வாயுபுராணம்

அபிஷேக்துகாமஞ்ச ந்ரு'பம் பூரும் புத்ரம் கநீயஸம்। ப்ராஹ்மணப்ரமுகா வர்ணா இதம் வசநமப்ருவந் ।। ௩௧.

இளைய மகன் பூருவை அரசனாக அபிஷேகம் செய்ய விரும்பி, பிராமணர்கள் தலைமையிலான அனைத்து வகுப்பினரும் இவ்வாறு கூறினார்கள்.

கதம் ஶுக்ரஸ்ய நப்தாரம் தேவயாந்யாஃ ஸுதம் ப்ரபோ। ஶ்ரேஷ்டம் யதுமதிக்ரம்ய பூரோ ராஜ்யம் ப்ரதாஸ்யஸி ।। ௩௧.

பெருமையே, ஶுக்ரரின் பேரனும், தேவயானியின் முதல்வன் யதுவைத் தாண்டி, பூருவுக்கு அரசை வழங்க விரும்புகிறீர்; இது எப்படி சாத்தியம்?

யதுர்ஜ்யேஷ்டஸ்தவ ஸுதோ ஜாதஸ்தமநு துர்வஸுஃ। ஶர்மிஷ்டாயாஃ ஸுதோ த்ருஹ்யுஸ்தநோऽநுஃ பூருரேவ ச ।। ௩௧.

யது, உன் மூத்த மகன், முதலில் பிறந்தான்; பின்னர் துர்வசு பிறந்தான்; ஶர்மிஷ்டையிலிருந்து த்ருஹ்யு பிறந்தான்; அதன் பின் அனு, பூருவும் பிறந்தார்கள்.

கதம் ஜ்யேஷ்டாநதிக்ரம்ய கநீயாந் ராஜ்யமர்ஹதி । அதஃ ஸம்போதயாமி த்வாம் தர்ம்மம் ஸமநுபாலய ।। ௩௧.

மூத்தவர்களைத் தாண்டி இளையவன் எப்படி அரசை பெற தகுதியுடையவன்? எனவே உன்னை நினைவூட்டுகிறேன்; நீ தர்மத்தைப் பாதுகாப்பாயாக.

யயாதிருவாச।। ப்ராஹ்மணப்ரமுகா வர்ணாஃ ஸர்வே ஶ்ர்ரு'ண்வந்து மே வசஃ। ஜ்யேஷ்டம் ப்ரதி யதா ரார்ஷ்ட்ரம் ந தேயம் மே கதஞ்சந ।। ௩௧.

யயாதி கூறினான்: பிராமணர்கள் தலைமையிலான அனைத்து வகுப்பினரும் என் வார்த்தைகளை கேட்கட்டும். என் கருத்தில், அரசை எந்த வகையிலும் மூத்தவனுக்கு வழங்கக்கூடாது.

மாதா பித்ரோர்வசநக்ரு'த்ஸ ஹி புத்ரஃ ப்ரஶஸ்யதே । மம ஜ்யேஷ்டேந யதுநா நியோகோ நாநுபாலிதஃ ।। ௩௧.

தாய் தந்தையின் வார்த்தையை ஏற்கும் மகனே புகழ்பெறுவான்; என் மூத்த மகன் யது என் கட்டளையை ஏற்கவில்லை.

ப்ரதிகூலம் பிதுர்யஶ்ச ந ஸ புத்ரஃ ஸதாம் மதஃ। ஸ புத்ரஃ புத்ரவத் யஶ்ச வர்த்ததே பித்ரு'மாத்ரு'ஷு ।। ௩௧.

தந்தைக்கு விரோதமாக நடக்கும்வன் நல்ல மகனாக கருதப்படமாட்டான்; தாய் தந்தையிடம் மகன் போல நடக்கும்வனே உண்மையான மகன்.

யதுநாஹமவஜ்ஞாதஸ்ததா துர்வஸுநாபி ச। த்ருஹ்யுணா சாநுநா சைவமப்யவஜ்ஞா க்ரு'தா ப்ரு'ஶம் ।। ௩௧.

யதுவாலும், அதுபோல துர்வசுவாலும், த்ருஹ்யுவாலும், அனுவாலும் நான் அவமதிக்கப்பட்டேன்; இவ்வாறு நான் மிகுந்த அவமதிப்பை அனுபவித்தேன்.

பூருணா து க்ரு'தம் வாக்யம் மாநிதஶ்ச விஶேஷதஃ। கநீயாந் மம தாயாதோ ஜரா யேந த்ரு'தா மம। ஸர்வகாமஃ ஸர்வக்ரு'தஃ பூருணா புத்ரகாரிணா ।। ௩௧.

ஆனால் பூரு என் வார்த்தையை நிறைவேற்றினான், என்னை மிகுந்த மரியாதையுடன் பார்த்தான்; இளையவன் என்றாலும், அவனே என் வாரிசு; என் முதுமையை சுமந்தவன். பூரு என் மகனாக எல்லாவற்றையும் செய்தான்.

ஶுக்ரேண ச வரோ தத்தஃ காவ்யே நோஶநஸா ஸ்வயம்। புத்ரோ யஸ்த்வாநுவர்த்தேத ஸ ராஜா தே மஹாமதே ।। ௩௧.

ஶுக்ரர், உஶனாஸ் முனிவர் தாமே, ஒரு வரம் வழங்கினார்: 'ஓ ஞானியாரே, உன்னைப் பின்பற்றும் மகனே அரசனாக வேண்டும்' என்று.

பவதோऽநுமதோப்யேவம் பூரு ராஷ்ட்ரேऽபிஷிச்யதாம் । யஃபுத்ரோ குணஸம்பந்நோ மாதாபித்ரோர்ஹிதஃ ஸதா। ஸர்வமர்ஹதி கல்யாணம் கநீயாநபி ஸ ப்ரபுஃ ।। ௩௧.

உங்கள் ஒப்புதலுடன், பூருவை அரசில் அபிஷேகம் செய்யட்டும். நல்ல பண்புகள் உடையவன், எப்போதும் தாய் தந்தைக்கு அர்ப்பணிப்புடன் இருப்பவன், இளையவன் என்றாலும் எல்லா நன்மைகளையும் பெற தகுதியானவன்; அவனே ஆண்டவன்.

அர்ஹஃ பூருரிதம் ராஷ்ட்ரம் யஃ ப்ரியஃ ப்ரியக்ரு'த்தவ। வரதாநேந ஶுக்ரஸ்ய ந ஶக்யம் வக்துமுத்தரம் ।। ௩௧.

பூருவுக்கு இந்த அரசாட்சிக்கு உரிமை உண்டு; அவர் அனைவராலும் விரும்பப்படுபவர், பிறருக்குப் பிரியமானதைச் செய்பவர். சுக்ரனின் வரம் பெற்றபின், இதற்கு மேலாக எதையும் சொல்ல முடியாது.

பௌரஜாநபதைஸ்துஷ்டைரித்யுக்தோ நாஹுஷஸ்ததா। அபிஷிச்ய ததஃ பூரும் ஸ்வராஷ்ட்ரே ஸுதமாத்மநஃ ।। ௩௧.

அப்போது மக்களும் நாட்டாரும் மகிழ்ச்சியுடன் இப்படிச் சொன்னபோது, நாஹுஷன் தனது மகன் பூருவைத் தன் நாட்டில் அரசனாக அரியணையில் அமர்த்தினார்.

திஶி தக்ஷிணபூர்வஸ்யாம் துர்வஸும் து ந்யவேஶயத்। தக்ஷிணாபரதோ ராஜா யதும் ஶ்ரேஷ்டம் ந்யவேஶயத் ।। ௩௧.

தெற்கேதிசையில் துர்வசுவை குடியமர்த்தினார்; தெற்குப் புறத்திலோ சிறந்த யதுவை அமர்த்தினார்.

ப்ரதீச்யாமுத்தரஸ்யாஞ்ச த்ருஹ்யுஞ்சாநுஞ்ச தாவுபௌ। ஸப்தத்வீபாம் யயாதிஸ்து ஜித்த்வா ப்ரு'த்வீம் ஸஸாகராம்। வ்யபஜத் பஞ்சதா ராஜா புத்ரேப்யோ நாஹுஷஸ்ததா ।। ௩௧.

வடமேற்கிலும் வடதிசையிலும் துர்யுவையும் அனுவையும் குடியமர்த்தினார். யயாதி, ஏழு தீவுகளும் கடல்களும் உடைய பூமியை வென்று, அந்த நிலத்தை ஐந்து பாகங்களாகப் பிளந்து, நாஹுஷா, தன் மகன்களுக்கு வழங்கினார்.

தைரியம் ப்ரு'திவீ ஸர்வா ஸப்தத்வீபா ஸபத்தநா। யதாப்ரதேஶம் தர்மஜ்ஞைர்தர்ம்மேண ப்ரதிபால்யதே ।। ௩௧.

அவர்கள் தங்கள் தாயகங்களில், இந்த முழு பூமியையும், ஏழு தீவுகளும் நகரங்களும் உடையதையும், நீதியோடு, அறம் பின்பற்றி, பாதுகாத்து வருகின்றனர்.

ஏவம் விஸ்ரு'ஜ்ய ப்ரு'திவீம் புத்ரேப்யோ நாஹுஷஸ்ததா। புத்ரஸம்க்ராமிதஶ்ரீஸ்து ப்ரீதிமாநபவந்ந்ரு'பஃ ।। ௩௧.

இவ்வாறு நாஹுஷன் பூமியைத் தன் மகன்களுக்கு ஒப்படைத்தபோது, செல்வமும் மகிமையும் அவர்களிடம் சென்றதால், அந்த அரசன் மனநிறைவுடன் இருந்தார்.

தநுர்ந்யஸ்ய ப்ரு'ஷத்காம்ஶ்ச ராஜ்யஞ்சைவ ஸுதேஷு து। ப்ரீதிமாநபவத்ராஜா பாரமாவேஶ்ய பந்துஷு ।। ௩௧.

தனது வில், அம்பு, அரசாட்சியை மகன்களுக்கு ஒப்படைத்து, அரசன் தனது பாரத்தை உறவினர்களிடம் வைத்துவிட்டு மனநிறைவுடன் இருந்தார்.

அத்ர காதா மஹாராஜ்ஞா புரா கீதா யயாதிநா। யோऽபிப்ரேத்யாஹரந் காமாந் கூர்மோங்காநீவ ஸர்வஶஃ ।। ௩௧.

இங்கே, மஹாராஜா யயாதி ஒருகாலத்தில் பாடிய ஒரு பாடல் உண்டு: 'ஒருவன், கடைசியில், ஆசைகளை ஆமை தன் அங்கங்களை உள்ளே இழுப்பதைப் போல முழுமையாகத் திரும்பப் பெறுகிறான்.'

ந ஜாது காமஃ காமாநாமுபபோகேந ஶாம்யதி। ஹவிஷா க்ரு'ஷ்ணவர்த்மேவ பூய ஏவாபிவர்த்ததே ।। ௩௧.

ஆசை பொருள்களை அனுபவிப்பதால் ஒருபோதும் குறையாது; அது oblations poured into fire போல, மேலும் மேலும் அதிகரிக்கிறது.

யத் ப்ரு'திவ்யாம் வ்ரீஹியவம் ஹிரண்யம் பஶவஃ ஸ்த்ரியஃ । நாலமேகஸ்ய தத்ஸர்வமிதி பஶ்யந்ந முஹ்யதி ।। ௩௧.

இந்த பூமியில் உள்ள அரிசி, யவம், பொன், மாடு, பெண்கள் — இவை அனைத்தும் ஒருவருக்கே போதுமானவை அல்ல; இதை உணர்ந்தால், ஒருவன் மயங்கமாட்டான்.

யதா து குருதே பாவம் ஸர்வ்வபூதேஷு பாவகம்। கர்ம்மணா மநஸா வாசா ப்ரஹ்ம ஸம்பத்யதே ததா ।। ௩௧.

ஒருவன் தன் செயல், மனம், வாக்கு மூலமாக எல்லா உயிரிலும் தூய்மை எனும் தீயை ஏற்றும்போது, அப்போது அவன் பரம்பொருளை அடைகிறான்.

யதா பராந்ந பிபேதி யதா த்வஸ்மாந்ந பிப்யதி। யதா நேச்சதி ந த்வேஷ்டி ப்ரஹ்ம ஸம்பத்யதே ததா ।। ௩௧.

ஒருவன் பிறரைப் பயப்படாதபோது, பிறரும் அவனைப் பயப்படாதபோது, அவன் விரும்புவதும் வெறுப்பதும் இல்லாதபோது, அப்போது அவன் பரம்பொருளை அடைகிறான்.

யா துஸ்த்யஜா துர்ம்மதிபிர்யா ந ஜீர்யதி ஜீர்ய்யதஃ। தோஷாப்ராணாந்திகோ ராகஸ்தாம் த்ரு'ஷ்ணாந்த்யஜதஃ ஸுகம் ।। ௩௧.

மயங்கிய மனம் கொண்டவர்களால் கைவிட முடியாத, உடல் முதிர்ந்தாலும் குறையாத, முடிவில் தீமையைத் தரும் அந்த ஆசையை விட்டவனுக்கு தான் நிம்மதி கிடைக்கும்.

ஜீர்ய்யந்தி ஜீர்யதஃ கோஶா தந்தா ஜீர்யந்தி ஜர்யிதஃ। ஜீவிதாஶா தநாஶா ச ஜீர்ய்யதோபி ந ஜீர்யதி ।। ௩௧.

முதுமை அடையும் போது பொக்கிஷங்கள் அழிகின்றன, பற்கள் சிதைகின்றன; ஆனாலும், உயிர் ஆசையும் செல்வ ஆசையும் முதுமையிலும் குறையாது.

யச்சாகாமஸுகம் லோகே யச்ச திவ்யம் மஹத் ஸுகம்। த்ரு'ஷ்ணாஸ்ய ச ஸுகஸ்யைவ கலாம் நார்ஹதி ஷோடஶீம் ।। ௩௧.

இந்த உலகில் ஆசை இல்லாமல் கிடைக்கும் மகிழ்ச்சி, அல்லது வானுலகில் கிடைக்கும் பெரிய மகிழ்ச்சி — ஆசை இல்லாத மகிழ்ச்சி, அவற்றின் பதினாறாவது பங்கிற்கும் சமம் அல்ல.

ஏவமுக்த்வா ஸ ராஜர்ஷிஃ ஸதாரஃ ப்ரஸ்திதோ வநம்। ப்ரு'குதுங்கே தபஸ்தப்த்வா தத்ரைவ ச மஹாயஶாஃ। பாலயித்வா வ்ரதஶதம் தத்ரைவ ஸ்வர்கமாப்நுயாத் ।। ௩௧.

இவ்வாறு கூறிய அரசமுனிவர், தன் மனைவியுடன் காட்டிற்குச் சென்றார்; ப்ருகு மலை உச்சியில் தவம் செய்து, அங்கே நூறு விரதங்களை காத்து, அந்த இடத்திலேயே சுவர்க்கத்தை அடைந்தார்.

தஸ்ய வம்ஶாஸ்து பஞ்சைதே புண்யா தேவர்ஷிஸத்க்ரு'தாஃ। யைர்வ்யாப்தா ப்ரு'திவீ க்ரு'த்ஸ்நா ஸூர்யஸ்யேவ கபஸ்திபிஃ ।। ௩௧.

அவரது ஐந்து வம்சங்களும், புண்ணியமானவை, தேவர்ஷிகள் போற்றியவை; அவற்றால் பூமி முழுவதும் சூரியனின் கதிர்கள் போல விரிந்தது.

தந்யஃ ப்ரஜாவாநாயுஷ்மாந் கீர்திமாம்ஶ்ச பவேந்நரஃ। யயாதேஶ்சரிதம் ஸர்வம் படஞ்ச்ரு'ண்வந் த்விஜோத்தமஃ ।। ௩௧.

யயாதியின் முழு வரலாற்றையும் வாசிப்போரும் கேட்போரும், அதிலும் சிறந்த பிராமணரும், வாழ்நாள் நீடித்து, செல்வமும் புகழும் பெற்று, வாழ்வில் பெருமை அடைவார்கள்.