வாயுபுராணம்

அதர்ம்மே தீயமாநஸ்ய ஸத்பிஸ்தஸ்மாந்நிவாரணம்। தர்ம்மேண ப்ரு'திவீஞ்ஜித்வா தர்ம்மேணைவாநுபாலநம் ।। ௩௨.

தவறான செயல்களில் நல்லவர்கள் தடுக்க வேண்டும், தர்மத்தால் பூமியை வென்று, தர்மத்தால் மட்டுமே ஆள வேண்டும் என்று அவன் வேண்டினான்.

ஸம்க்ராமாம்ஸ்து பஹூந் ஜித்த்வா ஹத்வா சாரீந் ஸஹஸ்ரஶஃ। ஸம்க்ராமே யுத்தயமாநஸ்ய வதஃ ஸ்யாததிகாத்ரணே ।। ௩௨.

பல போர்களில் வென்று, ஆயிரக்கணக்கான எதிரிகளை அழித்த பிறகு, அவன், 'நான் போரில் வீழ வேண்டும் என்றால், அது மிகப்பெரிய யுத்தத்தில் மட்டும் ஆக வேண்டும்' என்று விரும்பினான்.

தேநேயம் ப்ரு'திவீ க்ரு'த்ஸ்நா ஸப்தத்வீபா ஸபத்தநா । ஸப்தோததிபரிக்ஷிப்தா க்ஷாத்ரேண விதிநா ஜநாஃ ।। ௩௨.

அவன் இந்த முழு பூமியையும், ஏழு தீவுகளும் நகரங்களும் உடன், ஏழு கடல்களால் சூழப்பட்டதை, க்ஷத்திரிய மரபின்படி ஆண்டான்.

தஸ்ய பாஹுஸஹஸ்ரந்து யுத்த்யதஃ கில தீமதஃ। யௌத்தோ த்வஜோ ரதஶ்சைவ ப்ராதுர்பவதி மாயயா ।। ௩௨.

அந்த ஆயிரம் கரங்களுடன் போரிடும் அறிவாளிக்கு, அவன் சக்தியால் போர்க் கொடி மற்றும் ரதம் தானாகவே தோன்றும்.

தஶயஜ்ஞஸஹஸ்ராணி தேஷு த்வீபேஷு ஸப்தஸு। நிரர்கலாஃ ஸ்ம நிர்வ்ரு'த்தாஃ ஶ்ரூயந்தே தஸ்ய தீமதஃ ।। ௩௨.

அந்த ஏழு தீவுகளில், அந்த அறிவாளி பத்து ஆயிரம் இடையறாத யாகங்களை நடத்தினான் என்று கேட்கப்படுகிறது.

ஸர்வே யஜ்ஞா மஹாபாஹோஸ்தஸ்யாஸந் பூரிதேஜஸஃ। ஸர்வே காஞ்சநவேதீகாஃ ஸர்வே யூபைஶ்ச காஞ்சநைஃ ।। ௩௨.

அந்த வலிமைமிக்க, பிரகாசமான அரசனின் எல்லா யாகங்களும் பொன்னால் ஆன வேதிக்கையிலும், பொன்னால் ஆன யூபத்தோட்டிகளிலும் நடைபெற்றன.

ஸர்வே தேவைர்ம்மாஹாபாகைர்விமாநஸ்தைரலம்க்ரு'தாஃ। கந்தர்வ்வைரப்ஸரோபிஶ்ச நித்யமேவோபஶோபிதாஃ ।। ௩௨.

அனைத்து யாகங்களும், விண்வெளியில் வாகனங்களில் வாழும் தேவதைகள் மற்றும் கந்தர்வர்கள், அப்சராசிகள் ஆகியோரால் எப்போதும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, அழகுபெற்றன.

தஸ்ய ராஜ்ஞோ ஜகௌ காதாம் கந்தர்வோ நாரதஸ்ததா। சரிதம் தஸ்ய ராஜர்ஷேர்மஹிமாநம் நிரீக்ஷ்ய ச ।। ௩௨.

அந்த மன்னரின் பெருமையும் செய்கைகளையும் கவனித்து, கந்தர்வர் நாரதர் அவரைப் பற்றி ஒரு பாடலைப் பாடினார்.

ந நூநம் கார்த்தவீர்யஸ்ய கதிம் யாஸ்யந்தி மாநவாஃ। யஜ்ஞைர்தாநைஸ்தபோபிஶ்ச விக்ரமேண ஶ்ருதேந ச ।। ௩௨.

யாரும் யாகம், தானம், தவம், வீரம், கல்வி ஆகியவற்றால் கார்த்தவீர்யரின் நிலையை அடைய முடியாது என்பதே உறுதி.

த்வீபேஷு ஸப்தஸு ஸ வை கட்கீ வரஶராஸநீ। ரதீ ராஜாப்யநுசரோऽந்யோऽகாச்சைவாநுத்ரு'ஶ்யதே ।। ௩௨.

ஏழு தீவுகளிலும், வாள் மற்றும் சிறந்த வில்லுடன் ரதத்தில் ஏறி, அவர் ஒரே அரசனாக இருந்தார்; வேறு யாரும் அங்கு துணை இல்லை.

அநஷ்டத்ரவ்யஶ்சைவாஸீந்ந ஶோகோ ந ச விப்ரமஃ। ப்ரபாவேண மஹாராஜ்ஞஃ ப்ரஜா தர்ம்மேண ரக்ஷதஃ ।। ௩௨.

அந்த மகா மன்னன் தன் prajaiyai நீதியுடன் காத்ததால், அங்கு சொத்து இழப்பு இல்லை, துயரம் இல்லை, குழப்பமும் இல்லை.

பஞ்சாஶீதிஸஹஸ்ராணி வர்ஷாணாம் ஸ நராதிபஃ। ஸப்த ஸப்த வாராந் ஸம்ராட் சக்ரவர்த்தீ பபூவ ஹ ।। ௩௨.

அந்த மனிதர்களின் தலைவன், சக்ரவர்த்தி, எண்பத்தைந்து ஆயிரம் ஆண்டுகள், ஏழு ஏழு முறை ஆட்சி செய்தான்.

ஸ ஏவ பஶுபாலோऽபூத் க்ஷேத்ரபாலஸ்ததைவ ச। ஸ ஏவ வ்ரு'ஷ்ட்யா பர்ஜந்யோ யோகித்வாதர்ஜ்ஜுநோऽபவத் ।। ௩௨.

அவர் தான் மாட்டை காத்தவரும், வயலை பாதுகாத்தவரும் ஆனார்; தன் யோகத்தால், அவர் மழை பெய்யும் பர்ஜன்யனாகவும், அர்ஜுனனாகவும் ஆனார்.

ஸ வை பாஹுஸஹஸ்ரேண ஜ்யாகாதகடிநேந ச । பாதி ரஶ்மிஸஹஸ்ரேண ஶாரதேநேவ பாஸ்கரஃ ।। ௩௨.

அயிரம் புயல்களும் வில்லின் நூலால் கடினமானதும், அவர் ஆயிரம் கதிர்கள் வீசும் சரத்கால சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்தார்.

ஸ ஹி நாகஸஹஸ்ரேண மாஹிஷ்மத்யாம் நராதிபஃ। கர்கோடகஸபாஞ்ஜித்வா புரீம் தத்ர ந்யவேஶயத் ।। ௩௨.

அந்த மன்னன், ஆயிரம் யானைகளுடன், மாஹிஷ்மதியில் கார்கோடகரின் சபையை வென்று, அங்கு தன் நகரத்தை நிறுவினார்.

ஸ வை வேகே ஸமுத்ரஸ்ய ப்ராவ்ரு'ட்காலாம்புஜேக்ஷணஃ । க்ரீடந்நிவ ஸுகோத்விக்நஃ ப்ராவ்ரு'ட்காலஞ்சகார ஹ ।। ௩௨.

மழைக்காலக் கடலின் வேகத்துடன், தாமரை போன்ற கண்களுடன், மகிழ்ச்சியுடன் விளையாடி, மழைக்காலத்தை ஏற்படுத்தினார்.

லுலிதா க்ரீடதா தேந ஹேமஸ்ரக்தாமமாலிநீ। ஊர்ம்மிப்ரூகுடிஸந்நாதா ஶங்கிதாப்யேதி நர்மதா ।। ௩௨.

அவரது விளையாட்டால் கிளறப்பட்டு, பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட நர்மதை, அலைகள் கோபமாக முழங்க, பயந்து அருகில் வந்தாள்.

புரா ஸ தாமநுஸரந்நவகாடோ மஹார்ணவம்। சகாரோத்த்ரு'த்த்ய வேலாந்தம் ஸ காலஃ ப்ராவ்ரு'ணோத்வநம் ।। ௩௨.

ஒரு முறையில், அவளைத் தொடர்ந்து, அவர் பெருங்கடலில் மூழ்கி, கரையை அடைந்து, காட்டுக்கு மழைக்காலத்தைத் தந்தார்.

தஸ்ய பாஹு ஸஹஸ்ரேண க்ஷோப்யமாணே மஹாததௌ। பவந்தி லீநா நிஶ்சேஷ்டாஃ பாதாலஸ்தா மஹாஸுராஃ ।। ௩௨.

அவரது ஆயிரம் புயலால் பெருங்கடல் கலங்கியபோது, பாதாளத்தில் உள்ள பெரிய அசுரர்கள் மூழ்கி அசையாமல் இருந்தார்கள்.

சூர்ணீக்ரு'தமஹாவீசிலீநமீநமஹாவிஷாஃ। பதிதா வித்தபேநௌகமாவர்த்தக்ஷிப்ததுஸ்ஸஹம் ।। ௩௨.

பெரும் அலைகளால் நசுங்கிய விஷமுள்ள உயிரினங்களும் மீன்களும், சுழலில் சிக்கி, நுரை கூட்டத்தில் வீழ்ந்தன.

சகார க்ஷோபயந்ராஜா தோஃஸஹஸ்ரேண ஸாகரம்। தேவாஸுரபரிக்ஷிப்தம் க்ஷீரோதமிவ ஸாகரம் ।। ௩௨.

அந்த மன்னன் தன் ஆயிரம் புயலால் கடலைக் கலக்கினார்; அது தேவரும் அசுரர்களும் சூழ்ந்த பாற்கடலைப் போல இருந்தது.

மந்தரக்ஷோபணக்ரு'தா ஹ்யம்ரு'தோதகஶங்கி தாஃ। ஸஹஸோத்பாதிதா பீதா பீமம் த்ரு'ஷ்ட்வா ந்ரு'போத்தமம் ।। ௩௨.

மந்தரமலையால் அமுதக் கடல் கலக்கப்படுகிறதோ என்று நினைத்து, பயந்து, அந்த உயிரினங்கள் சகசமாக எழுந்து, அந்த வீர மன்னனைப் பார்த்து அஞ்சின.

நதநிஶ்சலமூர்த்தாநோ பபூவுஶ்ச மஹோரகாஃ। ஸாயாஹ்நே கதலீஷண்டா நிர்வாதஸ்திமிதா இவ ।। ௩௨.

பெரிய பாம்புகள் தலை குனிந்து அசையாமல் இருந்தன; மாலை நேரத்தில் காற்றில்லாமல் அமைதியாக இருக்கும் வாழைத் தோப்பைப் போல.

ஸ வை பத்த்வா தநுர்யாந உத்ஸிக்தஃ பஞ்சபிஃ ஶதைஃ। லங்காயாம் மோஹயித்வா து ஸபலம் ராவணம் பலாத்। நிர்ஜித்ய பத்த்வா சாநீய மாஹிஷ்மத்யாம் பபந்த தம் ।। ௩௨.

அவர் தன் ரதத்தில் ஏறி, ஐந்நூறு அம்புகளுடன் வில்லைக் கட்டி, இலங்கையில் இராவணனையும் அவன் படையையும் மயக்கி, வென்று கட்டிப்பிடித்து, மாஹிஷ்மதிக்கு கொண்டு வந்தார்.

ததோ கத்வா புலஸ்த்யஸ்து அர்ஜுநம் ச ப்ரஸாதயத்। முமோச ராஜா பௌலஸ்த்யம் புலஸ்த்யேநாநுபாலிதம் ।। ௩௨.

பின்னர் புலஸ்தியர் சென்று அர்ஜுனனை சமாதானப்படுத்தினார்; புலஸ்தியரின் வேண்டுகோளால், மன்னன் ராவணனை விடுதலை செய்தார்.

தஸ்ய பாஹுஸஹஸ்ரஸ்ய பபூவ ஜ்யாதலஸ்வநஃ। யுகாந்தேऽம்புதவ்ரு'க்ஷஸ்ய ஸ்புடிதஸ்யாஶநேரிவ ।। ௩௨.

அவன் ஆயிரம் கை கொண்டவனாக இருந்தபோது, அவன் விலையின் ஒலி, யுகம் முடிவில் மின்னல் தாக்கிய பெரும் மேக மரம் உடைந்தது போல் முழங்கியது.

அஹோ ம்ரு'தே மஹாவீர்யம் பார்கவோ யஸ்ய ஸோऽச்சிநத்। ம்ரு'தே ஸஹஸ்ரம் பாஹூநாம் ஹேமதாலவநம் யதா ।। ௩௨.

போரில் அவனுக்கு இருந்த பெரும் வீரத்தைப் பார்! பாகரவரால் அவன் ஆயிரம் கை வெட்டப்பட்டன, அது பொன்னால் ஆன பனை மரக் காடை வெட்டியது போல் இருந்தது.

த்ரு'ஷிதேந கதாசித்ஸ பிக்ஷிதஶ்சித்ரபாநுநா। ஸப்த த்வீபாம்ஶ்சித்ரபாநோஃ ப்ராதாத்பிக்ஷாம் விஶாம்பதிஃ ।। ௩௨.

ஒரு முறையில், அவன் தாகமாக இருந்தபோது, சித்ரபானு அவனிடம் யாசித்தான்; அப்போது அந்த அரசன், சித்ரபானுவுக்கு ஏழு தீவுகளை தானமாக அளித்தான்.

புராணி கோஷாந் க்ராமாம்ஶ்ச பத்தநாநி ச ஸர்வ்வஶஃ ௩௨.

அவன் பழைய குடியிருப்புகள், கிராமங்கள், நகரங்கள் அனைத்தையும் தானமாக வழங்கினான்.