வாயுபுராணம்

ப்ரு'ஹஸ்பதிருவாச।। யத்யேவம் சோதிதஃ ஶக்ர த்வயா ஸ்யாம் பூர்வ்வமேவ ஹி। நாபவிஷ்யத் த்வத்ப்ரியார்தம் நாகர்த்தவ்யம் மமாநக ।। ௩௦.

ப்ருஹஸ்பதி கூறினார்: இந்திரா, நீ இதை முன்பே என்னிடம் கேட்டிருந்தால், உனக்காக நான் செய்யக்கூடாததைச் செய்யாமல் இருந்திருப்பேன், பாவமில்லாதவனே.

ப்ரயதிஷ்யாமி தேவேந்த்ர தத்திதார்தம் மஹாத்யுதே। யதா பாகஞ்ச ராஜ்யஞ்ச அசிராத் ப்ரதிபத்ஸ்யஸே ।। ௩௦.

தேவீந்திரா, உன்னுடைய நன்மைக்காக நான் செல்லப்போகிறேன். நீ விரைவில் உன் பங்கு மற்றும் இராஜ்யத்தையும் மீண்டும் பெறுவாய்.

ததா ஶக்ர கமிஷ்யாமி மாபூத்தே விக்லவம் மநஃ। ததஃ கர்ம்ம சகாராஸ்ய தேஜஃஸம்வர்த்தநம் மஹத் ।। ௩௦.

அப்படியே, சக்ரா, நான் செல்லப்போகிறேன்; உன் மனம் கவலைப்பட வேண்டாம். பிறகு அவனுக்காக அவன் பெரும் சக்தி வளர ஒரு பெரிய செயலைச் செய்தான்.

தேஷாஞ்ச புத்திஸம்மோஹமகரோத்புத்திஸத்தமஃ। தே யதா ஸஸுதா மூடா ராகோத்பந்ந விதர்ம்மிணஃ ।। ௩௦.

அந்த அறிவில் சிறந்தவன், அவர்கள் புத்தியை குழப்பினான், ஏனெனில் அவர்கள் மகன்கள் ஆசையாலும் தவறான வழியாலும் மயங்கியவர்களாக இருந்தார்கள்.

ப்ரஹ்மத்விஷஶ்ச ஸம்வ்ரு'த்தா ஹதவீர்ய்யபராக்ரமாஃ। ததோ லேபே ஸுரைஶ்வர்யமைந்த்ரஸ்தாநம் ததோத்தமம் ।। ௩௦.

அவர்கள் பிரம்மனை வெறுக்கும், வீரமும் தைரியமும் இழந்தவர்களாக ஆனார்கள்; பின்னர் அவன் தேவர்களின் அதிபதியாகவும், சிறந்த இந்திரன் பதவியையும் பெற்றான்.

ஹத்வா ரஜிஸுதாந் ஸர்வாந்காமக்ரோதபராயணாந்। ய இதம் பாவநம் ஸ்தாநம் ப்ரதிஷ்டாநம் ஶதக்ரதோஃ। ஶ்ர்ரு'ணுயாத்வா ரஜேர்வாபி ந ஸ தௌராத்ம்யமாப்நுயாத் ।। ௩௦.

அவன் ஆசையும் கோபத்திலும் மூழ்கிய ராஜாவின் எல்லா மகன்களையும் அழித்தபின், இந்த தூய இந்திரன் பதவி பற்றிய கதையையோ, அல்லது ராஜாவைப் பற்றிய கதையையோ யார் கேட்டாலும், அவர்களுக்கு துன்பம் நேராது.

மருதேந கதம் கந்யா ராஜ்ஞே தத்தா மஹாத்மநா। கிம்வீர்யாஶ்ச மஹாத்மாநோ ஜாதா மருதகந்யகாஃ ।। ௩௧.

மருதன் அந்த மகளைக் கொடுப்பது எப்படி நடந்தது? மருதனின் மகளால் பிறந்த மகான்கள் எவ்வளவு வீரம் கொண்டவர்கள்?

ஆஹவந் தம் மருத்ஸோமமந்நகாமஃ ப்ரஜேஶ்வரம்। மாஸி மாஸி மஹாதேஜாஃ ஷஷ்டிஸம்வத்ஸராந்ந்ரு'பஃ ।। ௩௧.

உணவு வேண்டி, மக்கள் அரசன், பெரும் சக்தியுடைய மருத்சோமனுக்காக, மாதம் தோறும் அறுபது ஆண்டுகள் யாகம் செய்தான்.

தேந தே மருதஸ்தஸ்ய மருத்ஸோமேந தோஷிதாஃ। அக்ஷய்யாந்நம் ததுஃ ப்ரீதாஃ ஸர்வகாமபரிச்சதம் ।। ௩௧.

அதனால் மருதர்கள் அவனிடம் மகிழ்ந்தார்கள்; சந்தோஷமாக, அவனுக்கு முடிவில்லாத உணவும், எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும் வாழ்வையும் கொடுத்தார்கள்.

அந்நம் தஸ்ய ஸக்ரு'த்பக்வமஹோராத்ரே ந க்ஷீயதே। கோடிஶோ தீயமாநம் ச ஸூர்ய்யஸ்யோதயநாதபி ।। ௩௧.

அவனுக்காக ஒருமுறை சமைக்கப்பட்ட உணவு, ஒரு பகல் இரவில், கோடிக்கணக்காக பகிர்ந்தாலும், சூரியன் உதிக்கும் நேரத்திலிருந்து அது குறையாது.

மித்ராஜ்யோதிஸ்து கந்யாயாம் மருதஸ்ய ச தீமதஃ। தஸ்மாஜ்ஜாதா மஹாஸத்த்வா தர்மஜ்ஞா மோக்ஷதர்ஶிநஃ ।। ௩௧.

மித்ராஜ்யோதி என்ற பெண்ணும், அறிவு மிகுந்த மருதனும் சேர்ந்ததால், பெரிய சக்தி கொண்ட, தர்மத்தை அறிந்த, விடுதலைக்குப் பாதை கண்ட மகான்கள் பிறந்தார்கள்.

ஸம்ந்யஸ்ய க்ரு'ஹதர்மாணி வைராக்யம் ஸமுபஸ்திதாஃ। யதிதர்மமவாப்யேஹ ப்ரஹ்மபூயாய தே கதாஃ ।। ௩௧.

அவர்கள் வீட்டு கடமைகளை விட்டு, விருப்பமில்லாமல், துறவறம் மேற்கொண்டார்கள்; இங்கு யதிதர்மத்தை அடைந்து, பிரம்ம நிலையை அடைந்தார்கள்.

அநபாயஸ்ததோ ஜாதஸ்ததா தர்மப்ரதத்தவாந்। க்ஷத்ரதர்மஸ்ததோ ஜாதஃ ப்ரதிபக்ஷோ மஹாதபாஃ ।। ௩௧.

அவர்களிலிருந்து அனாபாயன் பிறந்தான்; அவன் தர்மம் கொடுத்தவன். அவனிடமிருந்து க்ஷத்திரிய தர்மம் தோன்றியது; அதிலிருந்து பெரும் தவம் செய்த பிரதிபக்ஷன் பிறந்தான்.

ப்ரதிபக்ஷஸுதஶ்சாபி ஸஞ்ஜயோ நாம விஶ்ருதஃ। ஸஞ்ஜயஸ்ய ஜயஃ புத்ரோ விஜயஸ்தஸ்ய ஜக்மிவாந் ।। ௩௧.

பிரதிபக்ஷனுக்கு புகழ்பெற்ற சஞ்சயன் என்ற மகன் பிறந்தான்; சஞ்சயனுக்கு ஜயன் மகனாகவும், ஜயனுக்கு விஜயன் பிறந்தான்.

விஜயஸ்ய ஜயஃ புத்ரஸ்தஸ்ய ஹர்யந்த்வதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । ஹர்யந்துதஸ்ததோ ராஜா ஸஹதேவஃ ப்ரதாபவாந் ।। ௩௧.

விஜயனுக்கு ஜயன் மகனாகவும், அவனுக்கு ஹர்யந்துவன் என்று அறியப்பட்டவன் பிறந்தான்; ஹர்யந்துவனிடமிருந்து வீரத்தில் சிறந்த சஹதேவன் என்ற அரசன் பிறந்தான்.

ஸஹதேவஸ்ய தர்மாத்மா அதீந இதி விஶ்ருதஃ। அதீநஸ்ய ஜயத்ஸேநஸ்தஸ்ய புத்ரோऽத ஸம்க்ரு'திஃ ।। ௩௧.

சஹதேவனுக்கு தர்மத்தை பின்பற்றும், புகழ்பெற்ற அதீனன் மகனாக இருந்தான்; அதீனனுக்கு ஜயசேனன் மகனாகவும், அவனுக்கு சங்க்ருதி பிறந்தான்.

ஸம்க்ரு'தேரபி தர்மாத்மா க்ரு'ததர்மா மஹாயஶாஃ। இத்யேதே க்ஷத்ர தர்மாணோ நஹுஷஸ்ய நிபோதத ।। ௩௧.

சங்க்ருதியின் மகனும் தர்மத்தில் நிலைத்த, பெரும் புகழுடைய க்ருததர்மன். இவர்கள் எல்லாம் நஹுஷனின் க்ஷத்திரிய வம்சம்; இதை அறிக.

நஹுஷஸ்ய து தாயாதாஃ ஷடிந்த்ரோபமதேஜஸஃ। உத்பந்நாஃ பித்ரு'கந்யாயாம் விரஜாயாம் மஹௌஜஸஃ ।। ௩௧.

நஹுஷனுக்கு ஆறு வாரிசுகள் இருந்தனர்; அவர்கள் இந்திரனைப் போல் ஒளி கொண்டவர்கள்; அவர்கள் அவனுடைய தந்தையின் மகள் விரஜாவால் பிறந்தவர்கள்.

யதிர்யயாதிஃ ஸம்யாதிராயாதிஃ பஞ்ச துத்வயஃ। யதிர்ஜ்யேஷ்டஸ்து தேஷாம் வை யயாதிஸ்து ததோऽவரஃ ।। ௩௧.

அவர்கள் யதி, யயாதி, ஸம்யாதி, ஆயாதி, மற்றும் இரண்டு துத்வயர்கள். அவர்களில் யதி மூத்தவன், யயாதி அடுத்தவன்.

காகுத்ஸ்தகந்யாம் காம் நாம லேபே பத்நீம் யதிஸ்ததா। ஸம்யாதிர்மோ க்ஷமாஸ்தாய ப்ரஹ்மபூதோऽபவந்முநிஃ ।। ௩௧.

அந்த சமயத்தில், காகுத்ஸ்தரின் மகளான கா என்ற பெண்ணை யதி முனிவர் தன் மனைவியாக ஏற்றார். பொறுமையும், பற்றின்மையும் கடைப்பிடித்து, அந்த முனிவர் பரமாத்மாவுடன் ஒன்றானார்.

தேஷாம் மத்யே து பஞ்சாநாம் யயாதிஃ ப்ரு'திவீபதிஃ। தேவயாநிமுஶநஸஃ ஸுதாம் பார்யாமவாப ஹ ।। ௩௧.

அந்த ஐவரில், பூமியின் அரசராகிய யயாதி, உசனஸின் மகளான தேவயானியைத் திருமணம் செய்து கொண்டார்.

ஶர்மிஷ்டா மாஸுரீம் சைவ தநயாம் வ்ரு'ஷபர்வணஃ। யதும் ச துர்வஸும் சைவ தேவயாநிர்வ்யஜாயத ।। ௩௧.

தேவயானி, யது மற்றும் துர்வசுவை பெற்றாள்; வ்ருஷபர்வனின் மகளான சர்மிஷ்டா, த்ருஹ்யு, அனு மற்றும் பூருவை பெற்றாள்.

த்ருஹ்யுஞ்சாநுஞ்ச பூருஞ்ச ஶர்மிஷ்டா வார்ஷபர்வணீ । அஜீஜநந்மஹாவீர்யாந் ஸுதாந்தேவஸுதோபமாந் ।। ௩௧.

வ்ருஷபர்வனின் மகளான சர்மிஷ்டா, த்ருஹ்யு, அனு, பூரு ஆகிய மக்களைப் பெற்றாள். அவர்கள் எல்லோரும் பெரும் வீரத்துடன், தேவர்களின் மக்களைப் போல இருந்தார்கள்.

ரதந்தஸ்மை ததௌ ருத்ரஃ ப்ரீதஃ பரமபாஸ்வரம்। அஸங்கம் காஞ்சநம் திவ்யமக்ஷயௌ ச மஹேஷுதீ ।। ௩௧.

அப்போது ருத்ரன் மகிழ்ச்சியுடன், அவனுக்கு மிக ஒளிரும், தங்கம் போலிய, அழியாத, வல்லமை மிகுந்த ஆயுதங்கள் உடைய தெய்வீக ரதத்தை வழங்கினார்.

யுக்தம் மநோ ஜவைரஶ்வைர்யேந கந்யாம் ஸமுத்வஹத்। ஸ தேந ரதமுக்யேந ஜிகாய ச ததோ மஹீம் ।। ௩௧.

அந்த ரதம் மனதைப்போல் வேகமான குதிரைகளால் இணைக்கப்பட்டிருந்தது. அதில் அவர் அந்த பெண்ணை அழைத்துச் சென்றார்; அந்த சிறந்த ரதத்தால் பூமியையே வென்றார்.

யயாதிர்யுதி துர்த்தர்ஷோ தேவதாநவமாநவைஃ । பௌரவாணாம் ந்ரு'பாணாஞ்ச ஸர்வேஷாம் ஸோऽபவத்ரதஃ ।। ௩௧.

யயாதி, தேவர்கள், தானவர்கள், மனிதர்கள் ஆகியோருடன் யுத்தத்தில் வெல்ல முடியாதவராக இருந்தார். அவர் பௌரவர்க அரசர்களின் அனைவருக்கும் ரதசாரதியாக ஆனார்.

யோவத்ஸுதேஶப்ரபவஃ கௌரவோ ஜநமேஜயஃ। குரோஃ புத்ரஸ்ய ராஜ்ஞஸ்து ராஜ்ஞஃ பாரிக்ஷிதஸ்ய ஹ। ஜகாம ஸ ரதோ நாஶம் ஶாபாத்கார்க்யஸ்ய தீமதஃ ।। ௩௧.

வத்ஸதேசத்தில் பிறந்த, குருவின் மகனும், பாரிக்ஷித்தின் பேரனுமான கௌரவரான ஜனமேஜயனுக்கு அந்த ரதம் இருந்தது. அந்த அறிவாளியான கார்க்யரின் சாபத்தால் அந்த ரதம் அழிந்தது.

கார்க்யஸ்ய ஹி ஸுதம் பாலஃ ஸ ராஜா ஜநமேஜயஃ। துர்புத்திர்ஹிம்ஸயாமாஸ லோஹகந்தம் நராதிபம் ।। ௩௧.

அந்த அரசன் ஜனமேஜயன், இன்னும் சிறுவனாகவும், நல்ல அறிவில்லாதவனாகவும் இருந்தபோது, கார்க்யரின் மகன் லோககந்தனைத் துன்புறுத்தினான்.

ஸ லோஹகந்தோ ராஜர்ஷிஃ பரிதாவந்நிதஸ்ததஃ। பௌரஜாநபதைஸ்த்யக்தோ ந லேபே ஶர்ம கர்ஹிசித் ।। ௩௧.

அந்த ராஜரிஷி லோககந்தன், இடம் இடமாக ஓடிக்கொண்டிருந்தான். நகரமும் கிராமமும் சேர்ந்த மக்கள் அவனை விட்டு விலகினர்; அவன் எப்போதும் அமைதியை அடையவில்லை.