வாயுபுராணம்

பூஜாந்து விபுலாம் க்ரு'த்வா தேவீ புத்ராநயாசத। புநஃ புநரதாகம்ய பஹுஶஃ புத்ரகாரணாத் ।। ௩௦.

அவள் பெரிய பூஜை செய்து, மகன்கள் வேண்டினாள்; மீண்டும் மீண்டும் பல முறை மகன் வேண்டி வந்தாள்.

ந ப்ரயச்சதி புத்ராம்ஸ்து நிகும்பஃ காரணேந து। ராஜா யதி தத் க்ருத்யேத ததஃ கிஞ்சித் ப்ரவர்த்ததே ।। ௩௦.

நிகும்பன் ஏதேனும் காரணத்தால் மகன்களை தரவில்லை; அதனால் அரசன் கோபப்பட்டால், அப்பொழுது ஏதோ ஒன்று நடக்கும்.

அத தீர்கேண காலேந க்ரோதோ ராஜாநமாவிஶத்। பூதம் த்விதம் மஹாத்வாரி நகராணாம் ப்ரயச்சதி ।। ௩௦.

நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகு, கோபம் அரசனை ஆட்கொண்டது; அப்போது நகரத்தின் பெரிய வாயிலில் ஒரு உயிரினை அவர் கொடுத்தார்.

ப்ரீத்யா வராம்ஶ்ச ஶதஶோ ந கிஞ்சித்து ப்ரவர்த்ததே। மாமகைஃ பூஜ்யதே நித்யம் நகர்யாம் மம சைவ து ।। ௩௦.

அன்பால் நூற்றுக்கணக்கான வரங்களை அவர் அளித்தாலும், வேறு எதுவும் நடக்கவில்லை; என் மக்கள் என் நகரத்தில் எப்போதும் அவரை வழிபடுகிறார்கள்.

தத்ரார்ச்சிதஶ்ச பஹுஶோ தேவ்யா மே தத்ர காரணாத் । ந ததாதி ச புத்ரம் மே க்ரு'தக்நோ பஹுபோஜநஃ ।। ௩௦.

அங்கு என் மகாராணி பலமுறை அந்தக் காரணத்துக்காக அவரை வழிபட்டார்; ஆனாலும், நிறைய உணவு உண்ணும் அவன் எனக்கு மகனை தரவில்லை.

அதோ நார்ஹதி பூஜாந்து மத்ஸகாஶாத் கதஞ்சந। தஸ்மாத்து நாஶயிஷ்யாமி தஸ்ய ஸ்தாநம் துராத்மநஃ ।। ௩௦.

எனவே, அவன் எந்த விதத்திலும் என்னிடம் இருந்து பூஜை பெற தகுதி இல்லை; அதனால், அந்தத் தீயவனின் இடத்தை நான் அழித்து விடுவேன்.

ஏவம் து ஸவிநிஶ்சித்ய துராத்மா ராஜ கில்பிஷீ। ஸ்தாநம் கணபதேஸ்தஸ்ய நாஶயாமாஸ துர்மதிஃ ।। ௩௦.

இவ்வாறு உறுதியாக முடிவு செய்து, பாவமுள்ள அரசன், கெட்ட எண்ணத்துடன் கணபதியின் இடத்தை அழித்துவிட்டான்.

பக்நமாயதநம் த்ரு'ஷ்ட்வா ராஜாநமகமத் ப்ரபுஃ। யஸ்மாத்ரு'தேऽபராதம் மே த்வயா ஸ்தாநம் விநா ஶிதம் ।। ௩௦.

கோயில் உடைந்ததை பார்த்து, ஆண்டவன் அரசரிடம் வந்தார்: 'எனக்கு தவறு செய்யாமல், காரணமில்லாமல் நீ என் இடத்தை அழித்துவிட்டாய்.' என்றார்.

அகஸ்மாத் து புரீ ஶூந்யா பவித்ரீ தே நராதிப। ததஸ்தேந து ஶாபேந ஶூந்யா வாராணஸீ ததா ।। ௩௦.

'எதிர்பாராதவிதமாக, உன் நகரம் வெறுமையாகி விடும், மனிதர்களின் தலைவனே; அந்த சாபத்தால், வாராணசியும் வெறுமை ஆனது.'

ஶப்தாம் புரீம் நிகும்பஸ்து மஹாதேவமதாநயத்। ஶூந்யாம் புரீம் மஹாதேவோ நிர்ம்மமே பரமாத்மநா ।। ௩௦.

நிகும்பன் அந்த நகரை சபித்து, பிறகு அதை மகாதேவரிடம் கொண்டு சென்றான்; மகாதேவன், பரமாத்மா, அந்த நகரை வெறுமை ஆக்கினார்.

துல்யாம் தேவவிபூத்யாஸ்து தேவ்யாஶ்சைவ மஹாத்மநஃ। ரமதே தத்ர வை தேவீ ரமமாணே மஹேஶ்வரஃ ।। ௩௦.

தெய்வீக மகிமையில் மகாத்மா தேவியுடன் சமமானவளாக, அந்த தேவியும் அங்கு மகிழ்கிறாள்; அவள் மகிழும் போது மகேசுவரனும் மகிழ்கிறார்.

ந ரதிம் தத்ர வை தேவீ லபதே க்ரு'ஹவிஸ்மயாத்। தேவ்யாஃ க்ரீடார்தமீஶாநோ தேவோ வாக்யமதாப்ரவீத் ।। ௩௦.

அந்த இல்லத்தின் அதிசயத்தால், அந்த தேவிக்கு அங்கு இன்பம் கிடைக்கவில்லை; தேவியின் விளையாட்டுக்காக, இறைவன் அப்போது பேசினார்.

நாஹம் வேஶ்ம விமோக்ஷ்யாமி அவிமுக்தம் ஹி மே க்ரு'ஹம்। ப்ரஹஸ்யைநாமதோவாச அவிமுக்தம் ஹி மே க்ரு'ஹம் ।। ௩௦.

'நான் இந்த இல்லத்தை விட்டு செல்லமாட்டேன்; அவிமுக்தம் எனக்கு இல்லம்.' என்று சிரித்தபடி, 'அவிமுக்தம் எனக்கு இல்லம்' என்று அவளிடம் கூறினார்.

நாஹம் தேவி கமிஷ்யாமி கச்சஸ்வேஹ ரமாம்யஹம்। தஸ்மாத்ததவிமுக்தம் ஹி ப்ரோக்தம் தேவேந வை ஸ்வயம் ।। ௩௦.

'நான் செல்லமாட்டேன், தேவியே; நீ போகலாம், நான் இங்கேயே இருந்து மகிழ்வேன்.' அதனால், அதற்கு அவிமுக்தம் என்று இறைவன் தானே பெயர் வைத்தார்.

ஏவம் வாராணஸீ ஶப்தா அவிமுக்தம் ச கீர்த்திதம்। யஸ்மிந் வஸதி வை தேவஃ ஸர்வதேவநமஸ்க்ரு'தஃ। யுகேஷு த்ரிஷு தர்மாத்மா ஸஹ தேவ்யா மஹேஶ்வரஃ ।। ௩௦.

இவ்வாறு வாராணசி சபிக்கப்பட்டது, அவிமுக்தம் என்று அறிவிக்கப்பட்டது; எல்லா தேவராலும் வணங்கப்படும் இறைவன், மூன்று யுகங்களிலும், தேவியுடன் அங்கு வாழ்கிறார்.

அந்தர்த்தாநம் கலௌ யாதி தத்புரந்து மஹாத்மநஃ। அந்தர்ஹிதே புரே தஸ்மிந் புரீ ஸா வஸதே புநஃ ।। ௩௦.

கலியுகத்தில் அந்த மகாத்மாவின் நகரம் மறைந்து விடுகிறது; அந்த நகரம் மறைந்தபின், அது வேறு இடத்தில் மீண்டும் தோன்றி வாழ்கிறது.

ஏவம் வாராணஸீ ஶப்தா நிவேஶம் புநராகதா। பத்ரஶ்ரேண்யஸ்ய புத்ராணாம் ஶதமுத்தமதந்விநாம் ।। ௩௦.

இவ்வாறு, வாராணசி சாபம் பெற்றபின் மீண்டும் அதன் இடத்துக்கு வந்தது; அங்கு பத்திரச்ரேணியனின் நூறு சிறந்த வில் வீரர்கள், அவன் மகன்கள், வந்தனர்.

ஹத்வா நிவேஶயாமாஸ திவோதாஸோ நராதிபஃ। பத்ரஶ்ரேண்யஸ்ய ராஜ்யந்து ஹ்ரு'தந்தேந பலீயஸா ।। ௩௦.

அவர்களை கொன்ற பிறகு, நரராசர் திவோதாசன் அந்த இடத்தில் குடியமர்ந்தான்; அவ்வாறு அவன் பத்திரச்ரேணியனின் ராஜ்யத்தை வலத்தால் கைப்பற்றினான்.

பத்ரஶ்ரேண்யஸ்ய புத்ரஸ்து துர்தமோ நாம நாமதஃ। திவோதாஸேந பாலேதி க்ரு'ணயா ஸ விவர்ஜிதஃ ।। ௩௦.

பத்திரச்ரேணியனுக்கு துர்தமன் என்ற பெயருடைய மகன் இருந்தான்; அவன் சிறுவன் என்பதால், திவோதாசன் இரக்கத்தால் அவனை விட்டுவிட்டான்.

திவோதாஸாத்ரூ'ஷத்வத்யாம் வீரோ ஜஜ்ஞே ப்ரதர்த்தநஃ। தேந புத்ரேண பாலேந ப்ரஹ்ரு'தம் தஸ்ய வை புநஃ ।। ௩௦.

திவோதாசனுக்கும், ருஷத்வதியுக்கும் வீரமான ப்ரதர்தனன் என்ற மகன் பிறந்தான்; அந்த மகன் சிறுவனாக இருக்கும்போதே, அவன் மீண்டும் ராஜ்யத்தை தாக்கினான்.

வைரஸ்யாந்தம் மஹாராஜ்ஞா ததா தேந விதத்ஸதா। ப்ரதர்த்தநஸ்ய புத்ரௌ த்வௌ வத்ஸோ கர்கஶ்ச விஶ்ருதஃ ।। ௩௦.

அந்த சமயம், அந்த மகாராஜா பகைமைக்கு முடிவை கொண்டுவந்தான்; ப்ரதர்தனனுக்கு வத்ஸன், கர்கன் என்று புகழ்பெற்ற இரு மகன்கள் இருந்தனர்.

வத்ஸபுத்ரோ ஹ்யலர்கஸ்து ஸந்நதிஸ்தஸ்ய சாத்மஜஃ । அலர்கம் ப்ரதி ராஜர்ஷிர்கீதஶ்லோகௌ புராதநௌ ।। ௩௦.

வத்ஸனின் மகன் அலர்க்கன்; அவனுக்கு சன்னதி என்ற மகன்; அலர்க்கனைப் பற்றி ராஜரிஷி பழைய இரண்டு பாடல்களை இயற்றினார்.

ஷஷ்டிவர்ஷஸஹஸ்ராணி ஷஷ்டிவர்ஷஶதாநி ச। யுவா ரூபேண ஸம்பந்நோ ஹ்யலர்கஃ காஶிஸத்தமஃ ।। ௩௦.

அலர்க்கன், காசியில் சிறந்தவன், அறுபது ஆயிரம் அறுபது நூறு ஆண்டுகள் இளமையுடன் இருந்தான்.

லோபாமுத்ரா ப்ரஸாதேந பரமாயுரவாப்தவாந் ।। ௩௦.

லோபாமுத்ரையின் அருளால், அவன் மிக உயர்ந்த ஆயுளை பெற்றான்.

ஶாபஸ்யாந்தே மஹாபாஹுர்ஹத்வா க்ஷேமகராக்ஷஸம்। ரம்யாமாவாஸயாமாஸ புரீம் வாராணஸீம் ந்ரு'பஃ ।। ௩௦.

சாபம் முடிவடைந்தபோது, வலிமைமிக்க அரசன் க்ஷேமகர ராட்சசனை அழித்து, வாராணசியை அழகான நகரமாக்கி அங்கே வாழ்ந்தான்.

ஸந்நதேரபி தாயாதஃ ஸுநீதோ நாம தார்மிகஃ। ஸுநீதஸ்ய து தாயாதஃ ஸுகேதுர்நாம தார்ம்மிகஃ ।। ௩௦.

சன்னதிக்கும் சுனீதன் என்ற நல்லொழுக்கமுள்ள வாரிசு இருந்தான்; சுனீதனுக்கு சுகேது என்ற நல்லொழுக்கமுள்ள வாரிசு பிறந்தான்.

ஸுகேதுதநயஶ்சாபி தர்மகேதுரிதி ஶ்ருதிஃ। தர்மகேதோஸ்து தாயாதஃ ஸத்யகேதுர்மஹாரதஃ ।। ௩௦.

சுகேதுவின் மகன் தர்மகேது என்று அறியப்பட்டான்; தர்மகேதுவின் வாரிசு சத்தியகேது என்ற வீரசேனாதிபதி.

ஸத்யகேதுஸுதஶ்சாபி விபுர்நாம ப்ரஜேஶ்வரஃ। ஸுவிபுஸ்து விபோஃ புத்ரஃ ஸுகுமாரஸ்ததஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௩௦.

சத்தியகேதுவின் மகன் விபு, ஜனங்களின் தலைவர்; விபுவின் மகன் சுவிபு; அவனிடமிருந்து சுகுமாரன் பிறந்தான்.

ஸுகுமாரஸ்ய புத்ரஸ்து த்ரு'ஷ்டகேதுஃ ஸ தார்ம்மிகஃ। துஷ்டகேதோஸ்து தாயாதோ வேணுஹோத்ரஃ ப்ரஜேஶ்வரஃ ।। ௩௦.

சுகுமாரனின் மகன் தர்ஷ்டகேது, அவன் தர்மமுள்ளவன்; தர்ஷ்டகேதுவின் வாரிசு வேணுஹோத்ரன், ஜனங்களின் தலைவர்.