கதம் ஸப்தர்ஷயஃ பூர்வ்வமுத்பந்நாஃ ஸப்த மாநஸாஃ। புத்ரத்வே கல்பிதாஶ்சைவ தந்நோ நிகத ஸத்தம। ததோऽப்ரவீந்மஹாதேஜாஃ ஸூத பௌராணிகஃ ஶுபம் ।। ௪.
முன்பு அந்த ஏழு முனிவர்களும், மனதில் தோன்றிய ஏழு மகன்களும் எப்படி உருவானார்கள்? அவர்கள் எப்படி மகன்களாகக் கருதப்பட்டார்கள்? இதை எங்களுக்கு கூறுங்கள், உன்னதமானவரே. பின்னர் பெரும் ஒளி உடைய புராணங்களை அறிந்த சூதர் நல்ல வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
கதம் ஸப்தர்ஷயஃ ஸித்தா யே வை ஸ்வாயம்புவேऽந்தரே। மந்வந்தரம் ஸமாஸாத்ய புநர்வைவஸ்வதம் கில ।। ௪.
ச்வாயம்புவ மன்வந்தரத்தில் இருந்த அந்த सिद्ध முனிவர்கள், எவ்வாறு மீண்டும் வைவஸ்வத மன்வந்தரத்தை அடைந்தார்கள்?
பவாபிஶாபாத்ஸம்வித்தா ஹ்யப்ராப்தாஸ்தே ததா தபஃ। உபபந்நா ஜநே லோகே ஸக்ரு'தாகாமிநஸ்து தே ।। ௪.
பவனுடைய சாபத்தால் அவர்கள் பாதிக்கப்பட்டு, அப்போது தவம் செய்ய முடியவில்லை; ஆனால், ஒருமுறை பிறப்பை மட்டுமே பெறுவோர் ஆகி, மனிதர்களிடையே பிறந்தார்கள்.
ஊசுஃ ஸர்வே ததோऽந்யோந்யம் ஜநலோகே மஹர்ஷயஃ। ஊசுரேவ மஹாபாகா வாருணே விததே க்ரதௌ ।। ௪.
அப்போது அந்த மகா முனிவர்கள் அனைவரும் மனித உலகில் ஒருவரோடு ஒருவர் பேசினார்கள்; அதுபோலவே, அவர்கள் அனைவரும் வருணனுடைய பெரிய யாகத்தில் பேசினார்கள்.
ஸர்வே வயம் ப்ரஸூயாமஶ்சாக்ஷுஷஸ்யாந்தரே மநோஃ। பிதாமஹாத்மஜாஃ ஸர்வே ததஃ ஶ்ரேயோ பவிஷ்யதி ।। ௪.
நாம் அனைவரும் சாக்ஷுஷ மன்வந்தரத்தில் பிதாமஹனுடைய மகன்களாகப் பிறப்போம்; அதனால் மேலும் நல்லது நிகழும்.
ஸ்வாயம்புவேऽந்தரே ஶப்தாஃ ஸப்தார்தம் தே பவேந து। ஜஜ்ஞிரே வை புநஸ்தே ஹ ஜநலோகாத்திவம் கதா ।। ௪.
ச்வாயம்புவ மன்வந்தரத்தில் பவன் ஏழு பேருக்காக அவர்களை சபித்தான்; பின்னர் அவர்கள் மீண்டும் பிறந்து, மனித உலகிலிருந்து வானுலகை அடைந்தார்கள்.
தேவஸ்ய மஹதோ யஜ்ஞே வாருணீம் பிப்ரதஸ்தநும்। ப்ரஹ்மணோ ஜுஹ்வதஃ ஶுக்ரமக்நௌ பூர்வம் ப்ரஜேப்ஸயா। ரு'ஷயோ ஜஜ்ஞிரே பூர்வம் த்விதீயமிதி நஃ ஶ்ருதம் ।। ௪.
அந்த பெரிய தேவனுடைய யாகத்தில், அவர் வருணியின் ரூபம் எடுத்தபோது, பிரம்மா பிள்ளைகள் பிறக்க வேண்டும் என்று விரும்பி, தூய அம்சத்தை அக்னியில் அர்ப்பணித்தார்; அப்போது முனிவர்கள் முதலில் பிறந்தார்கள்—இது இரண்டாவது படைப்பு என்று நாம் கேட்டுள்ளோம்.
ப்ரு'குரங்கிரா மரீசிஃ புலஸ்த்யஃ புலஹஃ க்ரதுஃ। அத்ரிஶ்சைவ வஸிஷ்டஶ்ச அஷ்டௌ தே ப்ரஹ்மணஃ ஸுதாஃ ।। ௪.
ப்ருகு, அங்கிரஸ், மரீசி, புலஸ்திய, புலஹ, கிரது, அத்ரி, வசிஷ்டன்—இவர்கள் எட்டுபேரும் பிரம்மாவின் மகன்கள்.
ததாஸ்ய விததே யஜ்ஞே தேவாஃ ஸர்வே ஸமாகதாஃ। யஜ்ஞாங்காநி ச ஸர்வாணி வஷட்காரஶ்ச மூர்திமாந் ।। ௪.
அந்த யாகம் விரிவாக நடைபெற்றபோது, எல்லா தேவர்களும் அங்கு கூடியிருந்தார்கள்; யாகத்தின் எல்லா அங்கங்களும், உருவமுள்ள வஷட்காரமும் அங்கு இருந்தது.
மூர்த்திமந்தி ச ஸாமாநி யஜூம்ஷி ச ஸஹஸ்ரஶஃ। ரு'க்வேத ஶ்சாபவத்தத்ர பதக்ரமவிபூஷிதஃ ।। ௪.
அங்கு ஆயிரக்கணக்கான சாம வேதப் பாடல்களும், யஜுர் வேத மந்திரங்களும் உருவமுடன் தோன்றின; ரிக் வேதமும், வார்த்தைகளின் ஒழுங்குடன் அலங்கரிக்கப்பட்டு, அங்கு எழுந்தது.
யஜுர்வேதஶ்ச வ்ரு'த்தாட்ய ஓங்காரவதநோஜ்ஜ்வலஃ। ஸ்திதோ யஜ்ஞார்தஸம்ப்ரு'க்தஸூக்தப்ராஹ்மணமந்த்ரவாந் ।। ௪.
யஜுர் வேதம், பல வகை வண்ணங்களும், ஓம் என்ற ஒலியால் பிரகாசமாகவும், யாகத்திற்கான பொருள்களும், ஸூக்தங்களும், பிராமணங்களும், மந்திரங்களும் நிறைந்ததாக அங்கு நின்றது.
ஸாமவேதஶ்ச வ்ரு'த்தாட்யஃ ஸர்வகேயபுரஃஸரஃ। விஶ்வாவஸ்வாதிபிஃ ஸார்த்தம் கந்தர்வைஃ ஸம்ப்ரு'தோऽபவத் ।। ௪.
சாமவேதம், பல வகை வண்ணங்களும், எல்லா பாடல்களிலும் முதன்மையானதாகவும், விஷ்வாவஸு முதலான கந்தர்வர்களுடன் சேர்ந்து அங்கு தோன்றியது.
ப்ரஹ்ம வேதஸ்ததா கோரைஃ க்ரு'த்யாவிதிபிரந்விதஃ। ப்ரத்யங்கிரஸயோகைஶ்ச த்விஶரீரஶிரோऽபவத் ।। ௪.
பிரம்ம வேதம், கடுமையான கிரியைகள் மற்றும் அதர்வாங்கிரஸர்களின் வழிபாடுகளுடன் கூடியதாக, இரு உடலும் இரு தலைகளும் உடையதாக தோன்றியது.
லக்ஷணாநி ஸ்வராஃ ஸ்தோபா நிருக்தஸ்வரபக்தயஃ। ஆஶ்ரயஸ்து வஷட்காரோ நிக்ரஹப்ரக்ரஹாவபி ।। ௪.
உச்சரிப்புகள், இசைச் சுரங்கள், ஸ்தோப syllables, நிருக்தம் மற்றும் ஸ்வரபக்திகள், வஷட்காரமே ஆதாரமாக, கட்டுப்பாடு மற்றும் விடுவிப்பு விதிகளும் அங்கு இருந்தன.
தீப்தா தீப்திரிலாதேவீ திஶஃ ப்ரதிஶகீஶ்வராஃ । தேவகந்யாஶ்ச பத்ந்யஶ்ச ததா மாதர ஏவ ச ।। ௪.
ஒளிரும் இலா தேவி, திசைகள் மற்றும் அவற்றின் தலைவர்கள், தேவ கன்னியர்கள், மனைவிகள், மற்றும் தாய்மார்கள் அங்கு இருந்தார்கள்.
ஆயுஃ ஸர்வத ஏவைதே தேவஸ்ய யஜதோ முகே। மூர்த்திமந்தஃ ஸ்வரூபாக்யா வருணஸ்ய வபுர்ப்ரு'தஃ ।। ௪.
இந்த எல்லாவற்றும், தனித்தனி உருவங்களுடன், தங்களது பெயர்களால் அறியப்பட்டு, வருணனுடைய உருவத்தை எடுத்துக்கொண்டு, யாகம் செய்யும் தேவனுடைய வாயில் உயிராக இருந்தன.
ஸ்வயம்புவஸ்து தா த்ரு'ஷ்ட்வா ரேதஃ ஸமபதத்புவி। ப்ரஹ்மர்ஷேர்பாவபூதஸ்ய விதாநாச்ச ந ஸம்ஶயஃ ।। ௪.
சுயம்புவன் அவர்களைப் பார்த்ததும், பிரஜாபதியின் படைப்புத் தூண்டுதலால், அவரது விதை பூமியில் விழுந்தது; இதில் சந்தேகம் இல்லை.
க்ரு'த்வா ஜுஹாவ ஸ்ருக்ப்யாஞ்ச ஸ்ருவேண பரிக்ரு'ஹ்ய ச। ஆஜ்யவஜ்ஜுஹுவாஞ்ஜக்ரே மந்த்ரவச்ச பிதாமஹஃ ।। ௪.
பிறகு, அவர் அந்த விதையை ஒரு கரண்டி, ஒரு கரண்டியால் எடுத்துச் சேர்த்து, நெய்யைப் போலவே, மந்திரங்களுடன் ஹோமம் செய்து அர்ப்பணித்தார்.
ததஃ ஸ ஜநயாமாஸ பூதக்ராமம் ப்ரஜாபதிஃ। தஸ்யார்வாக் தேஜஸஸ்தஸ்ய யஜ்ஞே லோகேஷு தைஜஸம்। தமஸாபாவவ்யாப்யத்வம் ததா ஸத்த்வம் ததா ரஜஃ ।। ௪.
அதன்பின் பிரஜாபதி அனைத்து உயிரினங்களையும் உருவாக்கினார்; அந்த யாகத்தில் அவரது ஒளியிலிருந்து உலகங்களில் தீய சக்தி, இருளின் பரவல், சத்துவம், ரஜஸ் ஆகியவை தோன்றின.
ஸகுணாத்தேஜஸோ நித்யமாகாஶே தமஸி ஸ்திதம்। தமஸஸ்தேஜஸத்வாச்ச ஸர்வபூதாநி ஜஜ்ஞிரே ।। ௪.
அந்தக் குணங்களுடன் கூடிய ஒளி எப்போதும் ஆகாயத்திலும் இருளிலும் நிலைத்திருப்பதால், அந்த இருளின் தீய தன்மையால் எல்லா உயிர்களும் பிறந்தன.
யதா தஸ்மிந்நஜாயந்த காலே புத்ராஸ்து கர்மஜாஃ। ஆஜ்யஸ்தால்யாமுபாதாய ஸ்வஶுக்ரம் ஹுதவாம்ஶ்ச ஹ ।। ௪.
அந்தக் காலத்தில், கர்மத்தின் மூலம் பிறந்த புதல்வர்கள் தோன்றியபோது, அவர் தன் விதையை எடுத்துக் கொண்டு நெய் கலசத்தில் அர்ப்பணித்தார்.
ஶுக்ரே ஹுதேऽத தஸ்மிம்ஸ்து ப்ராதுர்பூதா மஹர்ஷயஃ। ஜ்வலந்தோ வபுஷா யுக்தாஃ ஸப்த வை ப்ரஸவைர்குணைஃ ।। ௪.
அந்த விதை அர்ப்பணிக்கப்பட்டதும், பேரறிஞர்கள் தோன்றினர்; அவர்கள் ஒளிவீசும் உருவத்துடன், ஏழு விதமான படைப்புத் தன்மைகளுடன் வந்தார்கள்.
ஹுதே சாக்நௌ ஸக்ரு'ச்சுக்ரே ஜ்வாலாயா நிஃஸ்ரு'தஃ கவிஃ। ஹிரண்யகர்பஸ்தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஜ்வாலாம் பித்த்வா விநிஃஸ்ரு'தம்। ப்ரு'குஸ்த்வமிதி ஹோவாச யஸ்மாத்தஸ்மாத்ஸ வை ப்ரு'குஃ ।। ௪.
அந்த விதை நெருப்பில் அர்ப்பணிக்கப்பட்டபோது, ஜ்வாலையிலிருந்து கவிஎன்பவர் தோன்றினார்; அவரை ஜ்வாலையிலிருந்து வெளிப்படுவதைப் பார்த்து, ஹிரண்யகர்பன், 'நீ ப்ருகு' என்று கூறினார்; அதனால் அவர் ப்ருகு என்றழைக்கப்பட்டார்.
மஹாதேவஸ்ததோத்பூதம் த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ராஹ்மணமப்ரவீத்। மமைஷ புத்ரகாமஸ்ய தீக்ஷிதஸ்ய த்வயம் ப்ரபோ। விஜஜ்ஞேऽத ப்ரு'குர்த்தேவோ மம புத்ரோ பவத்வயம் ।। ௪.
மகாதேவன் அந்த பிராமணரைப் பார்த்து, 'புதல்வனை விரும்பி விரதம் இருந்த எனக்கு, நீ உருவாக்கிய இந்த ப்ருகு என் மகனாக இருக்கட்டும்' என்று கூறினார்.
ததோதி ஸமநுஜ்ஞாதோ மஹாதேவஃ ஸ்வயம்புவா। புத்ரத்வே கல்பயாமாஸ மஹாதேவஸ்ததா ப்ரு'கும்। வாருணா ப்ரு'கவஸ்தஸ்மாத்ததபத்யஞ்ச ஸ ப்ரபுஃ ।। ௪.
அப்படி சுயம்புவனால் அனுமதி பெற்ற மகாதேவன், ப்ருகுவை தன் மகனாக ஏற்றார்; மேலும், அவர் வருணனின் விதையால் பிறந்ததால், ப்ருகு வருணனின் மகனாகவும் அழைக்கப்படுகிறார்.
த்விதீயந்து ததஃ ஶுக்ரமங்காரேஷ்வபதத்ப்ரபுஃ। அங்காரேஷ்வங்கிரோऽங்காநி ஸம்ஹிதாநி ததோऽங்கிராஃ ।। ௪.
பிறகு, இரண்டாவது விதை நெருப்புக் கல்லில் விழுந்தது; அந்தக் கல்லிலிருந்து உறுப்புகள் ஒன்றாக சேர்ந்ததால், அங்கிரசு பிறந்தார்.
ஸம்பூதிம் தஸ்ய தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா வஹ்நிர்ப்ரஹ்மாணமப்ரவீத்। ரேதோதாஸ்துப்யமேவாஹம் த்விதீயோऽயம் மமாஸ்த்விதி ।। ௪.
அவரது பிறப்பைக் கண்ட அக்கினி, பிரம்மாவிடம், 'நான் இந்த விதையை பெற்றேன்; எனவே இந்த இரண்டாவது மகன் எனக்கு உரியது' என்று சொன்னான்.
ஏவமஸ்த்விதி ஸோऽப்யுக்தோ ப்ரஹ்மணா ஸதஸஸ்பதிஃ। தஸ்மாதங்கிரஸஶ்சாபி ஆக்நேயா இதி நஃ ஶ்ருதம் ।। ௪.
பிரம்மா, அந்தச் சபையின் தலைவன், 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று ஒப்புதல் அளித்தார்; அதனால் அங்கிரசு அக்கினியின் மகனாக அறியப்படுகிறார்.
ஷட்க்ரு'த்யஸ்து புநஃ ஶுக்ரே ப்ரஹ்மணா லோககாரிணா। ஹுதே ஸமபவம்ஸ்தத்ர ஷட்ப்ரஹ்மாண இதி ஶ்ருதிஃ ।। ௪.
பிரம்மா, உலகங்களை உருவாக்கும் அவர், அந்த விதையை ஆறு முறை அர்ப்பணித்தபோது, அங்கு ஆறு பிரம்மாக்கள் தோன்றினர் என்று சிருத்தியில் கூறப்பட்டுள்ளது.
மரீசிஃ ப்ரதமஸ்தத்ர மரீசிப்யஃ ஸமுத்திதஃ। க்ரதௌ தஸ்மிந் ஸுதோ ஜஜ்ஞே யதஸ்தஸ்மாத்ஸ வை க்ரதுஃ ।। ௪.
அவர்களில் முதலில் மரீசி தோன்றினார்; மரீசிகளிலிருந்து எழுந்தவர்; அந்த யாகத்தில் அவரது மகன் பிறந்ததால் அவர் கிரது என அழைக்கப்படுகிறார்.