வாயுபுராணம்

த்ருஹ்யோ த்வம் ப்ரதிபத்யஸ்வ வர்ணரூபவிநாஶிநீம்। ஜராம் வர்ஷஸஹஸ்ரம் வை யௌவநம் ஸ்வந்ததஸ்வ மே ।। ௩௧.

துர்யுவே, ஜாதியும் அழகும் கெடுக்கும் முதுமையை ஆயிரம் ஆண்டுகள் ஏற்க வேண்டும்; உன் இளமையை எனக்குக் கொடு.

பூர்ணே வர்ஷஸஹஸ்ரே தே ப்ரதிதாஸ்யாமி யௌவநம்। ஸ்வஞ்சாதாஸ்யாமி பூயோऽஹம் பாப்மாநம் ஜரயா ஸஹ ।। ௩௧.

உனக்கு ஆயிரம் ஆண்டுகள் முடிந்ததும், உன் இளமையை திரும்பக் கொடுப்பேன்; நான் மீண்டும் முதுமையின் பாவத்தையும் ஏற்கிறேன்.

த்ருஹ்யுருவாச ந ஸங்கஶ்சாஸ்ய பவதி ந ஜராம் தேந காமயே ।। ௩௧.

துர்யு சொன்னான்: அதில் எனக்கு எந்த ஈடுபாடும் இல்லை; எனவே, அந்த முதுமையை நான் விரும்பவில்லை.

யயாதிருவாச।। யஸ்த்வம் மே ஹ்ரு'தயாஜ்ஜாதோ வயஃ ஸ்வந்ந ப்ரயச்சஸி। தஸ்மாத் த்ருஹ்யோ ப்ரியஃ காமோ ந தே ஸம்பத்ஸ்யதே க்வசித் ।। ௩௧.

யயாதி சொன்னான்: என் மனதிலிருந்து பிறந்த நீ, உன் இளமையை எனக்குக் கொடுக்க மறுக்கிறாய்; அதனால், துர்யுவே, நீ விரும்பும் ஆசையை எப்போதும் பெறமாட்டாய்.

நௌப்லவோத்தரஸஞ்சாரஸ்தத்ர நித்யம் பவிஷ்யதி। அராஜப்ராஜவம்ஶஸ்த்வம் தத்ர நித்யம் பவிஷ்யஸி ।। ௩௧.

அங்கு எப்போதும் படகில் கடக்க முடியாது; அந்த நாட்டில் உன் வம்சம் எப்போதும் அரசன் இல்லாமல் இருக்கும்.

அநோ த்வம் ப்ரதிபத்யஸ்வ பாப்மாநம் ஜரயா ஸஹ। ஏவம் வர்ஷஸஹஸ்ரந்து சரேயம் யௌவநேந தே ।। ௩௧.

அனு, நீ இந்தப் பாவத்தையும் முதுமையையும் உன் மேல் ஏற்று கொள்; நான் உன் இளமையுடன் ஆயிரம் ஆண்டுகள் வாழ விரும்புகிறேன்.

அநுருவாச ந ஜுஹோதி ஸ காலேऽக்நி தாம் ஜராந்நாபிகாமயே ।। ௩௧.

அனு சொன்னான்: முதுமையால், அந்த நெருப்பு நேரத்தில் எரியாது; எனவே, அதை நான் விரும்பவில்லை.

யயாதிருவாச।। யஸ்த்வம் மே ஹ்ரு'தயாஜ்ஜாதோ வயஃ ஸ்வந்ந ப்ரயச்சஸி। ஜராதோஷஸ்த்வயோக்தோऽயம் தஸ்மாத்தே ப்ரதிபத்ஸ்யதே ।। ௩௧.

யயாதி சொன்னான்: என் மனதிலிருந்து பிறந்தவராக நீ இருந்தும், உன் இளமையை எனக்கு தரவில்லை; முதுமையின் குறையை நீ சொன்னதால், அது உனக்கே திரும்பும்.

ப்ரஜா ச யௌவநம் ப்ராப்தா விநஶிஷ்யத்யதஸ்தவ। அக்நிப்ரஸ்கந்தநபரஸ்த்வம் சாப்யேவ பவிஷ்யஸி ।। ௩௧.

உன் சந்ததி இளமை பெற்றாலும், அதனால் அழிந்துபோகும்; நீயும் வேதியக்னியை தவிர்த்து விடுவாய்.

பூரோ த்வம் ப்ரதிபத்யஸ்வ பாப்மாநஞ்ஜரயா ஸஹ। ஜராவலீ ச மாந்தாத பலிதாநி ச பர்யகுஃ ।। ௩௧.

புரு, நீ இந்தப் பாவத்தையும் முதுமையையும் உன் மேல் ஏற்று கொள்; அப்பொழுது, உன் தந்தையின் உடலில் மடிப்புகள் மற்றும் வெண்கரும்புகள் தோன்றின.

காவ்யஸ்யோஶநஸஃ ஶாபாந்ந ச த்ரு'ப்தோऽஸ்மி யௌவநே। கஞ்சித்காலஞ்ஜரேயம் வை விஷயாந் வயஸா தவ ।। ௩௧.

காவ்ய உசனஸின் சாபத்தால், இளமையில் எனக்கு திருப்தி இல்லை; உன் வயதைப் பெற்று, சிறிது காலம் இன்பங்களை அனுபவிக்கட்டும்.

பூர்ணேம் வர்ஷஸஹஸ்ரே தே ப்ரதிதாஸ்யாமி யௌவநம்। ஸ்வஞ்சைவ ப்ரதிபத்ஸ்யாமி பாப்மாநஞ்ஜரயா ஸஹ ।। ௩௧.

உனக்கு ஆயிரம் ஆண்டுகள் முடிந்ததும், உன் இளமையை மீண்டும் உனக்குத் தருவேன்; பிறகு, இந்தப் பாவத்தையும் முதுமையையும் மீண்டும் ஏற்றுக்கொள்வேன்.

ஸூத உவாச।। ஏவமுக்தஃ ப்ரத்யுவாச புத்ரஃ பிதரமஞ்ஜஸா। யதாநுமந்யஸே தாத கரிஷ்யாமி ததைவ ச ।। ௩௧.

சூதர் சொன்னார்: இப்படிச் சொன்னபோது, மகன் தந்தைக்கு நேராகப் பதில் கூறினான்: 'நீ விரும்புவது போல, அப்பா, நான் செய்வேன்.'

ப்ரதிபத்ஸ்யாமி தே ராஜந் பாப்மாநம் ஜரயா ஸஹ। க்ரு'ஹாண யௌவநம் மத்தஶ்சர காமாந் யதேப்ஸிதாந் ।। ௩௧.

மன்னா, உன் பாவத்தையும் முதுமையையும் நான் ஏற்றுக்கொள்கிறேன்; என்னிடமிருந்து இளமையைப் பெற்று, நீ விரும்பும் இன்பங்களை அனுபவி.

ஜரயாஹம் ப்ரதிச்சந்நோ வயோரூபதரஸ்தவ। யௌவநம் பவதே தத்த்வா சரிஷ்யாமி யதார்தவத் ।। ௩௧.

நான் முதுமையால் மூடப்பட்டு, உன் உருவத்தையும் தோற்றத்தையும் ஏற்று, உனக்கு இளமையைத் தந்து, அதற்கேற்றபடி வாழ்வேன்.

யயாதிருவாச।। பூரோ ப்ரீதோऽஸ்மி பத்ரந்தே ப்ரீதஶ்சேதம் ததாமி தே। ஸர்வகாமஸம்ரு'த்தா தே ப்ரஜா ராஜ்யே பவிஷ்யதி ।। ௩௧.

யயாதி சொன்னான்: புரு, உன்னைப் பார்த்து எனக்கு மகிழ்ச்சி; உனக்கு நல்வாழ்த்து. நான் மகிழ்ந்ததால், இதை உனக்கு அளிக்கிறேன்: உன் சந்ததி ராஜ்யத்தில் எல்லா ஆசைகளும் நிறைவாக வளரும்.

ஸூத உவாச।। பூரோரநுமதோ ராஜா யயாதிஃ ஸ்வாம் ஜராந்ததஃ। ஸம்க்ராமயாமாஸ ததா ப்ரஸாதாத்பார்கவஸ்ய து ।। ௩௧.

சூதர் சொன்னார்: புருவின் சம்மதத்துடன், யயாதி மன்னன் தன் முதுமையை அவனுக்கு மாற்றிக் கொடுத்தான்; அது பார்கவனின் அருளால் நடந்தது.

யௌவநேநாத வயஸா யயாதிரநஹுஷாத்மஜஃ । ப்ரீதியுக்தோ நரஶ்ரேஷ்டஶ்சசார விஷயாந் ஸ்வகாந் ।। ௩௧.

பின்னர் நஹுஷனின் மகன் யயாதி, இளமையும் வலிமையும் பெற்று, மகிழ்ச்சியுடன், மனிதர்களில் சிறந்தவன், தன் இன்பங்களை அனுபவித்தான்.

யதாகாமம் யதோத்ஸாஹம் யதாகாலம் யதாஸுகம்। தர்ம்மாவிரோதாத்ராஜேந்த்ரோ யதார்ஹதி ஸ ஏவ ஹி ।। ௩௧.

அவன் விரும்பும் போதும், உற்சாகத்தோடும், சரியான நேரத்திலும், மகிழ்ச்சியுடனும், தர்மத்திற்கு எதிராக இல்லாமல், அரசன் தக்கபடி இன்பங்களை அனுபவித்தான்.

தேவாநதர்பயத்யஜ்ஞைஃ பித்ரூ'ஞ்ச்ராத்தைஸ்ததைவ ச। தீநாம்ஶ்சாநுக்ரஹைரிஷ்டைஃ காமைஶ்ச த்விஜஸத்தமாந் ।। ௩௧.

அவன் தேவர்களுக்கு யாகங்களால், பிதர்களுக்கு சராத்தத்தால் திருப்தி செய்தான்; ஏழைகளுக்கு தானங்களால், சிறந்த இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு விருப்பமான வரங்களால் மகிழ்ச்சி அளித்தான்.

அதிதீநந்நபாநைஶ்ச வைஶ்யாம்ஶ்ச பரிபாலநைஃ। ஆந்ரு'ஶம்ஸ்யேந ஶூத்ராம்ஶ்ச தஸ்யூந் ஸம்நிக்ரஹேண ச ।। ௩௧.

அவன் விருந்தினர்களுக்கு அன்னமும் பானமும் அளித்து, வைசியர்களை பாதுகாத்து, சூத்திரர்களுக்கு கருணை காட்டி, கொள்ளையர்களை அடக்கினான்.

தர்ம்மேண ச ப்ரஜாஃ ஸர்வ்வா யதாவதநுரஞ்ஜயந்। யயாதிஃ பாலயாமாஸ ஸாக்ஷாதிந்த்ர இவாபரஃ ।। ௩௧.

யயாதி, தர்மத்தால் எல்லா prajai-களையும் தக்கபடி மகிழ்வித்தான்; அவன் நேரடியாக இந்திரன் போல ஆட்சி செய்தான்.

ஸ ராஜா ஸிம்ஹவிக்ராந்தோ யுவா விஷயகோசரஃ। அவிரோதேந தர்மஸ்ய சசார ஸுகமுத்தமம் ।। ௩௧.

அந்த மன்னன், சிங்கம் போல் நடையுடன், இளமையோடும் இன்பங்களோடும், தர்மத்திற்கு எதிராக இல்லாமல், மிகுந்த மகிழ்ச்சியில் வாழ்ந்தான்.

ஸ மார்கமாணஃ காமாநாமந்தர்தோஷநிதர்ஶநாத்। விஶ்வாஸஹேதோ ரேமே வை வைப்ராஜே நந்தநே வநே ।। ௩௧.

இன்பங்களை நாடி, அவற்றில் உள்ள குறைகளை உணர்ந்தபின்பு, அவன் ஒளிவீசும் நந்தன வனத்தில் நம்பிக்கையுடன் சில காலம் மகிழ்ந்தான்.

அபஶ்யத்ஸ யதா தாம் வை வர்த்தமாநாம் ந்ரு'பஸ்ததா। கத்வா பூரோஃ ஸகாஶம் வை ஸ்வாம் ஜரா ப்ரத்யபத்யத ।। ௩௧.

அந்த அரசன் அவளை முதுமை அடைந்து கொண்டிருப்பதை பார்த்தபோது, தன் நகரத்திற்குச் சென்று, தன் முதுமையை ஏற்றுக்கொண்டான்.

ஸ ஸம்ப்ராப்ய து தாந் காமாம்ஸ்த்ரு'ப்தஃ கிந்நஶ்ச பார்திவஃ। காலம் வர்ஷஸஹஸ்ரம் வை ஸஸ்மார மநுஜாதிபஃ। ।। ௩௧.

அந்த இன்பங்களை அடைந்து திருப்தியடைந்தும், சோர்வுற்றும் இருந்த அரசன், ஆயிரம் ஆண்டுகள் காலத்தின் ஓட்டத்தை நினைத்தான்.

பரிஸங்க்யாய காலஞ்ச கலாகாஷ்டாஸ்ததைவ ச। பூர்ணம் மத்த்வா ததஃ காலம் பூரும் புத்ரமுவாச ஹ ।। ௩௧.

காலத்தையும், அதன் பகுதிகளையும் எண்ணி, காலம் முழுமையடைந்ததை அறிந்தபின், அவன் தன் மகன் பூருவை அழைத்து உரைத்தான்.

யதாஸுகம் யதோத்ஸாஹம் யதாகாலமரிம்தம। ஸேவிதா விஷயாஃ புத்ர யௌவநேந மயா தவ ।। ௩௧.

எதிரியைக் களைவானே, மகனே, உன் இளமை மூலமாக, நான் விருப்பத்திற்கும், ஆர்வத்திற்கும், காலத்திற்கும் ஏற்ப இன்பங்களை அனுபவித்தேன்.

பூரோ ப்ரீதோऽஸ்மி பத்ரம் தே க்ரு'ஹாண த்வம் ஸ்வயௌவநம்। ராஷ்ட்ரஞ்ச ந்ரு'பம் பூரும் புத்ரம் கநீயஸம்। ப்ராஹ்மணப்ரமுகா வர்ணா இதம் வசநமப்ருவந் ।। ௩௧.

பூருவே, நான் மகிழ்ச்சி அடைந்தேன்; உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்! நீ உன் இளமையையும், அரசையும் மீண்டும் பெற்றுக்கொள், இளைய அரசனே. பிராமணர்கள் தலைமையிலான அனைத்து வகுப்பினரும் இவ்வாறு கூறினார்கள்.