வாயுபுராணம்

தேஷாம் மத்யே து பஞ்சாநாம் யயாதிஃ ப்ரு'திவீபதிஃ। தேவயாநிமுஶநஸஃ ஸுதாம் பார்யாமவாப ஹ ।। ௩௧.

அந்த ஐவரில், பூமியின் அரசராகிய யயாதி, உசனஸின் மகளான தேவயானியைத் திருமணம் செய்து கொண்டார்.

ஶர்மிஷ்டா மாஸுரீம் சைவ தநயாம் வ்ரு'ஷபர்வணஃ। யதும் ச துர்வஸும் சைவ தேவயாநிர்வ்யஜாயத ।। ௩௧.

தேவயானி, யது மற்றும் துர்வசுவை பெற்றாள்; வ்ருஷபர்வனின் மகளான சர்மிஷ்டா, த்ருஹ்யு, அனு மற்றும் பூருவை பெற்றாள்.

த்ருஹ்யுஞ்சாநுஞ்ச பூருஞ்ச ஶர்மிஷ்டா வார்ஷபர்வணீ । அஜீஜநந்மஹாவீர்யாந் ஸுதாந்தேவஸுதோபமாந் ।। ௩௧.

வ்ருஷபர்வனின் மகளான சர்மிஷ்டா, த்ருஹ்யு, அனு, பூரு ஆகிய மக்களைப் பெற்றாள். அவர்கள் எல்லோரும் பெரும் வீரத்துடன், தேவர்களின் மக்களைப் போல இருந்தார்கள்.

ரதந்தஸ்மை ததௌ ருத்ரஃ ப்ரீதஃ பரமபாஸ்வரம்। அஸங்கம் காஞ்சநம் திவ்யமக்ஷயௌ ச மஹேஷுதீ ।। ௩௧.

அப்போது ருத்ரன் மகிழ்ச்சியுடன், அவனுக்கு மிக ஒளிரும், தங்கம் போலிய, அழியாத, வல்லமை மிகுந்த ஆயுதங்கள் உடைய தெய்வீக ரதத்தை வழங்கினார்.

யுக்தம் மநோ ஜவைரஶ்வைர்யேந கந்யாம் ஸமுத்வஹத்। ஸ தேந ரதமுக்யேந ஜிகாய ச ததோ மஹீம் ।। ௩௧.

அந்த ரதம் மனதைப்போல் வேகமான குதிரைகளால் இணைக்கப்பட்டிருந்தது. அதில் அவர் அந்த பெண்ணை அழைத்துச் சென்றார்; அந்த சிறந்த ரதத்தால் பூமியையே வென்றார்.

யயாதிர்யுதி துர்த்தர்ஷோ தேவதாநவமாநவைஃ । பௌரவாணாம் ந்ரு'பாணாஞ்ச ஸர்வேஷாம் ஸோऽபவத்ரதஃ ।। ௩௧.

யயாதி, தேவர்கள், தானவர்கள், மனிதர்கள் ஆகியோருடன் யுத்தத்தில் வெல்ல முடியாதவராக இருந்தார். அவர் பௌரவர்க அரசர்களின் அனைவருக்கும் ரதசாரதியாக ஆனார்.

யோவத்ஸுதேஶப்ரபவஃ கௌரவோ ஜநமேஜயஃ। குரோஃ புத்ரஸ்ய ராஜ்ஞஸ்து ராஜ்ஞஃ பாரிக்ஷிதஸ்ய ஹ। ஜகாம ஸ ரதோ நாஶம் ஶாபாத்கார்க்யஸ்ய தீமதஃ ।। ௩௧.

வத்ஸதேசத்தில் பிறந்த, குருவின் மகனும், பாரிக்ஷித்தின் பேரனுமான கௌரவரான ஜனமேஜயனுக்கு அந்த ரதம் இருந்தது. அந்த அறிவாளியான கார்க்யரின் சாபத்தால் அந்த ரதம் அழிந்தது.

கார்க்யஸ்ய ஹி ஸுதம் பாலஃ ஸ ராஜா ஜநமேஜயஃ। துர்புத்திர்ஹிம்ஸயாமாஸ லோஹகந்தம் நராதிபம் ।। ௩௧.

அந்த அரசன் ஜனமேஜயன், இன்னும் சிறுவனாகவும், நல்ல அறிவில்லாதவனாகவும் இருந்தபோது, கார்க்யரின் மகன் லோககந்தனைத் துன்புறுத்தினான்.

ஸ லோஹகந்தோ ராஜர்ஷிஃ பரிதாவந்நிதஸ்ததஃ। பௌரஜாநபதைஸ்த்யக்தோ ந லேபே ஶர்ம கர்ஹிசித் ।। ௩௧.

அந்த ராஜரிஷி லோககந்தன், இடம் இடமாக ஓடிக்கொண்டிருந்தான். நகரமும் கிராமமும் சேர்ந்த மக்கள் அவனை விட்டு விலகினர்; அவன் எப்போதும் அமைதியை அடையவில்லை.

ததஃ ஸ துஃகஸந்தப்தோ நாலபத்ஸம்விதம் க்வசித்। ஶஶாப ஹேதுகம்ரு'ஷிம் ஶரண்யம் வ்யதிதஸ்ததா ।। ௩௧.

பின்னர், துக்கத்தில் சிதைந்தவன் ஆன லோககந்தன், எங்கும் ஆறுதல் கிடைக்காமல், துன்பத்தில் தளர்ந்து, பிறருக்கு தாங்கும் இடமாக இருந்த ஹேதுக முனிவரை சபித்தான்.

ஈந்த்ரோதோ நாம விக்யாதோ யோऽஸௌ முநிருதாரதீஃ। யோஜயாமாஸ சேந்த்ரோதஃ ஶௌநகோ ஜநமேஜயம்। அஶ்வமேதேந ராஜாநம் பாவநார்தம் த்விஜோத்தமஃ ।। ௩௧.

இந்த்ரோதன் என்று புகழ்பெற்ற, உயர்ந்த அறிவுடைய அந்த முனிவர், சௌனகரின் மகனான ஜனமேஜயனை, அரசனுக்காக புனிதத்திற்காக அஸ்வமேத யாகம் செய்ய வைத்தார், உத்தம பிராமணரே.

ஸ லோஹகந்தோ வ்யநஶத்தஸ்யாவஸதமேத்ய ஹ। ஸ ச திவ்யோ ரதஸ்தஸ்மாத்வஸோஶ்சேதிபதேஸ்ததா ।। ௩௧.

லோககந்தன் தன் இல்லத்துக்கு சென்றபின் மறைந்தான்; அந்த தெய்வீக ரதம் அங்கிருந்து சேதி நாட்டின் அரசன் வாசுவிடம் சென்றது.

ததஃ ஶக்ரேண துஷ்டேந லேபே தஸ்மாத்ப்ரு'ஹத்ரதஃ। ததோ ஹத்வா ஜராஸந்தம் பீமஸ்தம் ரதமுத்தமம்। ப்ரததௌ வாஸுதேவாய ப்ரீத்யா கௌரவநந்தநஃ ।। ௩௧.

பின்னர், சந்தோஷமான சக்ரன் அந்த ரதத்தை ப்ரஹத்ரதனுக்கு வழங்கினார்; பீமன் ஜராசந்தனை வீழ்த்தியபின், அந்த சிறந்த ரதத்தை கௌரவரின் சந்ததியாளர் வாசுதேவனுக்கு அன்புடன் அளித்தார்.

ஸ ஜராம் ப்ராப்ய ராஜர்ஷிர்யயாதிர்நஹுஷாத்மஜஃ। புத்ரம் ஜ்யேஷ்டம் வரிஷ்டஞ்ச யதுமித்யப்ரவீத்வசஃ ।।௩௧.

நஹுஷனின் மகனான யயாதி, முதுமை வந்தபோது, தன் மூத்த மகனும் சிறந்தவனுமான யதுவை நோக்கி இவ்வாறு சொன்னான்.

ஜராவலீ ச மாம் தாத பலிதாநி ச பர்யகுஃ । காவ்யஸ்யோஶநஸஃ ஶாபாந்ந ச த்ரு'ப்தோऽஸ்மி யௌவநே ।। ௩௧.

மகனே, முதுமையும், வெள்ளை முடியும் என்னை வந்தடைந்துள்ளன; காவ்யன் உசனஸின் சாபத்தால், என் யவனத்தில் திருப்தி அடைய முடியவில்லை.

த்வம் யதோ ப்ரதிபத்யஸ்வ பாப்மாநம் ஜரயா ஸஹ। ஜராம் மே ப்ரதிக்ரு'ஹ்ணீஷ்வ தம் யதுஃ ப்ரத்யுவாச ஹ ।। ௩௧.

யது, நீ எனது முதுமையும், அதனுடன் வரும் துன்பங்களையும் ஏற்று கொள்; எனது முதுமையை நீ எடுத்துக்கொள் என்று சொன்னான். அதற்கு யது பதிலளித்தான்.

அநிர்திஷ்டா மயா பிக்ஷா ப்ராஹ்மணஸ்ய ப்ரதிஶ்ருதா । ஸா ச வ்யாயாமஸாத்யா வை ந க்ரஹீஷ்யாமி தே ஜராம் ।। ௩௧.

நான் ஒரு பிராமணனுக்கு பிச்சை தருவதாக வாக்குறுதி அளித்துள்ளேன்; அது முயற்சியால் மட்டுமே பெறப்பட வேண்டியது. எனவே, உமது முதுமையை நான் ஏற்க மாட்டேன்.

ஜராயா பஹவோ தோஷா பாநபோஜநகாரிணஃ। தஸ்மாஜ்ஜராந்ந தே ராஜந் க்ரஹீதுமஹமுத்ஸஹே ।। ௩௧.

முதுமை வந்தவுடன் பல குறைகள் ஏற்படும், குறிப்பாக அதிகம் சாப்பிடும், குடிக்கும்வர்களுக்கு. அதனால், அரசே, உங்களுடைய முதுமையை ஏற்க நான் முடியவில்லை.

ஸிதஶ்மஶ்ருதரோ தீநோ ஜரயா ஶிதிலீக்ரு'தஃ। பலீ ஸந்நதகாத்ரஶ்ச துர்த்தஶோ துர்பலாக்ரு'திஃ ।। ௩௧.

வெள்ளை முடியும் தாடியும் உடையவன், துன்பத்தால் சோர்ந்து, முதுமையால் பலவீனமடைந்தவன், ஒருகாலத்தில் வலிமைமிக்க உடலமைப்புடன் இருந்தவன், இப்போது பாவப்பட்டவனாகவும் பலவீனமான தோற்றத்திலும் இருக்கிறான்.

அஶக்தஃ கார்யகரணே பரிபூதஸ்து யௌவநே। மஹோபபீதிபிஶ்சைவ தாம் ஜராந்நாபிகாமயே ।। ௩௧.

வேலைகளை செய்ய முடியாமல், இளமைக்காலத்தில் மதிப்பிடப்படாமல், பெரும் பயத்தால் துன்புறும் அந்த முதுமையை நான் விரும்பவில்லை.

ஸந்தி தே பஹவஃ புத்ரா மத்தஃ ப்ரியதரா ந்ரு'ப। ப்ரதிக்ரு'ஹ்ணந்து தர்மஜ்ஞ புத்ரமந்யம் வ்ரு'ணீஷ்வ வை ।। ௩௧.

அரசே, உங்களுக்குக் எனைவிட அதிகமாக நேசிக்கப்படும் பல மகன்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் தர்மத்தை அறிந்தவர்கள்; அவர்கள் உங்களுடைய முதுமையை ஏற்கட்டும். நீர் வேறு ஒருவரை மகனாகத் தேர்ந்தெடுக்கலாம்.

ஸ ஏவமுக்தோ யதுநா தீவ்ரகோபஸமந்விதஃ। உவாச வததாம் ஶ்ரேஷ்சோ ஜ்யேஷ்டம் தம் கர்ஹயந் ஸுதம் ।। ௩௧.

யது இப்படிச் சொன்னபோது, மிகுந்த கோபம் கொண்ட அரசன், சிறந்த பேச்சாளர், தனது மூத்த மகனை கண்டித்தான்.

ஆஶ்ரமஃ கஶ்ச வாந்யோऽஸ்தி கோ வா தர்மவிதிஸ்தவ। மாமநாத்ரு'த்ய துர்புத்தே யதாத்த நவதேஶிக ।। ௩௧.

எந்த தவமடையிலும் நீர் சென்றிருக்கிறீர்? அல்லது நீர் எந்த விதமான தர்மத்தை பின்பற்றுகிறீர்? என்னை மதிக்காமல், புத்தியில்லாதவனே, நீர் புதிய ஆசான் கிடைத்தது போல் பேசுகிறீர்.

ஏவமுக்த்வா யதும் ராஜா ஶஶாபைநம் ஸ மந்யுமாந் । யஸ்த்வம் மே ஹ்ரு'தயாஜ்ஜாதோ வயஃ ஸ்வம் ந ப்ரயச்சஸி ।। ௩௧.

இவ்வாறு யதுவிடம் கூறிய அரசன், கோபத்துடன் அவனைச் சபித்தான்: "என் மனதிலிருந்து பிறந்த நீ, உன் இளமையை எனக்குக் கொடுக்க மறுக்கிறாய்."

தஸ்மாந்ந ராஜ்யபாக் மூட ப்ரஜா தே வை பவிஷ்யதி। துர்வஸோ ப்ரதிபத்யஸ்வ பாப்மாநம் ஜரயா ஸஹ ।। ௩௧.

அதனால், அறிவிலியே, உனக்கு அரசில் பங்கு இருக்காது, உனக்கு சந்ததியும் இருக்காது. முதுமையின் பாவத்தையும் அதனுடன் சேர்த்து துர்வசு ஏற்கட்டும்.

துர்வஸுருவாச।। ந காமயே ஜராம் தாத ஸாமபோகப்ரணாஶிநீம்। ஜராயா பஹவோ தோஷாஃ பாநபோஜநகாரிணஃ। தஸ்மாஜ்ஜராம் ந தே ராஜந் க்ரஹீதுமஹமுத்ஸஹே ।। ௩௧.

துர்வசு சொன்னான்: "தந்தையே, எல்லா இன்பங்களையும் அழிக்கும் முதுமையை நான் விரும்பவில்லை. முதுமை வந்தால் பல குறைகள் ஏற்படும், குறிப்பாக அதிகம் சாப்பிடும், குடிக்கும்வர்களுக்கு. அதனால், அரசே, உங்களுடைய முதுமையை ஏற்க நான் முடியவில்லை."

யயாதிருவாச।। யஸ்த்வம் மே ஹ்ரு'தயாஜ்ஜாதோ வயஃ ஸ்வந்ந ப்ரயச்சஸி। தஸ்மாத் ப்ரஜா ஸமுச்சேதம் துர்வஸோ தவ யாஸ்யதி ।। ௩௧.

யயாதி சொன்னான்: "என் மனதிலிருந்து பிறந்த நீ, உன் இளமையை எனக்குக் கொடுக்க மறுக்கிறாய்; அதனால், துர்வசுவே, உன் வம்சம் முற்றிலும் அழிந்துவிடும்."

அஸங்கீர்ணா ச தர்மேண ப்ரதிலோமவரேஷு ச। பிஶிதாதிஷு சாந்யேஷு மூட ராஜா பவிஷ்யஸி ।। ௩௧.

நீ தர்மத்தில் கலப்பில்லாமல், ஒழுங்குக்கு எதிரான கல்யாணங்களில், இறைச்சி மற்றும் பிறவற்றை உண்ணுவதிலும், அறிவிலியே, அரசனாக இருப்பாய்.

குரு தாரப்ரஸக்தேஷு திர்யக்யோநிகதேஷு வா। பஶுதர்மேஷு ம்லேச்சேஷு பவிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ ।। ௩௧.

மூத்தவர்களின் மனைவியரிடம் ஆசை கொண்டு, மிருகப் பிறவியில் பிறந்தவர்களிடம், மிருக போக்கில் நடக்கும், பிற இனத்தவரிடமும் தொடர்பு கொண்டிருப்பாய்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.