வாயுபுராணம்

ஸந்தி தே பஹவஃ புத்ரா மத்தஃ ப்ரியதரா ந்ரு'ப। ப்ரதிக்ரு'ஹ்ணந்து தர்மஜ்ஞ புத்ரமந்யம் வ்ரு'ணீஷ்வ வை ।। ௩௧.

அரசே, உங்களுக்குக் எனைவிட அதிகமாக நேசிக்கப்படும் பல மகன்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் தர்மத்தை அறிந்தவர்கள்; அவர்கள் உங்களுடைய முதுமையை ஏற்கட்டும். நீர் வேறு ஒருவரை மகனாகத் தேர்ந்தெடுக்கலாம்.

ஸ ஏவமுக்தோ யதுநா தீவ்ரகோபஸமந்விதஃ। உவாச வததாம் ஶ்ரேஷ்சோ ஜ்யேஷ்டம் தம் கர்ஹயந் ஸுதம் ।। ௩௧.

யது இப்படிச் சொன்னபோது, மிகுந்த கோபம் கொண்ட அரசன், சிறந்த பேச்சாளர், தனது மூத்த மகனை கண்டித்தான்.

ஆஶ்ரமஃ கஶ்ச வாந்யோऽஸ்தி கோ வா தர்மவிதிஸ்தவ। மாமநாத்ரு'த்ய துர்புத்தே யதாத்த நவதேஶிக ।। ௩௧.

எந்த தவமடையிலும் நீர் சென்றிருக்கிறீர்? அல்லது நீர் எந்த விதமான தர்மத்தை பின்பற்றுகிறீர்? என்னை மதிக்காமல், புத்தியில்லாதவனே, நீர் புதிய ஆசான் கிடைத்தது போல் பேசுகிறீர்.

ஏவமுக்த்வா யதும் ராஜா ஶஶாபைநம் ஸ மந்யுமாந் । யஸ்த்வம் மே ஹ்ரு'தயாஜ்ஜாதோ வயஃ ஸ்வம் ந ப்ரயச்சஸி ।। ௩௧.

இவ்வாறு யதுவிடம் கூறிய அரசன், கோபத்துடன் அவனைச் சபித்தான்: "என் மனதிலிருந்து பிறந்த நீ, உன் இளமையை எனக்குக் கொடுக்க மறுக்கிறாய்."

தஸ்மாந்ந ராஜ்யபாக் மூட ப்ரஜா தே வை பவிஷ்யதி। துர்வஸோ ப்ரதிபத்யஸ்வ பாப்மாநம் ஜரயா ஸஹ ।। ௩௧.

அதனால், அறிவிலியே, உனக்கு அரசில் பங்கு இருக்காது, உனக்கு சந்ததியும் இருக்காது. முதுமையின் பாவத்தையும் அதனுடன் சேர்த்து துர்வசு ஏற்கட்டும்.

துர்வஸுருவாச।। ந காமயே ஜராம் தாத ஸாமபோகப்ரணாஶிநீம்। ஜராயா பஹவோ தோஷாஃ பாநபோஜநகாரிணஃ। தஸ்மாஜ்ஜராம் ந தே ராஜந் க்ரஹீதுமஹமுத்ஸஹே ।। ௩௧.

துர்வசு சொன்னான்: "தந்தையே, எல்லா இன்பங்களையும் அழிக்கும் முதுமையை நான் விரும்பவில்லை. முதுமை வந்தால் பல குறைகள் ஏற்படும், குறிப்பாக அதிகம் சாப்பிடும், குடிக்கும்வர்களுக்கு. அதனால், அரசே, உங்களுடைய முதுமையை ஏற்க நான் முடியவில்லை."

யயாதிருவாச।। யஸ்த்வம் மே ஹ்ரு'தயாஜ்ஜாதோ வயஃ ஸ்வந்ந ப்ரயச்சஸி। தஸ்மாத் ப்ரஜா ஸமுச்சேதம் துர்வஸோ தவ யாஸ்யதி ।। ௩௧.

யயாதி சொன்னான்: "என் மனதிலிருந்து பிறந்த நீ, உன் இளமையை எனக்குக் கொடுக்க மறுக்கிறாய்; அதனால், துர்வசுவே, உன் வம்சம் முற்றிலும் அழிந்துவிடும்."

அஸங்கீர்ணா ச தர்மேண ப்ரதிலோமவரேஷு ச। பிஶிதாதிஷு சாந்யேஷு மூட ராஜா பவிஷ்யஸி ।। ௩௧.

நீ தர்மத்தில் கலப்பில்லாமல், ஒழுங்குக்கு எதிரான கல்யாணங்களில், இறைச்சி மற்றும் பிறவற்றை உண்ணுவதிலும், அறிவிலியே, அரசனாக இருப்பாய்.

குரு தாரப்ரஸக்தேஷு திர்யக்யோநிகதேஷு வா। பஶுதர்மேஷு ம்லேச்சேஷு பவிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ ।। ௩௧.

மூத்தவர்களின் மனைவியரிடம் ஆசை கொண்டு, மிருகப் பிறவியில் பிறந்தவர்களிடம், மிருக போக்கில் நடக்கும், பிற இனத்தவரிடமும் தொடர்பு கொண்டிருப்பாய்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

ஸூத உவாச। ஏவந்து துர்வஸும் ஶப்த்வா யயாதிஃ ஸுதமாத்மநஃ। ஶர்மிஷ்டாயாஃ ஸுதம் த்ருஹ்யுமிதம் வசநமப்ரவீத் ।। ௩௧.

சூதர் சொன்னான்: இவ்வாறு துர்வசுவை சபித்த பிறகு, யயாதி தனது மகனான சர்மிஷ்டையின் மகன் துர்யுவிடம் இவ்வாறு கூறினான்.

த்ருஹ்யோ த்வம் ப்ரதிபத்யஸ்வ வர்ணரூபவிநாஶிநீம்। ஜராம் வர்ஷஸஹஸ்ரம் வை யௌவநம் ஸ்வந்ததஸ்வ மே ।। ௩௧.

துர்யுவே, ஜாதியும் அழகும் கெடுக்கும் முதுமையை ஆயிரம் ஆண்டுகள் ஏற்க வேண்டும்; உன் இளமையை எனக்குக் கொடு.

பூர்ணே வர்ஷஸஹஸ்ரே தே ப்ரதிதாஸ்யாமி யௌவநம்। ஸ்வஞ்சாதாஸ்யாமி பூயோऽஹம் பாப்மாநம் ஜரயா ஸஹ ।। ௩௧.

உனக்கு ஆயிரம் ஆண்டுகள் முடிந்ததும், உன் இளமையை திரும்பக் கொடுப்பேன்; நான் மீண்டும் முதுமையின் பாவத்தையும் ஏற்கிறேன்.

த்ருஹ்யுருவாச ந ஸங்கஶ்சாஸ்ய பவதி ந ஜராம் தேந காமயே ।। ௩௧.

துர்யு சொன்னான்: அதில் எனக்கு எந்த ஈடுபாடும் இல்லை; எனவே, அந்த முதுமையை நான் விரும்பவில்லை.

யயாதிருவாச।। யஸ்த்வம் மே ஹ்ரு'தயாஜ்ஜாதோ வயஃ ஸ்வந்ந ப்ரயச்சஸி। தஸ்மாத் த்ருஹ்யோ ப்ரியஃ காமோ ந தே ஸம்பத்ஸ்யதே க்வசித் ।। ௩௧.

யயாதி சொன்னான்: என் மனதிலிருந்து பிறந்த நீ, உன் இளமையை எனக்குக் கொடுக்க மறுக்கிறாய்; அதனால், துர்யுவே, நீ விரும்பும் ஆசையை எப்போதும் பெறமாட்டாய்.

நௌப்லவோத்தரஸஞ்சாரஸ்தத்ர நித்யம் பவிஷ்யதி। அராஜப்ராஜவம்ஶஸ்த்வம் தத்ர நித்யம் பவிஷ்யஸி ।। ௩௧.

அங்கு எப்போதும் படகில் கடக்க முடியாது; அந்த நாட்டில் உன் வம்சம் எப்போதும் அரசன் இல்லாமல் இருக்கும்.

அநோ த்வம் ப்ரதிபத்யஸ்வ பாப்மாநம் ஜரயா ஸஹ। ஏவம் வர்ஷஸஹஸ்ரந்து சரேயம் யௌவநேந தே ।। ௩௧.

அனு, நீ இந்தப் பாவத்தையும் முதுமையையும் உன் மேல் ஏற்று கொள்; நான் உன் இளமையுடன் ஆயிரம் ஆண்டுகள் வாழ விரும்புகிறேன்.

அநுருவாச ந ஜுஹோதி ஸ காலேऽக்நி தாம் ஜராந்நாபிகாமயே ।। ௩௧.

அனு சொன்னான்: முதுமையால், அந்த நெருப்பு நேரத்தில் எரியாது; எனவே, அதை நான் விரும்பவில்லை.

யயாதிருவாச।। யஸ்த்வம் மே ஹ்ரு'தயாஜ்ஜாதோ வயஃ ஸ்வந்ந ப்ரயச்சஸி। ஜராதோஷஸ்த்வயோக்தோऽயம் தஸ்மாத்தே ப்ரதிபத்ஸ்யதே ।। ௩௧.

யயாதி சொன்னான்: என் மனதிலிருந்து பிறந்தவராக நீ இருந்தும், உன் இளமையை எனக்கு தரவில்லை; முதுமையின் குறையை நீ சொன்னதால், அது உனக்கே திரும்பும்.

ப்ரஜா ச யௌவநம் ப்ராப்தா விநஶிஷ்யத்யதஸ்தவ। அக்நிப்ரஸ்கந்தநபரஸ்த்வம் சாப்யேவ பவிஷ்யஸி ।। ௩௧.

உன் சந்ததி இளமை பெற்றாலும், அதனால் அழிந்துபோகும்; நீயும் வேதியக்னியை தவிர்த்து விடுவாய்.

பூரோ த்வம் ப்ரதிபத்யஸ்வ பாப்மாநஞ்ஜரயா ஸஹ। ஜராவலீ ச மாந்தாத பலிதாநி ச பர்யகுஃ ।। ௩௧.

புரு, நீ இந்தப் பாவத்தையும் முதுமையையும் உன் மேல் ஏற்று கொள்; அப்பொழுது, உன் தந்தையின் உடலில் மடிப்புகள் மற்றும் வெண்கரும்புகள் தோன்றின.

காவ்யஸ்யோஶநஸஃ ஶாபாந்ந ச த்ரு'ப்தோऽஸ்மி யௌவநே। கஞ்சித்காலஞ்ஜரேயம் வை விஷயாந் வயஸா தவ ।। ௩௧.

காவ்ய உசனஸின் சாபத்தால், இளமையில் எனக்கு திருப்தி இல்லை; உன் வயதைப் பெற்று, சிறிது காலம் இன்பங்களை அனுபவிக்கட்டும்.

பூர்ணேம் வர்ஷஸஹஸ்ரே தே ப்ரதிதாஸ்யாமி யௌவநம்। ஸ்வஞ்சைவ ப்ரதிபத்ஸ்யாமி பாப்மாநஞ்ஜரயா ஸஹ ।। ௩௧.

உனக்கு ஆயிரம் ஆண்டுகள் முடிந்ததும், உன் இளமையை மீண்டும் உனக்குத் தருவேன்; பிறகு, இந்தப் பாவத்தையும் முதுமையையும் மீண்டும் ஏற்றுக்கொள்வேன்.

ஸூத உவாச।। ஏவமுக்தஃ ப்ரத்யுவாச புத்ரஃ பிதரமஞ்ஜஸா। யதாநுமந்யஸே தாத கரிஷ்யாமி ததைவ ச ।। ௩௧.

சூதர் சொன்னார்: இப்படிச் சொன்னபோது, மகன் தந்தைக்கு நேராகப் பதில் கூறினான்: 'நீ விரும்புவது போல, அப்பா, நான் செய்வேன்.'

ப்ரதிபத்ஸ்யாமி தே ராஜந் பாப்மாநம் ஜரயா ஸஹ। க்ரு'ஹாண யௌவநம் மத்தஶ்சர காமாந் யதேப்ஸிதாந் ।। ௩௧.

மன்னா, உன் பாவத்தையும் முதுமையையும் நான் ஏற்றுக்கொள்கிறேன்; என்னிடமிருந்து இளமையைப் பெற்று, நீ விரும்பும் இன்பங்களை அனுபவி.

ஜரயாஹம் ப்ரதிச்சந்நோ வயோரூபதரஸ்தவ। யௌவநம் பவதே தத்த்வா சரிஷ்யாமி யதார்தவத் ।। ௩௧.

நான் முதுமையால் மூடப்பட்டு, உன் உருவத்தையும் தோற்றத்தையும் ஏற்று, உனக்கு இளமையைத் தந்து, அதற்கேற்றபடி வாழ்வேன்.

யயாதிருவாச।। பூரோ ப்ரீதோऽஸ்மி பத்ரந்தே ப்ரீதஶ்சேதம் ததாமி தே। ஸர்வகாமஸம்ரு'த்தா தே ப்ரஜா ராஜ்யே பவிஷ்யதி ।। ௩௧.

யயாதி சொன்னான்: புரு, உன்னைப் பார்த்து எனக்கு மகிழ்ச்சி; உனக்கு நல்வாழ்த்து. நான் மகிழ்ந்ததால், இதை உனக்கு அளிக்கிறேன்: உன் சந்ததி ராஜ்யத்தில் எல்லா ஆசைகளும் நிறைவாக வளரும்.

ஸூத உவாச।। பூரோரநுமதோ ராஜா யயாதிஃ ஸ்வாம் ஜராந்ததஃ। ஸம்க்ராமயாமாஸ ததா ப்ரஸாதாத்பார்கவஸ்ய து ।। ௩௧.

சூதர் சொன்னார்: புருவின் சம்மதத்துடன், யயாதி மன்னன் தன் முதுமையை அவனுக்கு மாற்றிக் கொடுத்தான்; அது பார்கவனின் அருளால் நடந்தது.

யௌவநேநாத வயஸா யயாதிரநஹுஷாத்மஜஃ । ப்ரீதியுக்தோ நரஶ்ரேஷ்டஶ்சசார விஷயாந் ஸ்வகாந் ।। ௩௧.

பின்னர் நஹுஷனின் மகன் யயாதி, இளமையும் வலிமையும் பெற்று, மகிழ்ச்சியுடன், மனிதர்களில் சிறந்தவன், தன் இன்பங்களை அனுபவித்தான்.

யதாகாமம் யதோத்ஸாஹம் யதாகாலம் யதாஸுகம்। தர்ம்மாவிரோதாத்ராஜேந்த்ரோ யதார்ஹதி ஸ ஏவ ஹி ।। ௩௧.

அவன் விரும்பும் போதும், உற்சாகத்தோடும், சரியான நேரத்திலும், மகிழ்ச்சியுடனும், தர்மத்திற்கு எதிராக இல்லாமல், அரசன் தக்கபடி இன்பங்களை அனுபவித்தான்.