வாயுபுராணம்

பவதோऽநுமதோப்யேவம் பூரு ராஷ்ட்ரேऽபிஷிச்யதாம் । யஃபுத்ரோ குணஸம்பந்நோ மாதாபித்ரோர்ஹிதஃ ஸதா। ஸர்வமர்ஹதி கல்யாணம் கநீயாநபி ஸ ப்ரபுஃ ।। ௩௧.

உங்கள் ஒப்புதலுடன், பூருவை அரசில் அபிஷேகம் செய்யட்டும். நல்ல பண்புகள் உடையவன், எப்போதும் தாய் தந்தைக்கு அர்ப்பணிப்புடன் இருப்பவன், இளையவன் என்றாலும் எல்லா நன்மைகளையும் பெற தகுதியானவன்; அவனே ஆண்டவன்.

அர்ஹஃ பூருரிதம் ராஷ்ட்ரம் யஃ ப்ரியஃ ப்ரியக்ரு'த்தவ। வரதாநேந ஶுக்ரஸ்ய ந ஶக்யம் வக்துமுத்தரம் ।। ௩௧.

பூருவுக்கு இந்த அரசாட்சிக்கு உரிமை உண்டு; அவர் அனைவராலும் விரும்பப்படுபவர், பிறருக்குப் பிரியமானதைச் செய்பவர். சுக்ரனின் வரம் பெற்றபின், இதற்கு மேலாக எதையும் சொல்ல முடியாது.

பௌரஜாநபதைஸ்துஷ்டைரித்யுக்தோ நாஹுஷஸ்ததா। அபிஷிச்ய ததஃ பூரும் ஸ்வராஷ்ட்ரே ஸுதமாத்மநஃ ।। ௩௧.

அப்போது மக்களும் நாட்டாரும் மகிழ்ச்சியுடன் இப்படிச் சொன்னபோது, நாஹுஷன் தனது மகன் பூருவைத் தன் நாட்டில் அரசனாக அரியணையில் அமர்த்தினார்.

திஶி தக்ஷிணபூர்வஸ்யாம் துர்வஸும் து ந்யவேஶயத்। தக்ஷிணாபரதோ ராஜா யதும் ஶ்ரேஷ்டம் ந்யவேஶயத் ।। ௩௧.

தெற்கேதிசையில் துர்வசுவை குடியமர்த்தினார்; தெற்குப் புறத்திலோ சிறந்த யதுவை அமர்த்தினார்.

ப்ரதீச்யாமுத்தரஸ்யாஞ்ச த்ருஹ்யுஞ்சாநுஞ்ச தாவுபௌ। ஸப்தத்வீபாம் யயாதிஸ்து ஜித்த்வா ப்ரு'த்வீம் ஸஸாகராம்। வ்யபஜத் பஞ்சதா ராஜா புத்ரேப்யோ நாஹுஷஸ்ததா ।। ௩௧.

வடமேற்கிலும் வடதிசையிலும் துர்யுவையும் அனுவையும் குடியமர்த்தினார். யயாதி, ஏழு தீவுகளும் கடல்களும் உடைய பூமியை வென்று, அந்த நிலத்தை ஐந்து பாகங்களாகப் பிளந்து, நாஹுஷா, தன் மகன்களுக்கு வழங்கினார்.

தைரியம் ப்ரு'திவீ ஸர்வா ஸப்தத்வீபா ஸபத்தநா। யதாப்ரதேஶம் தர்மஜ்ஞைர்தர்ம்மேண ப்ரதிபால்யதே ।। ௩௧.

அவர்கள் தங்கள் தாயகங்களில், இந்த முழு பூமியையும், ஏழு தீவுகளும் நகரங்களும் உடையதையும், நீதியோடு, அறம் பின்பற்றி, பாதுகாத்து வருகின்றனர்.

ஏவம் விஸ்ரு'ஜ்ய ப்ரு'திவீம் புத்ரேப்யோ நாஹுஷஸ்ததா। புத்ரஸம்க்ராமிதஶ்ரீஸ்து ப்ரீதிமாநபவந்ந்ரு'பஃ ।। ௩௧.

இவ்வாறு நாஹுஷன் பூமியைத் தன் மகன்களுக்கு ஒப்படைத்தபோது, செல்வமும் மகிமையும் அவர்களிடம் சென்றதால், அந்த அரசன் மனநிறைவுடன் இருந்தார்.

தநுர்ந்யஸ்ய ப்ரு'ஷத்காம்ஶ்ச ராஜ்யஞ்சைவ ஸுதேஷு து। ப்ரீதிமாநபவத்ராஜா பாரமாவேஶ்ய பந்துஷு ।। ௩௧.

தனது வில், அம்பு, அரசாட்சியை மகன்களுக்கு ஒப்படைத்து, அரசன் தனது பாரத்தை உறவினர்களிடம் வைத்துவிட்டு மனநிறைவுடன் இருந்தார்.

அத்ர காதா மஹாராஜ்ஞா புரா கீதா யயாதிநா। யோऽபிப்ரேத்யாஹரந் காமாந் கூர்மோங்காநீவ ஸர்வஶஃ ।। ௩௧.

இங்கே, மஹாராஜா யயாதி ஒருகாலத்தில் பாடிய ஒரு பாடல் உண்டு: 'ஒருவன், கடைசியில், ஆசைகளை ஆமை தன் அங்கங்களை உள்ளே இழுப்பதைப் போல முழுமையாகத் திரும்பப் பெறுகிறான்.'

ந ஜாது காமஃ காமாநாமுபபோகேந ஶாம்யதி। ஹவிஷா க்ரு'ஷ்ணவர்த்மேவ பூய ஏவாபிவர்த்ததே ।। ௩௧.

ஆசை பொருள்களை அனுபவிப்பதால் ஒருபோதும் குறையாது; அது oblations poured into fire போல, மேலும் மேலும் அதிகரிக்கிறது.

யத் ப்ரு'திவ்யாம் வ்ரீஹியவம் ஹிரண்யம் பஶவஃ ஸ்த்ரியஃ । நாலமேகஸ்ய தத்ஸர்வமிதி பஶ்யந்ந முஹ்யதி ।। ௩௧.

இந்த பூமியில் உள்ள அரிசி, யவம், பொன், மாடு, பெண்கள் — இவை அனைத்தும் ஒருவருக்கே போதுமானவை அல்ல; இதை உணர்ந்தால், ஒருவன் மயங்கமாட்டான்.

யதா து குருதே பாவம் ஸர்வ்வபூதேஷு பாவகம்। கர்ம்மணா மநஸா வாசா ப்ரஹ்ம ஸம்பத்யதே ததா ।। ௩௧.

ஒருவன் தன் செயல், மனம், வாக்கு மூலமாக எல்லா உயிரிலும் தூய்மை எனும் தீயை ஏற்றும்போது, அப்போது அவன் பரம்பொருளை அடைகிறான்.

யதா பராந்ந பிபேதி யதா த்வஸ்மாந்ந பிப்யதி। யதா நேச்சதி ந த்வேஷ்டி ப்ரஹ்ம ஸம்பத்யதே ததா ।। ௩௧.

ஒருவன் பிறரைப் பயப்படாதபோது, பிறரும் அவனைப் பயப்படாதபோது, அவன் விரும்புவதும் வெறுப்பதும் இல்லாதபோது, அப்போது அவன் பரம்பொருளை அடைகிறான்.

யா துஸ்த்யஜா துர்ம்மதிபிர்யா ந ஜீர்யதி ஜீர்ய்யதஃ। தோஷாப்ராணாந்திகோ ராகஸ்தாம் த்ரு'ஷ்ணாந்த்யஜதஃ ஸுகம் ।। ௩௧.

மயங்கிய மனம் கொண்டவர்களால் கைவிட முடியாத, உடல் முதிர்ந்தாலும் குறையாத, முடிவில் தீமையைத் தரும் அந்த ஆசையை விட்டவனுக்கு தான் நிம்மதி கிடைக்கும்.

ஜீர்ய்யந்தி ஜீர்யதஃ கோஶா தந்தா ஜீர்யந்தி ஜர்யிதஃ। ஜீவிதாஶா தநாஶா ச ஜீர்ய்யதோபி ந ஜீர்யதி ।। ௩௧.

முதுமை அடையும் போது பொக்கிஷங்கள் அழிகின்றன, பற்கள் சிதைகின்றன; ஆனாலும், உயிர் ஆசையும் செல்வ ஆசையும் முதுமையிலும் குறையாது.

யச்சாகாமஸுகம் லோகே யச்ச திவ்யம் மஹத் ஸுகம்। த்ரு'ஷ்ணாஸ்ய ச ஸுகஸ்யைவ கலாம் நார்ஹதி ஷோடஶீம் ।। ௩௧.

இந்த உலகில் ஆசை இல்லாமல் கிடைக்கும் மகிழ்ச்சி, அல்லது வானுலகில் கிடைக்கும் பெரிய மகிழ்ச்சி — ஆசை இல்லாத மகிழ்ச்சி, அவற்றின் பதினாறாவது பங்கிற்கும் சமம் அல்ல.

ஏவமுக்த்வா ஸ ராஜர்ஷிஃ ஸதாரஃ ப்ரஸ்திதோ வநம்। ப்ரு'குதுங்கே தபஸ்தப்த்வா தத்ரைவ ச மஹாயஶாஃ। பாலயித்வா வ்ரதஶதம் தத்ரைவ ஸ்வர்கமாப்நுயாத் ।। ௩௧.

இவ்வாறு கூறிய அரசமுனிவர், தன் மனைவியுடன் காட்டிற்குச் சென்றார்; ப்ருகு மலை உச்சியில் தவம் செய்து, அங்கே நூறு விரதங்களை காத்து, அந்த இடத்திலேயே சுவர்க்கத்தை அடைந்தார்.

தஸ்ய வம்ஶாஸ்து பஞ்சைதே புண்யா தேவர்ஷிஸத்க்ரு'தாஃ। யைர்வ்யாப்தா ப்ரு'திவீ க்ரு'த்ஸ்நா ஸூர்யஸ்யேவ கபஸ்திபிஃ ।। ௩௧.

அவரது ஐந்து வம்சங்களும், புண்ணியமானவை, தேவர்ஷிகள் போற்றியவை; அவற்றால் பூமி முழுவதும் சூரியனின் கதிர்கள் போல விரிந்தது.

தந்யஃ ப்ரஜாவாநாயுஷ்மாந் கீர்திமாம்ஶ்ச பவேந்நரஃ। யயாதேஶ்சரிதம் ஸர்வம் படஞ்ச்ரு'ண்வந் த்விஜோத்தமஃ ।। ௩௧.

யயாதியின் முழு வரலாற்றையும் வாசிப்போரும் கேட்போரும், அதிலும் சிறந்த பிராமணரும், வாழ்நாள் நீடித்து, செல்வமும் புகழும் பெற்று, வாழ்வில் பெருமை அடைவார்கள்.

யதோர்வம்ஶம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஶ்ரேஷ்டஸ்யோத்தமதேசஸஃ। விஸ்தரேணாநுபூர்வ்யேண கததோ மே நிபோதத ।। ௩௨.

யது வம்சத்தின் சிறந்தோர், மிகுந்த வீரத்துடன் பிறந்தவர்களின் வரலாற்றை இப்போது விரிவாகவும் முறையேவும் சொல்லப்போகிறேன்; என் சொற்களை கவனமாக கேளுங்கள்.

யதோஃ புத்ரா பபூவுர்ஹி பஞ்ச தேவஸுதோபமாஃ। ஸஹஸ்ரஜிதத ஶ்ரேஷ்டஃ க்ரோஷ்டுர்நீலோ ஜிதோ லகுஃ ।। ௩௨.

யதுவுக்கு ஐந்து மகன்கள் பிறந்தார்கள்; அவர்கள் தேவர்களின் மகன்களைப் போலப் பெருமைமிக்கவர்கள்: முதலாவதாக சகஸ்ரஜித், பிறகு க்ரோஷ்டு, நீலன், ஜிதன், மற்றும் லகு.

ஸஹஸ்ரஜித்ஸுதஃ ஶ்ரீமாஞ்சதஜிந்நாம பார்திவஃ। ஸதஜித்ஸுதா விக்யா தாஸ்த்ரயஃ பரமதார்மிகாஃ ।। ௩௨.

சஹஸ்ரஜித்துக்கு சடஜித் என்ற புகழ்பெற்ற அரசன் மகனாகப் பிறந்தான்; சடஜித்துக்கு மூன்று மகன்கள் இருந்தார்கள், அவர்கள் எல்லோரும் புகழும் தர்மத்திலும் சிறந்தவர்கள்.

ஹைஹயஶ்ச ஹயஶ்சைவ ராஜா வேணுஹயஶ்ச யஃ। ஹைஹயஸ்ய து தாயாதோ தர்ம்மதத்த்வ இதி ஶ்ருதிஃ ।। ௩௨.

அவர்கள் ஹைஹயன், ஹயன் மற்றும் வேணுஹயன் என்ற அரசன். ஹைஹயனுக்கு வாரிசாக தர்மதத்துவன் பிறந்தான் என்று மரபில் சொல்லப்படுகிறது.

தர்ம்மதந்த்ரஸ்து கீர்த்திஸ்து ஸம்ஜ்ஞேயஸ்தஸ்ய சாத்மஜஃ। ஸம்ஜ்ஞேயஸ்ய து தாயாதோ மஹிஷ்மாந்நாம பார்திவஃ ।। ௩௨.

தர்மதந்திரனுக்கு கீர்த்தி என்ற மகன்; சஞ்ஞேயனுக்கு மகிஷ்மான் என்ற அரசன் வாரிசாகப் பிறந்தான்.

ஆஸீந்மஹிஷ்மதஃ புத்ரோ பத்ரஶ்ரேண்யஃ ப்ரதாபவாந்। வாராணஸ்யதிபோ ராஜா கதிதஃ பூர்வ ஏவ ஹி ।। ௩௨.

மகிஷ்மானுக்கு பத்ரசேணியன் என்ற வீரமான மகன் பிறந்தான்; அவன் தான் வாரணாசியின் அரசன் என்றும், இது முன்னரே கூறப்பட்டது.

பத்ரஶ்ரேண்யஸ்ய தாயாதோ துர்மதோ நாம பார்திவஃ। துர்மதஸ்ய ததோ தீமாந் கந்கோ நாம விஶ்ருதஃ ।। ௩௨.

பத்ரசேணியனுக்கு துர்மதன் என்ற அரசன் வாரிசாக இருந்தான்; துர்மதனுக்குப் பிறகு, கங்கன் என்ற அறிவாளியும் புகழ்பெற்றவரும் பிறந்தான்.

கநகஸ்ய து தாயாதாஶ்சத்வாரோ லோகவிஶ்ருதாஃ। க்ரு'த வீர்யஃ கார்தவீர்யஃ க்ரு'தவர்மா ததைவ ச ।। ௩௨.

கங்கனுக்கு நான்கு மகன்கள் பிறந்தார்கள்; அவர்கள் உலகம் முழுவதும் புகழ்பெற்றவர்கள்: க்ருதவீர்யன், கார்த்தவீர்யன், க்ருதவர்மன் மற்றும் க்ருதன்.

க்ரு'தோ ஜாதஶ்சதுர்தோऽபூத்க்ரு'தவிர்யாத்ததோऽர்ஜுநஃ। ஜஜ்ஞே பாஹுஸஹஸ்ரேண ஸப்தத்வீபேஶ்வரோ ந்ரு'பஃ ।। ௩௨.

க்ருதன் நான்காவது மகனாகப் பிறந்தான்; க்ருதவீர்யனிடமிருந்து அர்ஜுனன் பிறந்தான். அவன் ஆயிரம் கரங்களுடன் பிறந்த அரசன், ஏழு தீவுகளையும் ஆண்டான்.

ஸ ஹி வர்ஷாயுதம் தப்த்வா தபஃ பரமதுஶ்சரம்। தத்தமாராதயாமாஸ கார்த்தவீர்யோऽத்ரிஸம்பவம் ।। ௩௨.

கார்த்தவீர்யன் பத்து ஆயிரம் ஆண்டுகள் கடும் தவம் செய்து, அத்ரியின் மகனாகிய தத்தாத்ரேயரை மகிழ்வித்து வழிபட்டான்.