதிஸஹஸ்ராணி வர்ஷாணாம் ஸ நராதிபஃ। ஸப்த ஸப்த வாராந் ஸம்ராட் சக்ரவர்த்தீ பபூவ ஹ ।। ௩௨.

அந்த மனிதர்களின் தலைவன், சக்ரவர்த்தி, எண்பத்தைந்து ஆயிரம் ஆண்டுகள், ஏழு ஏழு முறை ஆட்சி செய்தான்.

ஸ ஏவ பஶுபாலோऽபூத் க்ஷேத்ரபாலஸ்ததைவ ச। ஸ ஏவ வ்ரு'ஷ்ட்யா பர்ஜந்யோ யோகித்வாதர்ஜ்ஜுநோऽபவத் ।। ௩௨.

அவர் தான் மாட்டை காத்தவரும், வயலை பாதுகாத்தவரும் ஆனார்; தன் யோகத்தால், அவர் மழை பெய்யும் பர்ஜன்யனாகவும், அர்ஜுனனாகவும் ஆனார்.

ஸ வை பாஹுஸஹஸ்ரேண ஜ்யாகாதகடிநேந ச । பாதி ரஶ்மிஸஹஸ்ரேண ஶாரதேநேவ பாஸ்கரஃ ।। ௩௨.

அயிரம் புயல்களும் வில்லின் நூலால் கடினமானதும், அவர் ஆயிரம் கதிர்கள் வீசும் சரத்கால சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்தார்.

ஸ ஹி நாகஸஹஸ்ரேண மாஹிஷ்மத்யாம் நராதிபஃ। கர்கோடகஸபாஞ்ஜித்வா புரீம் தத்ர ந்யவேஶயத் ।। ௩௨.

அந்த மன்னன், ஆயிரம் யானைகளுடன், மாஹிஷ்மதியில் கார்கோடகரின் சபையை வென்று, அங்கு தன் நகரத்தை நிறுவினார்.

ஸ வை வேகே ஸமுத்ரஸ்ய ப்ராவ்ரு'ட்காலாம்புஜேக்ஷணஃ । க்ரீடந்நிவ ஸுகோத்விக்நஃ ப்ராவ்ரு'ட்காலஞ்சகார ஹ ।। ௩௨.

மழைக்காலக் கடலின் வேகத்துடன், தாமரை போன்ற கண்களுடன், மகிழ்ச்சியுடன் விளையாடி, மழைக்காலத்தை ஏற்படுத்தினார்.

லுலிதா க்ரீடதா தேந ஹேமஸ்ரக்தாமமாலிநீ। ஊர்ம்மிப்ரூகுடிஸந்நாதா ஶங்கிதாப்யேதி நர்மதா ।। ௩௨.

அவரது விளையாட்டால் கிளறப்பட்டு, பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட நர்மதை, அலைகள் கோபமாக முழங்க, பயந்து அருகில் வந்தாள்.

புரா ஸ தாமநுஸரந்நவகாடோ மஹார்ணவம்। சகாரோத்த்ரு'த்த்ய வேலாந்தம் ஸ காலஃ ப்ராவ்ரு'ணோத்வநம் ।। ௩௨.

ஒரு முறையில், அவளைத் தொடர்ந்து, அவர் பெருங்கடலில் மூழ்கி, கரையை அடைந்து, காட்டுக்கு மழைக்காலத்தைத் தந்தார்.

தஸ்ய பாஹு ஸஹஸ்ரேண க்ஷோப்யமாணே மஹாததௌ। பவந்தி லீநா நிஶ்சேஷ்டாஃ பாதாலஸ்தா மஹாஸுராஃ ।। ௩௨.

அவரது ஆயிரம் புயலால் பெருங்கடல் கலங்கியபோது, பாதாளத்தில் உள்ள பெரிய அசுரர்கள் மூழ்கி அசையாமல் இருந்தார்கள்.

சூர்ணீக்ரு'தமஹாவீசிலீநமீநமஹாவிஷாஃ। பதிதா வித்தபேநௌகமாவர்த்தக்ஷிப்ததுஸ்ஸஹம் ।। ௩௨.

பெரும் அலைகளால் நசுங்கிய விஷமுள்ள உயிரினங்களும் மீன்களும், சுழலில் சிக்கி, நுரை கூட்டத்தில் வீழ்ந்தன.

சகார க்ஷோபயந்ராஜா தோஃஸஹஸ்ரேண ஸாகரம்। தேவாஸுரபரிக்ஷிப்தம் க்ஷீரோதமிவ ஸாகரம் ।। ௩௨.

அந்த மன்னன் தன் ஆயிரம் புயலால் கடலைக் கலக்கினார்; அது தேவரும் அசுரர்களும் சூழ்ந்த பாற்கடலைப் போல இருந்தது.

மந்தரக்ஷோபணக்ரு'தா ஹ்யம்ரு'தோதகஶங்கி தாஃ। ஸஹஸோத்பாதிதா பீதா பீமம் த்ரு'ஷ்ட்வா ந்ரு'போத்தமம் ।। ௩௨.

மந்தரமலையால் அமுதக் கடல் கலக்கப்படுகிறதோ என்று நினைத்து, பயந்து, அந்த உயிரினங்கள் சகசமாக எழுந்து, அந்த வீர மன்னனைப் பார்த்து அஞ்சின.

நதநிஶ்சலமூர்த்தாநோ பபூவுஶ்ச மஹோரகாஃ। ஸாயாஹ்நே கதலீஷண்டா நிர்வாதஸ்திமிதா இவ ।। ௩௨.

பெரிய பாம்புகள் தலை குனிந்து அசையாமல் இருந்தன; மாலை நேரத்தில் காற்றில்லாமல் அமைதியாக இருக்கும் வாழைத் தோப்பைப் போல.

ஸ வை பத்த்வா தநுர்யாந உத்ஸிக்தஃ பஞ்சபிஃ ஶதைஃ। லங்காயாம் மோஹயித்வா து ஸபலம் ராவணம் பலாத்। நிர்ஜித்ய பத்த்வா சாநீய மாஹிஷ்மத்யாம் பபந்த தம் ।। ௩௨.

அவர் தன் ரதத்தில் ஏறி, ஐந்நூறு அம்புகளுடன் வில்லைக் கட்டி, இலங்கையில் இராவணனையும் அவன் படையையும் மயக்கி, வென்று கட்டிப்பிடித்து, மாஹிஷ்மதிக்கு கொண்டு வந்தார்.

ததோ கத்வா புலஸ்த்யஸ்து அர்ஜுநம் ச ப்ரஸாதயத்। முமோச ராஜா பௌலஸ்த்யம் புலஸ்த்யேநாநுபாலிதம் ।। ௩௨.

பின்னர் புலஸ்தியர் சென்று அர்ஜுனனை சமாதானப்படுத்தினார்; புலஸ்தியரின் வேண்டுகோளால், மன்னன் ராவணனை விடுதலை செய்தார்.

தஸ்ய பாஹுஸஹஸ்ரஸ்ய பபூவ ஜ்யாதலஸ்வநஃ। யுகாந்தேऽம்புதவ்ரு'க்ஷஸ்ய ஸ்புடிதஸ்யாஶநேரிவ ।। ௩௨.

அவன் ஆயிரம் கை கொண்டவனாக இருந்தபோது, அவன் விலையின் ஒலி, யுகம் முடிவில் மின்னல் தாக்கிய பெரும் மேக மரம் உடைந்தது போல் முழங்கியது.

அஹோ ம்ரு'தே மஹாவீர்யம் பார்கவோ யஸ்ய ஸோऽச்சிநத்। ம்ரு'தே ஸஹஸ்ரம் பாஹூநாம் ஹேமதாலவநம் யதா ।। ௩௨.

போரில் அவனுக்கு இருந்த பெரும் வீரத்தைப் பார்! பாகரவரால் அவன் ஆயிரம் கை வெட்டப்பட்டன, அது பொன்னால் ஆன பனை மரக் காடை வெட்டியது போல் இருந்தது.

த்ரு'ஷிதேந கதாசித்ஸ பிக்ஷிதஶ்சித்ரபாநுநா। ஸப்த த்வீபாம்ஶ்சித்ரபாநோஃ ப்ராதாத்பிக்ஷாம் விஶாம்பதிஃ ।। ௩௨.

ஒரு முறையில், அவன் தாகமாக இருந்தபோது, சித்ரபானு அவனிடம் யாசித்தான்; அப்போது அந்த அரசன், சித்ரபானுவுக்கு ஏழு தீவுகளை தானமாக அளித்தான்.

புராணி கோஷாந் க்ராமாம்ஶ்ச பத்தநாநி ச ஸர்வ்வஶஃ ௩௨.

அவன் பழைய குடியிருப்புகள், கிராமங்கள், நகரங்கள் அனைத்தையும் தானமாக வழங்கினான்.

ஸ தஸ்ய புருஷேந்த்ரஸ்ய ப்ரபாவேண மஹாயஶாஃ। ததாஹ கார்தவீர்யஸ்ய ஶைலாம்ஶ்சாபி வநாநி ச ।। ௩௨.

அந்த மகா புகழ் பெற்ற அரசனின் வலிமையால், அவன் கார்த்தவீர்யனின் மலைகளையும் காடுகளையும் எரித்துவிட்டான்.

ஸ ஶூந்யமாஶ்ரமம் ஸர்வம் வருணஸ்யாத்மஜஸ்ய வை। ததோஹ ஸவநத்வீபாம்ஶ்சித்ரபாநுஃ ஸஹைஹயஃ ।। ௩௨.

சித்ரபானு, ஹைஹயர்களுடன் சேர்ந்து, வருணனின் மகனுக்கு சொந்தமான வெறிச்சோடிய ஆசிரமத்தையும், அந்த தீவுகளையும் வற்றச்செய்தான்.

ஸம்லேபே வருணஃ புத்ரம் புரா பாஸ்விநமுத்தமம்। வஸிஷ்டநாமா ஸ முநிஃ க்யாதஶ்சாபஃ ஶ்ரிதஃ ஶ்ருதஃ ।। ௩௨.

முன்பே வருணனுக்கு ஒரு சிறந்த மகன் இருந்தான்; அவன் வசிஷ்டன் என்ற முனிவன், புகழ்பெற்றவன், நீருக்கே அடிமைப்பட்டவன்.

தத்ராபதஸ்ததா க்ரோதாதர்ஜுநம் ஶப்தவாந்விபுஃ। யஸ்மாந்ந வர்ஜிதமிதம் வநம் தே மம ஹைஹய ।। ௩௨.

அப்போது, கோபத்தாலும் துயரத்தாலும் அவன் அர்ஜுனனைச் சபித்து, 'ஹைஹயா! நீ என் காடை விட்டுவிடாமல் அழித்ததால்—' என்று கூறினான்.

தஸ்மாத் தே துஷ்கரம் கர்ம்ம க்ரு'தமந்யோ ஹநிஷ்யதி। அர்ஜுநோ நாம கௌந்தேயோ ந ச ராஜா பவிஷ்யதி ।। ௩௨.

'அதனால், நீ செய்த இந்த கடினமான செயல் காரணமாக, வேறு ஒருவர் உன்னை கொல்வான். அர்ஜுனன் என்ற கௌந்தேயன் அரசனாக இருக்கமாட்டான்.'

அர்ஜுந த்வாம் மஹாவீர்யோ ராமஃ ப்ரஹரதாம் வரஃ। சித்த்வா பாஹுஸஹஸ்ரம் வை ப்ரமத்ய தரஸா பலீம் ।। ௩௨.

மிகுந்த வலிமை கொண்ட ராமன், போரில் சிறந்தவன், அர்ஜுனா! அவன் உன் ஆயிரம் கைகளை வெட்டி, வலியால் உன்னை அடக்குவான்.

தபஸ்வீ ப்ராஹ்மணஶ்சைவ வதிஷ்யதி மஹாபலஃ। தஸ்ய ராமஸ்ததா ஹ்யாஸீந்ம்ரு'த்யுஶாபேந தீமதஃ ।। ௩௨.

ஒரு பெரிய தவசு, பிராமணன், உன்னை கொல்வான்; அந்த அறிவாளியின் சாபத்தால், ராமன் உனக்கு மரணமாக ஆனான்.

ராஜ்ஞா தேந வரஶ்சைவ ஸ்வயமேவ வ்ரு'தஃ புரா। தஸ்ய புத்ரஶதம் ஹ்யாஸீத் பஞ்ச தத்ர மஹாரதாஃ ।। ௩௨.

அந்த அரசன் முன்பே ஒரு வரம் கேட்டிருந்தான்; அவனுக்கு நூறு மகன்கள் இருந்தனர், அதில் ஐவர் பெரிய ரத வீரர்கள்.

க்ரு'தாஸ்த்ரா பலிநஃ ஶூரா தர்ம்மாத்மாநோ யஶஸ்வநஃ । ஶூரஶ்ச ஶூரஸேநஶ்ச வ்ரு'ஷ்ட்யாத்யம் வ்ரு'ஷ ஏவ ச ।। ௩௨.

அவர்கள் எல்லோரும் ஆயுதங்களில் தேர்ந்தவர்கள், வலிமைசாலிகள், வீரர்கள், தர்மத்தைப் பின்பற்றுபவர்கள், புகழ்பெற்றவர்கள்; சூரன், சூரசேனன், வ்ருஷ்டி, வ்ருஷன், ஜயத்வஜன் என்பவர்கள் அவனது மகன்கள்.

ஜயத்வஜஶ்ச வை புத்ரா அவந்திஷு விஶாம்பதேஃ। ஜயத்வஜஸ்ய புத்ரஸ்து தாலஜங்கஃ ப்ரதாபவாந் ।। ௩௨.

அவந்தி நாட்டின் அரசன் ஜயத்வஜனுக்கு, வீரத்தில் புகழ்பெற்ற தாளஜங்கன் என்ற மகன் பிறந்தான்.