வாயுபுராணம்

யத் ப்ரு'திவ்யாம் வ்ரீஹியவம் ஹிரண்யம் பஶவஃ ஸ்த்ரியஃ । நாலமேகஸ்ய தத்ஸர்வமிதி பஶ்யந்ந முஹ்யதி ।। ௩௧.

இந்த பூமியில் உள்ள அரிசி, யவம், பொன், மாடு, பெண்கள் — இவை அனைத்தும் ஒருவருக்கே போதுமானவை அல்ல; இதை உணர்ந்தால், ஒருவன் மயங்கமாட்டான்.

யதா து குருதே பாவம் ஸர்வ்வபூதேஷு பாவகம்। கர்ம்மணா மநஸா வாசா ப்ரஹ்ம ஸம்பத்யதே ததா ।। ௩௧.

ஒருவன் தன் செயல், மனம், வாக்கு மூலமாக எல்லா உயிரிலும் தூய்மை எனும் தீயை ஏற்றும்போது, அப்போது அவன் பரம்பொருளை அடைகிறான்.

யதா பராந்ந பிபேதி யதா த்வஸ்மாந்ந பிப்யதி। யதா நேச்சதி ந த்வேஷ்டி ப்ரஹ்ம ஸம்பத்யதே ததா ।। ௩௧.

ஒருவன் பிறரைப் பயப்படாதபோது, பிறரும் அவனைப் பயப்படாதபோது, அவன் விரும்புவதும் வெறுப்பதும் இல்லாதபோது, அப்போது அவன் பரம்பொருளை அடைகிறான்.

யா துஸ்த்யஜா துர்ம்மதிபிர்யா ந ஜீர்யதி ஜீர்ய்யதஃ। தோஷாப்ராணாந்திகோ ராகஸ்தாம் த்ரு'ஷ்ணாந்த்யஜதஃ ஸுகம் ।। ௩௧.

மயங்கிய மனம் கொண்டவர்களால் கைவிட முடியாத, உடல் முதிர்ந்தாலும் குறையாத, முடிவில் தீமையைத் தரும் அந்த ஆசையை விட்டவனுக்கு தான் நிம்மதி கிடைக்கும்.

ஜீர்ய்யந்தி ஜீர்யதஃ கோஶா தந்தா ஜீர்யந்தி ஜர்யிதஃ। ஜீவிதாஶா தநாஶா ச ஜீர்ய்யதோபி ந ஜீர்யதி ।। ௩௧.

முதுமை அடையும் போது பொக்கிஷங்கள் அழிகின்றன, பற்கள் சிதைகின்றன; ஆனாலும், உயிர் ஆசையும் செல்வ ஆசையும் முதுமையிலும் குறையாது.

யச்சாகாமஸுகம் லோகே யச்ச திவ்யம் மஹத் ஸுகம்। த்ரு'ஷ்ணாஸ்ய ச ஸுகஸ்யைவ கலாம் நார்ஹதி ஷோடஶீம் ।। ௩௧.

இந்த உலகில் ஆசை இல்லாமல் கிடைக்கும் மகிழ்ச்சி, அல்லது வானுலகில் கிடைக்கும் பெரிய மகிழ்ச்சி — ஆசை இல்லாத மகிழ்ச்சி, அவற்றின் பதினாறாவது பங்கிற்கும் சமம் அல்ல.

ஏவமுக்த்வா ஸ ராஜர்ஷிஃ ஸதாரஃ ப்ரஸ்திதோ வநம்। ப்ரு'குதுங்கே தபஸ்தப்த்வா தத்ரைவ ச மஹாயஶாஃ। பாலயித்வா வ்ரதஶதம் தத்ரைவ ஸ்வர்கமாப்நுயாத் ।। ௩௧.

இவ்வாறு கூறிய அரசமுனிவர், தன் மனைவியுடன் காட்டிற்குச் சென்றார்; ப்ருகு மலை உச்சியில் தவம் செய்து, அங்கே நூறு விரதங்களை காத்து, அந்த இடத்திலேயே சுவர்க்கத்தை அடைந்தார்.

தஸ்ய வம்ஶாஸ்து பஞ்சைதே புண்யா தேவர்ஷிஸத்க்ரு'தாஃ। யைர்வ்யாப்தா ப்ரு'திவீ க்ரு'த்ஸ்நா ஸூர்யஸ்யேவ கபஸ்திபிஃ ।। ௩௧.

அவரது ஐந்து வம்சங்களும், புண்ணியமானவை, தேவர்ஷிகள் போற்றியவை; அவற்றால் பூமி முழுவதும் சூரியனின் கதிர்கள் போல விரிந்தது.

தந்யஃ ப்ரஜாவாநாயுஷ்மாந் கீர்திமாம்ஶ்ச பவேந்நரஃ। யயாதேஶ்சரிதம் ஸர்வம் படஞ்ச்ரு'ண்வந் த்விஜோத்தமஃ ।। ௩௧.

யயாதியின் முழு வரலாற்றையும் வாசிப்போரும் கேட்போரும், அதிலும் சிறந்த பிராமணரும், வாழ்நாள் நீடித்து, செல்வமும் புகழும் பெற்று, வாழ்வில் பெருமை அடைவார்கள்.

யதோர்வம்ஶம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஶ்ரேஷ்டஸ்யோத்தமதேசஸஃ। விஸ்தரேணாநுபூர்வ்யேண கததோ மே நிபோதத ।। ௩௨.

யது வம்சத்தின் சிறந்தோர், மிகுந்த வீரத்துடன் பிறந்தவர்களின் வரலாற்றை இப்போது விரிவாகவும் முறையேவும் சொல்லப்போகிறேன்; என் சொற்களை கவனமாக கேளுங்கள்.

யதோஃ புத்ரா பபூவுர்ஹி பஞ்ச தேவஸுதோபமாஃ। ஸஹஸ்ரஜிதத ஶ்ரேஷ்டஃ க்ரோஷ்டுர்நீலோ ஜிதோ லகுஃ ।। ௩௨.

யதுவுக்கு ஐந்து மகன்கள் பிறந்தார்கள்; அவர்கள் தேவர்களின் மகன்களைப் போலப் பெருமைமிக்கவர்கள்: முதலாவதாக சகஸ்ரஜித், பிறகு க்ரோஷ்டு, நீலன், ஜிதன், மற்றும் லகு.

ஸஹஸ்ரஜித்ஸுதஃ ஶ்ரீமாஞ்சதஜிந்நாம பார்திவஃ। ஸதஜித்ஸுதா விக்யா தாஸ்த்ரயஃ பரமதார்மிகாஃ ।। ௩௨.

சஹஸ்ரஜித்துக்கு சடஜித் என்ற புகழ்பெற்ற அரசன் மகனாகப் பிறந்தான்; சடஜித்துக்கு மூன்று மகன்கள் இருந்தார்கள், அவர்கள் எல்லோரும் புகழும் தர்மத்திலும் சிறந்தவர்கள்.

ஹைஹயஶ்ச ஹயஶ்சைவ ராஜா வேணுஹயஶ்ச யஃ। ஹைஹயஸ்ய து தாயாதோ தர்ம்மதத்த்வ இதி ஶ்ருதிஃ ।। ௩௨.

அவர்கள் ஹைஹயன், ஹயன் மற்றும் வேணுஹயன் என்ற அரசன். ஹைஹயனுக்கு வாரிசாக தர்மதத்துவன் பிறந்தான் என்று மரபில் சொல்லப்படுகிறது.

தர்ம்மதந்த்ரஸ்து கீர்த்திஸ்து ஸம்ஜ்ஞேயஸ்தஸ்ய சாத்மஜஃ। ஸம்ஜ்ஞேயஸ்ய து தாயாதோ மஹிஷ்மாந்நாம பார்திவஃ ।। ௩௨.

தர்மதந்திரனுக்கு கீர்த்தி என்ற மகன்; சஞ்ஞேயனுக்கு மகிஷ்மான் என்ற அரசன் வாரிசாகப் பிறந்தான்.

ஆஸீந்மஹிஷ்மதஃ புத்ரோ பத்ரஶ்ரேண்யஃ ப்ரதாபவாந்। வாராணஸ்யதிபோ ராஜா கதிதஃ பூர்வ ஏவ ஹி ।। ௩௨.

மகிஷ்மானுக்கு பத்ரசேணியன் என்ற வீரமான மகன் பிறந்தான்; அவன் தான் வாரணாசியின் அரசன் என்றும், இது முன்னரே கூறப்பட்டது.

பத்ரஶ்ரேண்யஸ்ய தாயாதோ துர்மதோ நாம பார்திவஃ। துர்மதஸ்ய ததோ தீமாந் கந்கோ நாம விஶ்ருதஃ ।। ௩௨.

பத்ரசேணியனுக்கு துர்மதன் என்ற அரசன் வாரிசாக இருந்தான்; துர்மதனுக்குப் பிறகு, கங்கன் என்ற அறிவாளியும் புகழ்பெற்றவரும் பிறந்தான்.

கநகஸ்ய து தாயாதாஶ்சத்வாரோ லோகவிஶ்ருதாஃ। க்ரு'த வீர்யஃ கார்தவீர்யஃ க்ரு'தவர்மா ததைவ ச ।। ௩௨.

கங்கனுக்கு நான்கு மகன்கள் பிறந்தார்கள்; அவர்கள் உலகம் முழுவதும் புகழ்பெற்றவர்கள்: க்ருதவீர்யன், கார்த்தவீர்யன், க்ருதவர்மன் மற்றும் க்ருதன்.

க்ரு'தோ ஜாதஶ்சதுர்தோऽபூத்க்ரு'தவிர்யாத்ததோऽர்ஜுநஃ। ஜஜ்ஞே பாஹுஸஹஸ்ரேண ஸப்தத்வீபேஶ்வரோ ந்ரு'பஃ ।। ௩௨.

க்ருதன் நான்காவது மகனாகப் பிறந்தான்; க்ருதவீர்யனிடமிருந்து அர்ஜுனன் பிறந்தான். அவன் ஆயிரம் கரங்களுடன் பிறந்த அரசன், ஏழு தீவுகளையும் ஆண்டான்.

ஸ ஹி வர்ஷாயுதம் தப்த்வா தபஃ பரமதுஶ்சரம்। தத்தமாராதயாமாஸ கார்த்தவீர்யோऽத்ரிஸம்பவம் ।। ௩௨.

கார்த்தவீர்யன் பத்து ஆயிரம் ஆண்டுகள் கடும் தவம் செய்து, அத்ரியின் மகனாகிய தத்தாத்ரேயரை மகிழ்வித்து வழிபட்டான்.

தஸ்மை தத்தோ வராந் ப்ராதாச்சதுரோ பூரிதேஜஸஃ। பூர்வ்வம் பாஹுஸஹஸ்ரந்து ஸ வவ்ரே ப்ரதமம் வரம் ।। ௩௨.

அந்த கார்த்தவீர்யனுக்கு, பிரகாசமான தத்தாத்ரேயர் நான்கு வரங்களை அளித்தார்; முதலில் அவன், 'ஆயிரம் கரங்கள் எனக்கு வேண்டும்' என்று வேண்டினான்.

அதர்ம்மே தீயமாநஸ்ய ஸத்பிஸ்தஸ்மாந்நிவாரணம்। தர்ம்மேண ப்ரு'திவீஞ்ஜித்வா தர்ம்மேணைவாநுபாலநம் ।। ௩௨.

தவறான செயல்களில் நல்லவர்கள் தடுக்க வேண்டும், தர்மத்தால் பூமியை வென்று, தர்மத்தால் மட்டுமே ஆள வேண்டும் என்று அவன் வேண்டினான்.

ஸம்க்ராமாம்ஸ்து பஹூந் ஜித்த்வா ஹத்வா சாரீந் ஸஹஸ்ரஶஃ। ஸம்க்ராமே யுத்தயமாநஸ்ய வதஃ ஸ்யாததிகாத்ரணே ।। ௩௨.

பல போர்களில் வென்று, ஆயிரக்கணக்கான எதிரிகளை அழித்த பிறகு, அவன், 'நான் போரில் வீழ வேண்டும் என்றால், அது மிகப்பெரிய யுத்தத்தில் மட்டும் ஆக வேண்டும்' என்று விரும்பினான்.

தேநேயம் ப்ரு'திவீ க்ரு'த்ஸ்நா ஸப்தத்வீபா ஸபத்தநா । ஸப்தோததிபரிக்ஷிப்தா க்ஷாத்ரேண விதிநா ஜநாஃ ।। ௩௨.

அவன் இந்த முழு பூமியையும், ஏழு தீவுகளும் நகரங்களும் உடன், ஏழு கடல்களால் சூழப்பட்டதை, க்ஷத்திரிய மரபின்படி ஆண்டான்.

தஸ்ய பாஹுஸஹஸ்ரந்து யுத்த்யதஃ கில தீமதஃ। யௌத்தோ த்வஜோ ரதஶ்சைவ ப்ராதுர்பவதி மாயயா ।। ௩௨.

அந்த ஆயிரம் கரங்களுடன் போரிடும் அறிவாளிக்கு, அவன் சக்தியால் போர்க் கொடி மற்றும் ரதம் தானாகவே தோன்றும்.

தஶயஜ்ஞஸஹஸ்ராணி தேஷு த்வீபேஷு ஸப்தஸு। நிரர்கலாஃ ஸ்ம நிர்வ்ரு'த்தாஃ ஶ்ரூயந்தே தஸ்ய தீமதஃ ।। ௩௨.

அந்த ஏழு தீவுகளில், அந்த அறிவாளி பத்து ஆயிரம் இடையறாத யாகங்களை நடத்தினான் என்று கேட்கப்படுகிறது.

ஸர்வே யஜ்ஞா மஹாபாஹோஸ்தஸ்யாஸந் பூரிதேஜஸஃ। ஸர்வே காஞ்சநவேதீகாஃ ஸர்வே யூபைஶ்ச காஞ்சநைஃ ।। ௩௨.

அந்த வலிமைமிக்க, பிரகாசமான அரசனின் எல்லா யாகங்களும் பொன்னால் ஆன வேதிக்கையிலும், பொன்னால் ஆன யூபத்தோட்டிகளிலும் நடைபெற்றன.

ஸர்வே தேவைர்ம்மாஹாபாகைர்விமாநஸ்தைரலம்க்ரு'தாஃ। கந்தர்வ்வைரப்ஸரோபிஶ்ச நித்யமேவோபஶோபிதாஃ ।। ௩௨.

அனைத்து யாகங்களும், விண்வெளியில் வாகனங்களில் வாழும் தேவதைகள் மற்றும் கந்தர்வர்கள், அப்சராசிகள் ஆகியோரால் எப்போதும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, அழகுபெற்றன.

தஸ்ய ராஜ்ஞோ ஜகௌ காதாம் கந்தர்வோ நாரதஸ்ததா। சரிதம் தஸ்ய ராஜர்ஷேர்மஹிமாநம் நிரீக்ஷ்ய ச ।। ௩௨.

அந்த மன்னரின் பெருமையும் செய்கைகளையும் கவனித்து, கந்தர்வர் நாரதர் அவரைப் பற்றி ஒரு பாடலைப் பாடினார்.

ந நூநம் கார்த்தவீர்யஸ்ய கதிம் யாஸ்யந்தி மாநவாஃ। யஜ்ஞைர்தாநைஸ்தபோபிஶ்ச விக்ரமேண ஶ்ருதேந ச ।। ௩௨.

யாரும் யாகம், தானம், தவம், வீரம், கல்வி ஆகியவற்றால் கார்த்தவீர்யரின் நிலையை அடைய முடியாது என்பதே உறுதி.